Кіріспе

Влад VI Валахиялық (шамамен 1508 ж. – қыркүйек 1532 ж.) – 1530 жылдың маусымынан 1532 жылдың қыркүйегіне дейін Валахияны басқарған воевода (князь). Ол тарихта Влад Înecatul ("Суға батқан Влад") деп белгілі, бұл оның қаза тағдырына сипаттама. Румынияның үш маңызды тарихи және географиялық аймағының бірі (Молдавия және Трансильваниямен бірге), Валахия 14 ғасырдың басында Басараб I-нің құрылған княздығы болды, бірақ 1417 жылы Осман империясының билігін мойындады, бірақ өзін-өзі басқару құқығын сақтап қалды. Басараб әулетінің ұрпақтары Валахияны билеуді жалғастырды. 1577–83 және 1585–91 жылдары билеген жас воевода Михнея Турцитулдың (Mihnea Turcitul) заманындағы қолжазбаларда көрсетілгендей, бір ғасыр бұрынғы оқиғалар Влад VI-ның әкесі Влад IV Калугэр [Влад Монах] 1481 жылдан 1495 жылы қайтыс болғанға дейін воевода болғанын көрсетеді. Оның ұлы Влад чел Тынэр [Влад V, Кіші] (шамамен 1488–1512) 1510 жылы, шамамен 22 жасында воевода болды және екі жылдан кейін Бухарест шайқасында жеңіліске ұшырап, тұтқынға алынып, өлім жазасына кесілді. Оның туғанына қатысты нақты тарихи мәліметтер жоқ болғанымен, әкесі қайтыс болған кезде Кіші Владтың ұлы шамамен төрт жаста болған. Ол өзінің әкесі сияқты, 22 жасында, Осман империясына қарсы Мұсаның бүліктерінен кейін воевода болды, бірақ Мұсаның өзі және Крайовешти боярлары оның билігіне таласты. 1530 жылдың 29 тамызында Вишоара шайқасында Влад VI шайқаста қаза тапқан Мұсаны жеңді. Қазан айында, кейін Константинопольде өлім жазасына кесілген, таққа талапкер Драгичи Гогоаша бастаған Ольтендік ақсүйектердің тағы бір сәтсіз бүлігінен кейін, Влад Крайовешти әулетінің Креован банаттарына мұрагерлік құқығын тоқтатты. Воевода болып өткен екі жылында Влад Аниноасадағы Дамбовица округіндегі әйгілі Вифората монастырының құрылысын бастады. Оның өмірі әкесінің өмірінен ұзақ болмады, 24 жасында аяқталды, ал оның өлімнен кейінгі аты Адольф Армбрустердің (Dacoromano Saxonica, 198 б.) заманауи еңбегінде сипатталған. Бұл оқиғада, дәстүр бойынша, көп мөлшерде алкогольдік сусындар ұсынылған ұзақ тойдан кейін, Влад жылқысына мініп, Дамбовица өзеніне қарай аттанды, онда Бухарестен оңтүстікке қарай Попешти ауылының жанында суға батып қайтыс болды. Оның Диль монастырындағы жерлеу рәсімін анасы ұйымдастырды.