Солтүстік Американың ежелгі мәдениеті: б.з.д. 6500 - б.з. 200 жж.
Archaic Southwest
Солтүстік Американың ежелгі мәдениеті (б.з.д. 6500-200 жж.): археология, шаруашылық, мақтаныш өсімдіктер (жаңбыр, бұршақ, қабақ) және керамика туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Американың жергілікті мәдениеті шамамен б.з.д. 6500 және б.з. 200 жылдары аралығында.
Indigenous North American culture circa 6500 BCE and 200 CE
Архаикалық Оңтүстік-Батыс – Солтүстік Американың Оңтүстік-Батыс аймағында б.з.д. 6500 жылдан б.з. 200 жылына дейін (шамамен) болған мәдениет.
The Archaic Southwest was the culture of the North American Southwest between 6500 BC and 200 AD (approximately).
Палео-индиялық дәуір
Бұған дейінгі палеоиндіан дәстүрі б.з.д. 10500 жылдан б.з.д. 7500 жылға дейін саналады. Архаикалық кезеңдегі Оңтүстік-Батыс Америка Құрама Штаттарын мәдени тұрғысынан екі жолмен анықтауға болады:
Егіншілік, керамика стилі және қоғамдық архитектура. Оңтүстік-Батыс халқының күнкөріс стратегиялары әртүрлі болды, олардың әрқайсысы өзінің ерекше тәсілдерін қолданды. Егілген дақылдардың ішінде жүгері, бұршақ және қабақ бар. Оңтүстік-Батыстағы ең ерте белгілі жүгері егісі шамамен б.з.д. 2100 жылға жатады. Егіншілік күнкөрісте маңызға ие болған сайын елді мекендер де үлкейді. Формалды әлеуметтік жіктелудің, ірі қалалардың, жазудың және монументалды архитектураның болмауы.
The Paleo Indian tradition before that dates from 10,500 BC to 7500 BC. The Southwestern United States during the Archaic time frame can be identified or defined culturally in two separate ways:
Agriculture, pottery styles and public architecture – People of the southwest had a variety of subsistence strategies, all using their own specific techniques. Crops included maize, beans, and squash. The earliest known maize cultivation in the Southwest is about 2100 BC. Settlements grew larger as agriculture became more important in subsistence. The absence of Formal Social Stratification, large cities, writing, and major architecture.
Қазіргі заманғы мәдени дәстүрлер
Оңтүстік-батыста көптеген қазіргі заманғы мәдени дәстүрлер бар, бірақ олардың негізгі төртеуі бар. Юман тілінде сөйлейтін халықтар, ішінде Пайпай, Хавасупай, Явапай, Валапай, Мохаве, Кечан, Марикопа, Типай Ипай, Кокопа және Килива халықтары. Олар Колорадо өзенінің аңғарында, жоталар мен Баха-Калифорнияда қоныстанған. О'одхам халықтары, соның ішінде Акимель О'одхам және Тохоно О'одхам. Олар Оңтүстік Аризона және Солтүстік Сонорада мекендейді. Пуэбло халықтары: Себетшілер мен Кочиз мәдениеттерінің ұрпақтары. Сондай-ақ, Хопи және Зуни халықтары да кіреді. Бұрын Төрт бұрышты аймақты мекендеген, бүгінде Нью-Мексикодағы Рио-Гранде аңғарында және Аризона мен Нью-Мексиконың батыс аймақтарында тұрады. Әр түрлі пуэблолар бірнеше тілдік отбасылардан шыққан, мүлдем бөлек тілдерде сөйлейді. Оңтүстік Атабаскалықтар: Апачи және Навахо халықтары. Олардың ата-тегі Канада мен Шығыс Аляскадағы Атабаска тілінде сөйлейтін халықтарға жетеді. Олар, шамамен, 12-16 ғасырларда оңтүстік-батысқа келген.
Many contemporary cultural traditions exist within the southwest, but there are four major ones. Yuman speaking peoples, including the Paipai, Havasupai, Yavapai, Walapai, Mohave, Quechan, Maricopa, Tipai Ipai, Cocopa, and Kiliwa people They inhabit the Colorado River valley, the uplands, and Baja California. O'odham peoples, including the Akimel O'odham and Tohono O'odham. They inhabit Southern Arizona, and northern Sonora. Pueblo peoples: Descendents of the Basketmaker and Cochise cultures. Also includes the related Hopi and Zuni peoples. Once inhabiting the Four Corners Region, they today inhabit the Rio Grande Valley in New Mexico and areas to the west in Arizona and New Mexico. Different Pueblos speak completely different languages from several language families. Southern Athabaskan: Apache and the Navajo peoples: Their ancestral roots trace back to Athabaskan speaking peoples in Canada and eastern Alaska. They probably entered the southwest from the 12th to 16th centuries.