Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
925-926 жылдар аралығында Галисия патшасы Альфонс Фроилас, «Дөңгелек» (испанша el Jorobado) аталған, 925 жылы Астурия, Галисия және Леон біріккен патшалығының патшасы болды. Ол 925 жылдың шілдесінде әкесі Фруэла II қайтыс болғаннан кейін таққа отырды, бірақ сол жылдың ішінде туыстары Санчо, Альфонсо IV және Рамиро II, оның әйелі Ордоньо II-нің ұлдары, оны тақтан ығыстырды. 926 жылы Альфонсо IV билікке келгеннен кейін ол патшалықтың бір бөлігінде патшалыққа қайта орналасты, бірақ 932 жылы күшпен тақтан түсіріліп, монастырға жіберілді.
King of Galicia from 925 to 926 CE
Alfonso Fróilaz, called the Hunchback (Spanish el Jorobado), was briefly the king of the unified kingdom of Asturias, Galicia and León in 925. He succeeded his father, King Fruela II, in July 925 but was driven from the throne within the year by his cousins Sancho, Alfonso IV and Ramiro II, the sons of his uncle, Ordoño II. He was restored to a royal position in part of the kingdom after Alfonso IV took power in 926, but was violently deposed and forced into a monastery in 932.
Өмір
Альфонсо II Фруэланың тұңғыш ұлы болды және кем дегенде екі інісі, Ордоньо мен Рамиро болды. Альфонсоның қысқа билік ету мерзімі жақсы белгілі емес. Ол Леонның католик патшаларының тізімінде есімдері тізілген, ол кейбір қолжазбаларда Альбельданың жылнамасымен бірге кездеседі. Астуриялық тарихшы Сампироның «Ол әкесінің билігін иеленгендей көрінді» деген тұспалды мәлімдемесі, оның әкесінен кейін бүкіл патшалықты мұраға алғанының жалғыз дәлелі болып табылады. Альфонсо Фроиластың биліктен шеттетілуі азамат соғысына әкелді. Санчо Леонды бақылауға алды және оның ағасы Альфонсо IV оған қарсы шықты, оған қайын атасы, Памплона королі Санчо I (925 жылдың желтоқсан айында қайтыс болды) көмектесті. Альфонсо IV шайқаста жеңіліп, Астуриядағы Асторгаға қашты, онда ол астанадан, бірақ патшалықтан емес, қуылған Альфонсо Фроиласпен одақ құрды. Бұл одақ Санчоны жеңіп, оны Галисияға қашуға мәжбүр етті, Леонды Альфонсо IV-ке қалдырды. 927 жылға қарай бауырластар бітімге келді, Санчо Галисияда билік етуін жалғастырды. Патшалықтың таулы солтүстік-шығысында Альфонсо Фроилас король ретінде мойындалған сияқты, бұл Альфонсо IV-ті қолдауының шарты болған болуы мүмкін. Сантоня портындағы Санта-Мария-дель-Пуэрто монастырының мұрағатындағы 927 жылдың 16 наурызындағы құжатта сол кезде Нуньо Фернандес Кастилия графы болғаны және биліктегі король Альфонсо Фроилас болғаны көрсетілген. Сәуір айындағы бір құжатта Альфонсоның өмірінің екінші жылы екені жазылған, бұл, әдетте, әкесінің қайтысынан бастап саналады. 932 жылдың басында Альфонсо IV, мүмкін, мәжбүрлі түрде, кіші інісі Рамиро II пайдасына тақтан бас тарды. Кейін ол төңкеріс жасап, билікке қайта оралуға тырысты, бірақ Рамиро жеңіске жетті. Тақты нығайту үшін Рамиро екі Альфонсоны – Альфонсо IV және Альфонсо Фроиласты – Фруэла II-нің қалған ұлдарымен және бірнеше аты-жөні белгісіз туыстарымен бірге «бір күні соқыр етуге» бұйрық берді, деп Сампиро және мұсылман тарихшысы Ибн Хайян жазды. Содан кейін олар Леондағы Руифорко монастырына жіберілді. Альфонсоның қайтыс болған күні белгісіз. Альфонсо Фроилас Сампиро атаған «ағалары соқыр болған король Альфонсоның» әкесі, яғни Ордоньо IV-тің әкесі болған деген болжам бар, бірақ көбінесе соңғысының әкесі Альфонсо IV болған деп есептеледі. Кодице де Родадағы шежірелерде Ордоньоның анасы Альфонсо IV-тің әйелі Онега деп көрсетілген. XII ғасырлық Chronica Naierensis екі Альфонсоны шатастырып, олардың екеуінен де элементтерді біріктіреді. Альфонсо Фроиластың Фруэла есімді ұлы болған, ол 975 жылдың 29 тамызында Галисиядағы Сан-Хулиан-де-Самос монастырымен болған дауды патша тыңдаған кезде әлі тірі болған.
Alfonso was the eldest son of Fruela II and had at least two younger brothers, Ordoño and Ramiro. Alfonso's short reign is poorly known. He is mentioned in the king list Names of the Catholic Kings of León, which appears in some manuscripts alongside the Chronicle of Albelda. A cryptic statement by the Asturian historian Sampiro that he "seemed to control the sceptre of his father" is the only other piece of evidence that he succeeded to the whole kingdom after his father. The deposition of Alfonso Fróilaz precipitated a civil war. Sancho took control of León and was challenged by his brother Alfonso IV, who was assisted by his father in law, King Sancho I of Pamplona (died December 925). Alfonso IV was defeated in battle and fled to Astorga in the Asturias, where he made an alliance with Alfonso Fróilaz, who had been forced out of the capital but not the kingdom. The alliance defeated Sancho and forced him to flee to Galicia, leaving Alfonso IV in control of León. The brothers had made peace by 927, with Sancho continuing to rule in Galicia. In the mountainous northeast of the kingdom, Alfonso Fróilaz seems to have been recognised as king, presumably as part of the arrangement whereby he supported Alfonso IV. A charter dated 16 March 927 in the archives of the monastery of Santa María del Puerto in the port of Santoña records that at that time Nuño Fernández was count of Castile and the reigning king was Alfonso Fróilaz. A document of April records that Alfonso was in his second year, probably counting from the death of his father. In early 932, Alfonso IV abdicated in favour of his younger brother, Ramiro II, possibly under compulsion. He later attempted to return to power in a coup d'état, but was defeated by Ramiro. To secure his hold on the throne, Ramiro ordered the two Alfonsos—Alfonso IV and Alfonso Fróilaz—along with the other sons of Fruela II and some nameless other cousins "blinded in a single day", according to both Sampiro and the Muslim historian Ibn Hayyan. The mutilated cousins were then placed in the monastery of Ruiforco in León. The date of Alfonso's death is unknown. It has been argued that Alfonso Fróilaz was the "king Alfonso whose brothers were blinded" that Sampiro names as the father of Ordoño IV, but it is generally accepted that the latter's father was Alfonso IV. The genealogies of the Códice de Roda name Ordoño's mother as Ónega, the wife of Alfonso IV. The twelfth century Chronica Naierensis confuses the two Alfonsos, combining elements of both. Alfonso Fróilaz did have a son named Fruela who was still living on 29 August 975 when his dispute with the monastery of San Xulián de Samos in Galicia was heard by the king.