Кіріспе
Стамбулдың Куртулуш ауданы – Стамбулдың Шишли ауданындағы бір аудан. Бұл аудан бастапқыда грек тілінде "жая" деген мағына беретін Татавла (Ταταύλα) деп аталған. Қазіргі түрік тіліндегі атауы "бостандық", "құтқарылу", "тәуелсіздік" немесе "азат ету" дегенді білдіреді. 1929 жылдың 13 сәуірінде, Түркия Республикасы құрылғаннан кейін алты жыл өткен соң, өрт ауданды шарпып, оны көп бөлігін қиратты, 207 үй өртеніп кетті. Ауданы қайта жаңартуды белгілеу үшін атауы Куртулуш деп өзгертілді. Бұрын негізінен грек православтық және армян ауданы болған, қазіргі күні оның халқы көбінесе 1923 жылы Түркия Республикасы құрылғаннан кейін осы жерге көшіп келген түріктерден тұрады. Гректердің, армяндардың және еврейлердің шағын тобы әлі де бар, сондай-ақ салыстырмалы түрде жақында экономикалық себептермен көшіп келген күрдтер де кездеседі. Куртулушқа Османбей метро станциясы және Таксимнен көптеген автобустар арқылы жетуге болады. Ол Пангальти, Ферикой және Долапдере аудандарымен шектеседі.
Kurtuluş is a neighbourhood of the Şişli district of Istanbul that was originally called Tatavla, meaning 'stables' in Greek (Ταταύλα). The modern Turkish name means "liberation", "salvation", "independence" or "deliverance". On 13 April 1929, six years after the Republic of Turkey was founded, a fire swept through the neighbourhood and largely destroyed it, with 207 houses going up in flames. The name was changed to Kurtuluş to mark the rebuilding of the area. Once a predominantly Greek Orthodox and Armenian neighbourhood, its population today mostly consists of Turks who moved there after the Republic of Turkey was founded in 1923. There is still a small population or Greeks, Armenians and Jews, as well as some Kurds who are relatively recent economic migrants. Kurtuluş is served by the Osmanbey Metro station and innumerable buses from Taksim. It is adjacent to Pangaltı, Feriköy and Dolapdere.
Тарих
Бұл аудан 16-шы ғасырда Хиос аралынан келген гректердің тұрғын аймағы ретінде пайда болды. Олар Осман империясының көршілес Касымпаша ауданындағы негізгі кеме жасаушылықтарында жұмыс істеу үшін осы жерге қоныстанды. Алғашқыда Касымпашада өмір сүрген, бірақ ондағы шіркеуі мешітке айналған кезде төбеге қарай жаңа аймаққа шегінді. 1793 жылы Сұлтан Селим III Татавлада тек гректерге ғана өмір сүруге рұқсат етілетінін жарлық етті, бұл ерекшелік оны Эгей теңізіндегі Айвалик қаласымен бөлісті. 1832 жылы өрт ауданды толығымен қиратты, 600 үй мен 30 дүкен өртенді. 19-шы ғасырда Татавланың халқы шамамен 20 000-ға жетті, онда бірнеше православие шіркеулері (Хагиос Деметриос, Хагиос Георгиос және Хагиос Элефтериос), мектептер мен таверналар болды. Әдетте, бұл кішігірім кірісі бар гректер үшін тұрғын аймақ болды. Дегенмен, 19-шы ғасырдың соңында бірқатар сәнді үйлер салынды, олардың кейбіреулері бүгінгі күнге дейін сақталған, әсіресе Куртулуш көшесі бойында. Балқан соғысы, содан кейін Бірінші дүниежүзілік соғыс және Грек-Түрік соғысы (1919-1922) және апатты өртке қарамастан, аудан грек халқының көп бөлігіне (сондай-ақ армян және еврей халқының айтарлық бөлігіне) үй болды. Алайда, 1955 жылғы қырқыстар көптеген гректерді эмиграциялау уақыты келді деген сенімге жеткізді.
Мәдениет
Татавла бұрынғыда жанды "Баклахорани" карнавалымен танымал болған, оны грек православ қауымы жыл сайын Оразаға дейінгі соңғы дүйсенбіде, Таза дүйсенбі күні ұйымдастырған. Бұл шара 19 ғасырда және мүмкін одан да ертерек уақытта өткен. 1943 жылы түрік билігі оған тыйым салған, бірақ ол 2010 жылы қайта жандандырылды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі Татавланың жарқын суреті Мария Иорданидудың 1963 жылы жазған "Локсандра" романында кездеседі, ол оның әжесінің өміріне негізделген.