Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барнак – Англияның Кембриджшир әкімшілік округіндегі Питербороу унитарлық округінің ауылы және азаматтық приходы. Барнак – унитарлық округтің солтүстік-батысында, Линкольнширдегі Стэмфордтан оңтүстік-шығысқа қарай 6 шақырым жерде орналасқан. Приходқа Барнактан солтүстік-батысқа қарай 2 шақырым жердегі Пилсгейт кішкентай ауылы кіреді. Барнак және Пилсгейт екеуі де B1443 тас жолында жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша приходтың халқы 931 адамды құрады. Барнак бұрынғы әктас өнеркәсібімен, аңглосаксондық шіркеуімен және ерекше ерте қола дәуіріне жататын жерлеу орнымен танымал. Римдік және кейінгі кездегі карьер болған Хиллз мен Хоулз аймағы қазір табиғат қорығы болып табылады.
Barnack is a village and civil parish in the Peterborough unitary authority of the ceremonial county of Cambridgeshire, England and the historic county of Northamptonshire. Barnack is in the north west of the unitary authority, 3.5 mile (6 km) south east of Stamford, Lincolnshire. The parish includes the hamlet of Pilsgate about 1 mile (2 km) northwest of Barnack. Both Barnack and Pilsgate are on the B1443 road. The 2011 Census recorded a parish population of 931. Barnack is notable for its former limestone industry, its Anglo Saxon parish church and an unusual early Bronze Age burial. Hills and Holes, an area of Roman and later quarrying, is now a nature reserve.
Барнактың жерлеу рәсімі
Барнақтың жерлеу орыны ерте қола дәуірінің маңызды табысы болып табылады. Ол кем дегенде үш рет кеңейтіліп, өзгертілген күрделі ескерткіштен шыққан. Бастапқы жерлеу сол кезең үшін өте бай болған, бірақ оны тек кішкентай оба жапқан. Кейіннен обаға қосымша жерлеулер мен күлдер салынды, және ол екі рет кеңейтілді. Бәлкім, сол кезде обаның айналасына үш концентрлі ор қазылды. Соңғы ескерткіште кем дегенде 23 дене болды және диаметрі ... құрады. 1974 жылы обаны қиыршық тас карьерінің қаупі батқанда, қазба жұмыстарын жүргізу туралы шешім қабылданды. Табылған заттар Ұлыбритания мұражайына сыйға берілді, бірақ олардың көшірмелері Питерборо мұражайында және өнер галереясында көрсетіледі.
The Barnack burial is an important early Bronze Age find. It comes from a complicated monument which was expanded and altered on at least three occasions. The original burial was very rich for the period, but was covered by only a small barrow. Later additional burials and cremations were cut into the barrow, and it was enlarged twice. Probably at the same time, three concentric ditches were dug around the barrow. The final monument contained at least 23 bodies and had a diameter of
When gravel quarrying threatened the barrow in 1974, the decision was taken to excavate. The objects recovered were donated to the British Museum but replicas are displayed in Peterborough Museum and Art Gallery.
Бастапқы жерлеу
Ең алдымен 35-45 жас аралығындағы ер адам жерленген. Ол б.з. дейінгі 2330 және 2130 жылдар аралығында қайтыс болды. Ол сол кездегі адамдар үшін өте денелі және бойы биік болған: шамамен 1 метр 80 сантиметрдей (2 метр). Ол жеңіл артритпен ауырған. Оның және обадағы басқа адамдардың сүйектеріндегі іздер олар жиі отырып, қосқандарын көрсетеді. Бұл олардың жұмысынан болған ма, әлде олар осылай отыруға дағдыланған ма, белгісіз. Оның тістерінде ешқандай ауру болмаған, бірақ олар тозған, ол негізінен астықтан тұратын, кепшіктей тағам жегенін көрсетеді.
The primary burial was of a man aged between 35 and 45. He died sometime between 2330 and 2130 BC. He was very robustly built and quite tall for the time: about 5 feet (2 m). He was suffering from slight arthritis. Marks on his bones, and those of the other people in the barrow, show that they were used to squatting. It is unknown if this was due to their work or just how they sat. His teeth had no disease but were well worn, showing he ate mainly a gritty diet of cereals.
Жерлеу бұйымдары
Алғашқы жерлеудің қабірлік заттары сирек және құнды. Бұл сол кездегі қабірлерде жиі табылатын үлкен "құмыра" ыдысы мен мыс пышақ. Сонымен қатар, емен көмірінің бір бөлігі бар; оның мақсаты белгісіз және археологтар оның неге қабірге қойылғанын толыққанды түсіндіре алмады. Сперма китінің сүйегінен немесе морждың піл сүйегінен жасалған ерекше әшекейлік алқап бар. Бірақ ең сәнді зат – тас білезік сақшысы. Мұндай тас білезік сақшыларында әдетте екі-алты тесік кездеседі. Дегенмен, Барнактан табылған білезік сақшысында он сегіз тесік бар, және әрқайсысы жұқа алтын дискімен толтырылған. Жасыл тастан жасалған бұл білезік сақшысы киюге арналмаған, себебі тесіктердегі алтын қаптар оны қолға байлауға мүмкіндік бермес еді. Ұлыбританияда осындай білезік сақшыларының жүзден азы ғана табылған, ал Барнактан алынған мысалы ең әдемісі деп саналады. Йоркширдегі Дриффилдтен табылған, одан да қарапайым білезік сақшысы Британ мұражайында сақталуда.
The grave goods of the primary burial are rare and prestigious. There is a large "beaker" pot and a copper dagger, common items found in graves of the time. There is also a piece of oak charcoal; it is unknown what this was for and archaeologists have been unable to provide an adequate explanation why it was buried in the grave. There is an unusual pendant made of either bone from a sperm whale or walrus ivory. Yet the most luxurious item is a stone wrist guard. These stone wrist guards normally have between two and six holes carefully drilled into them. However, the wrist guard from Barnack has eighteen holes, and each one was filled with a foil thin disc of gold. The wrist guard. made of greenstone, was never intended to be worn since the gold caps in the holes would have stopped it from being tied to the arm. Fewer than a hundred such wrist guards have been found in Great Britain and the example from Barnack is arguably the finest. A similar less refined wrist guard from Driffield in Yorkshire is also in the British Museum.
Қауымдық шіркеу
Англия шіркеуінің Жақия Иоанн Баптист шіркеуі XI ғасырдағы англосаксон мұнарасымен атақты. Шіркеу ішінде Мәсіхтің салтанатты бейнесі салынған, жоғары сапалы кеш сакс роман стиліндегі мүсін бар. Мұнараның үстінде Англиядағы ең ерте шпильдердің бірі орналасқан, ол шамамен XII ғасырға дейін салынған.
The Church of England parish church of St John the Baptist is notable for its 11th century Anglo Saxon tower. The interior of the church includes a high quality late Saxon Romanesque sculpture of Christ in Majesty. The tower is topped by what may be one of the earliest spires in England, dating to around the 12th Century.
Барнак тасы
Оолиттік Линкольншир әктасы, оның ішінде "Барнак жапырағы" деп аталатын тастар, римдіктер алғаш рет қолданған құнды құрылыс материалы болды. Карьер жұмысы орта ғасырларда Питерборо, Кроуленд, Рамси, Саутри және Бьюри Сент-Эдмундс монастырьлары Барнак тасын қолданған кезде жалғасты. Тас блоктары мұз сырғалармен Велланд өзеніне тасылып, баржаларға тиеліп, Нене өзені мен Фенленд су жолдары арқылы тасымалданды. Барнак тасы Питерборо және Эли соборларын салу үшін ең көп пайдаланылды. Сонымен қатар, 14 ғасырлық үй 16 немесе 17 ғасырдың басында қайта жаңғыртылды. Бұл ІІ* санаттағы ескерткіш. Барнақтың ең жақсы тасы шамамен 1460 жылға қарай таусылып бітті, бірақ монастырлер таратылғаннан кейін Фенленд монастырьларын бұзу арқылы алынған материалдар қолжетімді болды және Кембридж колледждерінде қайта пайдаланылды. Барнак тасының сапасы төмен түрі 18 ғасырға дейін қазылып, "Төбелер мен шұңқырлар" деп аталды.
Oolitic Lincolnshire limestone, including some called "Barnack rag", was a valuable building stone first used by the Romans. Quarrying continued in the Middle Ages when the abbeys at Peterborough, Crowland, Ramsey, Sawtry and Bury St Edmunds all used Barnack stone, and the monasteries frequently were in dispute over the rights to it. Blocks of stone were transported on sleds to the river Welland and loaded onto barges on which they were taken down the River Nene and the Fenland waterways. Most notably, Barnack stone was used to build Peterborough and Ely Cathedrals. or 14th century house remodelled in the 16th or early 17th century. It is a Grade II* listed building. The best Barnack stone had been worked out by about 1460, but after the dissolution of the monasteries, supplies became available from demolition of the Fenland monasteries and was re used in Cambridge colleges. Lesser quality Barnack stone continued to be quarried until the 18th century, is called the "Hills and Holes"
Құрбындар
Барнак су диірмені 18 ғасырда салынған. Оның астыңғы су дөңгелегі өз орнында сақталған, бірақ диірменнің ішкі жабдықтарының ешқайсысы қалмаған. Оның диірмен ретіндегі коммерциялық пайдаланылуы 1914 жылы тоқтатылды.
Barnack water mill was built in the 18th century. Its undershot water wheel is in situ but none of the mill's interior machinery remains. Its commercial use as a mill ceased in 1914
1867 жылы Ұлы Солтүстік темір жолы Стамфорд пен арасында, ауылдың шығыс жағында Барнак темір жол станциясымен байланыстыратын тармақ желісін ашты. 1923 жылы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы Ұлы Солтүстік темір жолын өзіне қосып алды және 1929 жылы бұл тармақ желісі жабылды.
In 1867 the Great Northern Railway opened a branch line linking Stamford and , with a Barnack railway station on the east side of the village. The London and North Eastern Railway absorbed the GNR in 1923 and closed the branch line in 1929.
Мектеп және ауыл залы
XIX ғасырдың ортасында 1797 жылы салынған ауылдағы үй, приход мектебіне айналдырылды. XX ғасырда мектеп жаңа ғимаратқа көшірілді, ал бұл ғимарат ауылдық үйге айналдырылды. Олар – пастор Чарльз Кингслидің үлкен ұлдары және Мэри, туған тегі Лукас. Ректория XIX ғасырдың соңында көптеп қайта салынды және қазір Кингсли үйі деп аталады. Суретші Уилфрид Вуд (1888–1976) 1938 жылдан бастап Барнак қаласының Стейшн-роуд көшесіндегі, сабан шатыры бар 17 ғасырлық Литтлфилд коттеджінде тұрды. Ауылдық үйдің аты қазір оның есімімен аталады. Сондай-ақ, екі қонақ үй, MOT тексеру орталығы және гараж бар. Тағы да бірнеше шағын кәсіпорын мен ауыл шаруашылығы тауарларын жеткізуші де бар.
In the middle of the 19th century a house in the village built in 1797 was converted into the parish school. In the 20th century the school moved to new premises and the building was converted into the village hall. They were the sons of the Rev. Charles Kingsley the elder and Mary, née Lucas. The Rectory was largely rebuilt later in the 19th century and is now called Kingsley House. The painter Wilfrid Wood (1888–1976) lived in a 17th century thatched cottage, Littlefield on Station Road, Barnack from 1938. The village hall is now named after him. two bed and breakfasts, a MOT test centre and a garage. There are also several other small businesses and an agricultural goods supplier.
Ақпарат көздері және қосымша оқу
Гудвин, Дж. Мартин (1983) «Барнак кітабы» (Barracuda Books Ltd, Букингем, ISBN 0 86023 158 5).
Goodwin, J Martin (1983) 'The Book of Barnack' (Barracuda Books Ltd, Buckingham, ISBN 0 86023 158 5).