Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паулисея Десваирада (португал тілінен, сөзбе-сөз "Қозғырған Сан-Паулу", көбінесе "Көрулер қаласы" деп аударылады) – Марио де Андрадедің 1922 жылы жарық көрген өлеңдер жинағы. Бұл Андрадедің екінші поэзия жинағы және оның ең даулы және ықпалды туындысы болды. Андраде ұйқасты еркін қолдану арқылы, бұрын қатаң формальды болған бразилиялық поэзияға революциялық еуропалық модернистік идеяларды енгізді.
Paulicéia Desvairada (from the Portuguese, literally "Frantic São Paulo", often translated as "Hallucinated City") is a collection of poems by Mário de Andrade, published in 1922. It was Andrade's second poetry collection, and his most controversial and influential. Andrade's free use of meter introduced revolutionary European modernist ideas into Brazilian poetry, which was previously strictly formal.
Құрамы
"Паулиция" – Андраденің туған және кітабы жарияланған Сан-Паулу қаласының лақап аты. Жиынтықтағы жекелеген өлеңдерде Андраде кейде қалаға "Паулиция" деп сілтеме жасайды. Жиынтық Сао-Паулуда өтеді және қаламен сан алуан жолдармен, көркемдік және тарихи тұрғыдан байланысты. Ол 1922 жылға дейінгі жылы Сан-Паулу өнер орталығында Андраденің тәжірибесінен тікелей туындады, бұл Андраде бас әдеби тұлға болған Бразилия модернистік қозғалысының шешуші жылы болды. Кітаптың мифологиясында Андраде өзі жасағандай, ол 1920 жылы Андраде басынан өткен терең сезімсіздендіретін тәжірибеден өркендеді: оның отбасы Виктор Брешереттің (олардың пікірінше) дінге қарсы мүсінін сатып алғанына ашуланды. Брешерет және Андраденің айналасындағы жас суретшілер мен жазушылардың, әсіресе Освальд де Андраде, Анита Малфатти, Эмилиано Ди Кавальканти және Менотти дель Пиккьяның кітаптың дамуына әсер еткені даусыз. Ол, "Құрған жер" сияқты параллель модернистік шедеврге ұқсас, кері бағытта жазылды: Андраде кіріспеде өте ұзақ, асығыс жазылған және құрылымдық тұрғыдан нашар жұмыстан бастағанын түсіндіреді, содан кейін ол біртіндеп соңғы түріне дейін қысқартылды.
"Paulicéia" is a nickname for São Paulo, the city of Andrade's birth and the city in which the book was published. Within individual poems in the collection, Andrade occasionally refers to the city as "Paulicéia." Jack E. Tomlins's translation, the only one in English, is titled Hallucinated City. The collection takes place in São Paulo and is tied to the city in myriad ways, both artistically and historically. It grew directly out of Andrade's experiences at the center of the São Paulo arts scene in the year leading up to 1922, the watershed year of the Brazilian Modernist movement of which Andrade was the chief literary figure. In the mythology of the book Andrade himself created, it grew out of a transcendently alienating experience Andrade had in 1920: his family's anger over his purchase of a (in their view) blasphemous sculpture by Victor Brecheret. There is no doubt that Brecheret and the other young artists and writers in Andrade's circle—chiefly Oswald de Andrade, Anita Malfatti, Emiliano Di Cavalcanti and Menotti del Picchia—influenced the development of the book. It was written, much like the parallel modernist masterpiece The Waste Land, backwards: Andrade explains in the preface that he began with a very long, hastily written, and rather unstructured work which was then gradually whittled down into its final state.
Құрылымы мен әдісі
Кітап 22 қысқа өлеңнен тұрады, олардың әрқайсысы Сан-Паулу өмірінің бір кесімін көрсетеді, одан кейін "Антифраменттік оратория" деп сипатталған "As Enfibraturas do Ipiranga" ("Ипиранганың моральдық құрылымы") атты ұзақ өлең келеді: "550,000 әншінің барлығы бірден тамақтарын тазартып, аса терең дем алады" (81). Андраде 1922 жылдың ақпан айында Ди Кавалканти, Малфатти және басқалармен бірлесіп ұйымдастырған Заманауи өнер апталығында (Semana de Arte Moderna) осы өлеңдердің бірнешеуін оқыды. Ол сондай-ақ өлеңдер аяқталғаннан кейін жазылған, олардың теориялық негізін кейіннен сипаттайтын эссе оқыды; бұл эссе жинақтың кіріспесі ретінде "Өте қызықты алғысөз" деген атаумен жарияланды. Эсседегі тон құрметсіз және даулы, ал эссе өлеңнің еркін музыкалық қолданылуын көрсетеді. Қалыпты өлшем мен ұйқасы жоқ, және көбінесе толық сөйлемдермен емес, қысқа, ырғақты тіркестермен жазылған өлеңдер алғашқы оқылымда наразылық дауыстарымен қарсы алынды, бірақ көптеген көрермендер олардың маңыздылығын мойындады. Олар форма жағынан жаңалыққа толы; тақырыптары бойынша олар бразилиялық поэзия үшін жаңа болған қаланың ең сұлу емес бұрыштарына қатысты қуанышқа толы немесе терең қайғыға толы болуы мүмкін. "Тристура" ("Қайғы") былай басталады:
The book consists of 22 short poems, each a single image of a segment of São Paulo life, followed by a long poem "As Enfibraturas do Ipiranga" ("The Moral Fibrature of the Ipiranga"), described as "A Profane Oratorio" and complete with specific but impossible stage directions: "All of the 550,000 singers quickly clear their throats and take exaggeratedly deep breaths" (81). Andrade read several of these poems during the Week of Modern Art (Semana de Arte Moderna) in February, 1922, which he organized in collaboration with Di Cavalcanti, Malfatti, and several others. He also read an essay, written after the poems were completed, describing their theoretical basis in retrospect; this essay was published as an introduction to the collection, with the tongue in cheek title "Extremely Interesting Preface." The tone is irreverent and combative and the essay outlines a freely musical use of verse. The poems, which present neither regular meter nor rhyme and which are primarily not written in complete sentences but rather in short, rhythmic phrases, were greeted with catcalls at the initial reading, though many in the audience still recognized their significance. In form they are utterly new; in theme they may be euphoric or strikingly plaintive, concerned with the least glamorous corners of the city, in a way that was quite new to Brazilian poetry. "Tristura" ("Sadness") begins:
Терең. Жүрегім лас . Ғимаратқа қараңыз: Континентальдық қасапханалар. Керіктер құрбандықсыз жалған мақтаумен мені бұзды . Менің жаным Сан-Жоа даңғылы сияқты қисайған . Тереңде. Жүрегімді ластады . Ғимаратқа қараңыз: Континенттік мал сою орындары. Керіктер құрбандықсыз, жалған мақтаумен мені бұзды . Жаным Сент-Джон даңғылындай дөңгелек .
Profundo. Imundo meu coração . Olha o edifício: Matadouros da Continental. Os vícios viciaram me na bajulação sem sacrifícios . Minha alma corcunda como a avenida São João . Deep down. Filthy my heart . Look at the building: Continental Slaughterhouses. Vices have corrupted me in false adulation without sacrifices . My soul hunchbacked like the Avenue St. John .