Цементобласттар: тіс тамырының цементін қалыптастыратын жасушалар. Даму механизмі әлі даулы, бірақ эпителийдің ролі зор. Тіс морфогенезі, цемент түзлуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Цементобласт – тістің тамырының айналасындағы фолликулярлық жасушалардан пайда болатын биологиялық жасуша. Оның биологиялық функциясы – цементогенез, яғни тіс тамырын жауып тұратын қатты тін – цементтің қалыптасуы. Цементобластардың дифференциациялану механизмі күмәнді, бірақ жанама дәлелдер эпителий немесе эпителийлік компоненттің тіс қапшығы жасушаларын ұзындауымен сипатталатын цементобластарға айналуына ықпал етуі мүмкін екенін көрсетеді. Басқа теориялар бойынша, Гертвигтің эпителиялық тамыр қабығы (HERS) да қатысады.
A cementoblast is a biological cell that forms from the follicular cells around the root of a tooth, and whose biological function is cementogenesis, which is the formation of cementum (hard tissue that covers the tooth root). The mechanism of differentiation of the cementoblasts is controversial but circumstantial evidence suggests that an epithelium or epithelial component may cause dental sac cells to differentiate into cementoblasts, characterised by an increase in length. Other theories involve Hertwig epithelial root sheath (HERS) being involved.
Құрылымы
Сонымен, цементобластар сүйек түзетін остеобластарға ұқсас, бірақ функционалды және гистологиялық тұрғыдан ерекшеленеді. Цементтің жасушалары – тұтқынға түскен цементобластар, цементоциттер. Әрбір цементоцит сүйекте байқалатын сияқты өзінің лакунасында (көпше түрі – лакуналар) орналасқан. Бұл лакуналарда каналикулалар немесе каналдар да бар. Дегенмен, сүйектегідей, цементтегі бұл каналдарда нервтер жоқ, сондай-ақ олар сыртқа қарай сәулеленбейді. Керісінше, каналдар периодонтальды байланысқа (PDL) қарай бағытталған және тамырланғандықтан, байланыстан қоректік заттарды таратуға арналған цементоциттік процестерді қамтиды. PDL аймағында табиғаттан табылатын алғашқы жасушалар да тінді минералдауға көмектеседі. Осы жағдайда цементобластар секрециялық белсенділігін жоғалтып, цементоциттерге айналады. Бірақ, PDL сыртқы жабынында әрқашан цементобластар қабаты болады; егер тіс зақымданса, бұл жасушалар цемент өндіруі мүмкін (гиперцементозға қараңыз).
Thus cementoblasts resemble bone forming osteoblasts but differ functionally and histologically. The cells of cementum are the entrapped cementoblasts, the cementocytes. Each cementocyte lies in its lacuna (plural, lacunae), similar to the pattern noted in bone. These lacunae also have canaliculi or canals. Unlike those in bone, however, these canals in cementum do not contain nerves, nor do they radiate outward. Instead, the canals are oriented toward the periodontal ligament (PDL) and contain cementocytic processes that exist to diffuse nutrients from the ligament because it is vascularized. The progenitor cells also found in the PDL region contribute to the mineralization of the tissue. Once in this situation, cementoblasts lose their secretory activity and become cementocytes. However, a layer of cementoblasts is always present along the outer covering of the PDL; these cells can then produce cementum if the tooth is injured (see hypercementosis).