Кіріспе

Бауыр ауруы

Портальді вена тромбозы (ПВТ) – бауырдың қан тамырлары ауруы, ол бауырдың портальді венасында қан қыстығы пайда болуынан туындайды. Бұл портальді вена жүйесінде қысымның артуына және бауырға қан жеткізілуінің азаюына алып келуі мүмкін. Қайтыс болу көрсеткіші шамамен 10-нан 1-ге жуық. Егер төменгі қуыс вена арқылы оң жүрекшеге оттегісіз қанды тасымалдайтын бауырдан шығатын қан тамырларында да қан қыстығы пайда болса, ол бауыр веналарының тромбозы немесе Будд-Киари синдромы деп аталады.

Белгілері мен симптомдары

Портальді вена тромбозы жоғарғы іш қуысында ауырсынуға, кейде құсықпен, бауыр және/немесе көкбауырдың үлкеюімен бірге жүреді; іш қуысы сұйықтықпен (асцит) толуы мүмкін. Жалпы қабыну салдарынан тұрақты қызба пайда болуы мүмкін. Тромбофилия (V фактор Лейденнің жетіспеушілігі, C немесе S протеинінің жетіспеушілігі, антифосфолипидтік антидене синдромы сияқты тұқым қуалайтын жағдайларды қоса алғанда) – тағы бір жиі кездесетін себеп. немесе бастапқы тромбоцитоз), көбінесе Janus kinase 2 (JAK2) генінің мутациясынан туындайды. Соңғы жылдары миелопролиферативтік неоплазмалар (МПН) ішек тамырларының тромбоздарының (соның ішінде портальді вена тромбозы) басты жүйелік себебі болып табылады.

Механизм

Бас порталық вена көкбауыр венасы мен жоғарғы мезентериялық венаның (SMV) қосылуынан қалыптасады. Ол бауырдың қан ағынының шамамен үштен екі бөлігіне жауап береді, бұл қан асқазан-ішек жүйесінің көп бөлігінен, сондай-ақ бүйрек безінен, өт қабынан және көкбауырдан тасымалданады. Аурудың жай-күйінің анықталуы компьютерлік томография (КТ) контрастпен, магниттік-резонанстық томография (МРТ) немесе МР-ангиография (МРА) арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Созылмалы порталық вена тромбозы (ПВТ) бар пациенттер асқазан немесе қықыш ішегіндегі кеңейген тамырлардың (варикоз) болуын бағалау үшін жоғарғы эндоскопия (эзофагогастродуоденоскопия, ЭГД) тексеруінен өтуі мүмкін.

Емдеу

Емдеудің мақсаты – асқынуларды азайту үшін бітелген тамырларды ашу; қан тірбуының мерзімі (жедел немесе созылмалы) емге әсер етеді. Егер зиянды болуы мүмкін себептер болмаса, бауыр циррозы жоқ науқастарда антикоагуляция (төмен молекулалық гепарин, одан кейін варфарин) көбінесе басталып, жалғастырылады. Бауыр портальді вена тромбозы бар циррозға шалдыққан науқастарға антикоагуляциялық ем, әдетте, ұсынылмайды, егер: 1) тромбофилия болса, 2) мезентериялық тамырлардағы қан тірбуының жоғары деңгейі болса, немесе 3) ішекке жеткіліксіз қан жеткізілім болса, созылмалы PVT болған жағдайда ғана қарастырылады. Өте ауыр жағдайларда шунт жасау немесе бауырды трансплантациялау мүмкіндігі қарастырылуы мүмкін. Егер асқазан-ішек жолына қан ағыны созылмалы түрде бұзылса, шіріген ішекті алып тастау үшін хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін. Педиатриялық науқастарда немесе бауыр трансплантациясы жасаған науқастарда PVT емдеу тактикасы басқаша қарастырылады.