Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нонантола (моденский: Нунантла) – Италияның солтүстігіндегі Эмилия-Романья аймағындағы Модена провинциясындағы қала және коммуна. Ол Моденадан Феррараға қарай жолда По жазығында орналасқан.
Nonantola (Modenese: Nunântla) is a town and comune in the province of Modena in the Emilia Romagna region of northern Italy. It is in the Po Valley about from Modena on the road to Ferrara.
Тарих
Ежелгі заманда Нонантола жерінде кельт тайпалары, әсіресе боилер мекен еткен. Солтүстік Италияны (Цизальпин Галлиясын) римдіктер бағындырғаннан кейін боилер қарастырылып, нәтижесінде латын тілінде сөйлей бастады, осылайша жергілікті галло-роман тілі – галло-италика тілдерінің бір түрі пайда болды. Нонантола тарихы ломбардтар құрған бенедикт монастырымен тығыз байланысты. 752 жылы құрылған монастырь ежелгі римдік кезеңнің орнын толығымен басып, 883 жылы Папа Маринус I мен император Карл Іргелінің кездесуіне таңдалып, Нонантоланың жоғары орта ғасырлардағы маңыздылығының бастауы болды. Папа Адриан III осы жерге жерленген. 890 жылы қала мен монастырь венгр шабуылдарынан қирады. 1412 жылы Эсте әулетінің билігіне (автономды коммуна ретінде) өткенге дейін Нонантола Модена мен Болонья арасында даулы аймақ болды. 1419 жылы конституция қабылданды. Нонантола 17 ғасырға дейін бейбіт ауыл шаруашылығы орталығы болып қала берді, осы кезеңде қаланың қалыптасуына бірнеше рет өзгеріс енгізілді. Наполеон соғыстары кезінде аббатхана барлық жерлерін жоғалтты, оларды граф Леонардо Салимбени сатып алды. 1898 жылы бұрын монастырьға тиесілі болған оның сарайы Нонантола коммунасына сатылып, қала әкімшілігіне айналды. Осы кезеңде ауыл шаруашылығы құлдырауға бет бұрды, себебі Модена ақсүйектері ескірген өңдеу әдістерін қолданды, сондай-ақ өнеркәсіп, сауда және су көздері жетіспеді. Екінші дүниежүзілік соғыста неміс оккупациясы кезінде Нонантола тұрғындары 73 еврей баласын қабылдап, олардың Швейцарияға қашуына көмектесті. Осы ерлігі мен итальян қарсылық қозғалысына қосқан үлесі үшін қалаға Соғыс кресті медалі табысталды. Бүгінде Нонантола мәдени және туристік орталық ретінде дамып келеді.
In ancient times the territory of Nonantola was inhabited by the Celtic tribes, more specifically by the Boii. After the Roman conquest of Northern Italy (Cisalpine Gaul) the Boii were subjugated, and as a result they started to slowly speak Latin, giving rise to the local Gallo Romance language, a variety of Gallo Italic languages. Nonantola's history is strongly connected to the Benedictine monastery founded by the Lombards. Its creation in 752 totally supplanted the old Roman past and was the premise of Nonantola's High Middle Ages importance, as it was chosen for the meeting in 883 between Pope Marinus I and the emperor Charles the Fat. Pope Hadrian III was buried here. In the year 890 the town and the monastery were devastated by Hungarian marauders. Nonantola was disputed between Modena and Bologna until it fell under Este's suzerainty (as an autonomous commune) in 1412. A constitution was issued in 1419. Nonantola remained a pacific agricultural centre well into the 17th century, when it had several urbanistic renovations. In the Napoleonic Wars the abbey lost all its territories, which were acquired by the count Leonardo Salimbeni. In 1898 his palace, which once belonged to the monastery, was sold to the comune of Nonantola, becoming the Town Hall. In this age the agriculture started dying out, as the Modenese nobles used archaic methods of cultivation, and industries, trade and water were lacking. During the German occupation in World War II the Nonantolani hosted 73 Jewish children, enabling them to flee to Switzerland. The city was awarded a Cross of War Medal for Military Valour for this feat and for its contribution to the Italian resistance movement. Today Nonantola is an increasingly important cultural and tourist resort.
Аббатхана
Нонантола аббаттығы – Бенедикт тәртібіндегі монастырь, 752 жылы Фриулидің ломбард герцогы, әулие Анзельм құрған. Ол король Аистульфтың жомарт сыйлықтарымен қамтамасыз етілді, бірақ ескі құрылыстардың іздері ғана қалды. Папа Стефан II Анзельмді алғашқы абат етіп тағайындады және аббаттыққа әулие Сильвестрдің қасиетті деректерін сыйлады, осыдан кейін ол S. Сильвестр де Нонантола деп аталды. Аистульф қайтыс болғаннан (756) кейін Анзельмді жаңа король Дезидерий Монте-Кассиноға қуғынға салды, бірақ ол жеті жылдан кейін Шарль Ұлымен қайта орналастырылды. 1083 жылға дейін ол императорлық монастырь болып келді, және абаттарды сайлауға императорлардың араласуы салдарынан тәртібі жиі қиындықтарға тап болды. Инвеституралар қақтығысының басында ол императордың жағында болды, бірақ 1083 жылы Каноссаның Матильдасы оны папаға бағынуға мәжбүр етті. 1111 жылы Нонантолалық Плацид өзінің "De honore Ecclesiæ" атты еңбегін жазып, Инвеституралар қақтығысы кезінде папалық позицияны қорғағанда, ол ашық түрде папаны қолдады. 13 ғасырдан бастап монастырь құлдырауға бет бұрды; соңғы құлдырау 1419 жылы басталды, ол құрметті абаттардың билігіне көшті. 1514 жылы аббаттық цистерциандардың меншігіне өтті, бірақ 1768 жылы XIII Климентпен толығымен жабылды. 1821 жылғы 23 қаңтарда VII Пий монастырды қалпына келтірді, оның nullius прелатурасы Модена архиепископтығына қарауы тиіс еді.
Nonantola Abbey a Benedictine monastery, was founded in 752 by the Lombard duke of Friuli, St. Anselm. It was richly endowed by King Aistulph, but of the older edifices only traces remain. Pope Stephen II appointed Anselm its first abbot, and presented the relics of St. Sylvester to the abbey, named in consequence S. Sylvester de Nonantula. After the death of Aistulph (756), Anselm was banished to Monte Cassino by the new king, Desiderius, but was restored by Charlemagne after seven years. Up to 1083 it was an imperial monastery, and its discipline often suffered severely on account of imperial interference in the election of abbots. In the beginning of the Conflict of Investitures it sided with the emperor, until forced to submit to the pope by Matilda of Canossa in 1083. It finally declared itself openly for the pope in 1111 when Placidus of Nonantola wrote his De honore Ecclesiæ, a defence of the papal position during the Conflict of Investitures. From the 13th century onwards the monastery decayed badly; the final decline began in 1419, when it came under the jurisdiction of commendatory abbots. In 1514 the abbey came into the possession of the Cistercians, but continued to decline until it was finally suppressed by Clement XIII in 1768. On 23 January 1821 Pius VII restored the monastery, with the provision that its prelature nullius should belong to the Archbishopric of Modena.
Негізгі көрікті жерлер
Нонантолада орта ғасырлардан қалған бірнеше ескерткіштер бар. Олардың ішінде «деи Моденеси» және «деи Болоньеси» деп аталатын екі мұнара, сондай-ақ 9-ғасырға жататын С. Михаил Архангел шіркеуі (Pieve) бар. Дегенмен, басты ескерткіш – 8-ғасырдан бастап салынған Сан-Силвестр роман стиліндегі базиликасының танымал аббаттығы. 1913-1917 жылдары ол алғашқы 12-ғасырғы түріне келтірілді.
Nonantola contains several remains from the Middle Ages. These include the two towers called dei Modenesi and dei Bolognesi, and the Pieve of S. Michael Archangel (9th century). The main monument, however, is the renowned abbey of San Sylvester Romanesque basilica, erected from the 8th century onwards. In the years 1913–17 it was restored to its original early 12th century condition.