Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пётр Кириллович Кошевой (30 тамыз 1976) – Кеңес Одағының әскери қолбасшысы және маршалы. Кошевой украин шаруа отбасында дүниеге келді және 1920 жылы Ресей азамат соғысына қатысып, Қызыл Армияға қосылды. Соғыс аралық кезеңде ол атқыштар бөлімдерінде кіші командир болып қызмет етті және 1930 жылдардың соңынан бастап штабтық лауазымдарда болды. Барбаросса операциясы, яғни немістердің Кеңес Одағына басып кіруі басталғанда Кошевой Ленинградты қоршау кезінде 65-ші атқыштар дивизиясына қолбасшылық етті. 1942 жылдың ортасында 24-ші гвардиялық атқыштар дивизиясын басқарды, Сталинград шайқасы мен Солтүстік Кавказда күресті. Кошевой Қырым операциясы кезінде 63-ші атқыштар корпусына, содан кейін 71-ші атқыштар корпусына басшылық етті, ал 1945 жылдың басында 36-шы гвардиялық атқыштар корпусын жетектеп, Шығыс Пруссия операциясында қолбасшылық жасады. Ол екі рет Кеңес Одағының Батыры атағына ие болды – 1944 жылы Қырым операциясында Сапун тауын бағындырғаны үшін және 1945 жылы Кенигсбергті алуға қосқан үлесі үшін. Соғыстан кейін Кошевой 6-шы гвардиялық, 5-ші, 11-ші гвардиялық армияларға, сондай-ақ Сібір және Киев әскери округтеріне басшылық етті. 1965 жылы Германиядағы Кеңес күштері тобының бас қолбасшысы болды. Кошевой 1968 жылы Кеңес Одағының маршалы атағына ие болды, бірақ 1969 жылдың соңында Германиядағы Кеңес күштерінің тобының басшылығынан босатылды.
Pyotr Kirillovich Koshevoy (; Пётр Кириллович Кошевой; – 30 August 1976) was a Soviet military commander and a Marshal of the Soviet Union. Koshevoy was born to a Ukrainian peasant family and joined the Red Army in 1920, fighting in the Russian Civil War. During the interwar period, he served as a junior commander in cavalry units and held staff positions from the late 1930s. By the beginning of Operation Barbarossa, the German invasion of the Soviet Union, Koshevoy commanded the 65th Rifle Division, which he led during the Siege of Leningrad. In mid 1942 he transferred to command the 24th Guards Rifle Division, fighting in the Battle of Stalingrad and the North Caucasus. Koshevoy commanded the 63rd Rifle Corps during the Crimean Offensive, then transferred to command the 71st Rifle Corps before leading the 36th Guards Rifle Corps from early 1945, commanding it in the East Prussian Offensive. He was awarded the title of Hero of the Soviet Union twice – in 1944, for the taking of Mount Sapun during the Crimean Offensive and in 1945, for his part in the capture of Königsberg. Following the war, Koshevoy commanded the 6th Guards, the 5th, the 11th Guards Armies, and the Siberian and Kiev Military Districts. He became commander in chief of the Group of Soviet Forces in Germany in 1965. Koshevoy was promoted to Marshal of the Soviet Union in 1968, but was dismissed from command of the Group of Soviet Forces in Germany in late 1969.
Ерте өмір, Ресей Азамат соғысы және соғыс аралығы
Кошевой Олександрия қаласында, Херсон губерниясында украин шаруа отбасында дүниеге келген. 1919 жылы бастауыш мектепті бітіргеннен кейін, ол бір жарым жыл бойы әкесімен бірге диірменде жұмыс істеді. 1920 жылы 13 ақпанда Ресей азамат соғысы кезінде Қызыл Армияға қосылып, 8-ші Қызыл казак кавалерия дивизиясының 2-ші Қызыл казак полкіне жіберілді, онда Оңтүстік-Батыс майданында Польша және Украина халық армиясының әскерлеріне қарсы Хорний Острив, Литин, Проскуров, Городок және Рогатин аудандарында, содан кейін Украинаның Революциялық көтерілісші армиясына қарсы күресті. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1922 жылдың тамызында Кошевой Қырым кавалерия курстарына оқуға жіберілді, ал 1923 жылдың қазан айында бітіргеннен кейін Украина әскери округінде орналасқан 1-ші Қызыл казак кавалерия дивизиясының 3-ші Қызыл казак кавалерия полкінің эскадрилья старшинасы болып тағайындалды. 1924 жылдың тамызында Украина кавалерия мектебінің курсанты болып, 1927 жылдың қыркүйегінде бітіргеннен кейін Мәскеу әскери округінің Арнайы кавалерия бригадасының 61-ші кавалерия полкінде взвод командирі болып қызмет етті. 1931 жылдың қарашасында Кошевой уақытша округ штабындағы жоғары оқу орындары бөліміне 2-ші санаттағы міндеттемелер бойынша офицер болып ауыстырылды, содан кейін ВЦИК біріктірілген әскери мектебінде пулемет эскадрильясы командирінің көмекшісі болып қызмет етті. 1932 жылдың наурыз-мамыр айларында Ленинградтағы бронетанк командирлерінің жетілдіру курстарын (КУКС) бітіргеннен кейін мектепке оралып, механикаландырылған батальонда взвод командирі болды. Сол жылдың қыркүйегінен бастап Кошевой Арнайы кавалерия дивизиясының (Арнайы кавалерия бригадасынан құрылған) 61-ші полкінің полк мектебінің бастығы болып қызмет етті. 1935 жылдың мамырында полк штабының 1-ші (операциялық) бөлімінің бастығы болып тағайындалды, ал сол жылдың қазан айынан бастап полк штабының бастығы болды. Кошевой 1936 жылдың мамырында Фрунзе әскери академиясына түсіп, 1939 жылдың қаңтарында бітіргеннен кейін Ертіс арты әскери округінде орналасқан 15-ші кавалерия дивизиясының штаб бастығы болып тағайындалды. 1940 жылдың ақпанында округтің 65-ші атқыштар дивизиясын басқаруға жіберілді. Кошевойге 29 ақпанда Қызыл Армия жеке әскери шендерді қабылдаған кезде полковник шені берілді.
Koshevoy was born on in Oleksandriia, Kherson Governorate to a Ukrainian peasant family. After graduating from primary school in 1919, he worked with his father, a miller, for a year and a half. He joined the Red Army during the Russian Civil War on 13 February 1920 and was sent to the 2nd Red Cossack Regiment of the 8th Red Cossack Cavalry Division, with which he fought on the Southwestern Front against Polish and Ukrainian People's Army troops in the area of Chornyi Ostriv, Lityn, Proskurov, Horodok, and Rohatyn, then against the Revolutionary Insurrectionary Army of Ukraine. After the end of the war, in August 1922, Koshevoy was sent to study at the Crimean Cavalry Courses, and upon graduation in October 1923 was appointed a squadron starshina in the 3rd Red Cossack Cavalry Regiment of the 1st Red Cossack Cavalry Division, stationed in the Ukrainian Military District. Becoming a kursant at the Ukrainian Cavalry School in August 1924, after graduation in September 1927 he served as a platoon commander with the 61st Cavalry Regiment of the Special Cavalry Brigade in the Moscow Military District. Temporarily transferred to the department of higher education institutions at the district headquarters to serve as officer for assignments of the 2nd category in November 1931, Koshevoy then served at the VTsIK Combined Military School as an assistant machine gun squadron commander. After attending the Armored Commanders' Advanced Training Courses (KUKS) in Leningrad between March and May 1932, he returned to the school to briefly become a platoon commander in the mechanized battalion. From September of that year, Koshevoy served as head of the regimental school of the 61st Regiment, part of the Special Cavalry Division (formed from the Special Cavalry Brigade). He became assistant chief of the 1st (operations) section of the staff of the regiment in May 1935, and from October of that year was regimental chief of staff. Koshevoy entered the Frunze Military Academy in May 1936 and upon graduation in January 1939 was appointed chief of staff of the 15th Cavalry Division, stationed in the Transbaikal Military District. He was transferred to command the 65th Rifle Division of the district in February 1940. Koshevoy was assigned the rank of colonel on 29 February when the Red Army adopted personal military ranks.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылғы маусымда Барбаросса операциясы басталғаннан кейін, Кошевой дивизиясымен бірге Байкал аръяғы әскери округінде қалды. Оның басшылығымен 65-ші дивизия қараша айында Волхов майданына ауыстырылды және 4-ші армия құрамында Тихвин қорғаныс операциясында қатысты. Ондағы "сәтті әрекеттері" үшін 65-ші дивизия Қызыл Ту орденімен марапатталды. 1942 жылдың 2 шілдесінде резервтегі 24-ші гвардиялық атқыштар дивизиясына тағайындалды. Кошевой дивизияны 7 тамыздан бастап 8-ші армия құрамында басқарып, Синьявино шабуылында күресті. 1 қазанда генерал-майор атағын алды. Дивизия 1942 жылдың 25 қазанында Расказовоға көшіріліп, Жоғарғы Бас Қолбасшылықтың 2-ші гвардиялық армиясына қосылды, онда жаңадан келген әскерлермен және жабдықтармен толықтырылды. Армиямен бірге желтоқсан ортасында Сталинград майданына аттанды, онда Сталинградта қоршауда қалған әскерлерді босатуға тырысқан неміс әскерлерінің – «Қысқы дауыл» операциясын тойтаруға қатысты. Оңтүстік майдан құрамында дивизия 1943 жыл басында Солтүстік Кавказ стратегиялық шабуылының бөлігі болған Ростов шабуылында күресті. Наурыз айынан бастап Ворошиловград облысында дивизия қайта құрылып, резервте болды. Жаз бойы Оңтүстік майданның 2-ші гвардиялық армиясы құрамында Кошевой Миус және Донбасс шабуылдарында дивизияны басқарды. Донбасс шабуылы кезінде Кошевой 28 тамызда 51-ші армияның 63-ші атқыштар корпусының командирі болып тағайындалды. Ол корпусты 4-ші Украина майданының 44-ші және 51-ші армиялары құрамында Мелитополь және Қырым шабуылдарында басқарды, оның барысында Каховка, Симферополь және Севастополь қалалары басып алынды. Қырым шабуылында корпусты "шебер басқарғаны" үшін, оның ішінде Сивашты кесіп өту және Сапун тауын басып алу үшін Кошевой Кеңес Одағының Батыры атағын алды және 1944 жылдың 16 мамырында Ленин орденімен марапатталды. Бір күннен кейін генерал-лейтенант атағын алды. 27 мамырда 71-ші атқыштар корпусына басшылыққа ауысты. Ол Багратион операциясы мен Балтық шабуылында 3-ші Белоруссия майданының 31-ші армиясы құрамында басшылық етті. «Шаяқтағы ерлігі» үшін 71-ші корпус Қызыл Ту орденімен марапатталды. Кошевой 1945 жылдың 7 қаңтарынан бастап 11-ші гвардиялық армияның 36-шы гвардиялық атқыштар корпусына басшылық етуге ауысты, соғыстың соңына дейін оны басқарды. Шығыс Пруссия шабуылы кезінде корпус Инстербург, Кенигсберг және Пиллау қалаларын басып алды. Шабуыл кезінде, жоғары жақтастарының айтуынша, Кошевой корпустың шабуылдарын жеке ұйымдастырды және Инстербургтің «ең қиын және қауіпті» учаскелерінде алдыңғы қатарда басшылық етті. Ол шабуылдағы «шебер басшылығы», «батылдығы мен қаһармандығы» үшін 19 сәуірде екінші рет Кеңес Одағының Батыры атағын алды.
After Operation Barbarossa, the German invasion of the Soviet Union, began in June 1941, Koshevoy remained with the division in the Transbaikal Military District. Under his command, the 65th was relocated to the Volkhov Front during November, and as part of the 4th Army fought in the Tikhvin Defensive Operation. For its "successful actions" in the latter, the 65th was awarded the Order of the Red Banner. Transferred to command the 24th Guards Rifle Division in the reserve on 2 July 1942, Koshevoy led the division as part of the 8th Army from 7 August, fighting in the Sinyavino Offensive. He was promoted to major general on 1 October. The division was relocated to Rasskazovo on 25 October 1942, where it joined the 2nd Guards Army of the Reserve of the Supreme High Command, receiving replacements and new equipment. Departing with the army in mid December for the Stalingrad Front, it fought in the repulse of Operation Winter Storm, a German counterattack attempting to relieve surrounded troops in Stalingrad. As part of the Southern Front, the division fought in the Rostov Offensive, part of the North Caucasus Strategic Offensive in early 1943. It was in reserve in Voroshilovgrad oblast for rebuilding from March. During the summer, as part of the 2nd Guards Army of the Southern Front, Koshevoy led the division in the Mius and Donbass Offensives. During the Donbass Offensive, Koshevoy was appointed commander of the 63rd Rifle Corps of the 51st Army on 28 August. He went on to lead the corps as part of the 44th and 51st Armies of the 4th Ukrainian Front in the Melitopol and Crimean Offensives, during which it captured Kakhovka, Simferopol, and Sevastopol. For his "skillful leadership" of the corps in the Crimean Offensive, including in the crossing of the Sivash and the taking of Mount Sapun, Koshevoy was made a Hero of the Soviet Union and awarded the Order of Lenin on 16 May 1944, being promoted to lieutenant general a day later. Transferred to command the 71st Rifle Corps on 27 May, he led the latter as part of the 31st Army of the 3rd Belorussian Front in Operation Bagration and the Baltic Offensive. For its "courage in battle", the 71st was awarded the Order of the Red Banner. Koshevoy transferred to command the 36th Guards Rifle Corps of the 11th Guards Army from 7 January 1945, leading it for the rest of the war. During the East Prussian Offensive, the corps captured Insterburg, Königsberg, and Pillau. During the offensive, according to his superiors, Koshevoy personally organized the attacks of the corps and led from the front, in the "most critical and dangerous" areas of Insterburg. For his "skillful leadership" in the offensive, "courage and heroism", he received the title Hero of the Soviet Union a second time on 19 April.
Соғыстан кейінгі
Соғыс аяқталғаннан кейін Кошевой корпусты басқаруды жалғастырды. 1946 жылдың шілдесінен Балтық әскери округінде 6-шы гвардиялық армияға қолбасшылық етті, ал 1947 жылдың наурызынан 1948 жылдың сәуіріне дейін Ворошилов жоғары әскери академиясының жоғары академиялық курстарында оқыды. Курстарды аяқтағаннан кейін ол 1953 жылдың сәуірінде Қиыр Шығыс әскери округінің құрамына енген Приморье әскери округінің 5-ші армиясының командирі болып тағайындалды. 1954 жылдың 31 мамырында генерал-полковник атағын алған Кошевой 1954 жылдың маусым айында Балтық әскери округіндегі 11-ші гвардиялық армияға басшылыққа ауыстырылды және 1955 жылдың шілдесінде Германиядағы Кеңес күштері тобының (GSFG) бірінші бас қолбасшысының орынбасары болды. 1957 жылдың шілдесінен Сібір әскери округіне, ал 1960 жылдың сәуірінен Киев әскери округіне қолбасшылық етті. 1964 жылдың 13 сәуірінде армия генералы атағына көтерілді. Кошевой 1965 жылдың қаңтарында ГСФГ-ның бас қолбасшысы болды. 1968 жылдың 15 сәуірінде Кеңес Одағының маршалы атағын алғанмен, 1969 жылдың қазанында Қорғаныс министрлігінің Бас инспекторлар тобына бас инспектор ретінде ауыстырылды – бұл қарт офицерлердің зейнетке шығу жолы еді. Кошевой Мәскеуде тұрып, 1976 жылдың 30 тамызында қайтыс болды. Новодевичье бейітіне жерленді. Оның Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі туралы естеліктері, "Соғыс жылдарында" (Lang ru) атты кітабы 1978 жылы Voenizdat баспасында жарық көрді.
After the end of the war, Koshevoy continued to command the corps. He commanded the 6th Guards Army in the Baltic Military District from July 1946, and studied at the Higher Academic Courses of the Voroshilov Higher Military Academy from March 1947 to April 1948. Upon completion of the courses, he was appointed commander of the 5th Army of the Primorsky Military District, which became part of the Far Eastern Military District in April 1953. Promoted to colonel general on 31 May 1954, Koshevoy was transferred to command the 11th Guards Army in the Baltic Military District in June 1954 and became first deputy commander in chief of the Group of Soviet Forces in Germany (GSFG) in July 1955. He commanded the Siberian Military District from July 1957 and the Kiev Military District from April 1960, being promoted to army general on 13 April 1964. Koshevoy became commander in chief of the GSFG in January 1965. Although promoted to Marshal of the Soviet Union on 15 April 1968, he was transferred to the Group of Inspectors General of the Ministry of Defense as an inspector general in October 1969, a retirement post for aging senior officers. Koshevoy lived in Moscow, where he died on 30 August 1976. He was buried in the Novodevichy Cemetery. His memoirs of his World War II service, In the war years (Lang ru), were published in 1978 by Voenizdat.