Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Maserati 1972-1983 жылдар аралығында шығарған орта қозғалтқышты спорттық машинасы – Maserati Merak (Tipo AM122) 1972-1983 жылдар аралығында Maserati компаниясы жасаған орта қозғалтқышты 2+2 спорттық машинасы. Merak, Maserati Bora моделімен тығыз байланысты, олардың құрылымы мен кейбір дене панельдері ортақ, бірақ Bora-ның 4.7 литрлік V8 қозғалтқышының орнына 3.0 литрлік V6 қозғалтқышымен жабдықталған. Шағын және ықшам қозғалтқыш орнату арқасында пайда болған қосымша кабина кеңістігі балаларға немесе өте кішкентай ересектерге арналған екінші қатар орындықтарын жасауға мүмкіндік берді, бұл Merak-ты Bora-дан ғана емес, сонымен қатар 2+2 конфигурациялы машинаға айналдырды.
Mid engined sports car produced by Maserati between 1972 and 1983
The Maserati Merak (Tipo AM122) is a mid engined 2+2 sports car produced by Maserati between 1972 and 1983. The Merak was closely related to the Maserati Bora, sharing part of its structure and body panels, but was powered by a 3.0 L V6 in place of the latter's 4.7 L V8. The extra cabin space gained by fitting a smaller and more compact powertrain was used to carve out a second row of seats—suitable for children or very small adults—making the Merak not just a less expensive alternative to the Bora but also a 2+2.
Тарих
Maserati Merak 1972 жылы Париж автосалонында Bora-дан бір жылдан астам соң таныстырылды. Merak корпусының алдыңғы бөлігі Bora машинасымен есіктерге дейін ортақ. Алдыңғы бөліктер негізінен Merak машинасының қос хромды бамперлерімен, ал Bora машинасының қос трапеция тәрізді торларының орнына қолданумен ерекшеленеді, бірақ ұқсастықтар B тірегінде аяқталады. Italdesign компаниясының Джорджетто Джуджаросына Bora-ны Merak-қа айналдыру тапсырылды. Үлкен әпкесінен айырмашылығы, Merak-та толық шыныдан жасалған fastback болмайды, керісінше кабинасы тік артқы тереземен және төрт қатар желдеткіш тіреулермен тесілген жалпақ, көлденең қозғалтқыш қаптамасымен күрт аяқталады. Джуджаро көліктің силуэтін ашық ұшқыш тіректерді қосу арқылы толықтырды, бұл жабындардың сызығын құйрыққа дейін визуалды түрде ұзартты. Merak-тың басты бәсекелестері – итальяндық, ортада орналасқан қозғалтқышы бар, 3 литрлік және 2+2 Dino 308 GT4 және Lamborghini Urraco болды. Дегенмен, V8 қозғалтқышы бар қарсыластарынан айырмашылығы, Merak ықшам V6 қозғалтқышын пайдаланды, осылайша оны бойлық бағытта орнатуға болады. Citroën компаниясы Maserati-ге иелік еткен кезде (1968–1975) жобаланған бірнеше Citroën гидропневматикалық жүйелері Merak және алғашқы Merak SS-де қолданылды. Бұл машиналарда тежегіш жүйесі гидравликалық түрде күшейтіліп, жұмыс істеді, ал фаралар гидравликалық түрде ашылып-жабылатын болды. Бұл машиналардың айналмалы механизмдері тежегіштердегідей бірдей гидропневматикалық жүйені пайдаланды, бірақ кейбір машиналарда ғана айналмалы механизмдерге күшейткіш орнатылған. 1976 жылдан кейін, француз өндірушісі Maserati-дің бақылауын тоқтатқаннан кейін, Citroën-нен алынған бөлшектер біртіндеп дәстүрлі жүйелерге алмастырылды. 1977 жылы Алехандро де Томасо Maserati-ді сатып алғаннан кейін, Bora 600-ден аз машина шығарылғаннан кейін өндірілістен алынды, ал Merak тағы алты жыл сатылымда болды.
The Maserati Merak was introduced at the 1972 Paris Auto Show, over a year after the Bora. The Merak shares the front part of its bodyshell with the Bora up to the doors. The front ends differ, mainly by the use of dual chrome bumpers on the Merak, in place of twin trapezoidal grilles on the Bora, but the similarities end at the B pillar. Giorgetto Giugiaro at Italdesign was commissioned to transform the Bora into the Merak. Unlike its bigger sister the Merak doesn't have a full glass fastback, but rather a cabin ending abruptly with a vertical rear window and a flat, horizontal engine cover pierced by four series of ventilation slats. Giugiaro completed the vehicle's silhouette by adding open flying buttresses, visually extending the roofline to the tail. The main competitors of the Merak were the similarly Italian, mid engine, 3 litre and 2+2 Dino 308 GT4 and Lamborghini Urraco. However unlike its transverse V8 engined rivals the Merak used a more compact V6, that could therefore be mounted longitudinally. Having been designed during the Citroën ownership of Maserati (1968–1975) certain Citroën hydropneumatic systems were used in the Merak and the early Merak SS. In these cars the braking system was hydraulically assisted and operated, and the pop up headlights hydraulically actuated. The clutches on these cars used the same hydropneumatic system as the brakes, but only some cars included servo assistance on the clutch. After 1976, when the French manufacturer gave up control of Maserati, the Citroën derived parts were gradually replaced by more conventional systems. When Alejandro de Tomaso purchased Maserati in 1977, the Bora was discontinued after a production run of less than 600 cars, while the Merak remained on sale for six more years.
Сипаттамалар
Merak қозғалтқыш жүйесі мен артқы аспасын қолдау үшін артқы түтікшелік субрамкамен жұптастырылған болат монокок конструкциясын пайдаланды. Аспасы алдыңғы және артқы доңғалақтарда тең емес ұзындықтағы А қолдарының типі болды, коаксиалды спиральді серіппелермен және телескопиялық амортизаторлармен жабдықталған. Тежегіш жүйесі екі осьте де дискілерден тұрды, алдыңғылары желдетілетін. Citroën гидравликалық жүйесі бар алғашқы модельдерде артқы тежегіштер салмақты азайту үшін ішке орналастырылған. Дөңгелектер Campagnolo 7½J x 15" жеңіл қорытпасынан құйылған, Michelin XWX шиналарымен жабдықталған, алдыңғылары 185/70, артқылары 205/70 өлшемдес. Қосалқы шина қозғалтқыш бөлімінде, беріліс аппаратының үстінде сақталды. Көптеген АҚШ-қа жеткізілген модельдерде қосалқы шина толық өлшемде болды, бұл қозғалтқыш қақпағын (жұмбақты) өзгертуді және глушительді төмендетуді қажет етті. Merak V6 қозғалтқышы 1967 жылы Giulio Alfieri жобалаған бастапқы 2.7 л Tipo C.114-тен шыққан, ол Citroën SM үшін жасалған және поршеньнің ходы 75 мм қалған күйінде диаметрі 91.6 мм-ге дейін ұлғайтылған. SS фаралар арасындағы қара тордан танылған. Maserati жасаған жоғарғы панель дөңгелек аспаптармен және төрт спицалы рульмен бұрынғы SM-нен алынған интерьерді алмастырды. Кейінгі модельдер толық жүргізушіге бағытталған панельмен және Maserati Bora-ның үш спицалы, төселген рульмен жабдықталды. Merak-тың бәсекелестері ұқсас екі литрлік модельдер болды, атап айтқанда Urraco P200 және Dino 208 GT4. Merak 2000 GT V6 қозғалтқышын 7000 айналымда және 4000 айналымда қамтамасыз етті, бұл V6-ның диаметрін 80 мм-ге, поршеньнің ходын 66.3 мм-ге дейін азайту арқылы қол жеткізілді. Түс таңдауы екі реңге шектелді: металл жасыл көк немесе алтын. Екі литрлік машиналар сондай-ақ, кузовтың орта сызығының астында өтетін қара жолақпен, әдеттегі хромды алмастыратын матовый қара бамперлермен және опция ретінде қол жетімді алдыңғы спойлердің болмауымен ерекшеленді. SS-дің фаралар арасындағы тормен жабдықталған алдыңғы капоты 2000 GT модельдерінде де қолданылды. 1983 жылы өндіріс тоқтаған кезде барлығы 200 2000 GT машинасы жасалған.
The Merak used a steel monocoque construction paired to a rear tubular subframe supporting the powertrain and rear suspension. This was of unequal length A arms type all around, with coaxial coil springs and telescopic shock absorbers. The braking system consisted of discs on both axles with the front ones vented. On early models with the Citroën hydraulics, the rear brakes were inboard so as to reduce the unsprung weight. Wheels were cast light alloy Campagnolo 7½J x 15", fitted with Michelin XWX tyres measuring 185/70 at the front and 205/70 at the rear. The compact spare tyre was stored in the engine compartment, above the transmission. On most US delivered models, the spare tyre was full size, requiring a modification to the engine cover (the humpback) and lowering the muffler. The Merak's V6 engine descended from the 2.7 L Tipo C.114 originally designed by Giulio Alfieri in 1967 for use in the Citroën SM, that was bored out to 91.6 mm (piston stroke remained 75 mm) to displace The SS was recognizable from a black grille between the pop up headlights. A Maserati designed upper fascia with round instruments and a four spoke steering wheel replaced the previous SM derived interior. Later cars were bestowed with the full driver oriented dashboard and three spoke padded steering wheel of the Maserati Bora. The Merak's competitors were similar two litre models, specifically the Urraco P200 and Dino 208 GT4. The Merak 2000 GT featured a engine rated at at 7,000 rpm and at 4,000 rpm, obtained by de stroking and de boring the V6 to 80x66.3 mm. Colour choice was limited to two shades: metallic light blue or gold. The two litre cars were also distinguished by a black tape stripe running just below the mid body character line, matte black bumpers in place of the usual chrome and the absence of the front spoiler, available as an option. The SS's front bonnet with the grille between the headlights was used on 2000 GTs. When production ended in 1983 just 200 2000 GTs had been made.