Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Карл Сак (1896-1945) – неміс судьясы (9 маусым 1896 – 9 сәуір 1945) – неміс құқықтанушысы және Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі қарсылық қозғалысының қатысушысы.
German judge (1896–1945)
Karl Sack (9 June 1896 – 9 April 1945) was a German jurist and member of the resistance movement during World War II.
Өмір
Карл Сак Бозенхаймда (қазіргі Бад-Кройцнах) дүниеге келген. Ол Хайдельбергте заң оқыды, онда Burschenschaft (Burschenschaft Vineta) ұйымына қосылды, ал заңгерлік тәжірибеден кейін Гессенде судья болды. Ол Вильгельмина Веберге үйленді және екі ұлы болды. 1934 жылы Сак жаңадан құрылған Рейхскригсгерхтке (Рейх әскери соты) қызметке кірді, онда ол тез арада жоғары лауазымға көтерілді. Гитлердің неміс қарулы күштерін бағындыруға жасаған әрекеттеріне қарсылық көрсеткені үшін Гестапоның жалған айыптауына ұшыраған армияның бас қолбасшысы Вернер фон Фричке қарсы сот ісін кейінге жылдыруға ол мүмкіндік алды. 1942 жылдың күзінде Карл Сак Армияның Бас Әскери Прокуроры болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сак әскери қарсылық топтарымен, оның ішінде адмирал Вильгельм Канарис, генерал-майор Ханс Остер және Ханс фон Дохнани, сондай-ақ Абвер (неміс әскери барлау қызметі) ішіндегі басқа да адамдармен байланыс ұстады. Ол 20 шілдедегі Гитлерді өлтіруге жасалған қастандыққа қатысты және осы сәтсіз әрекеттен кейін 1944 жылдың 9 тамызында тұтқындалды. Соғыстың соңғы күндері ол Отто Торбек төрағалық еткен СС-тің әскери трибуналына (айдалалық сот) жеткізілді. Ол өлім жазасына кесіліп, екі күннен кейін Флоссенбүрг концлагерінде дарға асылды. Сак жоспарланған төңкерістен кейінгі азаматтық үкіметте Әділет министрі лауазымын атқаруға дайын тұрған еді. 1984 жылы Сактың қарсылық қозғалысының мүшесі ретіндегі рөлі Берлиннің Шарлоттенбург ауданындағы бұрынғы Рейхскригсгерхт ғимаратына орнатылған қола тақтамен еске алынды. Бұл құрметке қарсылық білдірілді, себебі Сак дезертирлік ұғымын кеңінен түсіндіруді жақтады, бұл негізсіз өлім жазаларына әкелуі мүмкін еді. Бад-Кройцнах қаласының маңындағы Бозенхаймда оның құрметіне көше аталды.
Karl Sack was born in Bosenheim (now Bad Kreuznach. He studied law in Heidelberg where he joined a Burschenschaft (Burschenschaft Vineta) and after a time in legal practice became a judge in Hesse. He married Wilhelmine Weber and had two sons. In 1934, Sack joined the newly established Reichskriegsgericht (Reich Military Court) where he quickly rose to a senior position. He was able to delay proceedings against Army Commander in Chief Werner von Fritsch who had been falsely accused of homosexuality by the Gestapo in an attempt to discredit him for his opposition to Hitler's attempts to subjugate the German armed forces. In the autumn of 1942, Karl Sack became Judge Advocate General of the Army. During the Second World War, Sack maintained contacts within the resistance circles in the military, including Admiral Wilhelm Canaris, Major General Hans Oster and Hans von Dohnanyi, as well as with others within the Abwehr (German military intelligence). He was part of the attempt to assassinate Hitler on 20 July plot and after that failed attempt he was arrested on 9 August 1944. In the very last days of the war, he was brought before an SS drumhead court martial presided over by Otto Thorbeck. He was sentenced to death and hanged two days later at Flossenbürg concentration camp. Sack had been slated for the role of Justice Minister within a planned post coup civilian government. In 1984, Sack's role as a member of the resistance was remembered with a bronze plaque placed in the former Reichskriegsgericht in Berlin Charlottenburg. There was some opposition to this honour as Sack favoured a far reaching interpretation of what constituted desertion, which ostensibly could have led to unwarranted death sentences. In Bosenheim, a suburb of Bad Kreuznach, a street has been named in his honour.