Барнби-Мур: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Барнби Мур – Англияның Нотингемшир графтығындағы Басетлау ауданындағы ауыл және азаматтық приход. 2001 жылғы халық санауы бойынша халқы 257 адамды құрады, 2011 жылғы санауда 278 адамға дейін өсті, ал 2021 жылы 274 адамға азайды. Ауыл Ретфорд қаласынан солтүстікке қарай шамамен үш шақырым қашықтықта орналасқан.

География

А638 тас жолы ауылдан өтеді.

Бильби эксклавы

Бильби шағын ауылы Барнби Мур приходінің құрамында, Ходсок пен Бэбворттың тар жолақтарымен бөлінгендіктен, оның бөлек жатқан бөлігін құрайды. Осының салдарынан Барнби Мур Англиядағы азаматтық приходтардың өте сирек кездесетін, әлі де бөлек бөлігі сақталғандарының бірі болып табылады.

Тарих

1086 жылы Domesday Survey кезінде ауыл Barnet Juxta Blidas деп аталды, уақыт өте келе Barneby Super Le Moor, Barnbie on the Moor, Barnebi және ақырында Barnby Moor болып өзгерді. Атауының шығуы – ежелгі скандинав тілінен келген «Beorn» сөзі, ол «қала» деген мағынаны білдіреді, және «by» жұмысы, яғни «ферма». «Moor» деген қосымша атау, ауылдың айналасындағы жер орман, сортап және батпақты жерлердің араласуынан туындады. 13 ғасырда Wyot de Barneby және оның ұрпақтары сияқты бірнеше жер иелері, жерлерін және орманды Блайт монастырының бенедиктин сандарына сыйға берді. Кейіннен Генрих VIII монастырларды тарату кезінде бұл жерді алып, Кембридж университетіндегі Тринити колледжінің құрылысына қанағат етіп, оны сыйлық ретінде берді. Ұлы Солтүстік жолы (қазіргі Ескі Лондон жолы) Barnby Moor арқылы өтіп, 18 ғасырға қарай жол қозғалысының және өнеркәсіптік революцияның артуымен жақсартылған жолдарға деген сұраныс өсті, сол себепті Гэмстон, Ретфорд және Barnby Moor арқылы жаңа жол салынды. А1 жолы ақырында Лондоннан Эдинбургке бағытталған басты жолға айналды. 16 ғасырда ауыл Донкастердегі көтерілісті басуға жіберілген Корольдік әскерлерінің штабы ретінде пайдаланылды. Ауылда «Көк қоңырау» атты саяхатшылар үйі болды, ол әрқашан «Қоңырау» деп аталатын, кейін «Ольде Белл» қонақ үйі болып өзгерді. Бұл үй бастапқыда жеке тұрғын үй болған және екі бөлікке бөлінген, бірі ауылда шіркеу болмағандықтан, шағын ғибадатхана ретінде пайдаланылды, мұндай жағдай сол кезде сирек кездесетін. 18 ғасырда дилижанстардың қозғалысы басталған кезде, бұл саяхатшылар үйі кеңінен танымал болды. 1714 жылы бір саяхатшы «Беллде соншама дилижанс болды, тіпті оларға орын табу қиын болды» деп жазған. Белгілі мейманхана иесі – Джордж Кларк, ол спортшы және жылқы өсіруші болған. Ерекше оқиғаның бірі – капитан Свинг және оның адамдары шаруалар мен жер иелері арасындағы қатыгез дау кезінде «Беллдің» жанындағы шөпке от қойған. 1840 жылдан бастап «Беллде» 120 жылқыға тұрақ және пошташыларға төсек-орын орналастырылған, егер одан да көп тұрақ қажет болса, «Ақ жылқы» саяхатшылар үйі балама ретінде қолданылды. Бұл жерде кейіннен патшайым болған Виктория ханшайым, Эдмунд Гвен және сэр Уолтер Скотт сияқты танымал тұлғалар қонақтап өткен.

In 1086 at the Domesday Survey, the village was known as Barnet Juxta Blidas, becoming over time Barneby Super Le Moor, Barnbie on the Moor, Barnebi and finally to Barnby Moor. The name is derived from the Norse ‘Beorn’, meaning a town and the suffix ‘by’, meaning a farm. The added ‘Moor’ was because to the land around being a combination of woods, moorland and fen. In the 13th century, a number of land owners, including Wyot de Barneby and his heirs, bequeathed land and woods to the Benedictines of Blyth Priory, later this land was taken by Henry VIII at the Dissolution of the Monasteries and handed over as an endowment for his new foundation of Trinity College in the University of Cambridge. The Great North Road (currently Old London Road) ran through Barnby Moor, and was a route for highwaymen, by the 18th century as traffic and the Industrial Revolution increased the demand for improved roads, a new road was cut through Gamston, Retford and Barnby Moor. The A1 road eventually replaced this as the main route north from London to Edinburgh. In the 16th century, the village was used as the headquarters of Royal Army Forces who were engaged to crush a rebellion in Doncaster. The village had a coaching inn, the ‘Blue Bell’ which was always referred to as ‘the Bell’ and later ‘The Olde Bell Hotel’. It was originally a private residence and divided into two, one side was used as a chapel as the village did not have a church, the arrangement being unusual for the time. The inn became well known during the 18th century when stagecoaches began running and in 1714, a traveler remarked there were so many coaches at the Bell that ‘some were ill to find room’. A notable landlord was George Clark, who was a sportsman and horse breeder. A notable incident involved a Captain Swing and his men setting fire to hay close to the Bell during a bitter row between peasants and landowners. From 1840, the Bell had capacity to stable 120 horses and beds for the post boys, if more stabling was required, an alternative site was the White Horse Inn. Famous people who stayed there include Princess Victoria who later became queen, Edmund Gwenn, and Sir Walter Scott.