Кіріспе

Белфорт қоршауы (3 қараша 1870 жыл – 18 ақпан 1871 жыл) – Франко-пруссия соғысы кезінде пруссиялық әскерлердің Францияның Белфорт қаласына жасаған 103 күндік әскери шабуылы мен блокадасы. Француз гарнизоны 1871 жылғы қаңтарда Франция мен Германия арасындағы келісімге дейін, француз күштерін 1871 жылғы ақпанда бекіністен кетуге міндеттеді. Белфорт қаласы таулы Оңтүстік Вогез және Юра массиві арасындағы кеңістікте орналасқан, стратегиялық тұрғыдан Эльзас пен Францияның орталық бөлігі арасындағы қақпа ретінде маңызды. Соғыс басталғанда Рейн армиясы солтүстік Эльзаста жеңіліске ұшырады. 1870 жылғы 28 қыркүйекте Страсбургтің түсуі Август фон Вердер басқаратын неміс армиясына Белфортқа қарсы оңтүстікке қарай жылжуға мүмкіндік берді. Неміс армиясының жақындап келе жатқанын естіген Белфорт гарнизонының қолбасшысы Пьер-Филипп Денфер Рошеро қала төңірегінде бекініс құрылысын бастады, бұл Вабан салған бұрынғы нығайтуларды кеңейтті. Вердердің әскері 3 қарашада Белфортқа жетіп, қаланы қоршауға алды. Француз күштерінің қарсыласуы немістерге қаланың толық қоршауын аяқтауға мүмкіндік бермеді. Генерал Шарль Денис Бурбаки Белфортты босату мақсатымен әскер жинады. 1871 жылғы 15 қаңтарда Бурбаки Лизайн өзені бойында Вердерге шабуыл жасады; алайда үш күндік шайқастан кейін ол кері шегінді, ал әскері Швейцарияға қарай үдеді. Неміс күштері қоршаудың ұзақтығына наразылық білдірді және 1871 жылғы 27 қаңтарда генерал фон Тресков қалаға шабуыл жасады, бірақ ол сәтсіз аяқталды және қоршау операциялары жалғасты. 15 ақпанда Франция мен Германия арасында келісімге қол қойылды. Ұлттық қорғаныс үкіметінің президенті Луи Адольф Тьерс Денфер Рошероға шұғыл хабар жіберіп, бекіністі беруге бұйырды. 18 ақпанда Белфорт гарнизоны қару-жарақтары мен мүліктерін алып, қаладан шықты. Француз қорғанысын мойындау үшін Франкфурт шарты бойынша қала мен оның айналасындағы аймақ, Эльзастың қалған бөлігінен айырмашылығы, Германияға берілмеді. 1880 жылы қаланың қорғаушыларына құрмет көрсету үшін Белфорттың монументалды Арыстанының мүсіні ашылды.