Кіріспе

Моль төбесі (немесе моль төбесі, моль үйіндісі) – жер қазған шағын сүтқоректілер, оның ішінде мольдер, сондай-ақ моль тышқандары мен құсқұйрықтар сияқты ұқсас жануарлар жасаған бос топырақтың конустық үйіндісі. Бұл сөз алғаш рет 15 ғасырдың бірінші жартысында тіркелген. Бұрын бұл үйінді "wantitump" деп аталған, бұл сөз кейін ғасырлар бойы диалектіде қолданылып келді. "Моль төбесінен тау жасау" деген фраза әдетте "кішкентай мәселені үлкендетіп көрсету" мағынасында метафора ретінде қолданылады.

Ұялардың бар екендігі

Молехолл – бұл қорықтарды қазу немесе жөндеу кезінде пайда болатын қалдық материал, сондықтан олар көбінесе жануарлар жаңа қорықтарды салғанда немесе ескілері зақымдалғанда (мысалы, малдың салмағынан) кездеседі. Ағаштардың немесе бұталардың тамырлары қорықтардың қабырғаларын ұстап тұрады, сондықтан мұнда молехоллдар аз болады, тіпті жануарлардың тығыз саны болса да, олардың бар екені байқалмайды. Молехоллдар көбінесе жануардың бар екенін көрсететін жалғыз белгі болып табылады, ал олардың болуын тіркеу – аймақтағы қорықтардың санын анықтаудың ең сенімді тәсілі болуы мүмкін. Көбінесе олар қорықтың бағыты бойынша тізімдермен кездеседі, бірақ кейбір жағдайларда олар тікелей қорықтың үстінде емес, қысқа жанама туннельдердің шеттерінде орналасуы мүмкін. Қорықтардың тереңдігі бірнеше сантиметрден бастап, негізгі қорықтар 12-18 сантиметрге дейін жетеді. Топырақтың бұзылуы оны ауамен толықтыру және өңдеу арқылы маңызды пайда әкеледі, оның құнарлылығын арттырады. Сондықтан молехоллдар кейде бағбандарында қолдану үшін жақсы топырақ көзі ретінде қолданылады және әсіресе пермакультура шеберлері үшін сақсаулық топыраққа арналған құрал ретінде бағаланады. Дегенмен, олар бақшаларға және жайылымдар сияқты функционалдық шөптік жерлерге зиян келтіруі мүмкін, сонымен қатар олар аз ғана қауіптілік тудырады. Англия королі III Уильям аттың бірін таптап, құлап, содан туған аурудан қайтыс болғаны тарихқа енген. Молехоллдар қажет емес жерлерде, қорықтарды өлтіруге болады немесе капер шпоржысы немесе оған жақын кастор бұршағы сияқты қорқытушы өсімдіктерді отырғызуға болады. Сондай-ақ, жаңа молехоллдар пайда болғанда оларды абайлап алып тастауға болады. Бұл жануарлар мен олардың туннельдерін зақымсыз қалдырады, соның салдарынан қорықтардан топырақ тазалағанда қосымша молехоллдар жасау қажеттілігін азайтады.