Кіріспе
Smith v Hughes (1871) LR 6 QB 597 – ағылшын келісімшарт құқығының ісі. Онда Blackburn судьясы келісімшартқа қол қойылған кезде адамдардың мінез-құлқының объективті түсіндірілуі (әрекет арқылы қабылдау) туралы классикалық тұжырымын жасады. Іс ат жаттықтырушы Хьюз мырзаның жасаған қатесіне қатысты, ол өзіне көрсетілген үлгіге сәйкес сұлы сатып алды. Бірақ Хьюз сұлының түрін жаңылыстырады: оның аты оны жей алмады және төлеуден бас тартты. Сұлы жеткізуші Смит Хьюзді келісім бойынша сатуды аяқтауға сот арқылы талап қойды. Сот Смиттің жағын қолдады, өйткені ол Хьюз сатып алуға келіскен сұлыны ұсынды. Хьюзтің қате жасауы оның өзінің кінәсі болды, себебі Смит оны жаңылыстырмаған. Смит кінәлі болмағандықтан, екі жақты қателік болған жоқ және сату шарты әлі де жарамды. Бұл іс тар мағынада саудада үлгі бойынша сатуда (үлгіні ұстандыра отырып), тауар көрсетілген үлгіге сәйкес келсе, сот "сатып алушы сақ болсын" қағидасын ескере отырып, субъективті келісімге қарағанда объективті қарастырады дегенді білдіреді. Оның кеңірек ұсынысы, істің мән-жайларына тікелей қатысы жоқ және кейіннен едәуір қысқартылған, тұтынушының "ат" сияқты затты өкілдік немесе кепілдіксіз (сатушының жағдайы туралы кез келген мәлімдемесі немесе арнайы талабы) бағалауы "қате болып шықса", яғни келісімшарт бойынша қайтару талабын қоюдан аулақ бола алмайды, мысалы, 2015 жылғы Тұтынушылар құқығы туралы заңды қараңыз.
Smith v Hughes (1871) LR 6 QB 597 is an English contract law case. In it, Blackburn J set out his classic statement of the objective interpretation of people's conduct (acceptance by conduct) when entering into a contract. The case regarded a mistake made by Mr. Hughes, a horse trainer, who bought a quantity of oats that were the same as a sample he had been shown. However, Hughes had misidentified the kind of oats: his horse could not eat them, and refused to pay for them. Smith, the oat supplier, sued for Hughes to complete the sale as agreed. The court sided with Smith, as he provided the oats Hughes agreed to buy. That Hughes made a mistake was his own fault, as he had not been misled by Smith. Since Smith had made no fault, there was no mutual mistake, and the sale contract was still valid. The case stands for the narrow proposition that in a commercial sale by sample (following sample) where the goods conform to the sample shown, the court will mindful of the principle of caveat emptor ("buyer beware") look more to objective than subjective consensus ad idem ("meeting of the minds"). Its wider proposition, not directly relevant to the facts of the case, and later substantially reduced, was that a consumer buying an item, such as "a horse", without a representation or warranty (any seller's statement or special term as to its condition) making his own assessment which "turns out unsound" cannot avoid, that is seek to obtain a refund on, the contract — see for example the largely consolidatory Consumer Rights Act 2015.
Фактілер
Мистер Хьюз жарыс аттарын жаттықтырушы болған. Мистер Смит, ол фермер, оған өзінің овсының үлгісін әкелді, содан кейін Хьюз белгілі бір бағамен қырық-елу тоқсанға тапсырыс берді. Алғашқыда 16 тоқсан жіберілді. Бірақ олар келгенде, Хьюз бұл оның ойлаған овсы емес екенін айтты. Ол ескі овсты (жарыс аттары жей алатыны – тек сондай) қалаған, ал ол жаңа овс алды (жасыл овс деп те аталады). Шындығында, Смит берген үлгі жасыл овстан еді. Хьюз төлеуден бас тартты, ал Смит келісімшартты бұзғаны үшін, жеткізілген және тағы жеткізілуге тиіс овстың құны үшін өтемақы талап етті. Кейін бұл азаматтық іс бойынша сұрақтар қазылар алқасына қойылды (қазіргі таңда мұндай процедура көбінесе жойылған). Қазылар алқасы Суррей округінің Эпсомдағы аудандық сотында жергілікті жерде жиналды. Олар бастапқыда Мистер Хьюздің қателік жасағанын анықтады. Сот судьясы, егер Мистер Хьюз овсқа қатысты жаңылысқан болса (жасыл овсты ескі деп ойлағанда) және Мистер Смит оны білген болса, олар Мистер Хьюздің пайдасына шешім шығаруы керек деді. Сондықтан олар солай істеді. Мистер Смит шағымдануға берді.
Үкім
Корольдік сот алқабилердің дұрыс бағытталмағанын анықтады және қайта сот отырысын бұйырды. Смит мырзаның пайдасына еңкей, олар мәселенің тараптардың консенсус ад идемде (ойлардың үйлесуі) болуы ғана емес, сонымен қатар олардың өзара әрекеттері мен сөздері арқылы білдіргендері деп қарастырды. Смит мырзаның Хьюз мырзаны сұлының түрі туралы мүмкін қателігі туралы хабарлауға міндетті емес деп шешім шығарылды, бұл "caveat emptor" (сатып алушы сақ болсын) ескі қағидасын қайта бекітті. Сондықтан, бір жақты қателік принцип бойынша келісімшартты жоюға негіз бола алмайды. Кокберн сот төрешісі алғашқы шешім шығарды. Содан кейін, 19 ғасырдың ең ұлы судьяларының бірі ретінде танылған Блэкберн судья келісіп, мәселе бойынша өз шешімін берді. Ханнен судья қосымша шешім шығарды.