Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Серб Православие шіркеуінің патриархы 1930 жылдан 1937 жылға дейін Варнава Росич Серб Православие шіркеуінің патриархы болды. Ол 1880 жылдың 29 тамызында Осман империясының құрамындағы Пьевля қаласында Петар Росич болып дүниеге келген.
Patriarch of the Serbian Orthodox Church from 1930 to 1937
Varnava Rosić was the Patriarch of the Serbian Orthodox Church from 1930 to 1937. He was born Petar Rosić in Pljevlja, belonging at that time to the Ottoman Empire, on August 29, 1880.
Өмір
Дебар және Велес митрополиті Парфений (1907-1913) Константинопольдегі Киелі Синод мүшесі ретінде қызмет атқарғандықтан, жиі епархиясынан кетуге мәжбүр болды. Сондықтан епархияны басқару үшін көмекші епископ тағайындау қажет болды. Сол кезде Варнава Росич Константинопольде серб православие діни қызметкері болып жұмыс істеді және 1910 жылдың 10 сәуірінде Санкт-Джордж Патриархалық шіркеуінде епископқа сайланды. Дебар және Велес епархиясында көмекші епископ ретінде ол 1912 жылы аймақтың түрік үстемдігінен азат етілуі мен Сербия Корольдігіне қосылуын қуана қарсы алды. 1913 жылы митрополит Парфений басқа епархияға ауыстырылды, ал епископ Варнава Дебар және Велес епархиясын ғана емес, сонымен қатар Сербия Корольдігіне қосылған басқа шіркеулік территорияларды басқарумен де жүктелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1915 жылы Сербия Корольдігінің оңтүстік бөліктерін болгар әскері басып алғаннан кейін, ол епархиясын тастап, 1918 жылы азат етілген соң қайта оралды. 1920 жылы ол Скопье митрополиті болып сайланды және 1930 жылға дейін сол епархияда қызмет етті, содан кейін жаңа Сербия патриархы атанды. Варнаваның қызмет ету кезеңінде Загреб және Мукачево епархиялары құрылды. 1931 және 1937 жылдар аралығында Сербия шіркеуі 27 епархиядан және Албаниядағы Скадардағы викариаттан тұрды. Барлық аймақтарда шіркеу өмірі жанданды. Көптеген монастырлар, шіркеулер мен шіркеу ғимараттары салынды, олардың ішінде қазіргі Белградтағы Патриархат ғимараты, Ваведенье монастыры және т.б. болды. Белградта Ұлы Сава шіркеуінің құрылысы басталды (әлемдегі ең ірі шіркеулердің бірі). Варнава Югославияда емес, әсіресе Сербияда Рим католик шіркеуіне артықшылықтар беретін заң қабылдануына қатысты қарсылық танытты (осыдан Конкордаттық дағдарыс туды). Ол мұның Сербия православие шіркеуінің және елдегі басқа да діндердің беделін әлсірететінін мәлімдеді. Ол 1937 жылдың 23-24 шілдесі аралығында, Конкордат заңдары Парламентке енгізілген түні күтпеген жерден қайтыс болды. Киелі Синод та үкіметтің конкордаттық саясатына қарсы болды, нәтижесінде үкімет бұл жаңа заңдарды кері қайтаруға мәжбүр болды. Патриарх Варнава Конкордатқа қарсы күресі үшін уланған деген болжам бар, оның өлімі әлі де анықталмаған. Ол суретші Марина Абрамовичтің әкесінің інісі болды. Патриарх Варнава Ақ бұрқыт орденімен және басқа да бірнеше наградалармен марапатталды.
Since Metropolitan Parthenios of Debar, and Veles (1907 1913) was frequently absent from his eparchy serving as a member of Holy Synod in Constantinople, it was decided that an auxiliary bishop should be appointed for administration of the eparchy. By that time, Varnava Rosić was serving as a Serbian Orthodox priest in Constantinople and he was chosen and consecrated as bishop on 10 April 1910 in the Patriarchal Church of Saint George. As an auxiliary bishop serving in the Eparchy of Debar and Veles, he welcomed the liberation of that region from Turkish rule in 1912 and annexation to the Kingdom of Serbia. Metropolitan Parthenios was finally transferred to another eparchy in 1913, and bishop Varnava was left in charge not only in the Eparchy of Debar and Veles since the administration of other ecclesiastical territories annexed to the Kingdom of Serbia was also entrusted to him. During First World War, upon the Bulgarian occupation of southern parts of Kingdom of Serbia in 1915, he had to leave his eparchy, returning after liberation in 1918. In 1920, he was elected Metropolitan of Skopje and served in that eparchy until 1930, when he became a new Serbian Patriarch. During the office of Varnava, the dioceses of Zagreb and Mukacheve was formed. Between 1931 and 1937, the Serbian Church consisted of 27 dioceses and a vicariate in Skadar, Albania. Church life was on the move in all regions. Many monasteries, churches and church buildings were erected, some of these being the present Patriarchate building in Belgrade, Vavedenje Monastery, etc. The construction of the edifice of the great Temple of Saint Sava was initiated in Belgrade (one of the largest churches in the world). Varnava firmly resisted the introduction of legislation giving greater privileges to the Roman Catholic Church not in Yugoslavia in general, but in Serbia in particular (hence The Concordat Crisis). He maintained that these would certainly undermine the positions of both the Serbian Orthodox Church and those of other faiths in the country. He died unexpectedly during the night between July 23–24, 1937 when the Concordat legislation was carried into Parliament. The Holy Synod was also against government pro Concordat policy, and the government was soon forced to withdraw this new legislation. It is believed that Patriarch Varnava was poisoned because of his struggle against Concordat, and his death is still unresolved. He was the great uncle of performance artist Marina Abramović. Patriarch Varnava was awarded Order of the White Eagle and a number of other decorations.