Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977 жылы Джед Джонсонның түсірген фильмі «Bad» – Энди Уорхолдың «Bad» фильмі ретінде де белгілі, 1977 жылы Джед Джонсон режиссерлік еткен, Каролл Бейкер, Перри Кинг және Сьюзан Тиррелл бас рөлдерде ойнаған комедиялық фильм. Сценарийін Пат Хакетт пен Джордж Абагнало жазған, ал бұл Энди Уорхолдың 1987 жылы қайтыс болғанға дейін түсірген соңғы фильмі болды. 1977 жылдың мамыр айында өткен тұңғыш көрсетілімге 750-ден астам адам қатысты, олардың ішінде Уоррен Битти, Джек Николсон, Джули Кристи және Джордж Кукор да болды. Сьюзан Тиррелл өзінің ойыны үшін «Сатурн» сыйлығының «Ең үздік екінші пландағы актриса» номинациясын жеңіп алды.
1977 film by Jed Johnson
Bad, also known as Andy Warhol's Bad, is a 1977 comedy film directed by Jed Johnson and starring Carroll Baker, Perry King, and Susan Tyrrell. It was written by Pat Hackett and George Abagnalo, and was the last film produced by Andy Warhol before his death in 1987. The opening screening in May 1977 attracted over 750 people, including Warren Beatty, Jack Nicholson, Julie Christie, and George Cukor. Tyrrell won the Saturn Award for Best Supporting Actress for her performance.
Сюжет
Хейзел Айкен (Кэрол Бейкер) - Квинстегі үй шаруасындағы әйел және шаштараз. Хейзел қайын қарындасы мен сәбиімен бірге тұрады, әрі күйеуіне отқа тұншыған темекілерді шашып жібереді. Ол қоқыс сатумен айналысып, клиенттерін социопаттармен байланыстыру арқылы қосымша ақша табады. Хейзел тек әйелдерді жалдайды, бірақ олардың біреуі жоғары жалақылы жұмыс істей алмағандықтан, ол қыздардың бірі ұсынған L.T. (Perry King) босқынымен сұхбат беруге келіседі. Хейзел сонымен қатар детектив Хьюз (Чарльз Макгрегор) -дан жағымсыз көңіл алады, ол жемқор полиция қызметкері, ол оны тұтқындау үшін оның қызметкерлерінің біреуін тапсыруын қалайды. Г. және Р.С. сияқты Хазелдің әйел қызметкерлері үйге кіріп-шығып, кейде қайын қарындасын салмағы мен күйеуінің жоқтығы туралы жаман пікірлермен азаптайды. Л.Т. бұған қуанады және оған кедергі жасамайды. Л.Т. өз жұмысын орындауға келгенде, яғни аутистік баланы ұйықтап жатқандай етіп, оның бөлмесінде өшіріп тастауға келгенде, бәрі жоспар бойынша жүрмейді. Л.Т. бала оған жауап бермей, бос орынға қарап тұрғанына көңілі қалады. Баласына жаны ашып, оны ата-анасының бөлмесіне алып келіп: "Бұл жұмысты өзің істе!" - деп айқайлайды. Ол Хазельге барып, жұмысты істемегенін түсіндіргенде, Хазель оны "сезімтал" деп атайды және үй жалдауы үшін ақша талап етеді. Детектив Хьюз да үйде, Хейзелдің таңғалуы үшін, олар келісім туралы дау-дамай жасайды. Хейзел Хьюзді "қамқор" деп атайды, бұл оны ашуландырады және ол оны ас үйдің ыдысында өлтіреді. Қайын әпкесі ас үйге кіріп, Хазелдің кілтімен телефонның құлыпты бұғатын алып, оны ашады.
Hazel Aiken (Carroll Baker) is a Queens housewife and hairdresser who runs an electrolysis parlor in her home. Hazel shares a home with her sister in law and infant child and flicks lit cigarettes at her ineffectual husband. She makes extra money by operating a dirty deeds service, connecting clients with sociopaths who perform the jobs. Hazel only hires women, but when one of them can't do a high paying job, she agrees to interview a drifter L. T. (Perry King) recommended by one of the girls. Hazel also receives unwanted attention from Detective Hughes (Charles McGregor), a corrupt cop who wants her to surrender one of her employees so he can make an arrest. Hazel's female employees like P. G. and R. C. wander in and out of the house and occasionally torture her sister in law with mean comments about her weight and absent husband. L. T. delights in this and does nothing to prevent it. When it comes time for L. T. to do his job, which is to smother an autistic child in his bedroom while the knowing parents pretend to sleep, things do not go according to plan. L. T. becomes frustrated when the kid does not respond to him and stares inert into space. Feeling sympathy for the child, he brings him to the parents' bedroom and yells, "Do it yourself!" When he returns to Hazel's to explain that he did not do the job, Hazel calls him "sensitive" and demands her rent money. Detective Hughes is also in the house, to Hazel's surprise, and they argue over their agreement. Hazel calls Hughes "picky", which enrages him and he drowns her to death in the kitchen sink. The sister in law walks into the kitchen and dispassionately takes Hazel's key to the dial phone's lock and unlocks it.
Өндіріс
Перри Кингтің айтуынша, Энди Уорхол «жаман әйелдер мен қабілетсіз ерлер» туралы фильм түсіргісі келген. Алайда, Стигвуд жобадан бас тартты. Уорхол фильмді өзі өндіруді шешті, ол алты ай бойы портреттерге тапсырыс алып жұмыс істеген кезде тапқан ақшасын пайдаланды. Уорхолдың бизнес-менеджері Фред Хьюз 200 000 доллар инвестициялады және өнер коллекционері Питер Брантпен қаржыландыру туралы келісім жасады. Фильм Пол Моррисси мен Джо Даллесандросыз түсірілді, бұл бұрынғы Уорхол фильмдеріндегі режиссер-жұлдызды дуэт еді. Перри Кинг Даллесандро сияқты рөл ойнады және түсіру тобы кейде оны «Джо» деп атағандарын айтады. «Энди Уорхолдың фильмін түсіруді «қайта оралу» деп атау қиын», - деді Бейкер. «Бұл айға баруға ұқсайды! Тақырыбы мүлдем бірегей. Бұл кейіпкерлер – сырттай қарағанда жақсы, мейірімді адамдар, бірақ олар өздерінің жыртқыштар екенін білмейді. Бұл орта таптың мораліна шабуыл. Олардың мүлдем ар-ұжданы жоқ». Кинг Бейкермен түсірілімнің ортасына дейін күрескендерін айтады. «Біз [режиссер] Джед Джонсоннан көмек күте алмаймыз, өйткені ол жас бала еді және не істеп жатқанын түсінбеді», - деді ол. Кингтің айтуынша, егер олар сценарий бойынша сәбиді терезеден лақтырып жіберген көріністі түсірсе, Бейкер мен Сьюзан Тайрелл фильмнен кететінін айтқан. Джед Джонсон сахнаны түсірмеуге уәде берді, бірақ Кинг «біз түсірілімді аяқтап, кеткеннен кейін олар барып, оны түсірді. Мен оны қанша жек көрсем де, ол осы әлемнің қалған бөлігіне өте жақсы үйлеседі». Лос-Анджелес Таймс газетінің авторы Кевин Томас фильм «осылай жаман емес, тек ренжітетін және көңілді кетіретін» екенін жазды. The New York Times газетінің Винсент Канби фильмді «біздің заманымыздың артефактісі және оған жасалған сын» деп атады. «Бұл Гран-Гиньоль комедиясының бір түрі». «Жаман» Джо Орттонның «Мырза Слоанды көңілдету» және «Жасырған ақша» сияқты пьесаларындағыдай, кейбір нәрселерге жақын. Ол осылай болуы керек, одан шығуға болмайды», - деп қосты ол. Гари Арнольд The Washington Post газетінде былай деп жазды: «Джонсонның Уорхолдан немесе Пол Морриссиден гөрі техникалық жағынан жақсырақ екені көрінеді, бірақ «Жаман» фильміндегі таңғаларлықтай айқын, кәсіби түсірілім шіріген сезімталдықты жақсартпайды». «Чикаго Трибьюн» газетінің Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың жартысын берді және «Энди Уорхолдың «Жаманынан» сақтаныңыз. Онда суретшінің әсері өте аз. Бірден «Жаман» фильмінің Уорхолдың жаман талғаммен жасалғанын көруге болады. Бірақ оған күлкілі сезім жетіспейді». Морис Якуар St. Catharines Standard газетінде былай деп жазды: «Негізгі тон – абсурдты, апатты және баналды қоғамға бейтараптықпен және сәл төмендетіп қарау. Уорхол 1970-ші жылдар мәдениетіндегі маңызды тұлға болып қала береді. Фильмде көптеген егжей-тегжейлі мәліметтер бар». Джо Балтак Филадельфияның Daily News газетінен былай деп жазды: «Режиссер Джонсон тақырыпқа тән барлық бұзықтық пен жамандыққа баса назар аударады, оған одан әрі түс қосып, Grand Guignol стиліндегі күлкілі көңіл-күймен көрсетеді. Сіз оның жайлы не ойласаңыз да, Кэрролл Бейкердің орындауы осы жердегі титаникалық тірек құрылым екенімен келісуіңіз керек». Джонсонның ұстазы Пол Моррисси оны «жақсы фильм» деп санады. «Өте құрметсіз, мүмкін тым көп. Бұл сәл қатал болды. Барлық кейіпкерлер жаман. Ешкімге жаны ашымайды. Бірақ Джед өте жақсы жұмыс істеді, және бұл сөзсіз күлкілі».
According to Perry King, Andy Warhol wanted to make a movie about "bad women and incompetent men." However, Stigwood eventually dropped out of the project. Warhol decided to produce the film himself using money he had made during six months of doing portrait commissions. Warhol's business manager Fred Hughes invested $200,000 and worked out a financing deal with art collector Peter Brant. The movie was made without Paul Morrissey and Joe Dallesandro, the director star team from previous Warhol movies. Perry King played a Dallesandro type role and says the crew would sometimes call him "Joe". "You can hardly call making an Andy Warhol movie a 'comeback'", said Baker. "It's more like going to the moon! The subject is totally unique. These characters are normal, sweet looking people who are monsters without knowing they are monsters. It's an attack on middle class morality. These people have no conscience whatsoever." King says he and Baker struggled until halfway through the shoot. "We couldn't count on help from [director] Jed Johnson because he was just a kid and he didn't really know what he was doing", he said. King says he, Baker and Susan Tyrell threatened to quit the film if they shot a scripted scene where a baby was thrown out the window. Jed Johnson promised not to shoot the scene but King says "the minute we finished shooting and had left they went and shot that. As much as I hate it it really fits in with the rest of that over the top universe." Kevin Thomas of the Los Angeles Times wrote that the film "isn't so bad as it is merely morbid and depressing." Vincent Canby of The New York Times called the film "an artifact of our time as a comment upon it. It's a deadpanned, Grand Guignol comedy." "'Bad' comes close to the sort of thing that Joe Orton, the late English playwright, was doing in plays like 'Entertaining Mr. Sloane' and 'Loot.' It means to be outrageous," he added. Gary Arnold of The Washington Post wrote, "Johnson seems to have more technical polish than Warhol or Paul Morrissey, but the surprisingly crisp, professional cinematography on 'Bad' doesn't improve a rotten sensibility." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film one and a half stars out of four and wrote, "Beware of Andy Warhol's 'Bad.' It has very little of the artist's touch Right away you can see 'Bad' has Warhol brand bad taste. But what it lacks is a strong sense of humor." Maurice Yacowar wrote for the St. Catharines Standard, "The basic tone is of an absurd, catastrophic and banal society approached with detachment and understatement. Warhol remains one of the truly seminal figures in 1970s culture. The film is rich in detail." Joe Baltake of the Philadelphia Daily News wrote, "Director Johnson stresses all the perversity and seediness inherent to the subject matter, adding even further color to it with some deadpan humor and touched of Grand Guignol and regardless of what you might think of it, you'll have to agree that Carroll Baker's performance is the titanic supporting structure here." Johnson's mentor Paul Morrissey considered it "a good movie. Extremely irreverent, maybe a little too much so. It came out a little harsh. All the characters are terrible. Nobody's sympathetic. But Jed did a very good job, and it's undeniably funny."