Кіріспе
"Леди Клара Вере де Вере" – Альфред Теннисонның 1842 жылы жарық көрген "Өлеңдер" жинағының бір бөлігі. Бұл өлең аристократтар отбасындағы әйел туралы, және графтар мен елтаңбалар сияқты ақсүйектікке қатысты көптеген сілтемелерді қамтиды. Өлеңдегі бір шумақ: "Мейірімді жүректер тәждерден артық, ал адал иман – нормандық қаннан артық". Осы шумақ "Жақсы жүректер мен тәждер" фильмінің атауын берді. Льюис Кэрроллдың "Эхо" өлеңі "Леди Клара Вере де Вере" өлеңіне негізделген. Теннисон Curragh Chase-те қонақ ретінде біраз уақыт өткізіп, де Вэр отбасымен жақын достығын көрсету үшін осы өлеңді жазды. Дегенмен, өлеңде өткір сын бар. Баяндаушы Леди Клараның жас, бірақ қарапайым отбасынан шыққан, оны сүйген жігіттің махаббатын кері қайтарғанын, содан кейін ол өз-өзіне қол жұмсағанын айтады. Тәждер мен графтарға жасалған сілтемелер ирониялық түрде қолданылған – өлеңнің баяндаушысы, шын мәнінде, Вере де Вере әулетіне қызығушылық танытпайды, және оның барлық ақсүйек талаптары Леди Клараның салқындығын, мақтандығын және бекерлікке берілгендігін толықтыра алмайды (оның уақытын жүректерді сындырудан артық нәрсеге жұмсамайтыны осыны дәлелдейді). Содан кейін өлеңнің баяндаушысы демократиялық көзқарас білдіреді, онда жақсы мінез тектіліктен емес, ізгілікпен қалыптасады.
"Lady Clara Vere de Vere" is an English poem written by Alfred Tennyson, part of his collected Poems published in 1842. The poem is about a lady in a family of aristocrats, and includes numerous references to nobility, such as to earls or coats of arms. One such line from the poem goes, "Kind hearts are more than coronets, and simple faith than Norman blood." This line gave the title to the film Kind Hearts and Coronets. Lewis Carroll's poem "Echoes" is based on "Lady Clare Vere de Vere". Tennyson spent some time as a guest at Curragh Chase and wrote the poem to show his close friendship with the de Vere family. Despite this, the poem is a scathing rebuke. The speaker tells that Lady Clara has rebuffed a young, but low born man who loved her, and he committed suicide after her rejection. The references to coronets and earls are deployed ironically—the poem's speaker is not, in fact, impressed with the Vere de Vere ancestry, and all of her noble claims can't balance out Lady Clara's coldness, pride, and idleness (as proven by the fact that she apparently has no better claim on her time than breaking hearts). The poem's speaker then professes a more democratic viewpoint, where good character is earned by virtue, not by high birth.
Басқа еңбектердегі сілтемелер
Барридің "Әр әйел білетін нәрсе" пьесасында "Вер де Вер" "асыл тектің" біршама циникалық метафорасы ретінде қолданылады:
COMTESSE. Мырза Шенд, сізге бұл әзіл емес сияқты. Сибил, жаным, оны жіберуге рұқсат етесің бе? SYBIL [көзі тілді]. Жіберуге? Егер ол қаласа. Сіздің де ойыңыз солай ма? JOHN [батыл түрде]. Мен оның жалғасуын қалаймын. [Көмейіне бірдеңе ілінгендей: мүмкін, ол уақытша кедергі жасап жатыр.] Бұл менің жүрегімнің жалғыз тілегі. Егер сіз менен бірге келсеңіз, Сибил, сіз өкінуге тиіс болмас үшін бар күшімді саламын. [Вер де Вердің жеңісі.] С. Дж. Мэтьюстың "Менің қорқынышты әкем" (1881) кітабында Вере де Вере есімі ақсүйектердің стереотиптік есімі ретінде әзілмен қолданылады: "Сіз Эванжелин Клара Вере де Вере, туған тегі Тадпол, екі буынды, сезімтал, комедиялық және сорғы бишісінің жанында отырасыз". 1914 жылы Анжела Бразилияның "Бесінші сыныптағы ең кіші қыз" әңгімесінің екінші тарауында екінші сөйлем: "Ол жасына қарағанда бойы биік, мінез-құлқымен өте ұялды, қазіргі уақытта асығыс және тәуелсіз болуға бейім, және "Вер де Вер тегін анықтайтын тыныштықтан" мүлдем құрыс болды". 1917 жылы П. Г. Водхаустың "Жыртқыш полицейдің романсы" әңгімесінде мынадай сөздер келтіріледі: "Элен Браун жақсы қыз еді, бірақ оның мізғылы болды, және кейде оның әдепкілік танысы "Вер де Вер тегін анықтайтын тыныштықтан" айқын түрде мүсіркеушілік танытпады". 1925 жылы Ричмал Кромптонның "Әлі де Уильям" жинағына енген "Уильям тойды бұзады" әңгімесінде Ботт мырзаға (ауылдағы өзін-өзі жасаған, ашқыш соусын ойлап тауып байыған адамға) сілтеме жасалған. Кромптон оны былай сипаттайды: "Ботт мырза 'өзін-өзі жасады' және барлық жағдайды ескере отырып, өзін жақсы жасады, бірақ оның әдепкілік танысы 'Вер де Вер тегін анықтайтын тыныштыққа' ие болған жоқ". Бұл тақырыпқа сілтеме жасайтын "Жай жүректер мен тәждер" атты ойдан шығарылған пьеса, 1932 жылы шыққан "Су жұмбақтары" фильмінде жергілікті жерде қойылып жатқандығы туралы хабарландырылды, бұл фильмнің сюжетіне аллегориялық сілтеме жасады.
"Ellen Brown was a nice girl, but she had a temper, and there were moments when her manners lacked rather noticeably the repose which stamps the caste of Vere de Vere." In the story "William Spoils the Party" – included in the 1925 collection Still William by Richmal Crompton – there is a reference to Mr. Bott (the self made man in the village who has become wealthy through his invention of a digestive sauce). Crompton summarises him thus: "Mr. Bott was 'self made' and considering all things had made quite a decent job of himself, but his manners had not 'the repose that stamps the caste of Vere de Vere.'" The theme is alluded to in the fictional play Simple Hearts and Coronets, which is advertised as playing locally in the 1932 film The Water Gipsies which allegorically refers to the real film's plot.