Кіріспе

Джордж Вашингтон Атертон (20 маусым 1837 – 24 шілде 1906), әскери және білім беру саласының қайраткері. Ол 1882 жылдан бастап, 1906 жылы қайтыс болғанға дейін Пенсильвания мемлекеттік университетінің президенті қызметін атқарды.

Ерте өмір

Ол Хайрам Атертонның (1812-1849) және Альмира Гарднердің ұлы. Әкесі 12 жасында қайтыс болғандықтан, ол анасын күтіп-бағу үшін фермада және мақта фабрикасында жұмыс істеді. Ол Жаңа Англияның алғашқы қоныстанушыларының бірі – Джеймс Атертонның тікелей ұрпағы; ол 1630 жылдары Массачусетс штатының Дорчестер қаласына келген.

Әскери қызмет

Атертон 1861 жылы әскери қызметке қабылданып, Азамат соғысында Одақ жағында шайқасты, 10-шы Коннектикут ерікті жаяу әскер полкінде капитан шеніне жетті. Ол Роанок аралы және Нью-Берн шайқастары кезінде ротасына қолбасшылық етті. 1863 жылдың маусым айында денсаулығына байланысты қызметтен босатылды.

Білім

Ол Массачусетс штатындағы Топсфилд академиясын, сосын Филипс Эксетер академиясын бітіріп, 1863 жылы Йель университетін аяқтады.

Академиялық мансап

Атертон өзінің оқытушылық мансабын Нью-Йорк штатының Албани қаласындағы Альбани академиясында бастады. Рутгерс университетінде оқыған кезінде, ол Рутгерс бөлімі арқылы Дельта Юпсилон студенттік бауырластығының құрметті мүшесі болып қабылданды. Пенсильвания штатының президенті лауазымына тағайындалуға дейін ол онда жұмыс істеді. Ол жерде оған мектепті танылмаған ауыл шаруашылығы колледжінен беделді мемлекеттік грант колледжіне айналдыру міндеті жүктелді. Оның қызмет ету кезеңінде мектептің 1882 жылы жеті түлек бітірген класы 1906 жылы 86-ға дейін өсті. Оның Пенсильвания штатындағы 24 жылдық қызметі 1882 жылы басталды. 1900 жылдардың басында Атертонның денсаулығы нашарлай бастады және ол 1906 жылдың 26 шілдесінде қайтыс болды. Тіл және әдебиет мектебінің деканы Бенджамин Гилл оны "бастапқыда қазіргі колледжді емес, болашақтағы колледжді" көріп білгендігі үшін көреген адам деп атады. Пенсильвания штатының беделі әлі де айқын болмаса да, Атертон мектепті мемлекеттік биліктің немқұрайлылығынан құтқарып, оны техникалық білім беру мекемесіне айналдырды.

Мүшелік және қауымдастықтар

Ол 1871 жылы Хоар заңы қабылданғаннан кейін құрылған Еңбек комиссиясының мүшесі болды және 1873-1891 жылдар аралығында АҚШ Әскери-теңіз академиясының Бақылау кеңесінің мүшесі болды. Джордж В. Атертонның қағаздарына шолу үшін нұсқаулықты қараңыз.

Саяси мақсаттар

1876 жылы ол Нью-Джерси штатындағы республикалық конвенцияның төрағасы болды. Кейін АҚШ Конгресіне сайлауға түскенде сәтті бола алмады. Ол сондай-ақ дипломат болуға ниеттенді және Оңтүстік Америкадағы АҚШ дипломатиялық өкілдігіне тағайындалуы үшін әрекеттер жасалды. Джордж В. Атертонның құжаттарына шолу жасаңыз.

Пенсильвания мемлекеттік университетінің президенті

1882 жылғы 22 маусымда Атертон Пенсильвания штатының, сол кезде Пенсильвания мемлекеттік колледжі деп аталған, жетінші президенті болып бірауыздан сайланды. Ол осы лауазымға кіріскен кезде Пенсильвания штатының үкіметі осы мекемеге күмәнмен қарады және мектептің штаттан берілген жер грантын алған жалғыз университет мәртебесіне қарамастан, қаржы жұмсауға құштар болмады. Мекеменің беделін жақсарту үшін Атертон мектептің мақсатын нақты бейнелеуге бағытталған жаңалықтарды жариялау кампаниясын қолдады. Ол колледж Моррилл жер гранты колледждері заңына сәйкес, ауыл шаруашылығы және классикалық білім беруге басымдық бермей, технологиялық білім беру мектебіне айналуы керек деді. Губернатор Роберт Э. Паттисон бұл пікірмен келіспеді, өйткені мектеп ауыл шаруашылығы біліміндегі бастауын сақтауы керек деп сақты. Паттисонның колледжді қайта ұйымдастырып, оны ауыл шаруашылығына ғана бағындау туралы ұсынысы 1884 жылы сенімділер кеңесі тарапынан қабылданбады, бұл Атертонға Пенсильванияның елдегі жетекші өнеркәсіптік штаттардың бірі ретіндегі беделін нығайтатын, төмен құнмен техникалық білім беруді қамтамасыз ету миссиясын жалғастыруға мүмкіндік берді. Губернатор Роберт Паттисонның ұсынысына қарсы тұрмай, ол Айова штатының өкілі ұсынған конгресс заң жобасы туралы мақаламен танысты. Атертонның келесі төрт жылдағы күш-жігері Хатч ауыл шаруашылығы тәжірибелік станциясы заңының қабылдануына әкелді. Атертон университеттің инженерлік және қолөнер бағдарламаларын күшейтуден бастады, Луис Э. Реберден басқа оқу орындарындағы ұқсас бағдарламаларды зерттеп, Пенсильвания штатының оқу жоспарын жақсартуын сұрады. 1887 жылы мектепке студенттердің саны едәуір артқандықтан, Атертон Пенсильвания штатының жалпы жиналысынан мектеп үшін он жылға жуық уақыттан бері алғашқы қаржыны алды, ол жаңа ғимараттар салуға жұмсалды. 1889 және 1891 жылдары қосымша қаржыландыру Атертонның заң шығарушы орган мен халық арасында мекеменің беделін жақсартудағы жетістіктерін көрсетті. 1893 жылы мектептің 181 студентінің үштен екісі инженерлік мамандықтарды оқыды, ал ауыл шаруашылығын оқығандар өте аз болды, Атертон бұл фактіні Пенсильванияның индустриялануымен байланыстырды. 1900 жылы университеттің инженерлік бағдарламасы студенттер саны бойынша елде оныншы орынға ие болды. Ол 1905 жылы лауазымынан босатуды сұрады, бірақ келесі жылы қайтыс болғанға дейін президенттік қызметін атқаруын жалғастырды.

Оқу бағдарламасының өзгеруі

Атертон оқу бағдарламасының басқа да салаларын күшейту үшін көп еңбек етті, 20-ғасырдың басында гуманитарлық білімді жақсартуға қолдау көрсетті. Сол жылдары ежелгі тілдер мен философия салаларындағы бағдарламалар құрылды, алайда оларды аз ғана студенттер пайдаланды. Ол кітапхананы кеңейтуді қолдады, 1899 жылы жалпы жиналыс қажетті қаржыны бөлуден бас тартқаннан кейін Эндрю Карнегиден қаржылай көмек алды. Атертон оқу бағдарламасына бірнеше өзгерістер енгізуді ұсынды, оның ішінде 1895 жылы ұқсас мамандықтарды жеті колледжге біріктіруді. Бұл бағдарламалар арасындағы үйлесімділікті арттырып, кафедралар мен университет президенті арасындағы қосымша басқару деңгейі ретінде декандарды енгізді. Ол техникалық және ауыл шаруашылығы салаларындағы қысқа мерзімді курстар, корреспонденциялық оқу және жазғы мектептер сияқты бірнеше бейресми оқу бағдарламаларын дамытуды қадағалады. Осы реформалардың нәтижесінде оның қайтыс болған кезде мектептегі студенттердің саны 800-ге жетті, олардың көп бөлігі бакалаврлік бағдарламалар бойынша оқыды. Мемлекеттік бюджеттің шектеулеріне байланысты қаржыландыру көлемі азайғандықтан, бұл мектептің қаржылық жағдайына қиындық туғызды.

Атертонның студенттік өмірі

Атертон басшылығымен студенттер арасындағы сабақтан тыс шаралар едәуір кеңейіп, спорттық бағдарламалар дами бастады. 1892 жылы Атертон дене шынықтыру директорын тағайындап, Бивер Филд стадионының құрылысын бекітті. Сол жылдары студенттік «The Free Lance» жаңалықтар басылымы құрылып, алғашқы жылдық басылды. 1899 жылы «Көк лента» (Blue Band) ұйымдастырылды, сондай-ақ театр және музыка үйірмелері ашылды. Атертон студенттер арасында тәртіпті сақтап, барлық еркек студенттердің сабаққа қатысуын және әскери дайындықтан өтуін міндеттеді. Моррилдің жер беру туралы заңының талаптарына сәйкес, жатақханаларды тексеру және артиллериялық жаттығулар жиі жүргізілді. Бұл тұрғысынан қарағанда, Атертон студенттер арасында беделді болды, себебі ол студенттердің сөзін тыңдайтын әділ адам ретінде танымал еді. 1888 жылы ол университеттің алғашқы студенттік ұйымдарының құрылуына рұқсат берді және студенттердің тілегі бойынша оқу кестесіне өзгерістер енгізді.

Мұра

1978 жылдан бері Джордж В. Атертон атындағы оқыту саласындағы үздіклік сыйлығы жыл сайын бакалавриат студенттерін оқытуға айрықша күш жұмсаған төрт оқытушыға табыс етіледі.

Жеке

Ол 1863 жылғы 25 желтоқсанда Нью-Хейвенде Плимптон, Массачусетс штатынан шыққан Франсис "Фанни" Райт Дарусмонт Уошбернге үйленді. Олардың алты баласы болды. Олардың екінші ұлы – композитор Франк Пибоди Атертон (1868-1911). Олардың кіші ұлы – Чарльз Морган Герберт Атертон (1874-1934), ол кәсіби өмірінде Чарли Атертон деп танымал болды, ол жоғары лига бейсбол командасының үшінші базалық ойыншысы болды. "Прекси" деген лақап атымен белгілі, оң қолмен соққы беріп, лақтырған, бойы 5 фут 10 дюйм (1,78 м) және салмағы 160 фунт болған. Оның ұлдарының бірі Фрэнк музыкант және композитор болды. Атертон 1906 жылы Харрисбургте қайтыс болды.