Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы бразилиялық суретші және дизайнер Хосе Ферраз де Алмейда Жуниор (8 мамыр 1850 – 13 қараша 1899), көбінесе Алмейда Жуниор деп аталатын, бразилиялық суретші және дизайнер; Густав Курбе мен Жан Франсуа Милле реалистік дәстүрінде сурет салған алғашқылардың бірі. Бразилиядағы "Көркемсуретші күні" оның туған күнінде тойланады.
19th century Brazilian artist and designer
José Ferraz de Almeida Júnior (8 May 1850 – 13 November 1899), commonly known as Almeida Júnior, was a Brazilian artist and designer; one of the first there to paint in the Realistic tradition of Gustave Courbet and Jean François Millet. The "Dia do Artista Plástico" (Day of Fine Artists in Brazil) is celebrated on his birthday.
Ерте өмір және білім
Ол Иту қаласында дүниеге келген. Оның өнер жолы туған қаласындағы Канделярия Анамыз шіркеуінде қоңыраушы болып жұмыс істеген кезде басталды. Ол діни тақырыпта жасаған кішкентай туындылары шіркеудің бас руханысын настолько әсер етті ki, оған Рио-де-Жанейроға ресми өнер сабақтарына бару үшін ақша жинауға көмектесті. 1869 жылы ол Императорлық Көркем өнер академиясына түсті, онда Виктор Мейреллес пен Педро Америкодан дәріс алды. Оның қарапайым ауылдық сөйлеуі мен мінез-құлқы қалалық студенттерден ерекше көзге түсті. 1876 жылы Сан-Паулу аймағына сапармен келген Император Педро II Джуниордың туындыларын көріп, риза болды. Ол жеке Джуниорға қаржылық көмек беруді ұсынды. Кейін сол жылы Педро II-нің жарлығымен Джуниорға Парижде оқу үшін ай сайын 300 франк қаражат бөлінді. Ол көп ұзамай Монмартрда қоныстанды және Көркем өнер мектебіне түсіп, Александр Кабанельдің шәкірттерінің бірі болды. Ол онда төрт көрмеге қатысты.
He was born in Itu. His art career began while he was working as a bell ringer at the Church of Our Lady of Candelária in his native town. Some small works Júnior created on religious themes impressed the head priest enough to hold a fundraiser for him so he could go to Rio de Janeiro for formal art lessons. In 1869, he enrolled at the Academia Imperial de Belas Artes (Imperial Academy of Fine Arts), where he studied with Victor Meirelles and Pedro Américo. His simple country speech and manners made him stick out among the rest of the students, who were all from more urban areas. During a tour of the São Paulo region in 1876, Emperor Pedro II saw Júnior's work and liked it. He personally offered Júnior his financial support. Later that year, Pedro II's royal decree awarded Júnior 300 francs per month for the purpose of studying in Paris. He soon settled in Montmartre and enrolled at the École des Beaux Arts, becoming one of the many students of Alexandre Cabanel. While there, he participated in four of the Salons.
Мансап
Ол 1882 жылға дейін Парижде қалды. Италияға қысқа сапардан кейін Бразилияға оралып, ол болмаған кезде жасаған туындыларын көрмеге қойды. 1883 жылы Сан-Паулуда студия ашып, жеке өнер сабақтары берді. Ол сондай-ақ эксклюзивті көркемөнер көрмелерін ұйымдастырды және кофе барондарынан республикалық саясаткерлерге дейінгі көрнекті тұлғалардың портреттерін салған. 1884 жылы ол Exposição Geral de Belas Artes көрмесінде өнер туындыларын көрсетті және Роза орденінің рыцары атанды. Бір жыл өткен соң Виктор Меиреллес зейнетке шығуды қалап, Императорлық Көркемсурет академиясында тарих салу профессоры лауазымын Джуниорға ұсынды, бірақ Джуниор Сао-Паулуда қалуды артық көргендіктен ұсыныстан бас тартты. 1887 жылдан 1896 жылға дейін ол Еуропаға тағы үш рет сапар жасады. Ол Киелі кітаптар мен тарихи сюжеттерден гөрі аймақтық тақырыптарға көбірек ден қойды, академиялық стильден натурализмге өтіп, кейпиралардың күнделікті өмірін бейнеледі. Осы өзгерістерге қарамастан, Императорлық академиядағы оның беделі күшін жоймады және ол 1898 жылы Алтын медальға ие болды.
He remained in Paris until 1882. Then, after a brief trip to Italy, he returned to Brazil and exhibited the works he had created during his absence. In 1883, he opened a studio in São Paulo and taught art privately. He also held exclusive art exhibitions and fulfilled commissions for portraits of notable people ranging from coffee barons to Republican politicians. In 1884, he held a showing at the Exposição Geral de Belas Artes and was made a knight of the Order of the Rose. A year later, Victor Meirelles, wanting to retire, offered Júnior his position as professor of history painting at the Imperial Academy of Fine Arts, but Júnior refused the offer because he preferred to stay in São Paulo. From 1887 to 1896, he made three more trips to Europe. He increasingly rejected Biblical and historical subjects in favor of regionalist themes, depicting the everyday life of the caipiras while moving from academic style to Naturalism. Despite these changes, his reputation at the Imperial Academy remained unchallenged, and he received its Gold Medal in 1898.
Өлім
Джуниор 1899 жылы Пирасикабада, Central қонақ үйінің алдында туысы Хосе де Алмейда Сампайомен пышақтала қаза тапты. Джуниордың Сампайоның әйелі Мария Лаура до Амарал Гургельмен ұзақ жылдар бойы сырлы қарым-қатынасы болған, бұрын ол қысқа мерзімге Джуниорға келін болған еді, ал Сампайо бұл жайтты енді ғана білді.
Júnior was stabbed to death in 1899 by his cousin José de Almeida Sampaio in Piracicaba in front of the Hotel Central. Júnior had been having a long standing affair with Sampaio's wife, Maria Laura do Amaral Gurgel, who had briefly been engaged to Júnior, and Sampaio had just found out about it.