Америкалық құқық профессоры Лестер Брикман туралы

Америкалық құқық профессоры Лестер Брикман – құқық ғылымының сардары, «Адвокат барондары» кітабының авторы. АҚШ азаматтық жүйесін реформалау туралы ойлар.

33 мин оқу

100%

Дереккөз: Lester Brickman — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық заң профессоры Лестер Брикман – Йешива университетінің Бенджамин Н. Кардозо заң мектебінің профессор-эмиритусі және заң ғылымының ғалымы. Ол 1976 жылы Толедо университетінің заң колледжінен Йешива университетіне шақырылған Кардозоның негізін қалаушы профессорларының бірі. 2016 жылдың 31 мамырында профессор Брикман оқыту қызметінен зейнеткерлікке шыққаннан кейін Кардозо мектебінің Монрад Полсен сыйлығымен марапатталды. Кардозо заң мектебінде келісімшарттар, құқықтық этика, жерді пайдалану және аймақтық жоспарлау пәндерін оқытқан. Ол «Lawyer Barons: What Their Contingency Fees Really Cost America» (Cambridge University Press, 2011) атты кітаптың авторы, онда американдық азаматтық сот жүйесіндегі жемқорлық пен артық шығындар туралы толық сын айтылып, реформалар ұсынылған. Брикман Карнеги-Меллон университетінің түлегі. Ол Флорида университетінің заң докторы және Йель заң мектебінің заң магистрі дәрежесін алған. Профессор Брикман асбестке қатысты сот процестері және азаматтық сот реформасы туралы жазған. Брикман, авторлар Джеффри О'Коннелл және Майкл Хоровицпен бірге, шартты төлемдерді бөлудің алдын ала ұсыныс моделін ұсынды. Вирджиния университетінің заң профессоры О'Коннелл және оның авторлары 2007 жылы медициналық қателіктерге қатысты бұл ұсыныстың «сот ісін жүргізу шығындарын азайтуға, төлемдерді жылдамдатуға және зардап шеккен адамның экономикалық зиянын өтеуге бағытталғанын» жазды. Бұл ұсынысты құқық реформасын қолдаушы Уолтер Олсон, Уиденер Комонвелл заң мектебінің профессоры Кристофер Дж. Робинет және Нью-Гэмпшир дәрігері доктор Кевин Фу қолдады. 2012 жылдың маусым айында бұл ұсыныс Нью-Гэмпширде штат басшысының және талапкерлердің қарсылығына қарамастан заң ретінде қабылданды. Оның реформалық күш-жігерінің тағы бір сәттілігі – қайтарылмайтын аванстар. Брикман және оның бұрынғы студенті Лоуренс Каннингэм бірнеше заң мақалаларын және олардың этикалық және заңды түрде қабылданбауын дәлелдейтін amicus curiae брифін жазғаннан кейін Нью-Йорк апелляциялық соты Нью-Йорк штатындағы адвокаттардың оларды қолдануын тоқтатты. Бұл шешім басқа штаттарда да қабылданды. Брикман 2013 жылы Солтүстік Каролинаның Батыс округіндегі АҚШ банкроттық сотында, In Re Garlock Sealing Technologies, LLC., және басқалар, борышкер ісінде сарапшы куә ретінде маңызды рөл атқарды. Гарлоктың адвокаты Гарланд Кассада Шарлотта қаласындағы Robinson, Bradshaw & Hinson заң фирмасынан судья Джордж Ходжеске Гарлок төлем қабілетін жоғалтқан кезде есептелген 15 жоғары құнды асбест талаптарын толық ашуға рұқсат беруге көндірді. Кассада осы істерден алған деректерді пайдалана отырып, профессор Брикманның сарапшылық баяндамасында барлық 15 жағдайда алаяқтық, жалған мәлімдемелер және «қос есептеу» (азаматтық сот және банкроттық сенім қорларындағы зиянды әсерлер туралы қарама-қайшылықтар) туралы дәлелдер келтірілді. Бұл оқиға банкрот болған компанияға қарсы болашақтағы талаптардың құнын арттырды. Garlock Asbestos Claims Committee компаниясы болашақтағы жауапкершілікті 1,3 миллиард долларға бағалады. Судья Ходжес 2014 жылғы 10 қаңтардағы «Жинақталған жауапкершілікті бағалау туралы» бұйрығында банкроттық сенім қоры үшін қажетті соманы 1 миллиардтан астам долларға, 125 миллион долларға дейін төмендетті. Бұл бұйрықтың мақсаты: Гарлоктың мезотелиомаға себепкер болу жауапкершілігін және оның қазіргі талапкерлер мен болашақ құрбандарға жауапкершілігін қанағаттандыру үшін қажетті ақшаның жиынтық сомасын анықтау. Garlock-тың жинақталған жауапкершілігінің тарихи есеп айырысу бағаларына негізделген бағалауы сенімді емес, өйткені бұл бағалар кейбір заң фирмаларының заңсыздығымен зақымдалған және қорғаныс шығындарымен көбейтілген. Garlock-тың жинақталған жауапкершілігінің ең жақсы дәлелі – оның заңды жауапкершілігінің болжамы, ол себептілік, шектеулі әсер және басқа өнімдерге әсер етуді ескереді. Сот 125 миллион доллар Гарлоктың қазіргі және болашақтағы мезотелиомаға байланысты талаптары үшін жеткілікті деп тапты. Оқыту барысында Брикман сынып кездесулерінде өте қатаң сократтық әдісті қолданды, студенттермен жылдам әңгімелесуді өзінің ерекше фразаларымен және түпнұсқалық анекдоттарымен араластырды. Ол жиі «заңды шу шығару» немесе «дәрежедегі немесе түрдегі айырмашылық» деген сөздерін қолданды. Бұл әдіс студенттерді кейс мәтіндерін мұқият оқуға қорқытуға арналған (The Paper Chase романындағы профессор Кингсфилд кейіпкері сияқты). Ол мектептің құрметті юрисі Бенджамин Н. Кардозоны осылай сипаттады: «Ол таңғы ас ішудің алдында он алты рет қарастыруды ойсыз жасап шығара алатын».

American law professor

Lester Brickman is an emeritus professor at the Benjamin N. Cardozo School of Law of the Yeshiva University and a legal scholar. He is one of the founding faculty members of the Cardozo, recruited by Yeshiva University in 1976 from the University of Toledo College of Law. On May 31, 2016, Professor Brickman received the Monrad Paulsen Award of the Cardozo School, upon his retirement from teaching. He taught contracts, legal ethics and Land Use and Zoning at the Cardozo School of Law. He is the author of a book, Lawyer Barons: What Their Contingency Fees Really Cost America (Cambridge University Press, 2011), a detailed critique of perceived abuses and excessive costs of the American tort system, with proposals for reform. Brickman is a graduate of Carnegie Mellon University. He holds a juris doctor degree from the University of Florida and an LLM degree from Yale Law School. Professor Brickman has written on asbestos litigation and tort reform. Brickman, with co authors Jeffrey O'Connell and Michael Horowitz, proposed the Early Offer model of allocating contingent fees. University of Virginia Law professor O'Connell and co authors wrote in 2007 of this proposal for medical malpractice cases that it "attempts to reduce transactions costs, expedite payments, and address the victim's economic losses. Supported by tort reform advocate Walter Olson, Widener Commonwealth Law School professor Christopher J. Robinette, and New Hampshire physician Dr. Kevin Pho, the early offer proposal was adopted as law in New Hampshire in June 2012, over the strenuous objections of the state's governor and plaintiff bar. Another area in which his reform efforts have been successful is that of nonrefundable retainers. After Brickman and his former student Lawrence Cunningham wrote several law review articles and an amicus curiae brief arguing that they are ethically and legally impermissible, the New York Court of Appeals struck down their use by lawyers in New York State. This holding has been adopted in other states. Brickman played a significant role as an expert witness in a controversial 2013 case in the United States Bankruptcy Court for the Western District of North Carolina, In Re Garlock Sealing Technologies, LLC., et al., debtor. Counsel for Garlock, Garland Cassada of the Charlotte NC law firm Robinson, Bradshaw & Hinson, was successful in persuading Judge George Hodges to permit full discovery of 15 high value asbestos claims settled by Garlock when it was a solvent entity. Using data obtained from these cases by Cassada, Professor Brickman's expert report set forth evidence of fraud, misrepresentation and "double dipping" (contradictory accounts of exposure between tort and bankruptcy trust claims) in all 15 cases, the net effect of which was to inflate the value of future claims that may be made against the bankrupt entity. The claimants, represented by the Garlock Asbestos Claims Committee, had estimated that future liability as high as $1.3 billion. Judge Hodges, in his January 10, 2014 "Order Estimating Aggregate Liability," reduced the amount required for the bankruptcy trust by more than $1 billion, to $125 million, asserting that:

The purpose of this Order is to determine Garlock's responsibility for causing mesothelioma and the aggregate amount of money that is required to satisfy its liability to present claimants and future victims. The estimates of Garlock's aggregate liability that are based on its historic settlement values are not reliable because those values are infected with the impropriety of some law firms and inflated by the cost of defense. The best evidence of Garlock's aggregate responsibility is the projection of its legal liability that takes into consideration causation, limited exposure and the contribution of exposures to other products. The court has determined that $125 million is sufficient to satisfy Garlock's liability for the legitimate present and future mesothelioma claims against it. In his teaching, Brickman employed a very rigorous Socratic method during class meetings, combining a fast paced banter with students leavened along the way by his idiosyncratic phrases and original anecdotes, frequently using his catchphrases "make a legal noise" or "difference in degree or difference in kind". The overall effect was intended to scare students into closer reading of case texts (a la the character Professor Kingsfield in The Paper Chase). He has referred to the school's namesake jurist Benjamin N. Cardozo as so capable that he "could find consideration sixteen times before breakfast without breaking a sweat".

Балалық шақ

Лестер Брикман 1940 жылғы 4 қыркүйекте Нью-Йорк қаласында Франк Б. Брикманның (1900-1981) және Лилиан Бернштейн Брикманның (1902-1989) отбасында дүниеге келді, үш баланың екіншісі болды. Сол кезде отбасы Бронкс ауданындағы Уолтон даңғылында тұрған. Франк Брикман Нью-Йорк қаласында азық-түлік дүкенінің иесі және бухгалтер болып жұмыс істеді, ал кейіннен отбасы 1953 жылы Майами Бич аймағына көшкеннен кейін Флоридада кошерлік инспектор болды. 1930 жылғы АҚШ халық санағына сәйкес, Франк Б. Брикман Польшада туған, бірақ 1940 жылғы санақта оның туған елі Ресей деп көрсетілген. Бұл, Ресей-Польша қоныс аумағында туған еврей эмигранттары үшін сирек емес жағдай еді. 1977 жылы United Press International тілшісіне берген сұхбатында Брикман өзінің "Лорнцада, Польшада [вероятно, Łомжада] туғанын және Германияда өскенін, онда оның отбасы азық-түлік дүкенін жүргізгенін" айтты. Ол 1920 жылы АҚШ-қа келгенін және Нью-Йоркте көтерме саудамен айналысқанын мәлімдеді. Журналистке ол еврей, идиш, поляк, орыс және неміс тілдерін, сондай-ақ ағылшын тілін еркін білетінін айтты. Франк Брикман 1920 немесе 1921 жылы АҚШ-қа келді және 1928 жылы Лилиан Бернштейнге үйленді. Олардың үлкен ұлы, Еремия Брикман (1930-1950), 1949 жылы Нью-Йорк университетінде бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Гарвард құқық мектебіне түсті, бірақ 1950 жылғы қазан айында Гарвард Crimson басылымы "жайсыз бас жарақаты" деп сипаттаған жарақаттан кейін қайтыс болды. Полиция және сарапшылардың қайшылы есебі, сондай-ақ журналист Уолтер Винчеллдің кісі өлтіру туралы болжамы бірнеше апта бойы жаңалықтарда болды, бірақ ешкім тұтқындалмады және өлім жазатайым оқиға деп танылды. Кіші қарындасы Глория Брикман 1945 жылғы наурыз айында дүниеге келді; ол 1967 жылы Майкл Кеннет Супранға үйленді және қазір Флоридада тұрады.

Орта және орта білімнен кейінгі білім беру

Франк пен Лилиан Брикменнің екінші баласы Лестер, еврей тілінде «ешива бочер» деп аталатын, орта мектеп жасына жеткенге дейін еврей мектептерінде білім алған. Лестер Брикман жоғары жетістіктерге жеткен студент, Майами Бич орта мектебінің химия зертханасының студенттік ассистенті, Француз клубының (1956), Ұлттық сөз және дебат қауымдастығының, Ұлттық сот-медициналық лигасының және Ұлттық құрмет қоғамының (1957) мүшесі, сондай-ақ мектептің Жас оптимист клубының президенті (1957), соңғы курсында. Брикман Food Fair Foundation-нан төрт жылдық ұлттық стипендия жеңіп алып, сол кездегі Питтсбургтегі Карнеги технология институтына (қазір Карнеги Меллон университеті) оқуға түсті. 1961 жылы Меллон ғылым колледжінен химия ғылымдарының бакалавры дәрежесін алды. Карнеги Тех салтанатты оқу кезінде, 1958 жылдың сәуір айында Брикман өзінің бұрынғы мемлекеттік орта мектебін «Марлин Бум» деп жасыра отырып, «Карнеги Техник» студенттік журналында қатты сынға алды. Оның және басқа студенттердің пікірлері жергілікті газеттерде жарияланды, олардың бірі «Брикман американдық зиялылыққа қарсы деп аталатындарға қарсы шабуыл жасайды» деп атап өтті. 1958 жылдың қазан және желтоқсан айларында, сондай-ақ 1959 жылдың ақпан-сәуір айларындағы «Карнеги Техник» журналында Брикман көмекші редактор ретінде тізімде болды, ал 1959 жылдың мамыр айындағы санында, онда ол «мағлұмат шабуылы» тақырыбында мақала жариялаған, ерекше мақалалар редакторы ретінде пайда болды. 1960 жылдың сәуір айында «Карнеги Техник» журналының бас редакторы болды. Орта мектепте болғандай, Брикман Карнеги Техтегі бірнеше студенттік ұйымдарда белсенді болды, соның ішінде «Scotch 'n' Soda» театр тобында, «Thistle» деп белгілі Карнеги Тех жылнамасының сату менеджері ретінде, оны «қаржылық тәуелсіздік» принципі бойынша қайта ұйымдастырған, жатақхана кеңесшісі және Студенттік Конгресте қызмет етті, соңында 1960 жылдың көктемгі семестрінде «Зергерлік белсенділік кілті» құрметті наградасын алды. Кейінірек басылымдардағы логомахияларының алғашқы белгісі ретінде, Брикман 1960 жылы Карнеги Тех ерлер жатақханасы кеңесін Карнеги Тех әйел студенттеріне жылына тек екі рет жатақханаға баруға рұқсат берудің әділетсіздігіне көндіру үшін науқан бастады. Бұл әрекет мақсатты ұйымның наразылығын тудырды. Кеңес президенті Джеймс Р. Пауэрс студенттік газетте Брикманның ерлер жатақханасына қарсы жынысты адамдарды шақыру туралы прогрессивті ұстанымын сынап, оны «жақында ғана Thistle қайта ұйымдастыруымен танымал болған осы жаман әйел» деп атады және «Тех студенттерінің өз бетінше таңдаған азат етушісі» ретінде сипаттады. Осы кезеңде Карнеги Тех студенттерінің шамамен 10 пайызын әйелдер құрады. Олардың қарсы жынысты адамдардың жатақханасына баруы он жыл бойы шектеліп қалды. Карнеги Техті бітіргеннен кейін Брикман Флорида университетінің құқық факультетіне түсті, онда ол деканат тізіміне, құқық журналына және Коиф орденіне енді. Флорида университетіндегі тәжірибесі туралы көп жылдардан кейін жазған Брикман өзі туралы былай деді: «Менің нағыз түсім заң мектебіндегі екінші курста пайда болды, мен оны Флоридадағы киноцензураның іс-әрекетін талдауға арнадым. Құқық журналында жариялауға қабылданған мақала соншалықты «қызды» болды, мемлекеттік және университет басшылығында ықпалды болған индустрия лоббистері заң факультетінің деканына оның жариялануын тоқтатуға мәжбүр етті». Коммерциялық және академиялық цензураның біріккен күштерімен жеңілгеніне қарамастан, Брикман 1964 жылы заң бакалавры (LLB) дәрежесін алды. Келесі жазда Майами Бичтегі Сибли, Гиблин, Кинг және Левенсон заң фирмасында Брикман заңгерлік тәжірибеде жұмыс істеді. Жаздың соңында ол Йель университетіне Стерлинг стипендиясы бойынша оралды және 1965 жылы заң магистрі (LL.M.) дәрежесін алды. 1965 жылдың күзінде Брикман Толедо университетінің құқық колледжінде ассистент профессор болып жұмыс істеді.

Frank and Lillian Brickman's second child, Lester, was reportedly what is known in Yiddish as a yeshiva bocher, receiving his education in Hebrew schools until he reached high school age. Lester Brickman was a high achieving student, one of Miami Beach Senior High School's student chemistry laboratory assistants, member of the French Club (1956), National Speech and Debate Association, National Forensic League, and National Honor Society (1957), and president of the school's Junior Optimist Club in 1957, his senior year. Brickman won a four year national scholarship from the Food Fair Foundation to what was then the Carnegie Institute of Technology in Pittsburgh (now Carnegie Mellon University), earning a Bachelor of Science in Chemistry from the Mellon College of Science in 1961. In his freshman year at Carnegie Tech, in April 1958, Brickman published an article sharply criticizing his own public school secondary education in Carnegie Technical, an undergraduate opinion magazine, thinly disguising the name of the high school as "Marlin Boom." His and other student views were quoted in the local newspapers, one of which noted that "Brickman hurls brickbats at what he calls American anti intellectualism." In the October and December 1958 and February–April 1959 issues of Carnegie Technical Magazine, Brickman appeared on the masthead as associate editor, and in the May 1959 issue, in which he also had an article on brainstorming, as Features Editor. He became Managing Editor of Carnegie Technical in April 1960. As he had been in high school, Brickman was active in several campus organizations at Carnegie Tech, including the theatrical group Scotch 'n' Soda, as sales manager of the Carnegie Tech yearbook, known as the Thistle, which he is said to have reorganized along "financially independent" lines, serving as a dormitory counselor, and in the Student Congress, for which he was awarded an honor, a Jeweled Activity Key, at the end of the spring term of 1960. In an early harbinger of his later logomachies in print, Brickman launched a campaign in 1960 to convince the Carnegie Tech Men's Dormitory Council of the manifest injustice of permitting Carnegie Tech's women students only two dorm room visits per year to the Council's "protectorate," the men's dormitories in which Brickman was a resident and counselor. Predictably, this effort drew the published ire of the target organization. James R. Powers, then President of the Council, reviled Brickman's progressive position on opposite sex visitation to male residence halls in a student newspaper op ed, saying of him that "This notorious gentleman of recent Thistle reorganization fame has taken it upon himself to be the conscience of Carnegie Tech" and to be the "self chosen liberator of the masses of Tech students." At this period, women comprised about 10 per cent of Carnegie Tech's student body. Their visits to the quarters of the opposite sex remained restricted for the rest of the decade. After graduation from Carnegie Tech, Brickman attended law school at the University of Florida, where he made the dean's list, law review and the Order of the Coif. Writing many years later of his experiences at the University of Florida, Brickman said of himself that "My true colors emerged during my second year in law school, which I devoted substantially to a self directed, law in action analysis of motion picture censorship in Florida. Accepted for publication by the law review, the paper was so 'hot' that the lobbyists for the industry, who were influential in state government and in the university, were able to get the dean of the law school to block its publication." Despite this defeat by the combined forces of commercial and academic censorship, Brickman received a Bachelor of Laws (LLB) degree in 1964. The following summer at the Miami Beach law firm of Sibley, Giblin, King & Levenson was to be Brickman's only experience in the practice of law in his long career. He returned to academe at the end of the summer, on a Sterling Fellowship to Yale University, where he earned a Master of Laws (LL. M.) degree in 1965. By the fall term of 1965, Brickman was an assistant professor at the University of Toledo College of Law.

Толедо университетінің заң колледжі

Брикменнің Толедо университеті заң колледжіндегі он бір жылдық қызметі – профессор ассистенті (1965–1968), доцент (1968–1971) және профессор (1971–1976) – кейін ол «либералды күндер» деп атаған, жұмысының көп бөлігі әлеуметтік әділдік, кедейлік заңнамасы, қалалық тұрғын үй және жер учаскелерін жоспарлау, сайлау науқанына қаржы жұмсау реформасы, көшпенді жұмысшылардың тұрмыс жағдайы, жастарды жұмыспен қамту, нәсілдік және гендерлік теңдікке бағытталған өмірлік жолының маңызды бөлігі болды. 1967 жылы Нью-Йорктегі Кәсіби жауапкершілік бойынша заңгерлік білім беру кеңесінің шақырулы ғылыми профессоры болып тағайындалғанда, Брикмен Толедода заң және кедейлік тақырыбында курс әзірледі. Бұл пән сол кезде елдегі бірнеше заң мектептерінде ғана оқытылды және ол жылы колледждің Заң және кедейлік клиникасын құрды. Ол сондай-ақ АҚШ Экономикалық мүмкіндіктер бюросының (OEO) қоғамдық әрекеттер бағдарламасы бөліміне консультант ретінде қызмет етті. 1968 жылы Огайо штатының заңдық көмек көрсету қауымдастығы оның курстық жоспарын баспа түрінде және Брайль әрпімен жариялады. Брикмен Ford қоры, Ұлттық ғылым қоры және Кәсіби жауапкершілік бойынша заңгерлік білім беру кеңесінің қаржылық қолдауымен заң жүйелерінің тиімділігі мен нәтижелілігі, заң саласындағы көмекші мамандар, топтық заң қызметтері және заң мектептеріндегі клиникалық білімнің рөлі туралы оқыту, жазу және зерттеу жұмыстарын жүргізді. 1975 жылы Брикмен Толедо университеті заң колледжі үшін құқықтық этика және этикалық заңгерлік тақырыбында курс әзірледі, бұл тақырыпқа ол өмірі бойы ғылыми еңбек етіп, көптеген жаңа еңбектер жазды. Бұл және Брикменнің басқа ерте туындылары Толедо университетінің ЛеВалли заң кітапханасының мұрағатында сақталады. 1975 жылы, Толедодағы соңғы жылында ол тағы бес мақала жариялады, оның екеуі адвокаттардың жарнамасына қойылған шектеулерді азайтуды қолдады (жарияланымдар тізімін төменде қараңыз). Брикмен Нью-Йорктегі Кардозо факультетіне орналасқаннан кейін, Карл Крастиннің (1910–1998) мекемеден зейнеткерлікке шығуына орай, жаңадан құрылған Толедо университеті заң журналында Толедодағы уақыты туралы жазды. Ол Толедодағы заң мектебінің «жетістікке ұмтылыс» репутациясын еске алды. Ол жерде көптеген жаңалықтар болды, интеллектуалдық қозғалыс пен жетістікке ұмтылыс байқалды.

Brickman's eleven years at the University of Toledo College of Law, as an assistant professor (1965 1968), associate professor (1968 1971) and full professor (1971 1976), were the central component of what he was later to call his "liberal days," when much of his work focused on social justice, poverty law, urban housing and zoning, campaign finance reform, living conditions for migrant workers, youth employment, and racial and gender equality. In 1967, when he was jointly appointed as a visiting research professor by the Council on Legal Education for Professional Responsibility in New York City, Brickman developed a course at Toledo on law and poverty, a subject at that time taught in only a handful of law schools nationwide, establishing in that year the College's Law and Poverty Clinic. He also served as a consultant to the community action programs division of the U. S. Office of Economic Opportunity (OEO). In 1968, his course syllabus was published by the Ohio State Legal Services Association in both print and Braille editions. He also taught, wrote, and carried out research, some of it sponsored by the Ford Foundation, National Science Foundation, and the Council on Legal Education for Professional Responsibility, on the efficiency and effectiveness of legal systems, legal paraprofessionalism, and group legal services, as well as the role of clinical education in law schools. In 1975, Brickman developed a course for the University of Toledo College of Law on a topic to which he was to make a lifetime scholarly commitment and many later contributions: legal ethics, and ethical lawyering. This, with other early works by Brickman, are held in the archives of the LeValley Law Library of the University of Toledo. He published five more articles in 1975, his last year in Toledo, including two advocating a reduction of restrictions on lawyer advertising (see list of publications below). Brickman wrote of his time in Toledo soon after taking up his position on the faculty at Cardozo in New York City, in the recently established University of Toledo Law Review, on the occasion of Karl Krastin's (1910 1998) retirement from the institution. He recalled the "'go go' reputation about the law school at Toledo. It was looked upon as a place where much was happening; where there was much intellectual ferment and movement toward excellence."

Ешива университетінің Кардозо заң мектебі

1976 жылы Брикман туған қаласына оралғанда, жаңадан құрылған Кардозода зор қызығушылық пен интеллектуалдық даму болды. Мектептің алғашқы деканы Монрад Г. Полсен (1918-1980) Вирджиния университетінің құқық мектебінің деканы болған, сондай-ақ Юта, Миннесота, Индиана, Колумбия университеттерінде, Геттинген және Фрайбург университеттерінде оқытушы болып жұмыс істеген. Кардозоның алғашқы онға жуық штаттық оқытушыларының үштен бірі әйелдер болды. Олар Ешива университетінде құқық мектебін бастап құрды, 1979 жылы құқықтық журналды құрды және мектептің елдегі ең ірі қаладағы қалалық орналасуын көрсететін жаңашыл оқу бағдарламасын жасады. 1979 жылғы түлектердің саны 300 студенттен тұрды, олардың жартысына жуығы әйелдер, бұл мектепке әйелдерді тартқан прогрессивті бағытты көрсетеді. Дегенмен, студенттер арасындағы бәсекелестік күшті болды және этникалық және нәсілдік әртүрлілікті қамтамасыз ету қиынға соқты. Кардозоның осы жылдардағы түлектері лифттердің үнемі бұзылуын, емтихан кезіндегі құрылыс шуын және шұғыл қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін ресурстарды үнемдеуге жасалған тұрақты әрекеттерді айтты. Бұл жағдайды мектептің алғашқы деканының денсаулығының нашарлауы және жеке қиындықтары одан әрі ушықтырды. Ол 1980 жылдың көктемінде Кардозодан кетіп, 1981 жылдың қарашасында қайтыс болды. 1980 жылдың күзінде 40 жасқа толған Лестер Брикман, екінші рет әке болуға дайындалып, мектепке келгеннен бері әкімшілік жүктеменің көп бөлігін өз мойнына алғанын мойындап, қиын жағдайдағы мектептің басқарушысы қызметін қабылдады. 2002 жылы ол: «Студенттерге өте қиын болды. Бізде тіркеуші болмады. Бизнес-менеджер де жоқ еді. Орынбасар декан жартылай штаттан жұмыс істеді. Бізде бюджет болмады. Құқық мектебінің инфрақұрылымы да жоқ еді» деді. Ең жаманы, мектепте Америка құқық қорғау қауымдастығының (ABA) уақытша аккредитациясы ғана болды. Брикман аккредитациялық комиссияның келуіне үш күн қалғанда, қажетті құжаттардың толық емес екенін білді. Кейін ол: «Егер біз аккредитация алмағанда немесе ол кейінге шегерілгенде, студенттеріміздің жартысы ауысып кеткен болар еді, профессорлық-оқытушылар құрамы кететін болар еді және біз құқық мектептерінің элиталық қатарынан мүшелікке ие болмайтын едік» деді. 1982 жылы Кардозоның ABA-ның толық аккредитациясын тойлау кезінде түсірілген Брикманның суретінде басқарушының мінсіз тігілген үш бөліктен тұратын костюмі және қатаң жеңілдік сезімі көрінеді. Дегенмен, төтенше жағдайларды басқаруға қатысты оның қиындықтары осымен аяқталған жоқ. Кардозоның либералды тамырлары мен солшыл көзқарастағы оқытушылар құрамы Брикманның кейін «Берклидің 60-шы жылдардағы студенттері» деп атаған студенттердің маңызды тобын тартты. 2002 жылы ол Гари Голденбергке студенттік газеттің редакторлары «және басқалар құқық мектебінің жеткілікті түрде әртүрлі емес деп шешкенін» айтты. Өзі және басқа оқытушылар мойындаған кемшілікті түзетуге ресурстар болмағандықтан, Брикман студенттердің жоғары жарияланған наразылық митингісі туралы жоспарларына қарсы сотқа беріп шақырумен жауап берді. Студенттер бас тартысты. Кардозо оған басқарушылық қызметті тұрақты негізде ұсынды, бірақ Брикман бас тартты, кейіннен ол мектепке сырттан келген басшылықпен сәтті болатынын сезінгенін және басқарушылық қызмет «мен үшін зор күш сынағы болды» деді. Монро Э. Прайс, Лос-Анджелестегі Калифорния университетінің құқық мектебінің бұрынғы оқытушысы, 1982 жылдың шілдесінде оның орнын басып, Гари Голденберг «Брикманның аралық кезеңі» деп атаған нәрсені аяқтады. Кардозоның алғашқы күресінің Брикманның интеллектуалдық ресурстары мен жеке күштеріне салған зор әсері оның өмірбаяндылығында көрінеді, онда 1977 жылдан 1987 жылға дейінгі жылдары ешқандай жарияланым жоқ, бұл оның 1958 жылы колледждің бірінші курсында алғаш рет жарияланғанынан бергі жылдардағы ең ұзақ үзіліс болды. 1976 жылы, Брикманның Кардозодағы алғашқы жылы, оның төрт жарияланымы жарық көрді, оның ішінде Ричард О. Лемпертпен бірлесіп жазған және редакциялаған конференция материалдарының жинағы бар еді, бірақ ол 1988 жылға дейін ештеңе жарияламады.

There was plenty of ferment, intellectual and otherwise, at the newly founded Cardozo when Brickman returned to his native city in 1976. The school's founding dean, Monrad G. Paulsen (1918 1980), had served as dean of the University of Virginia School of Law, and on the faculties of the University of Utah, University of Minnesota, Indiana University, Columbia University, University of Göttingen, and University of Freiburg. The first dozen or so full time Cardozo faculty members, a third of whom were women, were building a law school at Yeshiva University from scratch, establishing a law review by 1979 and designing an innovative curriculum that reflected the school's urban location in the nation's largest city. The Class of 1979 consisted of 300 students, of whom nearly half were women, reflecting the progressive agenda that had recruited women to the founding faculty. Competition for students, however, was keen, and ethnic and racial diversity difficult to achieve. Cardozo alumni from these early years reported chronically malfunctioning elevators, construction noises during bar examinations, and constant efforts to stretch resources to meet urgent needs. Complicating this picture were the failing health and personal challenges of the founding dean, who left the Cardozo in the spring of 1980, and died in November 1981. Lester Brickman, who was 40 in the fall of 1980, and in the process of becoming a father for the second time, reluctantly accepted the acting deanship of the struggling school, admitting later that he had been carrying much of the administrative burden since his arrival. "It was very hard on the students," he reported in 2002. "We didn't have a registrar. We didn't have a business manager. The associate dean was a part time position. We had no budget. We did not have the infrastructure of a law school." Perhaps worst of all, the school had as yet only provisional accreditation from the American Bar Association. Brickman learned, three days before the accreditation team's site visit, that the paperwork for the crucial procedure was incomplete. He said of this later that "If we had not gotten our accreditation, or if it had been postponed, half our student body would have transferred, faculty would have left, and we would have been permanently barred from the upper echelon of law schools." A photo of Brickman taken at the 1982 celebration of the Cardozo's ABA final accreditation shows the acting dean wearing an impeccably tailored three piece suit and an expression of grim relief. His emergency management challenges were not over, however. The Cardozo's liberal origins and left leaning faculty had attracted a significant contingent of what Brickman later called "Berkeley '60s type students." He recounted to Gary Goldenberg in 2002 that the editors of the student newspaper "and others had decided that the law school was not sufficiently diverse." Without resources to remedy what he and other faculty recognized as a defect, Brickman responded to the student plans for a highly publicized protest rally with the threat of a libel suit. The students backed down. The Cardozo offered him the deanship on a permanent basis, but Brickman declined, remarking later both that he felt the school would be more successful with leadership brought in from outside, and that the acting deanship had been "an enormous strain on me personally." Monroe E. Price, a former law school faculty member of the University of California at Los Angeles, succeeded him as dean in July 1982, concluding what Gary Goldenberg dubbed "the Brickman interregnum." The overwhelming demands of the Cardozo's early struggles on Brickman's intellectual resources and personal energies are reflected in his curriculum vitae, which lists no publications at all in the years 1977 through 1987, the longest such gap in his career since his first publication as a college freshman in 1958. In 1976, Brickman's first year at the Cardozo, four publications by him had appeared, including a co authored and edited issue of conference proceedings with Richard O. Lempert, but he published nothing further until 1988.

Қайтарымсыз ұстағыш

Брикман стипендиясына оралғаннан кейін, оның келесі жарияланымы – американдық құқықтық жүйені реформалау және дәстүрлі құқықтық этиканы қатаң сақтау жөніндегі оның алғашқы және сәтті ұсынысы болды. Бұрынғы студенті Лоуренс А. Каннингеммен бірге, осы материалда (2016 жылғы жаз), Джордж Вашингтон университетінің құқық мектебінің Генри Сент-Джордж Такер III атындағы ғылыми-зерттеу профессоры Брикман сол кезде адвокаттар арасында кең таралған, бірақ даулы практиканы – қайтарылмайтын аванстық төлемдерді пайдалануды сынады. «Кайтарылмайтын аванстық төлем – бұл заңгер мен клиент арасындағы келісім, онда заңгердің қызметін атқару алдында ақының бір бөлігі немесе толық сомасы төленеді. Бұл төлем аванстық төлем шартында қайтарылмайтын ретінде белгіленеді. Мұндай келісімдердің заңдылығына қатысты дау әдетте клиент заңгердің қызметін аяқтамай, себепсіз тоқтатып, төленген аванстың қолданылмаған бөлігін қайтаруды талап еткенде туындайды». Брикман мен Каннингем мұндай келісімдер клиенттің адвокатты босатуға құқығын бұзады деп мәлімдеді. 1993 жылы авторлар бұл пікірін Куперман ісі бойынша amicus curiae қағазында (83 NY2d 465) жазды, онда Нью-Йорк адвокаты Эдвард М. Куперман ондық сот округінің шағымдар комитетінен екі рет ескерту алды, себебі ол клиенттерден мыңдаған доллар аванстық төлем талап етіп, аз жұмыс жасап, төлемдердің ешқайсысын қайтармады. Шағымдарды қараған Апелляциялық бөлім Куперманды екі жылға адвокаттық қызметтен шеттетуге үкім шығарды. Нью-Йорк штатының Жоғарғы соты, басқа да заңдық дәлелдермен қатар, Брикман мен Каннингемнің қайтарылмайтын аванстық төлемдердің этикалық тұрғысынан күмәнді екендігі туралы жұмысына сілтеме жасай отырып, төменгі соттың шешімін қолдады. Кейбір заңгерлер мен юристтердің қарсылығына қарамастан, басқа штаттар да көп ұзамай олардың үлгісін қабылдады. Солардың бірі, қылмыстық қорғау адвокаты Скотт Гринфилд, 2008 жылғы блогында Куперманның шешімін сынап, Брикманның академиялық статусына назар салып, профессор «өзін жек көрмейтін адвокатпен ешқашан кездеспеген» деген пікір білдірді.

When Brickman was able to return to his scholarship, his next publication was his first—and successful—proposal for reform of the American legal system, and for stricter enforcement of traditional legal ethics. With his former student Lawrence A. Cunningham, at this writing (summer 2016), Henry St. George Tucker III Research Professor at George Washington University Law School, Brickman wrote a critique of what was then a relatively common, although controversial, practice by attorneys, the use of nonrefundable retainers. "A nonrefundable retainer," he and his co author wrote, "is an agreement between lawyer and client providing for the payment of part or all of the fee in advance of the lawyer's performance. The payment is designated in the retainer agreement as nonrefundable. The dispute regarding the validity of these agreements usually arises when the client terminates the lawyer's employment without just cause before completions of the tasks and demands return of the unearned part of the advance fee." Brickman and Cunningham argued that such agreements violate the fundamental right of the client freely to discharge the attorney. In 1993, the authors made this argument in an amici curiae brief in the Matter of Cooperman (83 NY2d 465), in which a New York lawyer named Edward M. Cooperman had been warned twice by the Grievance Committee for the Tenth Judicial District against agreements in which the lawyer demanded thousands of dollars in retainers, did little significant work, and declined to return any part of the retainers. The Appellate Division, which heard the grievance proceedings, suspended Cooperman from practice for two years. The New York State Court of Appeals, citing, among other legal authorities, Brickman and Cunningham's work on the highly questionable ethics of nonrefundable retainers, upheld the lower court's decision. Other state courts soon followed their example, despite opposition from some legal scholars and practicing attorneys. One of the latter, criminal defense attorney Scott H. Greenfield, who criticized the Cooperman decision in a 2008 blog, drew attention to Brickman's academic status, opining that the professor "never met a practicing lawyer he didn't hate."

Шартты алымдар мен нақты сағаттық тарифтер

1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында профессор Брикманның ғылыми еңбектерінің көп бөлігі, оның қайтарылмайтын аванстарға қатысты сын-пікірі сияқты, адвокаттардың гонорарына байланысты этикалық және экономикалық мәселелерге қатысты болды. Бұл тақырыптар ол келесі онжылдықтарда көп рет оралып келді, соның ішінде 2011 жылы жарық көрген «Заңгер барондары» атты кітабында да. Брикман талапкерлердің адвокаттық гонорары соңғы жарты ғасырда едәуір өскенін, әсіресе топтық соттар мен жаппай зиян келтіру істеріндегі сыйақы төлемақыларын айтады. Бұл экономикаға айтарлықтай транзакциялық шығындарды жүктейді, сондай-ақ адвокаттар мен олардың клиенттері тарапынан алаяқтық әрекеттер жасауға ынталандырады. Терри Картер 1997 жылы ABA Journal журналында профессор Брикман туралы «Ол консервативті питбуль ретінде танымал, сыйақы төлемақыларын теріске шығарады» деп жазды. Америка құқығында сыйақы төлемақы жүйесін қолдаудың дәстүрлі аргументтері: 1) олар заңгерге төлей алмайтын адамдарға заң жүйесіне қол жеткізуге мүмкіндік береді және 2) адвокаттарды талапкерлер үшін жақсы жұмыс істеуге ынталандырады, өйткені олар істі ұтқан жағдайда ғана төленеді. Сыйақы төлемақының жақтастары адвокаттың кірістің 25-40 пайызын құрайтын гонорарының жоғары болуын жағдайдың тәуекелділігімен байланыстырады. Профессор Брикман 1989 жылдан бергі оннан астам мақаласында талапкер адвокаттардың көбінесе қандай да бір мағыналы тәуекел бар істерді қабылдамайтынын, ал олардың сағаттық ставкасы кейбір жағдайларда 25 000 долларға жететінін мәлімдеді. 2003 жылы Вашингтон университетінің құқық журналында жарияланған, көп сілтеме жасалатын мақаласында Брикман «1960 жылдан бері зиян келтіру істері бойынша заңгерлердің сағаттық ставкасы инфляцияға сәйкес келтірілген доллармен есептегенде 1000%-дан 1400%-ға дейін өсті, ал өндіріп алудың жалпы тәуекелі негізінен өзгермеді, бірақ өнімділік жауапкершілігі және медициналық қателік сияқты жоғары деңгейдегі зиянды істерде айтарлықтай төмендеді» деді. Ол Америка адвокаттар қауымдастығының талапкер адвокаттардың гонорарларын көтеру және ашкөздік деп санайтын әрекеттерін тоқтату бойынша этикалық жауапкершілігінен бас тартқанын айтады, әсіресе асбест соттары сияқты жаппай зиян келтіру істерінде және барлық типтегі топтық соттарда, әсіресе 1990 жылдардағы темекі соттарында.

In the late 1980s and early 1990s, much of Professor Brickman's scholarship, like his critique of nonrefundable retainers, focused on ethical and economic issues associated with lawyers' fees, topics to which he was to return many times in the following decades, including in his 2011 book, Lawyer Barons. Brickman argues that plaintiff attorney fees have increased significantly over the last half century, especially the contingent fees in class actions and mass torts, imposing substantial transaction costs on the economy, as well as incentives for fraud by attorneys and their clients. Terry Carter wrote of Professor Brickman in a 1997 article in the ABA Journal that "he is known as something of a conservative pit bull chewing on contingency fee abuse." The traditional arguments in favor of the contingent fee system in American law are that 1) they permit access to the legal system for those who cannot afford to pay a lawyer, and 2) they provide incentives for attorneys to work diligently for plaintiffs, as they will be paid only if they win the case. Advocates of the contingent fee argue that the lawyers' fee of 25 to 40 per cent of the recovery is necessarily high because of the risk of losing cases. Professor Brickman has asserted, in more than a dozen articles since 1989, that plaintiff attorneys generally do not accept cases that involve any meaningful risk, and that their effective hourly rates are as high as $25,000 in some cases. In a frequently cited article published in the Washington University Law Quarterly in 2003, Brickman asserted that "Since 1960, the effective hourly rates of tort lawyers have increased 1000% to 1400% (in inflation adjusted dollars) while the overall risk of nonrecovery has remained essentially constant—though it has decreased materially for such high end tort categories as product liability and medical malpractice." He argues that the American Bar Association has abdicated its ethical responsibility to curb what Brickman considers to be fee gouging and greed on the part of the plaintiff bar, especially in mass torts like asbestos litigation, and class actions of all kinds, but especially the tobacco litigation of the 1990s.

Асбест бойынша сотқа шағымдану

Лестер Брикман 1991 жылы асбест соттары туралы сөйлей бастады және жазды, сондай-ақ Интеллектуалдық меншік және сот әкімшілігі жөніндегі Төменгі палата комитетінің алдында асбест соттарының дағдарысы туралы куәлік берді. Оның осы тақырыптағы алғашқы мақалалары 1992 жылы «Кардозо» заң журналында жарияланды. Осыдан бері ол заң ғылымында асбест соттары мен оның экономикалық және этикалық аспектілерін ең өткір сынға алғандардың біріне айналды. 2003 жылы «Pepperdine Law Review» журналында жарияланған мақаласында ол былай деді: «Асбест соттарының толық және цензураланбаған тарихы жазылғанда, бұл соттар Язуо жерлері, «Кредит Мобилье», «Типот Дом», Билли Сол Эстис, салат майы, «Жинап алу және қарыз» дағдарысы, «WorldCom» және «Enron» сияқты американдық үлкен жанжалдардың қатарына енгізілуі мүмкін». Брикман (2016 жылдың жазына дейін) асбест соттары туралы он бес мақала жариялады және Конгресс комитеттерінде үш рет куәлік берді (төмендегі жарияланымдар тізімі мен сыртқы сілтемелерді қараңыз). Бұл тақырып оның 2011 жылғы «Lawyer Barons» кітабында да қамтылған. 2005 жылдың қаңтар айында профессор Брикман Мичиган штатының Уоррен қаласындағы «Macomb Community College» басында президент Джордж Буш қатысқан асбест соттарындағы заңнамалық реформалар тақырыбындағы президенттік дөңгелек үстелге шақырылған қатысушы болды (төмендегі сыртқы сілтемелерді қараңыз).

Сыншылар

Брикменнің академиялық және заңгерлік тәжірибедегі көптеген сыншылары мен қарсыластары оның жүйелі этикалық бұзушылықтар, алаяқтық, зорлық-зомбылық және талапкерлер адвокатының ақысын артық көтеру туралы мәлімдемелерін қызу пікірмен жоққа шығарды. Олардың ішінде Техас университеті Остиннің заң профессоры Чарльз М. Сильвер, Миннесота университетінің заң мектебінің Герберт М. Критцер, қайтыс болған Рональд Мотли (1944-2013) – «Мотли Райс» заң фирмасынан, «Каплин және Драйсдейл» фирмасының Елиу Инсельбух, Американдық Бар Қорының зерттеушілері Стивен Дэниелс және Джоанна Мартин, сондай-ақ журналист Стефани Менцимер бар. Брикменнің басқа ғалымдармен жүргізген көптеген пікірталастары жарқын риторикалық айтыстармен көмкерілген. Мысалы, 2005 жылы Брикмен Чарльз Сильвермен асбесттік сот ісі тақырыбында болған үш жылдық жанжалын, өзіне тән, әдемі тілмен, «су шашу сайысы» деп сипаттады. Бостон университетінің заң профессоры Сьюзан Коняк, 1994 жылы Брикменнің Америка Бар Ассоциациясының Этика Комитетіне жасаған сынды бағалай келе, «Профессор Брикмен риза болмағанда», оның прозасында «дауыс пен ашу» айқын байқалатынын атап өтті. Брикменнің жарияланымдары заңгерлер арасында қызығушылық пен пікірталас тудырды. Мысалы, оның ABA этикасы туралы мақаласы, «ABA төлемақыны реттеу: ақша сөйлейді, этика кетеді» деген провокациялық тақырыппен, 2011 жылы сайтқа жүктелгеннен бері Law Commons-тан 3700-ден астам рет жүктелді. Брикмен мақсатын 249-бетте жариялайды: «Осы мақалада мен [ABA] пікірін сынап, оны этикалық құқық тұрғысынан қате, қоғамдық саясат тұрғысынан зиянды, ұсынылысында адал емес, пікірдің негізгі болжамдарында негізсіз, саяси жақтастыққа басымдық беру арқылы этикалық қарастыруларды қабылдамауда заңсыз және адвокаттардың қаржылық мүдделерін клиенттерге қатысты дәстүрлі сенімгерлік міндеттемелерінен жоғары қоюда мүдделі деп табамын». Оның осы ерекше күшті және жанжалға толы жеке стилі Брикменнің зерттеулеріне БАҚ назарын жиі аударады. Ол Федералистік қоғам, Нью-Йорктің сот реформасы қауымдастығы және басқа да сот реформасы ұйымдарының жиналыстарында жиі сөйлейді (қараңыз, төмендегі сыртқы сілтемелер). Брикмен өзінің заңгерлер арасындағы даулы тұлға екенін мойындайды, ол 2005 жылы Pepperdine Law Review журналында жариялаған, пікірге толы эссесін былай деп аяқтайды: «Бұл көзқарас менің зерттеуіме негіз болады: біздің заң жүйесінде не болып жатқанын анықтау – зерттеудің басты мақсаты, немесе кем дегенде болуы керек; осы шындықтарды анықтап, оларды академия мен мамандыққа жеткізу арқылы мен заң жүйесіндегі зорлық-зомбылықтарды тоқтатуға мүмкіндік беремін; және осы зорлық-зомбылықтарға назар аудару, ақыр соңында заңгерлік мамандықтың өзіне пайдалы болады».

Brickman's numerous critics and adversaries in academe and legal practice have vigorously disputed his claims regarding systemic ethical misconduct, fraud, abuse, and fee gouging by the plaintiff bar. Prominent among these are University of Texas at Austin law professor Charles M. Silver, Herbert M. Kritzer of the University of Minnesota School of Law, the late Ronald Motley (1944 2013) of the law firm Motley Rice, Elihu Inselbuch of Caplin & Drysdale , American Bar Foundation researchers Stephen Daniels and Joanne Martin , and journalist Stephanie Mencimer. Many of Brickman's published arguments with other scholars are enlivened by colorful rhetorical fireworks. In 2005, for example, Brickman described his three year altercation with Charles Silver on the subject of asbestos litigation, in characteristically earthy sesquipedalian style, as a "micturating match." As Boston University law professor Susan Koniak observed in her critique of Brickman's 1994 challenge to the American Bar Association's Ethics Committee, when "Professor Brickman is not pleased," it is not unusual for "sound and fury" to be conspicuous features of his prose. Brickman's publications have provoked considerable interest and debate among his fellow legal scholars. One of his articles on the ABA ethics controversy, for example, with the provocative title "ABA Regulation of Contingency Fees: Money Talks, Ethics Walks." has been downloaded from Law Commons more than 3700 times since it was uploaded to the site in 2011. Brickman announces his purpose on p. 249: "In this Article, I critique that Opinion [of the ABA], finding it wrong as a matter of ethics law, malevolent as a matter of public policy, disingenuous in its presentation, unfounded in the critical assumptions upon which the Opinion is based, illegitimate in its rejection of ethical considerations in favor of political partisanship, and blatantly self interested in elevating lawyers' financial interests above their traditional fiduciary obligations to clients." This characteristically vehement and pugnacious personal style often attracts media attention to Brickman's scholarship. He is a frequent speaker at Federalist Society, Lawsuit Reform Association of New York, and other tort reform organization meetings (see External Links, below). Brickman himself acknowledges that he is a controversial figure among legal scholars by choice, concluding an unapologetically argumentative 2005 essay in the Pepperdine Law Review with the assertion that: "This view underpins my scholarship: that identifying what is actually occurring in our legal system is, or at least ought to be, a prime purpose of scholarship; that by identifying these truths and bringing them to the attention of both the academy and the profession, I am providing an opportunity to curb abuses in the legal system; and that focusing on these abuses will ultimately be in the self interest of the legal profession."

Отбасылық және жеке өмірі

Лестер Брикман 1960 жылдардың ортасында алғаш рет үйленді. Оның тұңғыш және жалғыз ұлы, Теодор К. Брикман 1966 жылдың 20 қазанында дүниеге келді. Бұл неке 1969 жылдың наурыз айында ажырасып кетті. 1977 жылдың шілдесінде Брикман Мириам Беллманға үйленді (1939 ж.т.), Толедода туған фотограф, ресторатор және жылжымайтын мүлік агенті, орыс еврей тегінен шыққан Илай Дорфтың (1911-1983) және Рут Шор Дорфтың (1914-1986) қызы. Рут Шор Монреальде (Канада) туған, румын және ресей еврей тегінен. Мириам Дорф Брикман зейнеткерлікке шыққанға дейін кәсіби аспаз болды, ол New School-дың Кулинарлық өнер бағдарламасында француз тағамдарын оқытты және Wall Street-тегі Paine Webber фирмасының бас аспазы қызметін атқарды. 2006 жылдың қаңтарында Брикман ханымды Халықаралық кулинарлық мамандар қауымдастығының (IACP) ауызша тарих жобасы үшін Амелия Салтсман сұхбатқа алды; жазба Schlesinger кітапханасының қорында сақталады. Ол 2011 жылғы IACP тізіміндегі сертификатталған кулинарлық мамандардың тізімінде бар. Мириам Брикман 2020 жылдың 3 қарашасында қайтыс болды, деп хабарлайды Toledo Blade газетіндегі некрологы. Лестер Брикман Нью-Йорктегі Гринвич Виллидж және Кармел қалаларында тұрады. Кармелде Лестер Брикман шарап погребін ұстайды; ол шарапты жақсы көретін және шарапты бағалау туралы жазған адам. Мириам мен Лестер Брикманның қызы, Фрэнсис Анна Брикман 1981 жылдың 5 наурызында дүниеге келді. Ол Choate Rosemary Hall, Smith College және Yeshiva University Cardozo Law School-де білім алды. 2016 жылдың жазынан бастап Анна Брикман, бұрын Бостон, Массачусетс штатындағы мемлекеттік қорғаушы, Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында сол қызметте жұмыс істейді. 2005 жылдың қыркүйегінде Тед Брикман 38 жасында Флорида штатының Корал-Спрингс қаласында меланомадан қайтыс болды. Лестер Брикманның 2011 жылғы «Заңгер барондары» кітабы ұлының естелігіне арналған.

Жарияланымдар хронологиялық ретімен

Сыртқы сілтемелермен, егер бар болса. "Марлин Бумдағы білім беру", "Карнеги техникалық журналы" 22, № 5 (1958 сәуір): 39–42 [толық емес, соңғы беті жоқ]. Карнеги технология институты мен Карнеги Меллон университетінің цифрлық жинақтарында қолжетімді. "Идеялар туралы жаңа көзқарас". "Карнеги техникалық журналы" 23, № 6 (1959 мамыр): 19–21 және 35–36. Карнеги технология институты мен Карнеги Меллон университетінің цифрлық жинақтарында қолжетімді. Заң және кедейлік курсы. [Дайындама жобасы, 1967 мамыр]. Толедо, Огайо: Толедо университетінің құқық мектебі, 1967. WorldCat тұрақты сілтемесі. Заң және кедейлік курсы. 2 томдық. Колумбус, Огайо: Штаттық құқықтық қызметтер қауымдастығы, 1968. Брайльмен басылған нұсқасы. WorldCat тұрақты сілтемесі. Хабарламалар. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1969–1972. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Заңгерлік парапрофессионализм және оның салдары: библиография", "Вандербильт құқық шолуы" 24 (1971): 1213–32. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Клиникалық бағдарламалардың кәсіби даярлыққа үлесі", "Коннектикут құқық шолуы" 4, № 3 (1971 қысы): 437–46. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Заңгерлік процестің кеңеюі жаңа жеткізу жүйесі арқылы: заңгерлік парапрофессионализмнің пайда болуы мен жай-күйі", "Колумбия құқық шолуы" 71, № 7 (1971 қараша): 1153–255. JSTOR. "Қорытынды: Заңның қоғамдық мамандықтарына оқыту, 1971; Америка құқық мектептері қауымдастығына есеп", "Иллинойс университеті құқық форумы" 1972, № 4 (1972): 843–54. "Заң процесіндегі артериялық жолдар: соттарға және заңгерлік қызметтерге жалпы қолжетімділік құқығы", "Нью-Йорк университеті құқық шолуы" 48, № 4 (1973 қазан): 595–668. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. Заңның қоғамдық мамандықтарына оқыту, 1971; Америка құқық мектептері қауымдастығына есеп. Шампейн, Иллинойс: Иллинойс университеті, Урбана-Шампейн, 1973 жылғы құқық мектебі. WorldCat тұрақты сілтемесі. "CLEPR және клиникалық білім беру: шолу және талдау", "Заң студенттері үшін клиникалық білім беру; Қызмет көрсету ортасындағы құқықтық білім беру" кітабынан. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1973: 56–93. Абстракт. WorldCat тұрақты сілтемесі, талдаулармен. Құқық мектебінің бірінші және екінші курстарындағы клиникалық жұмыс. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1973. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Заңды жеткізу жүйелері: библиография", "Толедо университеті құқық шолуы" 4 (1973): 465–552. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "The Blade Readers' Forum: Арабтардың ниеттері туралы редакциялық пікір", "Толедо Блейд", 1973 жылғы 31 желтоқсан: 6. "70-ші жылдардағы заң қызметі: болашақтың бейнесі", "Толедо университеті құқық шолуы" 4 (1973): 361. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. Клиникалық білім беру және заңгерлік парапрофессионал. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1974. WorldCat тұрақты сілтемесі. Заң қызметтерін ұйымдастыру және клиникалық құқықтық білім беру. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1974. WorldCat тұрақты сілтемесі. Стивен Лелейкопен бірге. Клиникалық білім беру: студенттік көзқарас. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1974. WorldCat тұрақты сілтемесі. Фредерик Х. Земанспен бірге. Клиникалық құқықтық білім беру және құқықтық көмек: Канадалық тәжірибе. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1974. WorldCat тұрақты сілтемесі. Құқықтық этика және заңгерлік мамандық бойынша курсқа арналған материалдар. Толедо: Толедо университетінің құқық мектебі, 1975. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Заңды жарнамаға қойылатын жалпы шектеулерді тоқтату уақыты келді", "Бар жетекшісі" 1, № 2 (1975 мамыр-маусым): 18–20. "Жарнама: заңгерлер үшін бизнес тәсілі ме? Вирджиния штатының адвокаттар қауымдастығының 1975 жылғы жылдық жиналысына ұсынылған құжат", "Вирджиния Bar News" 24 (1975): 15–21. "Бағалау: қажеттіліктер мен әдістер" және "Толық уақытты құқықтық көмек кеңсесін бағалау жоспары", "Заң көмегі туралы конференция: есеп және материалдар", Иан Роуз редакциялаған. Оттава: Канаданың әлеуметтік даму жөніндегі кеңесі, 1975: 65–76. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Адвокаттарға жарнама жасауға рұқсат етілуі керек пе? Иә, бірақ...", "Бар жетекшісі" 1 (1975 мамыр-маусым): 18–19. Родерик Н. Петри және Артур М. Льюиспен бірге. Жалпы халыққа сапалы заң көмегін қамтамасыз ету: заңгерлік мамандықтағы маманданудың рөлі. Вашингтон: Арнайы мамандандыру комитеті, Америка адвокаттар қауымдастығы, 1975. "Адвокаттардың білімі және лицензиялау: адвокаттардың құзыреттілігін жақсартуға қатысты ағымдағы ұсыныстар", "Адвокаттардың білімі және лицензиялау" кітабынан, Норман Редлих редакциялаған. Нью-Йорк: Кәсіби жауапкершілік үшін құқықтық білім беру кеңесі, 1976. "Learning and the Law" журналының 3-ші томы, 2-ші саны (1976 жылғы жаз) қайта басылымы. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Академиялық дәліздерде: заң роботтары", "Learning and the Law" 3, № 2 (1976): 14–15. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Заң мамандануы: мақсаттар мен этикалық мәселелерге шолу", "Заң мамандануы бойынша ұлттық конференция материалдары: 13-14 маусым, 1975, Америка адвокаттар орталығы, Чикаго, Иллинойс", Родерик Н. Петри және Америка адвокаттар қауымдастығының арнайы мамандандыру комитеті редакциялаған. Америка адвокаттар қауымдастығы, 1976: 5–19. "South Carolina Law Review" журналының 45-ші томы, 1056-шы саны (1994) қайта басылымы. WorldCat тұрақты сілтемесі. Ричард О. Лемпертпен бірге. Заң қызметтерін жеткізудегі зерттеулердің рөлі: материалдар мен конференция материалдары. Вашингтон: Заң қызметтерін тұтынушылар үшін ресурстық орталық, 1976. Шешікті көруге болады. Ричард О. Лемпертпен бірге. "Алғы сөз", "Law & Society Review" 11, № 2 (1976): 167–69. Ричард О. Лемпертпен бірге. "Конференция материалдарының стенограммасы", "Law & Society Review" 11, № 2 (1976): 319–86.

With external links where available. "Education at Marlin Boom," Carnegie Technical Magazine 22, no. 5 (April 1958): 39 42 [incomplete, last page missing]. Available from Carnegie Institute of Technology and Carnegie Mellon University digital collections. "The New Idea About Ideas." Carnegie Technical Magazine 23, no. 6 (May 1959): 19 21 and 35 36. Available from Carnegie Institute of Technology and Carnegie Mellon University digital collections. Course on Law & Poverty. [Tentative draft, May 1967]. Toledo, Ohio: University of Toledo College of Law, 1967. WorldCat permalink. Course on Law and Poverty. 2 vols. Columbus, Ohio: State Legal Services Association, 1968. Braille edition. WorldCat permalink. Newsletters. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1969 1972. WorldCat permalink. "Legal Paraprofessionalism and its Implications: Bibliography," Vanderbilt Law Review 24 (1971): 1213 32. Paid access at HeinOnline. "Contributions of Clinical Programs to Training for Professionalism," Connecticut Law Review 4, no. 3 (Winter 1971): 437 46. Paid access at HeinOnline. "Expansion of the Lawyering Process through a New Delivery System: The Emergence and State of Legal Paraprofessionalism," Columbia Law Review 71, no. 7 (Nov. 1971): 1153 255. JSTOR. "Review: Training for the Public Professions of the Law, 1971; a Report to the Association of American Law Schools," University of Illinois Law Forum 1972, no. 4 (1972): 843 54. "Of Arterial Passageways through the Legal Process: The Right of Universal Access to Courts and Lawyering Services," New York University Law Review 48, no. 4 (Oct. 1973): 595 668. Paid access at Hein Online. Training for the Public Professions of the Law, 1971; a Report to the Association of American Law Schools. Champaign, Ill.: College of Law, University of Illinois at Urbana Champaign, 1973. WorldCat permalink. "CLEPR and Clinical Education: A Review and Analysis," In Clinical Education for the Law Student; Legal Education in a Service Setting. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1973: 56 93. Abstract. WorldCat permalink, with analytics. Clinical Work in the First and Second Year of Law School. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1973. WorldCat permalink. "Legal Delivery Systems: A Bibliography," University of Toledo Law Review 4 (1973): 465 552. Paid access at HeinOnline. "The Blade Readers' Forum: Editorial Called Naive on Arab Intentions," Toledo Blade, December 31, 1973: 6. "Legal Services in the 70's: The Shape of the Future," University of Toledo Law Review 4 (1973): 361. Paid access at HeinOnline. Clinical Education and the Legal Paraprofessional. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1974. WorldCat permalink. Group Legal Services and Clinical Legal Education. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1974. WorldCat permalink. With Steven Leleiko. Clinical Education: The Student Perspective. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1974. WorldCat permalink. With Frederick H. Zemans. Clinical Legal Education and Legal Aid: The Canadian Experience. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1974. WorldCat permalink. Cases and Materials for a Course in Legal Ethics and the Legal Profession. Toledo: University of Toledo, College of Law, 1975. WorldCat permalink. "It's Time to End Blanket Restrictions on Legal Advertising." Bar Leader 1, no. 2 (May–June 1975): 18 20. "Advertising: A Business Technique for Lawyers? Paper Delivered to the 1975 Annual Meeting of the Virginia State Bar Association." Virginia Bar News 24 (1975): 15 21. "Evaluation: Needs and Techniques, and "An Outline for Evaluation of a Full Time Legal Aid Law Office," in Conference on Legal Aid: Report and Proceedings, edited by Ian Rose. Ottawa: Canadian Council on Social Development, 1975: 65 76. WorldCat permalink. "Should Lawyers Be Permitted to Advertise? Yes, But ". Bar Leader 1 (May–June 1975): 18 19. With Roderick N. Petry and Arthur M. Lewis. Ensuring Quality Legal Assistance for the General Public: The Role of Specialization in the Legal Profession. Washington D. C: Special Committee on Specialization, American Bar Association, 1975. "The Education and Licensing of Lawyers: Current Proposals to Improve the Competency of Lawyers," in The Education and Licensing of Lawyers, edited by Norman Redlich. New York: Council on Legal Education for Professional Responsibility, 1976. Reprint, Learning and the Law v.3 no.2 (Summer 1976). WorldCat permalink. "In the Halls of Ivy: Legal Robots," Learning and the Law 3, no. 2 (1976): 14 15. Paid access at HeinOnline. "Legal Specialization: An Overview of Goals and Ethical Considerations," in Working Papers for the National Conference on Legal Specialization: June 13–14, 1975, American Bar Center, Chicago Illinois, edited by Roderick N. Petry and American Bar Association, Special Committee on Specialization: American Bar Association, 1976 5 19. Reprint 45 South Carolina Law Review (1994): 1056. WorldCat permalink. With Richard O. Lempert. The Role of Research in the Delivery of Legal Services: Working Papers and Conference Proceedings. Washington: Resource Center for Consumers of Legal Services, 1976. Limited preview. With Richard O. Lempert. "Foreword," Law & Society Review 11, no. 2 (1976): 167 69. With Richard O. Lempert. "Transcript of Conference Proceedings," Law & Society Review 11, no. 2 (1976): 319 86

With Lawrence A. Cunningham. "Nonrefundable Retainers: Impermissible under Fiduciary, Statutory and Contract Law," Fordham Law Review 57, no. 2 (November 1988): 149 90. "Contingent Fees without Contingencies: Hamlet without the Prince of Denmark?" UCLA Law Review 37, no. 1 (October 1989): 29 138. Paid access at HeinOnline. "Dedication to Karl Krastin," Nova Law Review 14, no. 1 (Fall 1989): 3 6. Paid access at HeinOnline. "Advance Fee Payment Dilemma: Should Payments Be Deposited to the Client Trust Account or the General Office Account?" Cardozo Law Review 10, no. 4 (February 1989): 647 76. Paid access at HeinOnline. "Attorney Client Fee Arbitration: A Dissenting View." Utah Law Review 1990, no. 2 (1990): 277 308. Paid access at HeinOnline. "A Massachusetts Debacle: Gagnon v Shoblom." Cardozo Law Review 13, no. 6 (April 1991): 1417 30. Paid access at HeinOnline. "Attorneys at Law." Warren's Weed New York Real Property 1 (1991): 1 99. WorldCat permalink. With John M. Bibona. "Collateral Estoppel as a Basis for Attorney Discipline: The Next Step," Georgetown Journal of Legal Ethics 5, no. 1 (1991): 1 33. WorldCat permalink. "Setting the Fee When the Client Discharges a Contingent Fee Attorney," Emory Law Journal 41, no. 2 (Spring 1992): 367 402. Paid access at LexisNexis. "Asbestos Claims Management Act of 1991: A Proposal to the United States Congress," Cardozo Law Review 13, no. 6 (April 1992): 1891 918. Point of Law. "Asbestos Litigation Crisis: Is There a Need for an Administrative Alternative?" Cardozo Law Review 13, no. 6 (April 1992): 1819 90. Point of Law. "Has the Office of Thrift Supervision Changed the Relevant Ethics Rules by Its Actions in the Kaye, Scholer Matter?" In The Attorney Client Relationship after Kaye, Scholer, edited by Jonathan J. Lerner. Corporate Law and Practice Course Handbook Series no. 779. New York: Practising Law Institute, 1992: 79 91. WorldCat permalink. "Keeping Quiet in the Face of Fraud." Los Angeles Times, March 12, 1992, A 11. With Jonathan Klein. "Use of Advance Fee Attorney Retainer Agreements in Bankruptcy: Another Special Law for Lawyers," South Carolina Law Review 43, no. 4 (Summer 1992): 1037 102. paid access at HeinOnline. "After Asbestos, the Next Tort Law Fiasco." Wall Street Journal, October 21, 1993, A17 col. 4; reprinted in Issues of Injury (1993). With Lawrence A. Cunningham. "Nonrefundable Retainers Revisited." North Carolina Law Review 72, no. 1 (1993): 1

"On the Relevance of the Admissibility of Scientific Evidence: Tort System Outcomes are Principally Determined by Lawyers' Rates of Return," Cardozo Law Review 15, no. 6 (April 1994): 1755 98. Paid access at LexisNexis. "Limiting Lawyers' Unearned Windfall Fees," New York Law Journal (August 4, 1994): 5. WorldCat permalink

With Lawrence A. Cunningham. "Living with the Ban on Nonrefundable Retainers: Cooperman's Scope, Meaning and Consequences." New York State Bar Journal 66, no. 6 (1994): 50. With Michael J. Horowitz, and Jeffrey O'Connell. Rethinking Contingency Fees: A Proposal to Align the Contingency Fee System with its Policy Roots and Ethical Mandates. Studies for the New American Century. Washington, D. C.: Manhattan Institute, 1994. JSTOR. "Foster's Papers: What Executive Privilege?" New York Times, August 2, 1995, A19. "Does America Need Tort Reform? Yes, to Curb Lawyers' Greed," New York Daily News, May 5, 1995, 33. With Lawrence A. Cunningham. "Nonrefundable Retainers: A Response to Critics of the Absolute Ban." University of Cincinnati Law Review 64, no. 1 (1995): 11. Abstract. "ABA Regulation of Contingency Fees: Money Talks, Ethics Walks," Fordham Law Review 65, no. 1 (1996): 247. "Contingency Fee Abuses, Ethical Mandates, and the Disciplinary System: The Case against Case by Case Enforcement," Washington and Lee Law Review 53, no. 4 (1996): 1339 80. "Curb Legal Feeding Frenzy," USA Today, January 10, 1996, 11A. "Contingency Fees: A Peril to Nation's Health," Corpus Christi Caller Times, August 22, 1997. Class Action Reform: Beyond Rhone Poulenc Rorer. Manhattan Institute Research Memorandum, No. 10, Oct. 1995. New York: Manhattan Institute for Policy Research, 1997. With Lawrence A. Cunningham. "Game Theory and Nonrefundable Retainers: A Response to Professors Croson and Mnookin," Harvard Negotiation Law Review 2 (1997): 69 86. Paid access at HeinOnline. With Charles Silver. "Contingency Fees Should Plaintiffs' Lawyers in the Tobacco Settlement Receive Billions of Dollars?" Cardozo Law Review 83, no. 9 (September 1997): 74 75; reprint " ABA Journal 83, no. 9 (1997): 74 75. Paid access at HeinOnline. "Want to Be a Billionaire? Sue a Tobacco Company," Wall Street Journal, December 30, 1998, A10. "Will Legal Ethics Go up in Smoke?" Wall Street Journal, June 16, 1998, A18. "Ethics Go up in Smoke." Legal Times, March 9, 1998, 33. With Ronald Rotunda. "When Witnesses Are Told What to Say." Washington Post, January 13, 1998, A15. "Regulation by Litigation: The New Wave of Government Sponsored Litigation, Remarks at Manhattan Institute and U. S. Chamber of Commerce Conference, June 22." 1999. "Lawyers' Ethics and Fiduciary Obligation in the Brave New World of Aggregative Litigation," William and Mary Environmental Law & Policy Review 26, no. 2 (Winter 2001): 243 322. "Mandatory Fee Arbitration under New York's Matrimonial Rule." Cardozo Journal of Conflict Resolution 3 (2001): 1 67. Abstract. "Lawyers Put Profit above People." New York Post, June 27, 2001, 33. "The James Gang Robbed Banks. Today's Lawyers Have a Better Idea." St. Louis Post Dispatch, April 27, 2001, C17. "Asbestos Litigation: Malignancy in the Courts?" In Civil Justice Forum 10. New York NY: Center for Legal Policy at the Manhattan Institute, 2002. Anatomy of a Madison County (Illinois) Class Action: A Study of Pathology. New York, N. Y.: Center for Legal Policy at the Manhattan Institute, 2002. Abstract

"Response of Lester Brickman to Elihu Inselbuch, 'Contingent Fees and Tort Reform: A Reassessment and Reality Check.'" Law and Contemporary Problems 65, no. 2 (2002): 295

"Effective Hourly Rates of Contingency Fee Lawyers: Competing Data and Non Competitive Fees." Washington University Law Quarterly 81, no. 3 (2003): 653. "Symposium: Ethics 2000 and Beyond: Reform or Professional Responsibility as Usual? The Continuing Assault on the Citadel of Fiduciary Protection: Ethics 2000's Revision of Model Rule 1.5." University of Illinois Law Review no. 5 (2003): 1181. Paid access at Hein Online. "On the Theory Class's Theories of Asbestos Litigation: The Disconnect between Scholarship and Reality." Pepperdine Law Review 31, no. 1 (2003): 33 170. Abstract. "Market for Contingent Fee Financed Tort Litigation: Is It Price Competitive?" Cardozo Law Review 25, no. 1 (November 2003): 65 128. Abstract. "The Great Asbestos Swindle." Wall Street Journal (January 6, 2003): A18. "Making Lawyers Compete Is the Market for Contingent Fee Financed Tort Litigation Competitive?" Regulation 27, no. 2 (2004): 30. Abstract. With Harvey D. Shapiro. ""Early Offers:"a Proposal to Counter Attorney Fee Gouging by Aligning the Contingent Fee System with Its Policy Roots and Ethical Mandates," PointofLaw. com (August 17, 2004). "Ethical Issues in Asbestos Litigation." Hofstra Law Review 33 (Summer 2005): 833 912. Abstract. "Analysis of the Financial Impact of S. 852: The Fairness in Asbestos Injury Resolution Act of 2005." Cardozo Law Review 27, no. 2 (November 2005): 991 1034. Abstract. "Comments on NIOSH's Proposed B Reader Code of Ethics." 2005. White paper available on SSRN. "What Did Those X Rays Really Show?" Wall Street Journal, November 5, 2005, A9. With Harvey D. Shapiro. "Asbestos Kills and More Than Just People: Jobs, Ethics, and Elementary Justice," National Review 57, no. 1 (2005): 39. "On the Applicability of the Silica MDL Proceeding to Asbestos Litigation." Connecticut Insurance Law Journal 12 (2005/2006): 289 314. Abstract. "False Witness." Wall Street Journal, December 2–3, 2006, A9. "Disparities between Asbestosis and Silicosis Claims Generated by Litigation Screenings and Clinical Studies." Cardozo Law Review 29, no. 2 (November 2007): 513 622. Abstract. "DOJ's Free Pass for Tort Fraud." Wall Street Journal, December 26, 2007, A 11. "Contingency Fee Con Men." Wall Street Journal, September 25, 2007, A18. "The Use of Litigation Screenings in Mass Torts: A Formula for Fraud?" Southern Methodist University Law Review 61 (2008): 1221 354. Abstract. "No Recession for Tort Lawyers." Forbes (July 23, 2009). "Unmasking the Powerful Force That Has Mis Shaped the American Civil Justice System." Global Competition Litigation Review 4, no. 3 (2010): 169 73. Abstract. Lawyer Barons: What Their Contingency Fees Really Cost America. Cambridge and New York: Cambridge University Press, 2011 Introductory chapter

"Anatomy of an Aggregate Settlement: The Triumph of Temptation over Ethics," Cardozo Law Review 79, no. 2 (February 2011): 700 16. Abstract

"Fraud and Abuse in Mesothelioma Litigation," Tulane Law Review 88 (2014): 1072 152. Abstract. "In the BP Case, the Rule of Law Is on Trial." The Hill (November 10, 2014). "The BP Oil Spill and the Rule of Law (or the Rule of Lawyers)." Washington Times, 2014. Reprinted in the Brazil Sun, November 20, 2014.

Лоуренс А. Каннингеммен бірге. "Қайтарылмайтын аванстар: сенімділік, заңдық және шарттық құқық бойынша рұқсат етілмейді", "Fordham Law Review" 57, № 2 (1988 қараша): 149–90. "Жағдайы жоқ контингенттік төлемдер: Дания патшалығындағы Гамлет?", "UCLA Law Review" 37, № 1 (1989 қазан): 29–138. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Карл Крастинге арналған", "Nova Law Review" 14, № 1 (1989 күз): 3–6. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Аванстық төлемдердің қиындығы: төлемдер клиенттік сенімді есепке немесе бас кеңсе есебіне салынбауы керек пе?", "Cardozo Law Review" 10, № 4 (1989 ақпан): 647–76. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Адвокат-клиенттік төлемдік арбитраж: келіспеуші пікір", "Utah Law Review" 1990, № 2 (1990): 277–308. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Массачусетс оқиғасы: Gagnon v Shoblom", "Cardozo Law Review" 13, № 6 (1991 сәуір): 1417–30. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Заңгерлер", "Warren's Weed New York Real Property" 1 (1991): 1–99. WorldCat тұрақты сілтемесі. Джон М. Бибонамен бірге. "Адвокаттық тәртіптің негізі ретіндегі эстоппел: келесі қадам", "Georgetown Journal of Legal Ethics" 5, № 1 (1991): 1–33. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Клиент адвокатты қосқанда төлемді қалай белгілеу керек", "Emory Law Journal" 41, № 2 (1992 көктем): 367–402. LexisNexis-те ақылы қолжетімділік. "1991 жылғы Асбест талаптарын басқару туралы акт: АҚШ Конгресіне ұсыныс", "Cardozo Law Review" 13, № 6 (1992 сәуір): 1891–918. Point of Law. "Асбесттік сот процесі дағдарысы: әкімшілік балама қажет пе?", "Cardozo Law Review" 13, № 6 (1992 сәуір): 1819–90. Point of Law. "Thrift Supervision кеңсесі Кей, Шолор ісіндегі этикалық ережелерді өзгертті ме?", "The Attorney Client Relationship after Kaye, Scholer" кітабынан, Джонатан Дж. Лернер редакциялаған. Корпоративтік құқық және тәжірибе курсының нұсқаулығы, № 779. Нью-Йорк: Practising Law Institute, 1992: 79–91. WorldCat тұрақты сілтемесі. "Алаяқтыққа қарсы тыныштық сақтау", "Los Angeles Times", 1992 жылғы 12 наурыз, A 11. Джонатан Кляйнмен бірге. "Банкроттықта аванстық төлемдерді пайдалану: заңгерлерге арналған тағы бір арнайы заң", "South Carolina Law Review" 43, № 4 (1992 жылғы жаз): 1037–102. HeinOnline-да ақылы қолжетімділік. "Асбестен кейін келесі зиянды сот процесі", "Wall Street Journal", 1993 жылғы 21 қазан, A17 col. 4; "Issues of Injury" (1993) кітабында қайта басылды. Лоуренс А. Каннингеммен бірге. "Қайтарылмайтын аванстар қайта қарастырылды", "North Carolina Law Review" 72, № 1...

Куәлік, сарапшылар есептері және amicus curiae мақалалары

Хронологиялық ретпен. Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның мәлімдемесі". Федералды және штаттық соттардағы асбест дауы туралы дағдарыс: Сот жүйесі жөніндегі комитеттің Зияткерлік меншік және сот әкімшілігі жөніндегі кіші комитетінің алдындағы тыңдаулар, Өкілдер палатасы, жүз екінші конгресс, бірінші және екінші сессиялар, 1991 жылғы 24 қазан, 1992 жылғы 26 және 27 ақпан. АҚШ. Конгресс. Палата. Сот жүйесі жөніндегі комитет. Зияткерлік меншік және сот әкімшілігі жөніндегі кіші комитет. Вашингтон: U. S. G. P. O., 1993 жыл. WorldCat тұрақты сілтемесі. Dunn V. Hovic ісі бойынша (1 F.3d 1371 (3-ші айналым, 1993)) Америкалық құқық бұзушылық реформасы қауымдастығының атынан 1993 жылғы amicus brief. Лоренс Каннингеммен бірге, Cooperman ісі бойынша (83 N. Y.2d 465 (Нью-Йорк Апелляциялық соты, 1993)) amicus brief (1993). Cimino V. Pittsburgh Corning, Inc. ісі бойынша (151 F.3d 297 (5-ші айналым, 1998)) 1994 жылы Америкалық құқық бұзушылық реформасы қауымдастығының атынан берілген amicus brief (1994). Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның мәлімдемесі, 1997 жылғы 30 сәуір". Өнімге жауапкершілік реформасы: Коммерция комитетінің Телекоммуникациялар, сауда және тұтынушылардың құқықтарын қорғау жөніндегі кіші комитетінің алдындағы тыңдаулар, Өкілдер палатасы, жүз бесінші конгресс, бірінші сессия, 1997 жылғы 8 сәуір. АҚШ. Конгресс. Палата. Коммерция комитеті. Телекоммуникация, сауда және тұтынушылардың құқықтарын қорғау жөніндегі кіші комитет. Вашингтон: U. S. G. P. O., 1997 жыл. Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның мәлімдемесі". Төлемдерді теріс пайдалану: Сот жүйесі жөніндегі комитеттің алдындағы тыңдау, АҚШ Сенаты, жүз төртінші конгресс, бірінші сессия, төлемдерді теріс пайдаланудың кейбір жағдайларын және олардың құқық бұзушылық жүйесіне тигізетін әсерін қарастыру туралы, 1995 жылғы 7 қараша. АҚШ. Конгресс. Сенат. Сот жүйесі жөніндегі комитет. Вашингтон: U. S. G. P. O., 1997 жыл. Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның мәлімдемесі". Адвокаттардың гонорары және темекімен айналысу туралы келісім: Сот жүйесі жөніндегі комитеттің Соттар және зияткерлік меншік жөніндегі кіші комитетінің алдындағы тыңдау, Өкілдер палатасы, жүз бесінші конгресс, бірінші сессия, 1997 жылғы 10 желтоқсан. АҚШ. Конгресс. Палата. Сот жүйесі жөніндегі комитет. Соттар және зияткерлік меншік жөніндегі кіші комитет. Вашингтон: U. S. G. P. O., 1999 жыл. Int'l Precious Metals et al. V. Waters et al. ісі бойынша (120 S. Ct. 2237) amicus brief (АҚШ Жоғарғы сотына certiorari петициясын қолдау, 2000 жылғы 5 маусым), 2000 жыл. Брикмен, Лестер. "АБА этика 2000 комиссиясының тыңдауына хат (көрсету), Нью-Орлеан, Луизиана, 2000 жылғы 23 наурыз". 2000 жыл.

Chronological order. Brickman, Lester. "Statement of Lester Brickman." In Asbestos Litigation Crisis in Federal and State Courts: Hearings before the Subcommittee on Intellectual Property and Judicial Administration of the Committee on the Judiciary, House of Representatives, One Hundred Second Congress, First and Second Sessions, October 24, 1991, February 26 and 27, 1992. United States. Congress. House. Committee on the Judiciary. Subcommittee on Intellectual Property and Judicial Administration. Washington: U. S. G. P. O., 1993. WorldCat permalink. Amicus brief in Dunn V. Hovic, 1 F.3d 1371 (3rd Cir. 1993) on behalf of the American Tort Reform Association, 1993. With Lawrence Cunningham, Amicus brief in Matter of Cooperman, 83 N. Y.2d 465 (N. Y. Court of Appeals 1993, (1993). Amicus brief in Cimino V. Pittsburgh Corning, Inc., 151 F.3d 297 (5th Cir. 1998), filed in 1994 on behalf of the American Tort Reform Association (1994). Brickman, Lester. "Statement of Lester Brickman, April 30, 1997." In Product Liability Reform: Hearings before the Subcommittee on Telecommunications, Trade, and Consumer Protection of the Committee on Commerce, House of Representatives, One Hundred Fifth Congress, First Session, April 8, 1997. United States. Congress. House. Committee on Commerce. Subcommittee on Telecommunications Trade and Consumer Protection. Washington: U. S. G. P. O., 1997. Brickman, Lester. "Statement of Lester Brickman." In Contingency Fee Abuses: Hearing before the Committee on the Judiciary, United States Senate, One Hundred Fourth Congress, First Session, on Examining Certain Contingency Fee Abuses and Their Effect on the Tort System, November 7, 1995. United States. Congress. Senate. Committee on the Judiciary. Washington: U. S. G. P. O., 1997. Brickman, Lester. "Statement of Lester Brickman." In Attorneys' Fees and the Tobacco Settlement: Hearing before the Subcommittee on Courts and Intellectual Property of the Committee on the Judiciary, House of Representatives, One Hundred Fifth Congress, First Session December 10, 1997. United States. Congress. House. Committee on the Judiciary. Subcommittee on Courts and Intellectual Property. Washington: U. S. G. P. O., 1999. Amicus brief in Int'l Precious Metals et al. V. Waters, et al., 120 S. Ct. 2237 (in Support of Certiorari Petition to U. S. Supreme Court, June 5, 2000), 2000. Brickman, Lester. "Letter (Testimony) to ABA Ethics 2000 Commission Hearing, New Orleans, LA, March 23." 2000

Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның жазбаша мәлімдемесі, Йешива университетінің Бенджамин Н. Кардозо атындағы заң мектебінің профессоры". Ірі іскерлік банкроттық реорганизацияларының әкімшілігі: Үлкен істер үшін бәсекелестік банкроттық жүйесін бүлдірді ме? Сот жүйесі жөніндегі комитеттің Коммерциялық және әкімшілік құқық жөніндегі кіші комитетінің алдындағы тыңдау, Өкілдер палатасы, жүз сегізінші конгресс, екінші сессия, 2004 жылғы 21 шілде. АҚШ Конгрессі. Палаталық сот жүйесі жөніндегі комитет. Коммерциялық және әкімшілік құқық жөніндегі кіші комитет. Вашингтон: U. S. G. P. O., 2004 жыл. Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның, Йешива университетінің Бенджамин Н. Кардозо атындағы заң ғылымының құрметті профессорының куәлігі: Үлкен істер үшін бәсекелестік банкрот жүйесіне зиян келтірді ме?" Үлкен бизнестің банкроттық реорганизацияларының әкімшілігі туралы тыңдау. 108-ші конгресс, 2004 жылғы 21 шілде. АҚШ. Конгресс. Палата. Сот жүйесі жөніндегі комитет. Коммерциялық және әкімшілік құқық жөніндегі кіші комитет. Вашингтон, округ: АҚШ үкіметінің баспасы, 2004 жыл.

Брикмен, Лестер. "Көрісілген әділ заң туралы куәлік және силикоз бойынша талаптарды жаппай толтырудың әсері". Асбест: аралас шаң және FELA мәселелері: Сот жүйесі жөніндегі комитеттің алдындағы тыңдау, АҚШ Сенаты, бір жүз тоғызыншы конгресс, бірінші сессия, 2005 жылғы 2 ақпан. АҚШ. Конгресс. Сенат. Сот жүйесі жөніндегі комитет, 44 70. Вашингтон: U. S. G. P. O., 2006 жыл. Брикмен, Лестер. "Бенджамин Н. Кардозо заң мектебінің заң профессоры Лестер Брикманның жазбаша мәлімдемесі". Асбесттен зиянды заттарды өтеу жүйесіндегі алаяқтық пен теріс пайдалану құрбандарға, жұмыс орындарына, экономикаға және құқықтық жүйеге қалай әсер етеді: Сот жүйесі жөніндегі комиссияның Конституция жөніндегі кіші комитетінің алдындағы тыңдау, Өкілдер палатасы, Бір жүз он екінші конгресс, Бірінші сессия, 2011 жылғы 9 қыркүйек. АҚШ. Конгресс. Палата. Сот жүйесі жөніндегі комитет. Конституция жөніндегі кіші комитет, 4 40. Вашингтон: АҚШ-тың мемлекеттік прокуратурасы, 2011 жыл. Брикмен, Лестер. Лестер Брикманның сарапшылық қорытындысы, Бенджамин Кардозо заң мектебі, In Re Garlock Sealing Technologies LLC, et al., Іс № 10 Bk 31607, 2013 жылғы 23 сәуір. 2013 жыл.

Republic of Argentina v. NML Capitol, Ltd. ісі бойынша (695 F.3d 201 (2-ші айналым, 2012)), Cert. Granted, 134 S. Ct. 895, 2013 жылғы 10 қаңтар, Affirmed, 134 S. Ct. 2250, АҚШ, 2014 жылғы маусым, 2014 жылғы 2 сәуірде берілген amicus brief (695 (2014)).

Брикмен, Лестер. "Лестер Брикманның, Йешива университетінің Бенджамин Н. Кардозо атындағы заң ғылымының құрметті профессорының куәлігі", Asbestos Claim Transparency (FACT) заңының 2015 жылғы тыңдауы: Өкілдер палатасының Сот жүйесі жөніндегі комитетінің Регуляторлық реформа, коммерциялық және антимонополиялық құқық жөніндегі кіші комитетінің алдындағы тыңдау, бір жүз он төртінші конгресс, бірінші сессия, H. R. 526, 2015 жылғы 4 ақпан. АҚШ. Конгресс. Палата. Сот жүйесі жөніндегі комитет. Регуляторлық реформа, коммерциялық және антимонополиялық құқық жөніндегі кіші комитет, 66 107. Вашингтон, округ: АҚШ үкіметінің баспасы, 2015 жыл. Видео.

Joshua Blackman v. Amber Gascho ісі бойынша (АҚШ Жоғарғы сотының № 16 364) amicus brief (АҚШ Жоғарғы сотына certiorari петициясын қолдау, 2016 жылғы 21 қазан).

Істердегі таңдалған цитаталар

Хронологиялық ретімен, сілтемелері бар болса. Нью-Джерси Жоғарғы соты, Апелляциялық бөлімі, Коэн радиоэлектроника офицерлерінің одағына қарсы, 275 N. J. Super. 241, 265 және 266 (1994) тараулары. АҚШ-тың Нью-Йорк штатының шығыс округінің аудандық соты, Кин Чен Вонг Кеннедиге қарсы, No. CV 93 5519, 853 F. Supp. 79, 80-бап, 1994 жылғы 23 мамырдағы шешім. АҚШ-тың Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің аудандық соты, Шығыс және оңтүстік округтердегі асбест бойынша сот ісі, 878 F. Supp. 473, 558, 559, 561 нөмірлерімен, 1995 жылғы 19 қаңтардағы шешім. АҚШ банкроттық соты, М.Д. Пенсильвания, Уилкс Барр бөлімшесі, "Грейс Рун Технолоджиз" корпорациясы, банкроттық нөмірлері 5 96 02395, 5 96 02400, 5 96 02420, 217 B. R. 48, 52 және 55-ке, 1997 жылғы 19 қарашадағы шешім. АҚШ-тың Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің аудандық соты, Келли МД Буйлайнға қарсы, 2 F. Supp.2d 420, 445-47, 449-50, 1998 жылғы 31 наурыздағы шешім. Айова Жоғарғы соты, Кәсіби этика және мінез-құлық жөніндегі кеңес Г. Ричард Апландқа қарсы, No. 97 2297, 1998 жылғы 22 сәуірдегі шешім. АҚШ-тың Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің аудандық соты, Левисон, Лернер, Бергер және Лангсам Medical Taping Systems, Inc. компаниясына қарсы, 20 F. Supp. 2d 645, 1998 жылғы 23 қыркүйектегі шешім. Оңтүстік Каролина Жоғарғы соты, In re Miles, No. 24949, 516 S. E.2d 661, 664, 1999 жылғы 1 маусымдағы шешім. АҚШ-тың Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің аудандық соты, Швейцер Мулвехиллге қарсы, No. 95 CIV. 10743 MGCMHD, 93 F. Supp. 376, 2000 жылғы 31 наурыздағы шешім. Нью-Йорк қаласының Куинс округінің азаматтық соты, "Agusta & Ross v. Trancamp Contracting Corporation", 751 N. Y. S. 2d 155, 158, 2002 жылғы 21 қарашадағы шешім. Огайо штатының Солтүстік округі, Sulzer жамбас және тізе протездерінің жауапкершілігі туралы сот ісі, No. 1:01 CV 9000, 290 F. Supp.2d 840, 851 n.13, 2003 жылғы 31 қазандағы шешім. АҚШ Апелляциялық соты, 4-ші округ, Кресс Food Employers Labor Relations Association, 391 F.3d 563, 570, 2004 жылғы 10 желтоқсандағы шешім. АҚШ-тың Нью-Йорк штатының шығыс округінің аудандық соты, Зипрекса өнімдерінің жауапкершілігі туралы дау, 424 F. Supp. 2d 488, 494, 496, 2006 жылғы 28 наурыздағы шешім. Мичиган штатының прокуроры тәртіптік комиссиясы Куперге қарсы, No. 06 36 GA, 2007 жылғы 17 қыркүйектегі шешім. Оклахома штатының Солтүстік округінің АҚШ округтік соты, McQueen, Rains & Tresch LLP v. CITGO Petroleum Corporation, 07 CV 0314 CVE PJC, 2008 WL 199895, 9-сағат, 2008 жылғы 22 қаңтардағы шешім. АҚШ-тың Калифорния штатының Орталық округінің аудандық соты, Фернандес Викторияның құпия дүкендері, ЛЛК, No. CV 06 04149 MMM (SHx), 2008 жылғы 21 шілдедегі шешім, 27-бет. Теннесси Жоғарғы соты, Ноксвилл, Даг Саттерфилд v. Breeding Insulation Co. et al., 266 S. W.3d 347, No.50 (Теннесси), 2008 жылғы 9 қыркүйектегі шешім. Луизиана апелляциялық соты, 2-ші округ, Сканнал v. Jones Odom Davis & Politz, L. L. P., 124 So. 3d 500, 513, 2013 жылғы 25 қыркүйектегі шешім. АҚШ-тың Калифорния штатының Оңтүстік округінің аудандық соты, Риддл v. National Rail Road Passenger Corporation (AMTRAK), Civil No.3:14 CV 01231 JLS (WVG), WL 5783825, 5, 2014 жылғы 5 қарашадағы шешім. Миннесота Жоғарғы соты, Дэвид v. Bartel Enterprises, No. A13 2141, W. C. C. A. No. WC13 5567856; N. W. 2d 271, 276, 2014 жылғы 26 қарашадағы шешім. Техас штатының Солтүстік округі, Campbell Harrison & Dagley, L. L. P. v. Hill, No. 3:12 CV 4599 L, 2014 WL 2207211, 14, 2014 жылғы 28 мамырдағы шешім, ішінара расталды, ішінара кері қайтарылды, 782 F.3d 240 (5-ші округ, 2015 жыл). АҚШ-тың Солтүстік Калифорния округінің аудандық соты, Дэвис v. Cole Haan, Case No. 11 CV 01826 JSW, 2015 жылғы 12 қарашадағы шешім, 5-бет. Пенсильвания Жоғарғы соты, Ангино және Ровер v. Jeffrey R. Lessin & Associates, A. 3d 502, WL 81848, 4, 2016 жылғы 5 қаңтардағы шешім. Делавэр штатының Жоғарғы соты, Genuine Parts Company v. Cepec, C. A. No. N15C 02 184, 2016 жылғы 18 сәуірдегі шешім, 122-ескертпе.

Chronological order, with links where available. Superior Court of New Jersey, Appellate Division, Cohen v. Radio Electronics Officers Union, 275 N. J. Super. 241, at 265 and 266 (1994). U. S. District Court for the Eastern District of New York, Kin Cheung Wong v. Kennedy, No. CV 93 5519, 853 F. Supp. 79, at 80, decided May 23, 1994. U. S. District Court for the Southern District of New York, In re Joint Eastern & Southern District Asbestos Litigation, 878 F. Supp. 473, at 558, 559, 561, decided January 19, 1995. U. S. Bankruptcy Court, M. D. Pennsylvania, Wilkes Barre Division, In re: Gray's Run Technologies,Bankruptcy Nos. 5 96 02395, 5 96 02400, 5 96 02420, 217 B. R. 48 at 52 and 55, decided November 19, 1997. U. S. District Court, Southern District of New York, Kelly v. MD Buyline, 2 F. Supp.2d 420 at 445 47, 449 50, decided March 31, 1998. Iowa Supreme Court, Board of Professional Ethics and Conduct v. G. Richard Apland, No. 97 2297, decided April 22, 1998. U. S. District Court, Southern District of New York,Levisohn, Lerner, Berger & Langsam v. Medical Taping Systems, Inc., 20 F. Supp. 2d 645, decided September 23, 1998. Supreme Court of South Carolina,In re Miles, No. 24949, 516 S. E.2d 661, at 664, decided June 1, 1999. U. S. District Court, Southern District of New York, Schweizer v. Mulvehill, No. 95 CIV. 10743 MGCMHD, 93 F. Supp. 376, decided March 31, 2000. Civil Court, City of New York, Queens County,Agusta & Ross v. Trancamp Contracting Corporation, 751 N. Y. S. 2d 155, at 158, decided November 21, 2002. Northern District of Ohio, In re: Sulzer Hip Prosthesis and Knee Prosthesis Liability Litigation, No. 1:01 CV 9000, 290 F. Supp.2d 840, at 851 n.13, decided October 31, 2003)

U. S. Appeals Court, 4th Circuit,Kress v. Food Employers Labor Relations Association, 391 F.3d 563, at 570, decided December 10, 2004. U. S. District Court, Eastern District of New York, In re Zyprexa Products Liability Litigation, 424 F. Supp. 2d 488 at 494, 496, decided March 28, 2006. State of Michigan Attorney Discipline Board v. Cooper, Case No. 06 36 GA at 25, decided September 17, 2007. United States District Court, Northern District of Oklahoma. McQueen, Rains & Tresch LLP v. CITGO Petroleum Corporation, 07 CV 0314 CVE PJC, 2008 WL 199895 at 9, decided Jan. 22, 2008. U. S. District Court, Central District of California, Fernandez v. Victoria's Secret Stores, LLC, Case No. CV 06 04149 MMM (SHx), decided July 21, 2008, at 27. Supreme Court of Tennessee, at Knoxville, Doug Satterfield v. Breeding Insulation Co. et al., 266 S. W.3d 347 at n.50 (Tenn.), decided September 9, 2008. Louisiana Court of Appeals, 2nd Circuit, Skannal v. Jones Odom Davis & Politz, L. L. P., 124 So. 3d 500 at 513, decided September 25, 2013. U. S. District Court, Southern District of California,Riddle v. National Rail Road Passenger Corporation (AMTRAK), Civil No.3:14 CV 01231 JLS (WVG), WL 5783825 at 5, decided November 5, 2014. Minnesota Supreme Court, David v. Bartel Enterprises, No. A13 2141, W. C. C. A. No. WC13 5567856; N. W. 2d 271, at 276, decided November 26, 2014

Northern District of Texas, Campbell Harrison & Dagley, L. L. P. v. Hill, No. 3:12 CV 4599 L, 2014 WL 2207211, at 14, decided May 28, 2014, affirmed in part, reversed in part, 782 F.3d 240 (5th Cir. 2015). U. S. District Court, Northern District of California, Davis v. Cole Haan, Case No. 11 CV 01826 JSW, decided November 12, 2015 at 5. Pennsylvania Superior Court, Angino & Rovner v. Jeffrey R. Lessin & Associates, A. 3d 502, WL 81848 at 4, decided Jan. 5, 2016. Supreme Court of the State of Delaware, Genuine Parts Company v. Cepec,'' C. A. No. N15C 02 184, decided April 18, 2016, note 122.