Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
7 ғасыр Паллава императоры
7th century Pallava Emperor
Махендраварман I (600–630 жж.) – қазіргі Андхра аймағының оңтүстік бөлігін және қазіргі Тамил Надудың солтүстік аймақтарын билеген Паллава императоры. Ол ғалым, суретші, сәулетші, музыкант болған. Ол Калабхраларды жеңіп, Паллава патшалығын қайта құрған Симавишнудың ұлы. Оның билік кезінде Чола патшасы Пулакешин II Паллава патшалығына шабуыл жасады. Паллавалар солтүстік Венги аймағында бірнеше соғыстар жүргізді, содан кейін Махендраварма Пуллалурдағы басты жауларын жойды (Паллавалардың Курам, Касакуди және Тадантоттамадағы жазбаларына сәйкес). Махендраварма астанасын сақтап қалғанымен, солтүстік провинцияларды Пулакешинге жоғалтты. Оның тұсында Тамил әдебиеті гүлденді, Аппар мен Самбандар жазған Теварамның танымалдылығы артты. Махендраварман I санскрит тіліндегі сатиралық "Маттавиласа Прахасана" пьесасының авторы. Бодхаянның тағы бір сатиралық пьесасы – "Бхагватаджукам" жазылды. Бұл туралы Мамендурдағы тас жазуда Махендраварман патша өзінің "Маттавиласа Прахасан" пьесасымен бірге айтқан. 630 жылы Махендраварманың орнына оның әйгілі ұлы Нарасимхаварман I таққа отырды. Махендраварман – әдебиет пен сәулет өнерінің ықпалды қолдаушысы. Ол Махабалипурам маяғы мен Канчи университетін салған, онда Ведалар, буддизм, джайнизм, суретшілік, музыка және би өнері оқытылған. Паллавалар арасында таспен кескен сәулет өнерін дамытуда алғашқы қадам жасаған. Мандагапатту Тирумурти ғибадатханасының жартастағы жазуы оны Вичитрачитта деп атайды және ғибадатхана ағаш, кірпіш, ерітінді немесе металлсыз салынғанын мәлімдейді. Паллаварамдағы бес бөлмелі үңгір ғибадатханасы, сондай-ақ Тамил Надудағы Пудукоттайдың Тирукокарнамындағы Кокарнесвара ғибадатханасы да оның тұсында салынған. Ол Кудимия малай жазуын жасаған. Оның суреттері Ситтанавасал үңгірінен (Тамил Наду) табылған. Оның таспен кескен ғибадатханаларының көрнекті мысалдары Махабалипурамда (Сатьягиринатар мен Сатьягиришвараар егіз ғибадатханалары), Сейяманғаламда (Аванибхаджана Паллавесвара Сива ғибадатханасы) және Тричидегі жоғарғы таспен кескен ғибадатханада көрініс тапқан. Шива ғибадатханаларынан басқа, Махендраварма Вишнудың бірнеше үңгір ғибадатханаларын қазды, соның ішінде Махендравадидегі Махендравишнуграха және қазіргі Гингидегі (бұрын Солтүстік Аркот ауданы) Сингаварамдағы Ранганатха ғибадатханасы. Ол буддалық және саивалық аскеттер туралы фарс – "Маттавиласа Прахасана" пьесасының авторы болды. Сондай-ақ, ол "Бхагаваджука" атты тағы бір пьесаның авторы деп есептеледі. Бұл Мамандур үңгіріндегі ғибадатханаларда табылған жазулардан көрінеді (Канчипурамның жанында, басқа да осылай аталған жерлермен шатасудан сақтану үшін бұл жер Дуси Мамандур деп аталады). Алайда, бұл пьесаның авторы Бодхаяна екенін айтатын пікірлер де бар.
Mahendravarman I (600–630 CE) was a Pallava emperor who ruled the Southern portion of present day Andhra region and Northern regions of what forms present day Tamil Nadu in India in the early 7th century. He was a scholar, painter, architect, musician. He was the son of Simhavishnu, who defeated the Kalabhras and re established the Pallava kingdom. During his reign, the Chalukya king Pulakeshin II attacked the Pallava kingdom. The Pallavas fought a series of wars in the northern Vengi region, before Mahendravarma decimated his chief enemies at Pullalur (according to Pallava grants at Kuram, Kasakudi and Tadantottam). Although Mahendravarma saved his capital, he lost the northern provinces to Pulakeshin. Tamil literature flourished under his rule, with the rise in popularity of Tevaram written by Appar and Sambandhar. Mahendravarman I was the author of the play Mattavilasa Prahasana which is a Sanskrit satire. During his period "Bhagwatajjukam", another satire (prahasan), was written by Bodhayan. King Mahendravarman mentioned this on a stone inscription in Mamandur along with his own Mattavilas Prahasan. Mahendravarma was succeeded to the throne by his more famous son Narasimhavarman I in 630 CE. Mahendravarman was a great patron of letters and architecture. He constructed the Mahabalipuram Lighthouse and Kanchi University where Vedas, Buddhism, Jainism, Painting, Music & Dance were taught. He was the pioneer of the Rock cut Architecture amongst the Pallavas. The inscription at the rock cut Mandagapattu Tirumurti Temple hails him as Vichitrachitta and claims that the temple was built without wood, brick, mortar or metal. The five celled cave temple at Pallavaram was also built during his reign as was the Kokarneswarar Temple, Thirukokarnam of Pudukottai, Tamil Nadu. He made Kudimiya malai Inscription. His paintings are found in Sittanavasal Cave (Tamil Nadu). Fine examples of his rock cut temples can be witnessed at Mahabalipuram, (Satyagirinathar and Satyagirishwarar twin temples), Seeyamangalam (the Avanibhajana Pallaveswaram Siva temple) in North Arcot district and the upper rock cut temple at Trichy. Apart from the Siva temples, Mahendravarma also excavated a few Vishnu cave temples, the Mahendravishnugrha at Mahendravadi, and the Ranganatha Temple at Singavaram in present day Gingee (then North Arcot district). He was also the author of the play Mattavilasa Prahasana, a farce concerning Buddhist and Saiva ascetics. He is also claimed to be the author of another play called Bhagavadajjuka,. This is evident by the inscriptions found at Mamandur cave shrines (near Kanchipuram this place is mentioned as Dusi Mamandur to avoid confusions with other places by the same name). However, there is an alternate view that attributes this play to Bodhayana.
Дін
Махендраварма бастапқыда джайнизмді қолдаған, бірақ Сайва қасиетті Аппардың ықпалымен сайва дініне көшкен. 12 ғасырда жазылған Алварлардың өмірі туралы санскрит тіліндегі "Дхивьячаритам" еңбегінде айтылғандай, Канчипурамда құдайы орналасқан Ятоткара Перумал (Махавишну) өзінің ұлы адал Тхирумалисай Алвармен бірге қаланы тастап кеткен, себебі Вайшнава Алвар жайн дінінің ықпалына уақытша түскен патшадан қатал қуғын-сүргінге және жер аударылуға ұшыраған.
Mahendrravarma was initially a patron of the Jainism, but he converted into the Saiva faith under the influence of the Saiva saint Appar. According to Dhivyacharitam a Sanskrit work on life of Alwars written in 12th century, Yatotkara perumal (mahavishnu), enshrined in Kancheepuram left the city along with his great devotee Thirumalisai Alvar, because the Vaishnava Alwar faced tough persecution and exilement from the king who had at least temporarily come under the influence of Jainism.