Алексей Кузнецов: Сталиннің саяси қуғынының құрбаны
Alexey Kuznetsov
Алексей Кузнецов – кеңестік мемлекет қайраткері, жоғары шенді әскери қызметкер. Ленинград облысындағы саяси қуғын-сүргін кезеңінде өркендеген саяси мансап туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алексей Александрович Кузнецов (20 ақпан 1905 жыл [ескі стиль бойынша 7 ақпан 1905 жыл] – 1 қазан 1950 жыл) – кеңес мемлекет қайраткері, КПСС функционері, генерал-лейтенант және КПСС Орталық комитетінің мүшесі (1939–1949). Еуропалық Ресейдің Новгород провинциясындағы Боровичи қаласында туған, ол жасөспірім кезінде жергілікті ағаш кесу зауытында жұмыс істей бастады. 1924–1932 жылдары Новгород және Нижний Новгород облыстарында комсомол ұйымдастырушысы болды. 1932 жылы Ленинградқа (Санкт-Петербург) партияның кіші лауазымды қызметкері ретінде ауыстырылды, бірақ Ұлы тазалау кезінде жоғары лауазымды шенеуніктер тұтқындалғанда тез өркендеді. 1937 жылдың тамызында Ленинград КПСС қалалық комитетінің (горком) және облыстық комитетінің (обком) екінші хатшысы (басшының орынбасары) болып тағайындалды, бұл оны Андрей Ждановтың басшылығымен Ленинград облысындағы екінші тұлға етті. 1937 жылдың 19 қарашасында Волховский ауданындағы қоғамдық жиында сөйлеген сөзінде ол: «Жолдас Ждановтың басшылығымен жұмыс істеуді үлкен бақыт деп санаймын. Оның басшылығымен, мен зұлым фашистік агенттерді, Троцкишіл Бухарин саботажшыларын және тыңшыларды талқандайтын болып, біздің ұлы коммунистік партиямыздың тазалығы үшін күресемін» деді. 41 жасында ол шамамен тоғыз ең қуатты кеңес шенеунігінің «ішкі шеңберіне» енді, бірақ «Кузнецовтың жоғарылауы оны сталиндік ормандағы ең қатыгез жыртқыштардың – Берия мен Маленковтың өшпес жеккөрінішіне ұшыратты».
Alexey Alexandrovich Kuznetsov (Ru:Алексей Александрович Кузнецов) (20 February 1905 [O. S. 7 February 1905] – 1 October 1950) was a Soviet statesman, CPSU functionary, Lieutenant General and member of CPSU Central Committee (1939–1949). Born in Borovichi, in the Novgorod province of European Russian, he started work as teenager in a local sawmill. In 1924 32, he was an organiser of Komsomol in the Novgorod and Nizhny Novgorod provinces. In 1932, he was transferred to Leningrad (St Petersburg) as a minor party official, but rose quickly during the Great Purge, as more senior officials were arrested. In August 1937, he was appointed Second Secretary (deputy leader) to Leningrad CPSU gorkom (city committee) and obkom (oblast committee) making him second in command of the Leningrad province, under Andrei Zhdanov. On 19 November 1937, speaking at a public meeting in Volkhovsky District, he declared: "I consider it a great happiness to work under the leadership of Comrade Zhdanov. Under his leadership, I will continue to smash vile fascist agents. Trotskyist Bukharin saboteurs and spies, and fight for the purity of the ranks of our great communist party." Aged 41, he was now part of the 'inner circle' of the roughly nine most powerful Soviet officials, but "Kuznetsov's promotions earned him the undying hatred of the two most vindictive predators in the Stalinist jungle: Beria and Malenkov."
Тұтқындалу және өлім
Кузнецовтың саяси ұстанымы 1948 жылғы тамыз айында Ждановтың қайтысынан кейін ашыққа шықты. 1949 жылғы 15 ақпанда ол қызметтен алынып, «большевик емес бұрылыс» жасады деген айып тағылды. Мүмкін, Кузнецов Кировтың өліміне қатысты зерттеу жүргізгендіктен осы жағдайға ұшыраған болуы мүмкін. Сталиннің осы кісі өлтіруге қатысы бар деген күдік әлі де толыққанды зерттелмеген, бірақ оған және Ленинград партия ұйымының екі басшысы – М.И. Родионов пен П.С. Попковқа қарсы ресми айып – Ленинградта рұқсатсыз ірі жәрмеңке ұйымдастырғандары және Орталық Комитетті сынап, Ленинградтың арнайы қорғаушылары ретінде көрсеткендері болды. Ол КОКП-ның Қиыр Шығыс бюросының хатшысы болып тағайындалды. Кузнецов 1954 жылы Сталиннің қайтысынан және Берияның тұтқындалуынан кейін қайтыс болғаннан соң ақталуға ие болды.
Kuznetsov's political position became exposed after the death of Zhdanov, in August 1948. On 15 February 1949, he was sacked and accused of 'non Bolshevik deviation". This may have been because Kuznetsov had been digging into Kirov's death – suspicion of Stalin’s involvement in this murder has never been put to rest though the official charge against him, and two leaders of the Leningrad Party organisation , M. I. Rodionov and P. S. Popkov was that they had organised a Wholesale Fair in Leningrad without proper approval and that they had denigrated the Central Committee and had presented themselves as special defenders of Leningrad. He was appointed Secretary of the Far Eastern Bureau of the CPSU. Kuznetsov was rehabilitated posthumously in 1954 after the death of Stalin and arrest of Beria.
Отбасы
Кузнецовтың Валерий есімді ұлы мен Алла есімді қызы болды. Алла әкесі құлаған кезде Анастас Микоянның ұлы Серго Микоянға күйеуге берілді. Көзге түсетіні, Микоян отбасы 1949 жылдың 18 ақпанында өткен тойды тоқтатуға әрекет етпеді. Кузнецов қызының қауіпке түсуінен сескенгенімен, тойға қатысты.
Kuznetsov had a son, Valery, and daughter Alla. Alla was engaged to Sergo Mikoyan, son of Anastas Mikoyan at the time of her father's downfall. Unusually, the Mikoyan family did not attempt to stop the wedding, on 18 February 1949. Kuznetsov went to the wedding, despite his fear that he might be putting his daughter at risk.