Кіріспе

Корей генералы (948–1031)

Кан Кам Чан (강감찬; 22 желтоқсан 948 – 9 қыркүйек 1031) – Корё әулетінің (918–1392) алғашқы жылдарындағы ортағасырлық корей мемлекеттік қызметкері және әскери қолбасшы. Ол карьералық ғалым және мемлекеттік қызметкер болғанымен, үшінші Корё-Хитан соғысындағы әскери жеңістерімен ең көп танымал. Кан Цзинью Канг руынан шыққан.

Ерте өмір

Канг 948 жылы 22 желтоқсанда Геумджу (қазіргі Сеулдегі Гванак гу) аймағындағы көрнекті аристократиялық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі де Горёо патшасы Тэхоға қызмет еткен және жаңа династия құруға, Корея түбегін біріктіруге көмектескені үшін марапатталған. Аңыз бойынша, ол туған күні үйіне метеор құлап, патшаның кеңесшісі келген. Ол жаңа туған сәбидің ұлы болатынын және ұзақ уақыт есінде қалатынын болжаған. Канг Кам Чанның туған жері Сеулдегі екінші желідегі Наксонгда станциясының жанындағы Наксонгда (құлаған жұлдыз орны) деп аталады. Бала кезінде Канг жасына қарағанда кішкентай болған, бірақ ерте жасынан-ақ көшбасшылық қасиеттері мен адалдығын көрсеткен. Жеті жасында ол әкесінен Конфуций философиясын, әскери тактиканы және жекпе-жек өнерін үйрене бастады. 964 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол отбасын тастап, елді аралап саяхаттады. 983 жылы мемлекеттік қызмет емтиханында ең жоғары ұпал алып, отыз алты жасында мемлекеттік қызметкер болып тағайындалды. 992 жылы ол король сарайына білім министрінің орынбасары болып кірді.

Горье-Хитан соғыстары

993 жылы Ляо әулеті генерал Сяо Пайяға Горёоға шабуыл жасауға бұйрық берді. Патша сарайындағы шенеуніктердің пікірлері екіге бөлінді: хитандықтарға қарсы күресу керек пе, әлде олармен келіссөздер жүргізу керек пе. Канг келіссөздерді қолдады, және патша да осыны ресми шешім ретінде бекітті. Со Хŭи Корея елшісі ретінде генерал Сяоға жіберілді, ал сәтті келіссөздер хитан әскерлерінің қайтарылуына және Ляо мен Горёо арасындағы достық қарым-қатынас орнатуға әкелді. 1004 жылы хитандықтар Қытайдың Сун әулетін жеңіп, императорын хитандықтарға салық төлеуге мәжбүр етті. Сун жеңілгеннен кейін, хитандықтарға қарсы қалған жалғыз қауіп – Горёо болды. 1009 жылы Горёо генералы Канг Чо үкіметке қарсы төңкеріс жасады; ол патша Мокчонды тақтан түсіріп, өлтірді, содан кейін әскери билік орнатылып, хитандықтармен бейбіт қарым-қатынас бұзылды. Хитандықтар мұны Горёоға шабуыл жасауға себеп деп қарастырды және 1010 жылы Ляо императоры Шенцзун 400 000 сарбаздық контингентпен жетекшілік етіп, Горёоға кең ауқымды шабуыл жасады. Бес ірі шайқаста ауыр шығынға ұшыраған хитандықтар ақыры Горёо әскерін жеңіп, олардың қолбасшысы генерал Канг Чоны өлімге кесті. Бірақ Канг Камчхан патша Хёнчонға шабуылдаған Ляо әскерлеріне қарсы берілмеу үшін сарайдан қашуға кеңес берді. Патша Кангтың кеңесін тыңдап, өртенген астанадан қашып құтылуға үміттенді. Кореялық партизандық қозғалыс хитандықтарды мазалап, Шенцзунның әскерін кері қайтаруға мәжбүр етті. Хитандықтар соғыстан ешқандай пайда көре алмады, керісінше, құнды ресурстарды бекер жұмсап, мемлекеттік қазынаны азайтып алды. Осылайша екі ел арасындағы тағы бір қанды соғыс күтіліп тұрды, ал шиеленіс үшінші Горёо-Хитан соғысына әкелді. 1011 жылы хитандық шабуыл аяқталғаннан кейін Канг Халлим академиясының эдикт иегері (한림학사 승지) болып тағайындалды. 1018 жылы Ляо әкімшілігінің бұйрығымен генерал Сяо Байя 100 000 сарбаздық контингентпен Горёоға жорық жасады. Бұл жолы көптеген шенеуніктер патшаны бейбіт келіссөздерді бастауға шақырды, себебі Екінші Горёо-Хитан соғысының салдары өте ауыр болды, Горёоның қалпына келуі қиын болды. Алайда Канг патшаға Ляоға қарсы соғыс жариялауға кеңес берді, өйткені жау контингенті бұрынғы шабуылдарға қарағанда әлдеқайда аз болды. Ол соғыс барысында жетпіс бір жасында әскери министрдің орынбасары болуға ерікті болды. Ол 208 000-ға жуық сарбазды Горёо-Ляо шекарасына бастап барды. Соғыстың алғашқы шайқасы Хынхваджин шайқасы болды, ол хитандықтар суды кесіп өтетін кезде өзенді бұғаттап, бөгетті қирату арқылы Горёоның маңызды жеңісі болды. Алайда генерал Сяо астана Каэгёнды басып алу үмітінен айнымады және оңтүстікке қарай жорығын жалғастырды. Кейін Сяо міндетті орындау мүмкін емес екенін түсініп, кері шегінуге шешім қабылдады. Генерал Канг хитан әскері соғыстан шегінетінін білді және оларды 1019 жылы Гвижу бекінісінде күтіп алды, онда ол кері қайтып келе жатқан хитандықтармен кездесті. Аштықтан қиналып, рухы құлаған хитандықтар Горёо әскерінен жеңіліске ұшырады. Тек генерал Сяо мен аздаған тірі қалғандар ғана жойқын жеңілістен құтыла алды. Бұл шайқас Гвижу шайқасы деп танылды. Генерал Канг астанаға оралып, елді құтқарған әскери батыр ретінде зор құрметпен қарсы алынды. Соғыстан кейін 1020 жылы Канг өте қарт болғандықтан, ұлттық батыр атанғаннан кейін әскери және үкіметтік қызметтен зейнетке шықты. Ол 1030 жылы, өлімінен бір жыл бұрын Жоғарғы канцлер болып тағайындалды.