Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Астурия королі (760 – 842)
King of Asturias (c. 760 – 842)
Альфонсо II, Астурия королі (760 – 842), «Таза» (lang es) деген лақап атымен белгілі, екі рет Астурия королі болды: алғаш 783 жылы, содан кейін 791 жылдан 842 жылы қайтыс болғанға дейін. Оның қайтысынан кейін, Непотиан, туысқандығы нақты белгісіз отбасы мүшесі, болашақ Рамиро I орнына тәжді басып алуға тырысты. Альфонсоның 51 жылдық билігі барысында Компостела қаласында Ұлы Яковтың (испан тілінде Сантьяго деп аталады) бейіті табылды, кейін ол қала Сантьяго-де-Компостела деп аталды. Ол Фруэла I мен Мунияның ұлы, Муния – басктік әйел, Фруэла I оны әскери жорықтан соң тұтқынға алып Астурияға әкелген.
Alfonso II of Asturias (c. 760842), nicknamed the Chaste (lang es), was the king of Asturias during two different periods: first in the year 783 and later from 791 until his death in 842. Upon his death, Nepotian, a family member of undetermined relation, attempted to usurp the crown in place of the future Ramiro I. During his reign, which covered a span of 51 years, Alfonso discovered the supposed tomb of St. James the Great (called Santiago in Spanish) in the town of Compostela, which later became known as the city of Santiago de Compostela. He was the son of Fruela I and Munia, a Basque woman captured and brought back to Asturias by the former following a military campaign.
Ерте өмір
Ол 759 немесе 760 жылы Овьедода дүниеге келді. Әкесінің қайтысынан кейін ол әпкесі Адосинданың қамқорлығына берілді, бірақ бір дерек бойынша ол Самос Сан-Хулиан монастырына жіберілді. Адосинданың күйеуі Сило билік еткен кезде ол сарайдың басқарушысы болды. Сило қайтыс болған соң, Адосинданың жақтастары оны патша сайлады, бірақ салтанатты тұлғалар оның орнына оның ағасы Маурегатты таққа отырғызды. Альфонсо Алаваға қашып, анасының туыстарынан пана тапты. Маурегаттан кейін Альфонсоның туысы Бермудо I билікке келді, ол Бурбия өзені шайқасында жеңілгеннен соң тақтан бас тартты.
He was born in Oviedo in 759 or 760. He was put under the guardianship of his aunt Adosinda after his father's death, but one tradition relates his being put in the Monastery of San Xulián de Samos. He was the governor of the palace during the reign of Adosinda's husband Silo. On Silo's death, he was elected king by Adosinda's allies, but the magnates raised his uncle Mauregatus to the throne instead. Alfonso fled to Álava where he found shelter with his maternal relatives. Mauregatus was succeeded by Bermudo I, Alfonso's cousin, who abdicated after his defeat at the Battle of the Burbia River.
Альфонсо патша деп жарияланды
791 жылы 14 қыркүйекте Альфонс король болып сайланды. Кейінгі ұрпақтың ақындары оның қарындасы Химена мен Салдана графы Санчоның құпия некесі және олардың ұлы Бернардо дель Карпионың ерліктері туралы әңгіме құрастырды. Бернардо – ақсүйектердің анархиялық рухын қоздыратын жырдың батыры. Альфонсо Сило орналасқан Правия қаласынан астананы өзінің әкесінің құрылған және туған жері – Овьедоға көшірді. Ол онда шіркеулер мен сарайлар салды. Ол өзінің жерленген жері Сан-Тирсо және Сан-Жулиан-де-лос-Прадос (әлде Сантуллано) шіркеулерін, қаланың дамуын бақылайтын биік жерде тұрғызды.
Alfonso was subsequently elected king on 14 September 791. Poets of a later generation invented the story of the secret marriage between his sister Ximena and Sancho, count of Saldana, and the feats of their son Bernardo del Carpio. Bernardo is the hero of a cantar de gesta written to please the anarchical spirit of the nobles. Alfonso moved the capital from Pravia, where Silo had located it, to Oviedo, the city of his father's founding and his birth. There he constructed churches and a palace. He built the churches of San Tirso, where he is buried, and of San Julián de los Prados (aka Santullano), high above overlooking the nascent city.
Андалусиялықтардың Астурияға шабуылдары
Таққа отырғанда, Абд ар-Рахман I ұлы Хишам I шығыс Пиреней және солтүстік-батысқа қарай әскери науқандарды бастады. 794 жылы Абд әл-Карим бастаған шабуыл Астурия корольдігінің (Кантабрия және Кастилия) шығыс шебінде Альфонсо II-ге ауыр әскери соққы берді. Астурия патшасы сол кезде Алава және көршілес аймақтардың иесі болған баск-франк вассалы Беласкодан көмек сұрады. Абд әл-Карим Астурияға қарай батысқа ілгерілеп, аймақты тонады, ал оның інісі Абд әл-Малик батыс Астурия жерлеріне жорық жасады.
On accession to the throne, Hisham I, son of Abd al Rahman I, commenced a string of military campaigns in the eastern Pyrenees and to the north west. In 794, a raid spearheaded by Abd al Karim dealt a major military blow to Alfonso II on the eastern fringes of the Kingdom of Asturias (Cantabria and Castile). The Asturian king asked for the assistance of the Basque Frankish vassal Belasco, master of Álava and bordering regions at the time. Abd al Karim advanced deeper west into Asturias and pillaged the region, while his brother Abd al Malik ventured into the western Asturian lands.
Карл Ұлы мен Папалықпен қарым-қатынастар
Жауларының қысымымен Альфонс II 796, 797 және 798 жылдары Тулуза мен Экс-ла-Шапельге делегация жіберіп, Карл I-ге жүгінді. Фроя және кейін Базилиск арқылы жасалған бұл дипломатиялық әрекеттер оның заңдылығын нығайтуға және Астурия үкіметін ішкі наразылықтардан – атап айтқанда, Галисиядағы қиындықтардан – және Ибн Мугаит ағалары, генералдар Абд әл-Карим мен Абд әл-Маликтың сыртқы шабуылдарынан қорғауға бағытталған болуы мүмкін. Альфонсо Карл I және Папа Римский тарапынан патша ретінде мойындалды, ал Астурия Корольдік франк жылнамаларында алғаш рет патшалық деп танылды. Патша Францияның әйгілі Мартин Тұрлыққа қатысты культіне қызығушылық танытты және Астурияда Каролинг шіркеуінің ықпалын арттырды. Альфонсоның Карл I сарайына жіберген елшілері Бермудоның патшалығын Карл I-нің назарына әкелген асырап алу дауын да шешкен болуы мүмкін. Каролингтердің қолдауы оның Лиссабонға дейінгі Андалусия жеріне жасаған шабуылына үлкен серпіліс берді, оның әскерлері 798 жылы оны басып алып, тонады.
Under pressure from his enemies, Alfonso II reached out to Charlemagne, sending delegations to Toulouse and Aix la Chapelle in 796, 797, and 798. These diplomatic efforts, profferred by Froia and later Basiliscus, may have aimed to strengthen his legitimacy and the Asturian government against ongoing internal unrest——viz., troubles in Galicia——and external attacks of the Ibn Mugait brothers, the generals Abd al Karim and Abd al Malik. Alfonso was acknowledged as a king by Charlemagne and the Pope, and Asturias as a kingdom for the first time in the Royal Frankish Annals. The king showed an interest in the Frankish cult of Saint Martin of Tours, and he encouraged Carolingian Church influence in Asturias. Alfonso's envoys to Charlemagne's courts may have also dealt with the adoptionist controversy, which had brought Bermudo's kingdom into Charlemagne's view. It seems that Carolingian support did much to spur his raid into Andalusian territory up to Lisbon, which was captured and sacked by his troops in 798.