Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мәскеу метро станциясы
Moscow Metro station
Кузнецкий Мост – Мәскеу орталығындағы Большея Дмитровка көшесінен Лубянка көшесіне дейін созылатын көше. Атауының мағынасы, сөзбе-сөз аударғанда, «Теміршінің көпірі» дегенді білдіреді. Бұл атау 18 ғасырдағы Неглинная өзені үстінен салынған (қазір жер астында қалған) көпірге, сондай-ақ жақын жердегі құю зауыты мен оның жұмысшыларының қонысына байланысты. Көше Тверской ауданының (батыс бөлігі) және Мещанский ауданының (шығыс бөлігі) басқаруында.
Kuznetsky Most is a street in central Moscow, that runs from Bolshaya Dmitrovka Street to Lubyanka Street. The name, literally Blacksmith's Bridge, refers to the 18th century bridge over the (now underground) Neglinnaya River, and a nearby foundry and the settlement of its workers. The street is administered by Tverskoy District (west) and Meshchansky District (east).
Ерте тарих
15 ғасырдың соңына дейін Мәскеу шығысқа қарай, Кітай-городқа қарай кеңейіп келді. Ресей князі Иван III өз қару-жарақ қоймасын (Пушечный двор, Cannon Court) батыста, Неглинная өзенінен тыс жерде орнатты. Кейіннен ол 1480 жылдардағы соғыстардағы жеңілістен кейін өздерінің туған қалаларынан әкелінген бұрынғы Псков тұрғындарының поселенісін де құрды. 1737 жылғы өрт аймақты толығымен қиратқанға дейін халық саны баяу өсті.
Until the end of 15th century, Moscow was growing eastward, into Kitai gorod. Prince Ivan III of Russia established his arsenal (Пушечный двор, Cannon Court) in the west, beyond the Neglinnaya river. Later, he also set up a settlement of former Pskov residents, abducted from their hometown after the wars of the 1480s. Population grew slowly until the 1737 fire which razed the area.
Көпір
Өрттен кейін көп ұзамай аумақ кеңейтілді. Көшенің солтүстігіндегі үлкен аумақтар Воронцовтардың отбасылық иелігіне біріктірілді. 1754-57 жылдары сәулетші Семен Яковлев Дмитрий Ухтомскийдің жобасы бойынша Неглинная өзені арқылы тас көпір салды. Неглиннаяның жазықтығы үстіндегі көпірдің ұзындығы 120 метр, ені 12 метрді құрады; Кузнецкий көпірі мен Воронцов жерлері арасындағы дүкендер тіпті осы көпірдің жиегінде орналасқан болатын. Көше құлдарын азаптап, өмір бойы түрмеге кесілген атақты Дарья Салтыкованың (1730-1801) тұрған жері ретінде танымал болды.
Soon after the fire, the territory was built out. Large territories north from the street were consolidated by the Vorontsov family estate. In 1754 57, architect Semyon Yakovlev built a stone bridge over Neglinnaya River to a design by Dmitry Ukhtomsky. The bridge over Neglinnaya lowlands extended 120 meters long and 12 meters wide; the shops between Kuznetsky Bridge and Vorontsov lands were literally standing on the edge of this bridge. The street was known as the home of notorious Darya Saltykova (1730 1801), condemned to life in prison for torturing her slaves.
19 ғасыр
Мәскеудегі өрт (1812) Наполеонның гвардиясы Мәскеудегі француз колониясын қорғау үшін орналасқан Кузнецкий Мостты зардаптан сақтады. 1817-1819 жылдары қала Неглинная өзенін туннельге жауып, қалған ғимараттарды тіреген солтүстік қабырғасын қосқанда, қажетсіз көпірді бұзды. Кузнецкий Мост орыстарға француздық ықпалдың символы болды, және Александр Грибоедовтың "Ақылға сыймас қайғы" шығармасында мәңгі есте қалды. 1861 жылғы Ерік беру реформасынан кейін Кузнецкий Мост Мәскеудің қаржы орталығына айналды, 1890 жылдары тарихи Юнкер Банкі және Джамгаров Банкі салынды. Иван Машковтың модерн стиліндегі Сокол ғимараты (Кузнецкий Мост, 3) 1903-1904 жылдары салынды. Бірақ сол кезде оның мекенжайы Кузнецкий көшесі еді: Петровка көшесінен батысқа қарайғы Кузнецкий Мост бөлігі Кузнецкий көшесі деп аталды; екі көше 1922 жылы ғана біріктірілді.
The Fire of Moscow (1812) spared Kuznetsky Most, where Napoleon's Guards were stationed in defense of the French colony in Moscow. In 1817 1819, the city locked the Neglinnaya River in a tunnel and demolished the redundant bridge excluding its northern wall that supported surviving buildings. Kuznetsky Most became the symbol of French influence on Russians, immortalized in Woe from Wit by Alexandr Griboyedov. After Emancipation reform of 1861, Kuznetsky Most became the financial center of Moscow, with historical Juncker Bank Building and Dzhamgarov Bank built in the 1890s. Art Nouveau landmark by Ivan Mashkov, the Sokol building (3, Kuznetsky Most) was built in 1903–1904. However, at that time its address was Kuznetsky Lane: the part of Kuznetsky Most west of Petrovka Street was then known as Kuznetsky Lane; two streets were merged only in 1922.
Қазіргі тарих
1920 жылдары большевик әкімшілігі Кузнецкий Мост және Лубянка көшелерінің қиылысындағы шіркеуді бұзып, Воровский алаңын құрды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жақын жердегі үйлер біртіндеп КГБ кеңселеріне айналдырылды; Лубянка алаңына қарап тұрған үйлер Теңіз флоты министрлігі және Алексей Душкиннің "Detsky Mir" ойыншық дүкені үшін бұзылды. Соңғысы 2014 жылы қайта жаңартылып, қазір әлемдегі ең ірі механикалық сағат – "Raketa Monumental" орналасқан.
In the 1920s, the Bolshevik administration demolished the church on the corner of Kuznetsky Most and Lubyanka Street, creating Vorovsky Square. Nearby blocks were gradually converted to KGB offices after World War II; the blocks facing Lubyanka Square were torn down to make way for the Ministry of the Maritime Fleet and Alexey Dushkin's Detsky Mir department store. The latter was restored in 2014 and now hosts the world's largest mechanical clock, "Raketa Monumental".
Жедел транзит
Жақын жерде Кузнецкий Мост, Лубянка және Охотный Ряд метро станциялары орналасқан.
Kuznetsky Most, Lubyanka and Okhotny Ryad stations of the Moscow Metro are located nearby.