Вильер шайқасы: Франко-прусс соғысында Парижден жасалған ең ірі шабуыл. 1870 ж. Париждегі әскерлер Лора армиясымен қосылуға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вильер шайқасы, сондай-ақ Шампиньи шайқасы деп те аталады, Франко-пруссия соғысы кезінде қоршалған Парижден жасалған француз әскерлерінің ең ірі шабуылы болды.
The Battle of Villiers, also called the Battle of Champigny, was the largest of the French sorties from besieged Paris during the Franco Prussian War.
Өмірбаян
Француздар Ле-Бурже шайқасында жеңілгені және Метцтің тапсырылғаны туралы жаңалық Парижге жеткен соң, қалада көңіл-күй төмендеп кетті. Сол күңгір көңіл-күйге қарсы тұру үшін генерал Луи Жюль Трочу француз армиясымен байланысуға мүмкіндік беретін шабуылға түсуге шешім қабылдады.
After news reached Paris of the French defeat at the battle of Le Bourget and the surrender of Metz, morale began to drop in the city. Attempting to counter the grim mood, General Louis Jules Trochu decided to attempt a breakout which could possibly link up with the French Army of the Loire.
Француздық шабуыл
30 қарашада Аугуст Александр Дюкро 52 000 саяқты Марна өзенінің шығыс жағасындағы Шампиньи және Брай ауылдарына қарай бастап кетті. Бұл учаскеде Пруссияның 3-ші армиясының Вюртемберг дивизиясы орналасқан еді. 29-ы күні Марна тасып, француздық барлау шабуылы апатқа ұшырады; 1300 әскер қаза тапты. Басты шабуыл келесі күні күтіліп, одан кейін бірнеше алдау шабуылдары жасалу жоспарланған. Француз артиллериясы неміс алдыңғы жасақтарын Брай және Шампиньи ауылдарынан ығыстырып, Дюкроның әскерлеріне понтондық көпірлер арқылы Марнаны кесіп өтуге жағдай жасады. Дюкро екі ауылдың өзеннің қарсы жағалауында көпір басын құрып, Вильерге қарай жотаға көтерілді. Вюртемберг дивизиясы тым жақсы бекініп алғандықтан, француз артиллериясы оларды орынсыздандыра алмады, ал шабуыл тоқтап қалды. Дюкро Марнаны Брийдің солтүстігінен өтіп келген III корпусын шақырып, Вильерге солтүстіктен шабуыл жасауға бұйырды. III корпус тым кешігіп, шабуылдың тиімді болуына үлкермеді, енді Дюкро қорғанысқа көшті.
On 30 November Auguste Alexandre Ducrot led 52,000 men towards the villages of Champigny and Bry on the east bank of the Marne River. This section of the German lines was held by the Württemberg Division of the Prussian 3rd Army. On the 29th the Marne had flooded and a French reconnaissance attack turned into a disaster; 1,300 troops were lost. The main attack was to come the next day followed by a series of diversionary attacks. French artillery drove German advance units from the villages of Bry and Champigny and allowed Ducrot's troops to cross the Marne on pontoon bridges. Ducrot established a bridgehead on the opposite bank of the river at the two villages and advanced up a plateau towards Villiers. The Württemberg Division was so well entrenched that the French artillery did little to dislodge them and the attack stalled. Ducrot called on his III Corps, which had crossed the Marne north of Brie, to assault Villiers from the north. The III Corps hesitated too long for an attack to be of any use and now Ducrot was fighting a defensive battle.
Неміс қарсы шабуыл жасады
Штаб бастығы Гельмут фон Мольтке, Альберт Саксонияның Меза армиясына күштер жіберудегі әрекетсіздігіне ашуланды. Фон Мольтке генерал Эдуард фон Франсекиге II корпусымен қауіпті аймаққа жылжуға және барлық операцияларға басшылық етуге бұйрық берді. Бірақ Франсекиге 30-ы күні болған шайқасқа қатысуға уақыт жетпеді. Екі армия келісімге келді және 1 желтоқсанда қаза тапқандарды жерледі. 2 желтоқсанда немістер Ле-Бурже шайқасына ұқсас жағдайға тап болды. Франсеки негізгі неміс шебі бұзылмағандықтан қарсы шабуылдың қажеті жоқ деп ойлады; Альберт болса, Ле-Буржедегідей, қарсы шабуыл жасауды талап етті. Франсекидің шабуылы соншалықты жылдам болды ki, ол тез арада Шампиньиді басып алды. Француздар қайта жиналды және күнінің қалған бөлігінде тоқтап қалды. Бұл жағдай фон Мольткеді француздар келесі күні шабуыл жасап, шепті бұзуы мүмкін болған жағдайда жоспар жасауға итермеледі. Алайда, Дукро шайқасты жаңартпақ ниеті болмады. Оның әскерлері суықтан қатты зардап шекті және Луара армиясының Парижге қарай жылжып келе жатқаны туралы хабар алғанмен де, 4 желтоқсанға дейін Парижге қайта шегінді.
Helmuth von Moltke, the Chief of Staff, was annoyed with the lack of energy which Albert of Saxony, commanding the Army of the Meuse, had shown in sending reinforcements to the Württemberg Division. Von Moltke ordered General Eduard von Fransecky to move with his II Corps to the threatened area and assume command of all operations there. Fransecky however, had not been notified in time to do anything about the fight on the 30th. The two armies called a truce and buried their dead on 1 December. On 2 December the Germans faced a similar situation to the battle of Le Bourget. Fransecky did not feel that a counterattack was necessary since the main German line had not been broken yet; Albert pushed for a counterattack anyway, just as he had at Le Bourget. Fransecky's attack was so rapid that it quickly took Champigny. The French then rallied and a stalemate ensued for the rest of the day. The situation worried von Moltke enough to cause him to draw up plans in case the French renewed their attack the following day and succeeded in breaking through. However, Ducrot had no intention of renewing the fight. His troops had suffered greatly in the cold and even though he received word that the Army of the Loire was moving towards Paris, he withdrew back into Paris by 4 December.
Салдары
Бұл шайқас екі тарапқа да қалтқысыз шығын келтірді. Француздар шамамен 5000 әскерін, ал немістер 3500 әскерін жоғалтты. Лоара армиясы Орлеан шайқасында жеңіліске ұшырады, ал Дюкро Троху мен Сыртқы істер министрі Жюль Фаврды Пруссиямен бейбіт келісім шартуы жасауға көндіруге тырысты.
The fighting had been costly for both sides. The French had lost some 5,000 troops while the Germans lost 3,500. The Army of the Loire was defeated at the Battle of Orléans and Ducrot urged Trochu and Foreign Minister Jules Favre to sue for peace with Prussia.