Кіріспе

Вест-Сайд және Мендосино темір жолы – Калифорния штатында қызмет еткен, қазір тоқтатылған темір жол. WS&M-нің 16.84 шақырымдық батысқа қарай созылған жолы Калифорнияның Уиллоус қаласынан Калифорнияның Фруто қаласына дейін жеткен. Ол ресми түрде 1888 жылдың 1 шілдесінде жұмыс істей бастады, бірақ Сан-Францискодағы жылжымайтын мүлік дамытушысы Истин Элдридж және компаниясы Фрутоға болашақ сатып алушыларды тасып, аймақты дамыту мақсатында арнайы экскурсиялық пойыздарды жалдаған. Фруто 1888 жылдан 1953 жылға дейін пошталық бөлімше ретінде сақталған. Бүгінде Фруто – Уиллоус пошталық бөлімшесінің құрамында. Фрутода депо болған. Станция бастығы депода тұрған. 1950 жылдары депо өртенген. Фрутодағы желінің соңғы аялдамасында су мұнарасы, жүк сақтау алаңы, мал тиеу алаңы және дөңгелек депо болған. Темір жолдың алғашқы жылдарында екі пойыз қатынайтын: бір жүк, екіншісі жолаушылар пойызы. Жолаушылар пойызы Фрутодан басталып, таңертең Уиллоусқа бағытталған. Ол түстен кейін Фрутоға оралған. Жүк пойызы таңертең Уиллоустан шығып, түстен кейін Уиллоуска қайтқан. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде бұл желі бойынша хромит кені Бей Аймағындағы қорыту заводтарына тасылған.

Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолымен байланыс

Вест-Сайд және Мендосино Уиллоуста Оңтүстік Тынық мұхитының жұмыс істемейтін еншілес компаниясы – Солтүстік темір жолының басты желісімен қосылды. Солтүстік темір жолы WS&M салынысынан 8-10 жыл бұрын басты желіде жұмыс істеді және Калифорния штатының Техама қаласынан Вудленд қаласына дейін созылды.

Уақыт шкаласы

1878 жылдың 3 қазанында Солтүстік темір жолы (Оңтүстік Тынық мұхитының еншілес компаниясы) Уильямс – Уиллоус арасындағы құрылысты аяқтады. (Басқа деректерде темір жол 1878 жылдың 26 қыркүйегінде Уиллоуске жеткені айтылады). 1882 жылдың 31 шілдесінде Солтүстік темір жолы Уиллоус – Орланд арасындағы құрылысты аяқтады. 1884 жылы Уиллоустан Мендосино округінің Тынық мұхиты жағалауына дейін темір жол салу жоспарланды. Жобаланған бағыт Елк Крик арқылы және Гриндстоун каньонынан өтуі тиіс болды. Темір жол жергілікті жемістерді, сондай-ақ Мендосино округінен қызылша және қант қарағай ағаштарын Уиллоустағы жоспарланған ағаш өңдеу зауытына тасымалдайтыны күтілді. Дегенмен, темір жол Уиллоустан шығысқа қарай 17 мильден астам жол салған жоқ. 1886 жылдың 26 қазанында желіні салуға арналған келісімшарт Сакраменто қаласының Турон & Нокс компаниясына тапсырылды. 1887 жылдың сәуірінде жол жөндеу жұмыстары аяқталды. 1888 жылдың наурызында қытай жұмысшыларын пайдалана отырып, рельстер төсеу жұмысы басталды. 1888 жылдың 15 мамырында Батыс жақ және Мендосино темір жолдары Солтүстік темір жолы/Оңтүстік Тынық мұхитымен біріктірілді. 1888 жылдың 1 шілдесінде Солтүстік темір жолы/Оңтүстік Тынық мұхиты Уиллоус – Фруто (16,84 миль) арасындағы желіні ашты. Бұл желі Оңтүстік Тынық мұхитының Бенисия бөлімшесінің «Мендосино тармағы» ретінде белгілі болды, Clear Lake тармағына кіретін бөлім. 1898 жылдың 14 шілдесінде Солтүстік темір жолы сатылып, Оңтүстік Тынық мұхитымен біріктірілді. Бірінші дүниелік соғыс кезеңінде желі хром рудасын тасымалдады. 1917 жылы Франк Тендор мыс кенішінен мыс рудасын тасымалдады. 1927 жылы Stony Gorge бөгеті жобасы үшін материалдар мен мал тасымалдады. 1951 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты желінің көп бөлігін тастады, бірақ Уиллоустің батысындағы бір мильдік бөлігін қалдырды, ол Елк Криктегі Сетцер Бокс Компаниясының зауытында өндірілетін ағаш өнімдерін өңдеу үшін пайдаланылды. 1993 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты «Батыс аңғары желісін» (Дейвис – Техама) жалға берді, оның ішінде Уиллоустың шығысындағы Джонс Манвилл шыны талшығы зауытына қызмет ететін Мендосино тармағының шағын бөлігі де бар еді, бұл желі Калифорнияның Солтүстік темір жолына берілді.