Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Малкольм Сент-Клэрдің түсірген фильмі
1944 film by Malcolm St. Clair
"The Big Noise" – комедиялық дуэт Лорел мен Хардидің басты рөлдерде ойнаған 1944 жылғы комедиялық фильм. Оны Соль М. Вурцель өндірді, ал режиссері Мал Сент-Клэр болды.
The Big Noise is a 1944 comedy film starring the comedic duo Laurel and Hardy. It was produced by Sol M. Wurtzel and directed by Mal St. Clair.
Сюжет
Лорэл мен Харди, жеке тергеу агенттігінде санитарлар болып жұмыс істейді, "Үлкен шу" деп аталған бомбаға қатысты бір құпия іске тартылады. Детективтер кейіпінде олар бомбаның ойлап тапқан авторымен дос болады, оның ерекшеліктерін және оның есімдерімен байланысты туыстарымен бірге бастан кешіреді. Осы уақытта, жанындағы қылмыскерлер жарылғыш затты ұрлап алуды жоспарлайды. Бомбаны қорғау үшін Лорэл мен Харди оны аккордеонның ішіне жасырады. Қылмыскерлер ұрлық жасауға тырысқанда, олар оларды уақытша тоқтатады. Бірақ, жаңылысқандықтан, олар нағыз бомбаны алып, оны Вашингтон қаласына жеткізуге міндетті болады.
Laurel and Hardy, janitors at a detective agency, become embroiled in a caper involving a bomb dubbed "The Big Noise." Impersonating detectives, they befriend the bomb's inventor, navigating his idiosyncrasies alongside his quirky relatives. Meanwhile, neighboring criminals scheme to pilfer the explosive device. To safeguard the bomb, Laurel and Hardy ingeniously conceal it within a concertina. When the criminals attempt a theft, the duo thwarts them temporarily. However, a mix up occurs, and they inadvertently end up with the genuine bomb, entrusted with delivering it to Washington, D. C.
Олардың саяқатында түрлі оқиғалар орын алады, соның ішінде дұрыс вагонда орын алмау және автостоппен саяхаттау. Глассменмен бірге кездейсоқ сапар жасау қауіпті болады, себебі оларды жол ережесін бұзғандары үшін тоқтатып, ашық далаға қашуға мәжбүр етеді. Ұшаққа отырып, олар есеңгіреп әскери мақсаттағы ұшаққа мінеді және Тынық мұхиты үстінде парашютпен құтылады. Сәтімен, олар бомбаны жапондық қайыққа тастап, одан құтылады. Құтқару күтіп отырғанда, олар аккордеонмен ән шырқап, балықтардың бір үлгіде жүзгенін тамашалайды.
Their journey encounters various mishaps, including a misguided train berth and a hitchhiking escapade. A fortuitous ride with Glassman turns perilous when they are stopped for speeding, forcing them to flee into open terrain. Seeking refuge in an airplane, they unknowingly board a military target aircraft, narrowly escaping via parachute over the Pacific Ocean. In a stroke of luck, they dispose of the bomb by dropping it onto a Japanese submarine. As they await rescue on a buoy, they serenade themselves with music from the concertina, amusingly observing a school of fish dancing in synchrony.
Өндіріс
"Үлкен шу" – 1940 жылдары 20th Century Fox студиясында түсірілген Лорел мен Хардидің алты көркем фильмі ішіндегі бесінші фильм. Стэн Лорел фильм түсірілімі кезінде берген сұхбатында, олардың Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдықтардың тыл майданына қолдау көрсетуге деген ниеттерін баса көрсетті, ысырапқа және қиратуға қатысты күлкілі эпизодтардан бас тартуды жөн санады. "Соғыс басталғанда автомобильдермен қуу және тамақ ысырабын бейнелейтін көрінелерді алып тастадық", – деді Лорел, – "ал "Үлкен шу" фильмінде соғыс уақытындағы ысырап пен жойқындыққа қатысы болуы мүмкін барлық күлкілі тұстарды қысқартуға шешім қабылдадық". Лорел мен Хардидің репертуарынан алынған бұрынғы комедиялық материалдар, оның ішінде "Берт Маркс", "Тағы да қате" (1929), "Блок-гедс" (1938) және "The Flying Deuces" (1939) фильмдерінен алынған эпизодтар "Үлкен шу" фильмінде жаңа өмірге ие болды. Лорел өндіріске жаңалық енгізуді көздеп, "Берт Маркс" фильмінен алынған клаустрофобиялық пойыз купесі сахнасын трансконтиненталдық ұшаққа көшіруді ұсынды. Оның ұсынысын продюсер Сол М. Вурцель қабылдамаса да, фильмге жаңа элементтер енгізілді, атап айтқанда, комик актер Джек Нортон Лорел мен Хардимен бірге саяхаттайтын мас саяхатшы рөлінде пайда болды. Кейбір көріністер Калифорния штатының Аркадия қаласындағы Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы (AT&SF) станциясында түсірілді, бұл темір жол станциясының атмосферасына шынайылық сыйлады. Атап айтқанда, станция қызметкерінің Лорел мен Хардимен әрекеттесуі Pacific Electric және AT&SF темір жолдарының қиылысын қорғайтын ерекше құрылыс – темір жол торабының фонында өтеді. Сонымен қатар, түсірілім Калифорния штатының Монровия қаласындағы Монровия әуежайында да жүргізілді, бұл фильмнің әртүрлі локацияларын байытты.
The Big Noise constituted the fifth installment among Laurel and Hardy's six feature films produced at 20th Century Fox during the 1940s. Stan Laurel, in an interview during the film's production, underscored their commitment to aligning with the American World War II home front efforts, opting to eschew gags involving wastage and destruction. "We cut out automobile chases and food wasting gags when the war first started," commented Laurel, "and with The Big Noise we decided to slash every gag that might conceivably have bearing on wartime wastages and destruction". Previous comedic material from Laurel and Hardy's repertoire, including segments from films such as Berth Marks, Wrong Again (both 1929), Block Heads (1938) and The Flying Deuces (1939) found reincarnation within The Big Noise. Laurel, endeavoring to infuse novelty into the production, proposed repurposing a claustrophobic train berth scene from Berth Marks onto a transcontinental airplane setting. Despite his suggestion being declined by producer Sol M. Wurtzel, the film incorporated fresh elements, notably introducing comic actor Jack Norton as a drunken fellow traveler sharing the berth with Laurel and Hardy. Certain scenes were filmed at the Atchison, Topeka & Santa Fe Railway (AT&SF) station in Arcadia, California, providing authenticity to the railroad station ambiance. Notably, the station agent's interaction with Laurel and Hardy occurs against the backdrop of the railroad interlocking tower, an iconic feature safeguarding the crossing of Pacific Electric railway and AT&SF tracks. Additionally, filming took place at the Monrovia Airport in Monrovia, California, contributing to the film's varied locales.
Сыншыл және көпшілік қабылдау
"Биг-нойз" 1944 жылы алғаш көрсетілген кезде әртүрлі пікірлерге бөлінді. Кейбіреулер фильмді ескі әзілдердің қайталануы деп есептеді; "The New York Times" газетінің сыншысы Босли Кроутер былай жазды: "Бұрын, көп бұрын, олардың су бояуымен және жиналмалы кереуеттермен күрескенін көру қызық болатын. Бірақ қазір ол жалықтырады және өкінішті. Олар тіпті мұндайға мән бермейтін сияқты." Басқалары фильмді жақсы бағалады, мысалы, "Boxoffice" журналы: "Лорел мен Харди экрандағы қимылдарымен көңіл көтеріп тұрғанша, балаларға әрдайым ұнатын нәрсе болады – тіпті осы комедиялық дуэттің тынығу үшін керемет ойын деп санайтын ересектерді айтпағанда. Жалпы алғанда, бұл ешкімді, тіпті кассалық түсімді есептеушіні де көңілін қалдырмауы керек." Бұл болжам ақиқатқа айналды, өйткені фильм кинотеатрларда өте табысты болды және оны дистрибьюторлар Лорел мен Хардидің ең үздік фильмдерінің бірі деп атады. Фильм келесі алты жыл бойы көрсетілісте болды және 1954 жылы қайта шығарылды. Көп жылдар бойы фильмнің жұрттан жаман пікірде болуына себеп болды, 1978 жылы ол "Барлық уақыттың ең нашар 50 фильмі" кітабына енді. Алайда, кейінгі жылдары фильмге деген көзқарас жақсарды, "Laurel and Hardy Central" веб-сайтындағы Джон В. Бреннан: "Биг-нойз" оның репутациясынан жақсы, бірақ осы репутацияны ескеретін болсақ, олай болуы керек еді" деді.
The Big Noise was greeted with mixed reviews when it was first released in 1944. Some dismissed the film as a routine rehash of old gags; Bosley Crowther of The New York Times observed, "Once, long ago, it was funny to see them joust with wet paint and folding beds. But now it is dull and pathetic. And they don't even seem to care." Others approved of the film, like Boxoffice magazine: "So long as Laurel and Hardy continue their screen antics, there will always be something for the children to enjoy — not to mention the grownups who find this comedy team relaxing entertainment All in all, this should disappoint no one, including the person who counts the box office take." The latter comment proved prophetic, as the film was very successful in theaters and hailed by exhibitors as one of Laurel & Hardy's best. The film stayed in circulation for the next six years, and was reissued in 1954. The film had a poor reputation for many years, gaining an entry in the book The Fifty Worst Films of All Time in 1978, though attitudes to the film have somewhat improved in later years, with John V. Brennan at the website Laurel and Hardy Central stating "The Big Noise is better than its reputation, but given that reputation, it would almost have to be."