Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз авторы Пьер Берсуир (шамамен 1290–1362), сондай-ақ Пьер Бершюр және Пьер Бершуар (латынша, Петрус Берхориус немесе Петрус Беркориус) деп те белгілі, Орта ғасырлардағы француз авторы. Бенедикттік монах болған ол аудармашы, энциклопедия жасаушы және бірнеше еңбектің авторы, оның ішінде мифография саласындағы "Ovidius Moralizatus" (Ovide Moralisé) (1340 жыл) еңбегі бар. Латын тіліндегі анекдоттар мен әңгімелер жинағы "Gesta Romanorum" кейде оған жатқызылады.
French author
Pierre Bersuire (c. 1290–1362), also known as Pierre Bercheure and Pierre Berchoire (in Latin, Petrus Berchorius or Petrus Bercorius), was a French author of the Middle Ages. A Benedictine, he was a translator, encyclopaedist, and the author of several works, including the Ovidius Moralizatus (not to be confused with the Ovide Moralisé) (1340), a work of mythography. The Gesta Romanorum, a Latin collection of anecdotes and tales, is sometimes attributed to him.
Өмір
Пуатудағы Ванде аймағындағы Сен-Пьер-ду-Шемин қаласында туған ол, университет білімін алудың орнына, жастық шағында монастырлық тәртіпке кірді. Алдымен францискан болған, бірақ кейін Майлзайс аббаттығындағы Сент-Бенедикт орденіне қосылды. 1320 жылы ол өзінің аббатымен бірге сол кездегі папалық резиденциясы Авиньонға барды. Ол 12 жыл бойы Авиньонда Папаның вице-канцлері, Пранесте епискобы кардинал Пьер де Пре (Пьер де Пратис) қорғауында болды. Ол түрлі монастырлар мен приорлықтардағы лауазымдарды жинақтады (ешқайсысында тұруы міндетті емес еді). Авиньонда Петраркамен кездесті, екеуі де бір-бірін жоғары бағалады. 1340 жылдары Берсуир Париж университетіне студент болып түсті және онда Петраркамен қайта кездесті. Итальяндық ақын француз королінің сарайына елшілікпен келген еді. 1350 жылдары Франция королі Иоанн II-нің бұйрығымен Берсуир Петрарканың Ливийдің «Рим тарихы» латын тіліндегі еңбегінен жасаған жинағын француз тіліне аударды. Берсуир өмірінің соңғы он екі жылын Нотр-Дам соборының жанындағы Иль-де-ла-Сит аралындағы Сент-Элигий (Сент-Элой) приорлығында (1354 жылдан бастап) өткізді.
Born at Saint Pierre du Chemin, in the area of Vendée in Poitou, he entered monastic orders in his youth rather than take a university degree. He first became a Franciscan but subsequently joined the Order of St. Benedict at Maillezais Abbey. In 1320 he accompanied his abbot to Avignon, at the time the seat of the papacy. He remained in Avignon for 12 years as a protégé of the papal vice chancellor Cardinal Pierre des Prés (Peter de Pratis), bishop of Praeneste. He steadily accumulated offices of various monasteries and priories (he was not required to reside at any of them). He met Petrarch at Avignon; both men mention the other in terms of high praise. In the 1340s, Bersuire became a student at the University of Paris and met Petrarch there again. The Italian poet was on an embassy to the French court. In the 1350s, at the command of John II of France, Bersuire translated Petrarch's reassembly of Livy's Latin history of Rome, Ab urbe condita, into French. Bersuire spent the last dozen years of his life as Prior of St. Eligius (Saint Éloi) (from 1354), on the Île de la Cité, close to Notre Dame.