Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстың жойылған түрі
Extinct species of bird
Кауаи ʻōʻō (/k//ɑː/'/w//ɑː//.//iː// /'/oʊ//.//oʊ/) немесе ʻōʻōʻāʻā (Moho braccatus) – Гавайи аралдарындағы Mohoidae құстар тұқымдасының ʻōʻō (Moho) туысының соңғы өкілі. Бүкіл тұқымдас қазір жойылды. Бұрын ол Австралия-Тынық мұхиты балжегіштер (Meliphagidae тұқымдасы) құрамына жатқан деп есептелген. Бұл құс Кауаи аралының эндемигі еді. ХХ ғасырдың басына дейін аралдың субтропикалық ормандарында кең таралған, содан кейін саны азая бастады. Соңғы рет 1985 жылы көрілді, ал дыбысы 1987 жылы естілді. Оның жойылу себептеріне хищниктердің (мысалы, полинезиялық егеуқұйрық, кішкентай үнді мангусты және үй шошқасы), масалар арқылы таралатын аурулар және мекендеу ортасының жойылғандығы жатады. Бұл 15-20 миллион жыл бұрын миоцен дәуірінде пайда болған Mohoidae тұқымдасының соңғы тірі қалған мүшесі болды, ал Кауаи ʻōʻō-ның жойылуы – 500 жылдан астам уақыт ішіндегі құстар тұқымдасының толық жойылуының жалғыз жағдайы.
The Kauaʻi ʻōʻō (/k//ɑː/'/w//ɑː//.//iː// /'/oʊ//.//oʊ/) or ʻōʻōʻāʻā (Moho braccatus) was the last member of the ʻōʻō (Moho) genus within the Mohoidae family of birds from the islands of Hawaiʻi. The entire family is now extinct. It was previously regarded as a member of the Australo Pacific honeyeaters (family Meliphagidae). The bird was endemic to the island of Kauaʻi. It was common in the subtropical forests of the island until the early twentieth century, when its decline began. It was last seen in 1985, and last heard in 1987. The causes of its extinction include the introduction of predators (such as the Polynesian rat, small Indian mongoose, and the domestic pig), mosquito borne diseases, and habitat destruction. It was the last surviving member of the Mohoidae, which had originated over 15 20 million years previously during the Miocene, with the Kauaʻi ʻōʻō's extinction marking the only extinction of an entire avian family in over 500 years.
Этимология
Гавайлықтар бұл құсты ʻōʻō ʻāʻā деп атаған, мұнда ʻōʻō – гавайи тілінен алынған, олардың шақыру дыбысын имитациялайтын сөз, ал ʻāʻā – «кәп» деген мағына береді.
The native Hawaiians named the bird ʻōʻō ʻāʻā, from the Hawaiian word ʻōʻō, an onomatopoeic descriptor from the sound of their call, and ʻāʻā, meaning dwarf.
Сипаттама
Бұл құс Гавайидің ең кішкентай ʻōʻō түрлерінің бірі болды, мүмкін ең кішкентай түрі, ұзындығы 90 см-ден сәл ғана астам. Биік орманды аймақтарда ағаштардың қуыстары болмағандықтан, оялар жасау мүмкіншілігі аз немесе мүлдем болмады. 1960 жылдардың басында құстың шамамен 34 тірі жеке данасы болған деп есептелді. 1970 жылдары құстың жалғыз белгілі видеожазбасын Джон Л. Синкок Super 8 түсірілімде сақтаған, сондай-ақ бірнеше ән жазбалары жасалды (Гарольд Дуглас Пратт-младший осы жазбаларды жасауға қатысқандардың бірі еді). 1981 жылы бір жұп құс табылған. Соңғы соққыны Ива және Иники дауылдары болды, олар бір-бірінен он жылдай уақыт аралығында келді. Олар әлі қуыстары бар көптеген ескі ағаштарды жойды және екінші дауыл келгенде ағаштардың өсуіне кедерес келтірді, нәтижесінде түр жойылып кетті. Соның салдарынан соңғы аналық құс жоғалып кетті (вероятно, Ива дауылынан қаза тапқан). Еркек құс соңғы рет 1985 жылы көрінген, ал соңғы дыбыс жазбасын 1987 жылы Дэвид Бойнтон жасады. 1989 жылғы сәтсіз экспедициялар мен 1992 жылғы Иники дауылынан кейін, IUCN 2000 жылы осы түрді жойылған деп жариялады. Дегенмен, кейбіреулер бұл түрдің із-түзсіз қалып, әлі де тірі қалған болуы мүмкін деп санайды, өйткені ол бұрын екі рет жойылған деп жарияланған: бір рет 1940 жылдары (кейін 1960 жылы қайта табылды) және тағы бір рет 1960 жылдардың соңынан 1970 жылдардың басына дейін, оны жабайы табиғатты зерттеуші Джон Синкок қайтадан тапқан. Алайда, оның дауысы өте қатты және ерекше, ал 1989-2000 жылдар аралығында жүргізілген қарқынды іздеулер нәтижесіз аяқталды. 2021 жылы АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі оны жойылған деп жариялауды ұсынды. 2023 жылдың қазан айында ол жойылған деп жарияланды және Құрлыға жататын түрлер туралы заңнан алынып тасталды.
This bird was among the smallest of the Hawaiian ʻōʻōs, if not the smallest species, at just over in length. Higher elevation forests lack tree cavities, so few, if any, nests could be made. As of the early 1960s, the bird had an estimated population of about 34 living individuals. In the 1970s, the only known footage of the bird was filmed by John L. Sincock on Super 8 film and several song recordings were made as well (with Harold Douglas Pratt Jr. being one of the people involved in recording the songs). In 1981, a pair was found. The final blows were two hurricanes, Iwa and Iniki, occurring within ten years of each other. They destroyed many of the old trees that still had cavities, and prohibited tree growth when the second one arrived, causing the species to disappear. As a result, the last female bird disappeared (likely killed by Hurricane Iwa). The male bird was last sighted in 1985, and the last sound recording was made in 1987 by David Boynton. After failed expeditions in 1989 and Hurricane Iniki in 1992, the species was declared extinct by the IUCN in 2000. It is still believed by some that the species may survive undetected, as it had already been proclaimed extinct twice: once in the 1940s (later rediscovered in 1960) and again from the late 1960s to the early 1970s, being rediscovered by the wildlife biologist John Sincock. However, it has a loud and distinctive call, and intensive surveys that occurred from 1989 to 2000 failed to find any. In 2021, the United States Fish and Wildlife Service proposed declaring it extinct. In October 2023, it was declared extinct and delisted from the Endangered Species Act.