Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс қарсыласы Ханс Конрад Лейпельт (18 шілде 1921 – 29 қаңтар 1945) – нацистік Германиядағы «Ақ Роза» қарсыластық тобының австриялық мүшесі болған.
German resistance member
Hans Conrad Leipelt (18 July 1921 – 29 January 1945) was an Austrian member of the White Rose resistance group in Nazi Germany.
Өмірбаян
Лейпельт Венада дүниеге келді. Оның әкесі Конрад Лейпельт азаматтық инженер, ал анасы Катарина еврей тамырлары бар христиан отбасынан шыққан химик болды. 1925 жылы Ханс әкесі Вильгельмсбургтегі қалайы зауытының директоры қызметін қабылдап, отбасының Гамбургке көшуіне жетекшілік етті. Катарина Лейпельттің еврей тегі болғандықтан, отбасы 1935 жылдан бастап Нюрнбергтік нәсілдік заңдардың қысымына ұшырады. Лейпельт 1938 жылы мектепті бітіріп, содан кейін Рейхсэрбицдист және Вермахтқа баяндады. Батыс науқаны кезінде ол Карл Людвиг Шнайдермен танысты, олармен тез арада берік достық қарым-қатынас орнатылды. 1940 жылдың маусым айында Франция науқанында екінші дәрежелі Темір крест және танктерді жою белгісімен марапатталды. Кейіннен ол "бірінші дәрежелі аралас" (Mischling) болғандықтан Вермахттан ар-ұятсыз босатылды. 1940 жылдың күзінде ол Гамбург университетінде химияны оқыды, бірақ 1941-1942 оқу жылының қысқы семестрінде Генрих Отто Виландтың студенті ретінде Мюнхен университетіне ауысты. Лейпельт Мюнхенде оқуға профессор Виландтың ықпалымен рұқсат алды, ол 1927 жылы химия бойынша Нобель сыйлығын жеңіп алғандықтан, студенттерін өзі таңдау құқығына ие болды. Шнайдер арқылы Лейпельт сонымен қатар нацистік режимді сынаған Маргарета Роте және Хайнц Кучарскипен де байланысқа түсті.
Leipelt was born in Vienna. His father, Konrad Leipelt, was a graduate in civil engineering, while his mother Katharina was a chemist from a Christian family with Jewish roots. In 1925, Hans father accepted the post of factory director of Tin Works in Wilhelmsburg, leading the family's migration to Hamburg. Due to the Jewish origins of Katharina Leipelt, the family suffered the repressions of the Nuremberg race laws from 1935. Leipelt graduated high school with his Abitur in 1938, and then reported to the Reichsarbeitsdienst and the Wehrmacht. During the western campaign, he met Karl Ludwig Schneider, with whom he soon developed a strong friendship. In June 1940, he was decorated with the Iron Cross second class and the Tank Destruction Badge during the French campaign. He was later dishonourably discharged from the Wehrmacht because he was a Mischling first grade. In the autumn of 1940, he began his chemistry studies at the University of Hamburg, but transferred in the 1941–1942 winter semester to the University of Munich, as a student of Heinrich Otto Wieland. Leipelt was only allowed to study at Munich due to the influence of Professor Wieland who, as the winner of the Nobel Prize in Chemistry in 1927, had personal freedom to select his students. Via Schneider, Leipelt had also come into contact with Margaretha Rothe and Heinz Kucharski, who were similarly critical of the Nazi regime.
Тұтқындалу және өлім
1943 жылғы 22 ақпанда Софи және Ханс Шолл мен Кристоф Пробст өлім жазасына кесілгеннен кейін Лейпельт ақпан айының соңында «Ақ раушанның» алтыншы үнпарақтарының көшірмесін алды. Мари Луиза Янмен бірге ол 1943 жылғы сәуірде Гамбургке алып барған және отбасына мен достарына тарату үшін машинаға теріп көшірмелер жасады. Олар достарының құрметіне: «Бірақ олардың рухы әлі де тірі!» деген қосымша жазды. 1943 жылдың күзінде Лейпельт пен Ян қаза тапқан профессор Курт Хубердің жесіріне ақша жинағаны үшін айыпталып, тағы 19 белсендімен бірге тұтқындалды. Ханс Лейпельт 1944 жылғы 13 қазанда Донауверттегі Халық трибуналында шетелдік радиохабарларды тыңдағаны, әскери күштерді жойғаны және «жауға деген ықылас танытқаны» үшін сатқындықпен айыпталды. Янға 12 жылдық қатаң еңбек лагері (Zuchthaus) жазасы берілді. Ханс Лейпельт 1945 жылғы 29 қаңтарда Штадельхайм түрмесінде гильотинамен өлім жазасына кесілді. Лейпельт Перлахер орман зиратында жерленген. Лейпельттің досы Карл Людвиг Шнайдер соғыстан аман қалды және 1981 жылы қайтыс болды.
After the execution of Sophie and Hans Scholl and Christoph Probst on 22 February 1943, Leipelt received a copy of the sixth leaflet of the White Rose later in February. Together with Marie Luise Jahn, he used a typewriter to make copies which he brought to Hamburg in April 1943 and distributed to his family and his friends. They added the addendum: "And their spirit lives on anyway! ", in honour of their friends. In late autumn 1943, Leipelt and Jahn were denounced for collecting money for the widow of the executed Professor Kurt Huber, and were arrested along with 19 other activists. Hans Leipelt was sentenced to death on 13 October 1944 in Donauwörth by the Volksgerichtshof accused of being a traitor for listening to foreign broadcasters, the destruction of military forces and harbouring "enemy favouritism". Jahn was given a 12 year labour prison (Zuchthaus) sentence. Hans Leipelt was executed by guillotine on 29 January 1945 in Stadelheim Prison. Leipelt was buried in the cemetery in Perlacher Forest. Leipelt's friend Karl Ludwig Schneider survived the war, and died in 1981.