Франк Энтони: Үнді саяхатшысы және қоғамдық қайраткері
Frank Anthony
Фрэнк Энтони (1908-1993) – Үндістан саяхатшысы, ағылшын-үнді және христиан қауымдастығының көшбасшысы, Үндістан Парламентінің өкілі. Конституция авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді саяхатшысы (1908–1993)
үнді саяхатшысы
Indian politician (1908–1993)
the Indian politician
Франк Энтони (25 қыркүйек 1908 – 3 желтоқсан 1993) – Үндістандағы ағылшын-үнді және христиан қауымының көшбасшысы. Өліміне дейін ол 6-шы және 9-шы Лок Сабханы қоспағанда, Үндістан Парламентіне ағылшын-үнді өкілі ретінде тағайындалды. Ол "Бүкіл Үндістан ағылшын-үнді қауымдастығының" президенті болды. Франк Энтони Үндістан Конституциясын жазған құрылтай жиналысының мүшесі болды.
Frank Anthony (25 September 1908 – 3 December 1993) was a leader of the Anglo Indian and Christian community in India, and was until his death the Anglo Indian nominated representative in the Parliament of India except 6th and 9th Lok Sabha. He served as the president of the All India Anglo Indian Association. Frank Anthony was a part of the constituent assembly that wrote the Constitution of India.
Ерте өмір және білім
Энтони 1908 жылғы 25 қыркүйекте Джабалпур қаласында дүниеге келді. Энтони Джабалпурдағы Крайст Черч орта мектебінде және Робертсон колледжінде білім алды. Ол Нагпур университетінде және Лондонның Иннер Темплінде оқып, адвокат болды. Луи Д’Сильва мен М. Езра Саргунам: «Фрэнк Энтонидің академиялық жетістіктері зор болды» және ол ағылшын тілінен Вице-корольдің Бүкіл Үндістан алтын медалін жеңіп алды деді.
Anthony was born in Jubbulpore (now called Jabalpur) on 25 September 1908. Anthony was educated at Christ Church High School and Robertson College in Jabalpur. He studied at Nagpur University, and Inner Temple in London and became a barrister. Louis D'Silva and M. Ezra Sargunam stated that "Frank Anthony had a brilliant academic career" and he was the winner of the Viceroy's All India Gold Medal for English.
Құрылтай жиналысындағы рөлі
1942–46 жылдары Орталық заң шығарушы жиналыстың мүшесі, ал кейін 1946–50 жылдары Үндістан Конституциялық жиналысының мүшесі болып, ассамблеяда англо-үнді қауымын өкілдік етті. Ол Конституциялық жиналыстың уақытша вице-президенті де болды және Ақсүйектер жөніндегі кеңесші комитет пен азшылықтар субкомитетінің құрамына кірді.
In 1942–46, he was a member of the Central Legislative Assembly, and later a member of the Constituent Assembly of India during 1946–50 and represented the Anglo Indian community in assembly. He was also temporary vice president of Constituent Assembly and was a part of the Advisory Committee and Sub committee on Minorities.
Мансап
1942 жылы Энтони Бүкіл Үндістан ағылшын-индиялық қауымдастығының бас президенті болып сайланды. Ол Үндістанның бөлінуіне қарсы болды, себебі ол азшылық қауымдастықтарының мүдделеріне нұқсан келтіреді деп санады. Антонидің пікірінше, болашақ Пәкістан аумағында да мұсылман емес халықтың саны көп болады, ал Үндістанда көптеген мұсылмандар қалады. Сондықтан ол «Үндістан бөлінгеннен кейін азшылықтар мәселесі Пәкістан мен Хиндустанның екеуінде де бүгінгідей, тіпті одан да өткір болады» деді. Екіншіден, ол Мұсылман лигасының жоспары «Үндістанды Балқанға бөлуге» және «Үндістанды халықаралық держава ретінде әлсіретуге» алып келеді деп атап көрсетті. «Жеккөрушілікке бастама берген – Джинна, ода күмәні жоқ», – деді ол. «80% сауатсыз халық, Калькуттадағы қырғын… оны сөзбен жеткізу мүмкін емес». Онда шамамен 30 мың ағылшын-индиялық тұрды, бірақ оларға ешқандай зиян келтірмеді. Менің ағылшын-индиялық қауымдастығым мыңдаған индустарды құтқарды. Мұсылман аудандарына барып, оларға тамақ берді, кейбіреулерін алып шықты, бірақ ешкім оларға тиіспеді. Энтони заңгерлік практикадан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1952 жылы Нехру оны Солтүстік-Батыс Шекаралық провинцияның бұрынғы қаржы министрі Мехр Чанд Ханнаны қорғау үшін Пешаварға баруға шақырды. Сол кезде Пешаварға ешбір индус заңгері бармайтын. Энтони бас министрмен келіссөздер жүргізгеннен кейін Ханна босатылды. 1946 жылдың қазанында ол Біріккен Ұлттар Ұйымында Үндістанның делегаты болды. 1948 және 1957 жылдары ол Үндістанды Британ Достастығының парламенттік конференциясында өкілдік етті. 1978 жылы Энтони Индира Ганди тұтқындалғанда Нехру отбасына көмектесті. Энтонидің ең үлкен еңбегі – ағылшын-индиялық және христиан білім беру саласында болды. 1947 жылы ол Ағылшын-индиялық білім беру жөніндегі мемлекетаралық кеңестің төрағасы болып сайланды. Ол сондай-ақ Бүкіл Үндістан ағылшын-индиялық білім беру қорының құрылтайшы төрағасы болды, ол бүгінде оның атымен аталған алты мектептің иесі және басқарушысы, соның ішінде Нью-Делидегі Франк Энтони мемлекеттік мектебі, Бенгалурудағы Франк Энтони мемлекеттік мектебі, Калькуттадағы Франк Энтони мемлекеттік мектебі және Бангалор, Калькутта және Дели қалаларындағы үш Франк Энтони кіші мектебі. Бұл мектептер ұзақ уақыттан бері қалыптасқан британдық жеке мектептердің үлгісін қабылдады. Бұрынғы Дели архиепископы Алан Базил де Ластиктің сөзімен айтқанда, Франк Энтони «әрқашан христианның білім алу құқығын қорғады». Энтони сонымен қатар ICSE кеңесінің төрағасы болды. Ол Солтүстік Үндістан шіркеуінің мүшесі болды, ол Біріккен протестанттық христиан дінінің бір бөлігі.
In 1942, Anthony was elected the president in chief of the community of the All India Anglo Indian Association. He opposed the partition of India on the grounds that it would jeopardise the interests of the minority communities. quotation|First, Anthony argued that in the proposed area of Pakistan there would still be a considerable number of non Muslims, and a large number of Muslims would also remain in India. Hence, he argued, ‘the minorities problem after the division of India would be as acute, perhaps much more acute, in both Pakistan and Hindustan as it is today.’ Secondly, he pointed out that the Muslim League plan would ‘lead to the Balkanising of India,’ potentially ‘emasculating’ India as an ‘international power.’ Anthony’s third argument was that India was unlike Europe and so there was no basis for division as India had achieved ‘a basic ethnic and cultural unity.’ Lastly, Anthony maintained that the division of India would lead to war between the two countries and the ‘propagation of narrow and fanatical economic and political ideologies. quotation|the hatred was really started by Jinnah, there's no doubt about it. The 80% of illiterate people the killings in Calcutta [were] something indescribable. There we had the largest number of Anglo Indians, about 30,000, but Anglo Indians were not touched My Anglo Indian Association saved thousands of Hindus. Went into the Muslim localities gave them food, and brought some of them out but nobody touched them. After Anthony retired from practising as a lawyer, Nehru in 1952 asked him to go to Peshawar to defend Mehr Chand Khanna, the ex finance minister of the North West Frontier Province. In those days, no Hindu lawyer would go to Peshawar. Following Anthony's discussions with the chief minister, Khanna was released. In October 1946, he was one of India's delegates at the United Nations. In 1948 and 1957, he represented India at the Commonwealth Parliamentary Conference. In 1978, Anthony assisted the Nehru family when Indira Gandhi was arrested. Anthony's greatest contribution was in the field of Anglo Indian and Christian education. In 1947, he was elected chairman of the Inter State Board of Anglo Indian Education. He was also the Founder Chairman of the All India Anglo Indian Educational Trust which, today, owns and administers six schools named after him, including The Frank Anthony Public School, New Delhi, The Frank Anthony Public School, Bengaluru, The Frank Anthony Public School, Kolkata and three Frank Anthony Junior Schools in the cities of Bangalore, Kolkata and Delhi. These schools took as inspiration the model of the long established English public school. In the words of Alan Basil de Lastic, the former Archbishop of Delhi, Frank Anthony "always stood for the Christian right to education". Anthony was also the chairman of the ICSE Council. He was a member of the Church of North India, a United Protestant denomination of Christianity.
Өлім
Фрэнк Энтони 1993 жылғы 2 желтоқсанда жүрек тоқтауынан қайтыс болды. 1993 жылғы 3 желтоқсанда Үндістан Парламенті оның өліміне байланысты аза тұтып, жұмысын тоқтатты. Оның қоштасу рәсімін Солтүстік Үндістан шіркеуінің епископы Притам Сантрам жүргізді, Делидің Рим-католик архиепискобы Алан Базил де Ластик және басқа да христиан дін қызметкерлері де қатысты.
Frank Anthony died on 2 December 1993 of cardiac arrest. On 3 December 1993, the Indian Parliament adjourned after mourning his death. His funeral liturgy was presided over by Pritam Santram, a bishop of the Church of North India; Alan Basil de Lastic, the Roman Catholic Archbishop of Delhi was present, along with other Christianity clergy.