Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пандульф I Темірбас (шамамен 925 жылы туған – 981 жылдың наурыз айында қайтыс болған) – 943 (немесе 944) жылдан өліміне дейін Беневенто және Капуа князі болды. 967 жылы Сполето және Камерино герцогы атанды, ал 977 немесе 978 жылы Салерно князі болды. Ол Италия түбегіндегі Ломбард және Каролинг билігі құлағаннан кейінгі ғасырларда Византиялықтар мен сарациндермен Меццогиорноны бақылау үшін күресте маңызды ақсүйек болды. 981 жылдың наурыз айында қайтыс болғанға дейін Италияның оңтүстік жартысының көбісіне иелік етті. Ол Санчо I-нің арғы атасы болды.
Pandulf I Ironhead (born c. 925 – died March 981) was the Prince of Benevento and Capua from 943 (or 944) until his death. He was made Duke of Spoleto and Camerino in 967 and succeeded as Prince of Salerno in 977 or 978. He was an important nobleman in the fight with the Byzantines and Saracens for control of the Mezzogiorno in the centuries after the collapse of Lombard and Carolingian authority on the Italian Peninsula. He established himself over almost the whole of the southern half of Italia before his death in March 981. He was an ancestor of Sancho I.
Бірлескен басқару
Оның анасы Ивантия еді. Ол 943 жылдан бастап, әкесі Ландульф II-мен бірге биледі, оның атасы Ландульф I қайтыс болғаннан кейін, ал 959 жылдан бастап ағасы Ландульф III-мен бірге биледі. Шамамен 955 жылы Рим папасы Иоанн XII римдіктер, тоскандықтар және сполетандықтардан әскер жинап, Ландульф II мен Пандульфқа қарсы аттанды, бірақ Салерноның Гизульф I оларға көмектесіп, шайқас болмады. Папа мен Гизульф Террачинада келісімге келді. Осыдан кейін Гизульф пен Пандульфтың одағы нығайды.
His mother was Yvantia. He co reigned with his father, Landulf II, from 943, when his grandfather Landulf I died, and with his brother Landulf III from 959. Sometime about 955, Pope John XII led an army of Romans, Tuscans, and Spoletans against Landulf II and Pandulf, but Gisulf I of Salerno came to their rescue and no battle was given. The pope and Gisulf made a treaty at Terracina. Gisulf and Pandulf had a strong alliance after that.
Жалғыз басқару
961 жылы Ландульф II қайтыс болды, ал Пандульф пен оның інісі жалғыз ханзадалар болды, бірақ Пандульф ағасы әлдеқайда ықпалды болды. Дегенмен, Chronicum Salernitanum бірлесіп билеуді және 900 жылы Атенульф I жариялаған біріккен Капуа-Беневентоның бөлінбеу принципін растайды, ол Beneventanorum principatum eius filii Pandolfum et Landulfum bifarie regebant . communi indivisoque iure деп жазған, яғни «Беневенто княздығы Пандульф пен Ландульф бірлесіп, бөлінбейтін ортақ билікпен басқарылды». Алайда, бұл жүйе ақырында құлдырап, Пандульф Капуада, ал Ландульф Беневентода билік етті. Хроникада Пандульф tenuit principatum una cum suo germanus annos octo, яғни «княздықты інісімен бірге сегіз жыл бойы басқарды» деп жазылған.
In 961, Landulf II died and Pandulf and his brother became sole princes, though the elder Pandulf was by far the more domineering. The Chronicum Salernitanum affirms the co regency, however, and the principle of the indivisibility of the united Capua Benevento as declared by Atenulf I in 900, when it says Beneventanorum principatum eius filii Pandolfum et Landulfum bifarie regebant . communi indivisoque iure, that is "the Beneventan principality was reigned in jointly by Pandulf and Landulf under indivisible common jurisdiction." However, this system eventually collapsed and Pandulf ruled in Capua while Landulf ruled in Benevento. The Chronicum says Pandulf tenuit principatum una cum suo germanus annos octo, that is, "held the principality solely with his brother for eight years."
Папаның қамқорлығы
965 жылдың соңында Римде болған көтеріліс папа Иоанн XIII-ті тақтан түсірді, ол тұтқынға алынып, Кампанияда түрмеге жабылды. Қалай қашқан жолымен құтылған жоқ, не босатылған жоқ, көп ұзамай Капуаға жетіп, Пандульфтан қорғау сұрады, ол оған қуана көмектесті. Оның орнына, және қала тұрғындарының ықыласы үшін, ол Капуаны архиепископтыққа дейін көтерді және Пандульфтың бауыры Иоаннға паллий сыйлады. Он айдық жер аударылыстан кейін, Римде тағы бір көтеріліс болды, бұл оралуға мүмкіндік берді, ал Пандульф папаны Капуалық қауіпсіздік күшімен қайтарды.
Late in 965, a rebellion in Rome overthrew Pope John XIII, who was arrested and carted off to imprisonment in Campania. Whether he escaped or was released, he arrived in Capua not much later, seeking the protection of Pandulf, who gladly gave it. In return, and for the favour of the citizens, he erected Capua into an archdiocese and gave Pandulf's brother John the pallium. After ten months of exile, another revolt in Rome gave opportunity for return and Pandulf sent the pope back with a Capuan escort.
Императордың ықыласы
967 жылы император Оттон I Римге келіп, Пандульфқа Сполето және Камериноның бос герцогтықтарын берді және оны Византия империясына қарсы соғыс жүргізумен тапсырды. Пандульф пен Ландульф сол кезде императорға Салерноның князі Гизульфті таныстырды. Олар кейін 968 жылғы императорлық жорыққа қатысты, бірақ Ландульф ауруға шалдығып, Беневентода қайтыс болды, екі ұл қалдырды: Пандульф және Ландульф. Пандульф Темірбас ағасының өлімі туралы хабарды Калабрия шекарасында императормен бірге естігенімен, ол дереу Беневентоға оралды және императорлық жорыққа қайта қосылар алдында Санкта-София шіркеуінде князьдік тәжін киген үлкен ұлы Ландульфты өзімен бірге билеуге тағайындады. Сол жылы Отто Бари қамалын Пандульфқа тапсырды, бірақ ломбард Бовино шайқасында (969) византиялықтарға түсті және Константинопольде түрмеге қамалды. 970 жылы ол болмағанда византиялықтар Капуаны қоршады, ал Неапольдің II Маринусы аймақты тонады. Кейіннен Византия императоры Иоанн Цимисцес Теофануды Оттонның ұлы Оттон II-ге үйлендіру шартымен босатып жіберді. Оның болмаған уақытында ұлы княздық Беневенто архиепископы Ландульф I және жас Ландульф, Пандульфтың әйелі Алоараның көмегімен басқарылды. Беневенто 969 жылы архиепископтыққа дейін көтерілді.
In 967, the Emperor Otto I came down to Rome and granted Pandulf the vacant Duchy of Spoleto and Camerino and charged him with prosecuting the war against the Byzantine Empire. Pandulf and Landulf introduced Prince Gisulf of Salerno to the emperor at this time. They then took part in the imperial campaign of 968, but Landulf retired in illness and died at Benevento leaving two sons: Pandulf and Landulf. Even though Pandulf Ironhead was with the emperor on the border of Calabria when news of his brother's death reached him, he quickly returned to Benevento and associated with him his own eldest son Landulf, who was crowned prince in the church of Sancta Sophia, before rejoining the imperial campaign. In that year, Otto left the siege of Bari in the charge of Pandulf, but the Lombard was captured in the Battle of Bovino (969) by the Byzantines and jailed in Constantinople. In 970, during his absence, the Byzantines besieged Capua and Marinus II of Naples ravaged the countryside. He was released later in the deal in which the Byzantine emperor John Tzimisces gave Theophanu in marriage to Otto's son Otto II. During his absence, the great principality had been administered by Landulf I, Archbishop of Benevento, and the young Landulf, with help from his mother, Pandulf's wife, Aloara. Benevento had been made an archdiocese in 969.
Гректердің құлдырауы және Ломбардтардың бірігуі
960 жылдары Византия Салернодағы неміс ықпалын ығыстыруға тырысты, осы мақсатта неміс жақтасы папа Иоанн XIII-ті уақытша құлатқан болуы мүмкін. Алайда, Салерно князі Гизульф гректермен де, оның ломбард көршісі Пандульфпен де одақтас болды, оны ол бірнеше жыл бұрын құтқарып, ол шын мәнінде неміс жақтасы және гректерге қарсы болған еді. 973 жылы Пандульфтың туысы Концалық Ландульф Гизульфты биліктен алып тастағаннан кейін, Пандульф Гизульфті өзінің вассалы ретінде қайта орнатты. 977 немесе 978 жылы Гизульф баласыз қайтыс болғаннан кейін, Пандульф бұрынғы келісім бойынша Салернода билікке ие болды. Гректердің саясаты толық сәтсіздікке ұшырады, ал Пандульф (және оның немістері) Оңтүстік Италияда жеңіске жетті. Ол Ломбардтың Беневенто, Капуа және Салерно княздықтарын біріктіріп, тіпті Сполето мен Камериноны да бағындырды. Ол солтүстікке Тосканаға, оңтүстікке Таранто шығанағына дейін созылған кең аумақты басқарды. 978 жылы Пандульф Монте-Сант-Анджело-суль-Гарганоның қасиетті орыны Беневенто архиепископтығына тиесілі екенін растады. Бұл оқиғаға византиялық екі шенеунік куә болды. Пандульфтың жерлері ұлдары арасында бөлісті, олар мұра үшін үздіксіз соғысты. Оның ұлы Ландульф IV Капуа мен Беневентоны, ал Пандульф II Салерноны алды. Бірақ 981 жылы Оттон II Римге келді, ал Сполето Камерино герцогы Трасимунд IV-ке берілді. Содан кейін Пандульфтың сіңілі баласы Пандульфқа Ландульфтың жерінен бөліп Беневенто берілді, ал Ландульф Капуаны өзінде қалдырды. Ақырында, Амальфидің Мансо I Салерноның кіші Пандульфін жеңіп алды және император растады. Пандульфтың тағы бірнеше ұлы болды: Капуада Ландульф IV-тің орнын басып алған Ландульф; Ландульфтың орнын басып алған Лайдульф; және 982 жылдың 13 шілдесінде Стило шайқасында қаза тапқан Атенульф.
In the 960s, Byzantium had been trying to supplant German influence in Salerno and to this end may have engineered the rebellion which temporarily unseated John XIII, a pro German pope. Prince Gisulf of Salerno, however, was allied both to the Greeks and to his Lombard neighbour Pandulf, whom he had rescued some years before and who was, in fact, staunchly pro German and anti Greek. When Gisulf was deposed and removed from office by Pandulf's cousin, Landulf of Conza, in 973, Pandulf restored Gisulf as his vassal. When Gisulf died childless in 977 or 978, Pandulf succeeded in Salerno as per their prior agreement. The policy of the Greeks was a thorough failure and Pandulf (and his Germans) was the winner in southern Italy. He had united all three of the Lombard principalities – Benevento, Capua, and Salerno – and had even gained Spoleto and Camerino. He ruled a large bloc of territories that stretched as far north as Tuscany and as far south as the Gulf of Taranto. In 978, Pandulf confirmed that the Sanctuary of Monte Sant'Angelo sul Gargano belonged the archbishopric of Benevento. This act was witnessed by two Byzantine officials. Pandulf's lands were partitioned among his sons, who fought endlessly over the inheritance. His son Landulf IV received Capua and Benevento and Pandulf II received Salerno. Otto II came down to Rome in 981, however, and Spoleto was given to Thrasimund IV, Duke of Camerino. Then, Pandulf's nephew Pandulf was given Benevento in a partition of Landulf's territory, in which Landulf kept Capua. Finally, Manso I of Amalfi dispossessed the younger Pandulf of Salerno and was confirmed by the Emperor. Pandulf had several other sons: Landenulf, who succeeded Landulf IV in Capua; Laidulf, who succeeded Landenulf; and Atenulf, who died at the Battle of Stilo on 13 July 982.