Кіріспе

Канадалық саясаткер (1883–1944)

Джозеф Твид Шоу (30 тамыз 1883 – 12 шілде 1944) – канадалық саясаткер. Ол 1921 жылдан 1925 жылға дейін Канада Парламентінің депутаты (тәуелсіз лейборист) болып қызмет етті, содан кейін заң шығарушы жиналысының депутаты (МЛА) және Альберта либералдық партиясының төрағасы болды.

Ерте өмір

Шоу Онтарио провинциясының Порт-Артур қаласында (кейіннен Тандр-Бэй) дүниеге келді және алғашқы білімін Калгариде (Альберта) алды. Кейін Мичиган университетінен заң бакалавры дәрежесін алып, Альбертаға адвокат болып жұмыс істеу үшін оралды. 1916 жылдан 1918 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыста Канада экспедициялық корпусында қызмет етті. Діні – пресвитериандық.

Саяси мансап

Ол 1921 жылы федералды сайлауда Канаданың Халықтар палатасына сайланды, Калгари-Уэстте болашақ консервативті премьер-министр Ричард Беннетті он екі дауыспен жеңді. Шоу көбінесе Лейбористтік кандидат деп есептеледі, бірақ ол іс жүзінде Альберта Біріккен фермерлері (UFA) мен Доминион Еңбек партиясының (DLP) Альберта бөлімшесі қолдаған тәуелсіз кандидат ретінде қатысты. Ол 1922 жылы Прогрессивті партияның съезіне қатысып, мүмкін партия басшылығына үміткер болған. Бірақ ол 1923 жылы барлық партиялардан тәуелсіздігін мәлімдеді. Парламентте болған кезінде Шоу радикалды Лейбористтік және Прогрессивті өкілдердің «Джинджер» тобымен байланысты болды. Шоу 1925 жылы тәуелсіз кандидат ретінде қайта сайлануға тырысты және бұл жолы Канада Либералдық партиясынан ресми емес қолдау алды. Ол 1921 жылғы кездесуде Беннеттен жеңіліп, кейін Альберта Либералдық партиясына қосылды. 1926 жылдың 21 сәуірінде ол қарсылықсыз провинциялық партияның басшысы болып сайланды. Жаңа қызметінде ол Альбертаның UFA үкіметін барлық халықтың емес, бір топтың үкіметі деп сынады. 1926 жылғы маусымда өткен провинциялық сайлауда Шоу партиясын 61 орынның 7-сіне жеткізді. Ол Боу Вэллиде жеке сайланды. Сол кезде Альбертаның ауылдық округтерінде депутаттарды сайлау үшін Балама дауыс беру жүйесі қолданылды. Бірінші санауда ол екінші орын алды. Екінші санауда ол жойылған консервативті кандидаттан жеткілікті дауыстар алып, UFA кандидатын бір дауыспен басып өтіп, округте дауыстардың көпшілігін жинап, орынды жеңіп алды. Ол келесі төрт жыл бойы оппозиция мүшесі болып қызмет етті. Либералдық партияның басшысы болғанымен, спикердің шешімімен ресми оппозицияның қаржысы барлық оппозициялық партия басшылары арасында бөлінгеннен кейін ол заң шығарушы органның оппозиция басшысы болған емес. Эдмонтон мен Калгариде қолданылған Бірыңғай ауыстырылатын дауыс беру жүйесіне байланысты Альберта заң шығарушы органында төрт оппозициялық топ болды. 1930 жылы ол қайта сайлануға түспеді. Ол 1935 жылғы федералды сайлауда Халықтар палатасына қайта оралуға тырысты, бірақ Калгари-Ист орынды алуда сәтсіз болды. Ол 1940 жылғы провинциялық сайлауда Калгариде «Тәуелсіз қозғалысқа» (Либералдар мен Прогрессивті консерваторлардың Әлеуметтік кредиттерге қарсы бірігуі) қатысты. Ол бірінші санауда алтыншы орын алды (Калгариде осы сайлауда бес бос орын болды) және орын жеңу үшін қажетті квотаға жету үшін жеткілікті дауыс алмады. Ол тағы да орын ала алмады. Ол төрт жылдан кейін қайтыс болды.