Кіріспе

Тұқым қуалайтын қолбасшы – оның отбасы осы атақты мұрагерлік құқықпен иеленетін (ат) қолбасшы.

1810 және 1811 жылдардағы орыс ата-бабаларының командирліктерінің өзгеруі

1810 жылы иелік етілген командирліктер мемлекеттік қаржыландырудан бас тартылды (1810 жылғы 24.134 Указ), олардың иелеріне сомасы шамалас басқа лауазымдар берілді, ал Отбасы командирлерінің зардап шеккен мүліктері, құны төленген жағдайда, отбасыларға қайтарылды (1811 жылғы 24.882 Указ). Орденге тиесілі мүліктер де мемлекетке қайтарылды; мысалы, Санкт-Петербургтегі Иерусалимнің қасиетті Иоанн ордені сарайы әскери академия ретінде пайдалану үшін Корпус Пажейге берілді.

Кандидаттарға қажетті біліктіліктер

Ресейлік мұрагерлік қолбасшылар, осы мүшелік санатын құрған Ресей заңдарына сәйкес расталуы тиіс; 1799 жылғы 19.044 жарлық, басқалармен қатар, орден әскерлерінде "5 жыл тәжірибе және 2 жыл әскери қызмет" талабын белгілейді, яғни орденге бес жылдық қатысу және орденде екі жылдық әскери қызмет. Империя кезінде де, эмиграцияда да Отбасы қолбасшыларының ешбір ұрпағы осы талаптарға сай келген жоқ. Тіпті үміткер талаптарға сай болса да, ол өзінің "алғашқы иесінің еркек ұрпағының қазіргі ересек өкілі" екенін көрсетуі керек; профессор Барон Мишель Александрович де Таубе. L'Empereur Paul I de Russie, Grand Maître de l'Ordre de Malte, et son Grand Prieuré Russe, Париж, 1955 жыл, 50-бет.

1975 жылы Одақтың таралуы

Соңғы жылдары Париж тобының тарауы туралы әртүрлі болжамдар айтылды, институттың тоқтауы мүмкін деген сұрақтар туды, яғни, белгілі бір адамдар тобы оны қайта жандандырып, оның жалғасы екенін мәлімдей ала ма? Егер осылай болса, онда "Ресейлік ордендер" сияқты өздерін таныстырып жүргендердің талаптарын теріс пайдалануға мүмкіндік ашылады. 2006 жылдың шілдесінде бір топ адам осыны жасады, олар 1977 жылы құрылған, өздерін "Иерусалимнің қасиетті Иоанн госпитальдық православие рыцарларының егемендік ордені" деп атаған ұйыммен байланысты болды. Бірақ осылайша, олар Францияда "Иерусалимнің қасиетті Иоанны" (St Jean de Jerusalem) сөз тіркесіне меншік құқығы бар Мәльтаның әскери және госпитальдық орденінің қарсылығына ұшырады. Алғашқы одақ 1975 жылы бас хатшысы Жорж Ртишефтің қайтыс болуымен аяқталды. Осыдан кейін Одақтың президенті, Ұлы князь Владимир (таққа талапкер) Мальтаның әскери және госпитальдық орденінің сот орындаушысына өз атынан араласуға және "Иерусалим, Родос және Мальтаның қасиетті Иоаннның әскери және госпитальдық орденіне, жалған ордендерге қарсы әрекет етуге көмектесуге" уәкілеттік берді, олар Мәльта орденіне тиесілі атауларды қолданып, өздерін Ресей империясынан шыққан деп көрсетіп жүр. 1928 жылы құрылған одақ ордені, Кирилл, Александр, Андрей және Владимир императорлық ұлы княздар арқылы "императорлық тегінен" шыққан. Өздерін орыс дәстүрінің мұрагерлері деп санайтын ордендер, тіпті орыс тегінен болғандардың өзі де, "императорлық" тегінен емес екені анық.

Италия дәстүрінің тұқым қуалайтын қолбасшылары

Ресейдің Иоанн ордені дәстүріне ұқсас, Мұрагерлік Командир шені итальяндық Маврикий және Лазар орденіндегі дәстүрлі құқық болып табылады. Бұл құқықтар 1851 жылы тоқтатылған, бірақ 1985 жылы орденнің конституциясы жаңартылғанда қайта жаңартылды.

Француз дәстүрінің тұқым қуалайтын қолбасшылары

Феодалдық Францияда, тұрғын ақсүйектері жоқ қамалдарды басқарған мұрагерлік қолбасшылар (француз тілінде Châtelains деп аталады) зор билікке ие болды, ал лауазым іс жүзінде мұрагерлік иелікке айналды.

Испан дәстүрінің тұқым қуалайтын қолбасшылары

Орта ғасырлар мен ерте Ренессанс дәуірінде Испанияда ақсүйектерден шыққан мұрагерлік қолбасшылар кейбір қалалардың қорғанысын басқаруға және әскери күштеріне жетекшілік етуге жауапты болды. Мысалы, 1625 жылы британдықтар шабуыл жасаған кезде, Кадис қаласының мұрагерлік қолбасшысы Дон Луис де Сото болған.

Жапон дәстүрінің тұқым қуалайтын қолбасшылары

Шогун – Жапониядағы әскери күштердің мұрагерлік басшыларының дәстүрлі атағы және тарихи лауазымы. Жапон сөзі екі канджи таңбасынан құралған: «шо» – «командир», «генерал» немесе «адмирал» мағынасын береді, ал «гун» – «әскер» немесе «жауынгер» дегенді білдіреді. Бұл 征夷大将軍; Сей-и Тайшогунның қысқартылған түрі, ол Жапония тарихының әртүрлі кезеңдерінде үкім жүргізген тұлға. Токугава Йосинобу 1867 жылы Мейдзи императорына лауазымын тапсырған кезде бұл лауазым жойылды.