Анна Карлссон: Швеция саяхаты және даму министрінің өмірбаяны

Кіріспе

Швед саясаткері, Ұлттық партия саясаткері

Анна Гунилла Карлсон – швед саясаткері және Ұлттық партияның мүшесі. Ол 2006 жылдан 2013 жылға дейін халықаралық даму және ынтымақтастық министрі, 2002 жылдан 2013 жылға дейін шведтік Риксдагтың депутаты және 2003 жылдан 2015 жылға дейін партия төрағасының орынбасары болды.

Ерте өмір

Карлссон Сканнедегі Лунд қаласында туып өскен. Бір кезде ол осы округтегі Ұлттық жеке жастар лигасының төрағасы болды. Ликсель шайқасында қазіргі партия жетекшісі Фредерик Райнфельдт Жастар лигасының төрағасы болып сайланғанда, Карлссон төрағаның орынбасары болып сайланды.

1995-2002 жылдары Еуропа Парламенті мүшесі

Аудитор болып жұмыс істегеннен кейін Карлссон 1994 жылы Модераттық партия кеңсесіне қосылды. 1995 жылы ол Еуропалық парламентке сайланды және 2002 жылға дейін қызмет етті. Парламентте ол Экономикалық және валюталық мәселелер жөніндегі комитетте, сондай-ақ өнеркәсіптік саясат комитетінде (1995-1999) және Сыртқы істер, адам құқықтары, ортақ қауіпсіздік және қорғаныс саясаты комитетінде (1999-2002) жұмыс істеді. Комитеттердегі жұмысынан өзге, ол 1995 жылдан 1997 жылға дейін Еуропалық экономикалық аймақ (ЕЭА) Парламенттік бірлескен комитетіне парламенттік делегациясының төрағасының орынбасары болды.

Ұлттық саясаттағы мансап

2002 жылғы ұлттық сайлауда Карлссон Стокгольмден Риксдагқа сайланды. 1999 жылы ол Модеративтік партия төрағасының орынбасары болып сайланды. Швед оппозициялық партиялары арасындағы ынтымақтастық күшейген кезде Карлссон сыртқы саясатты үйлестіретін топқа жетекші етіп тағайындалды. Бұл, 2006 жылғы сайлауда «Швеция үшін одақ» партиясы жеңіске жеткеннен кейін оның Сыртқы істер министрі лауазымына үміткер болуы мүмкін деген болжамдарға әкелді. Эстергётландтан Модеративтік партиясының бірнеше Риксдаг мүшелері отставкаға кеткеннен кейін, ол 2006 жылы туған жерінде сайлауға қатысуға шешім қабылдады. Ішкі сайлауда жеңіске жеткенімен, Гуннар Аксеннен кейін тізімде екінші орынға қойылды, бірақ партия округтен үштен төрт орынға өскенде қайта сайлануға жетті. Ол Стокгольмнің сыртындағы Тиресёде тұруын жалғастыруда. 2007 жылдан бастап Карлссон Дэнни Лейпцигер мен Хайдемари Вейцзорек Зейл төрағалық еткен Дүниежүзілік банк тобының Әйелдердің экономикалық мүмкіндіктерін арттыру жөніндегі Жоғары деңгейдегі кеңесінің мүшесі болды. Министр ретінде Карлссон Стокгольмде орналасқан Климаттың өзгеруі және даму жөніндегі комиссияға (CCCD) төрағалық етті, ол 13 халықаралық сарапшыдан тұратын және 2007 жылы швед үкіметі климаттың өзгеруіне елдердің қалай бейімделе алатынын қарау мақсатымен құрылған орган еді. Комиссияның соңғы есебінде 2009 жылы климаттың өзгеруінен қазірдің өзінде зардап шегіп жатқан кедей елдердің бейімделуі мен оған төтеп беруі үшін шұғыл түрде 2 миллиард долларға дейін қаржы қажет екені ұсынылды. 2009 жылдың қыркүйегінде Карлссон, гуманитарлық көмек және азаматтық қорғау жөніндегі Еуропалық комиссар Карел Де Гухтпен бірге Зимбабве президенті Роберт Мугабемен келіссөздер жүргізу үшін делегацияны басқарды. Кездесуде оған және оның 200-ден астам саяси одақтастарына, сондай-ақ байланысты компанияларға қарсы Еуроодақтың санкцияларын алып тастау мәселесі талқыланды. Ол және оның Zanu PF партиясы жылдар бойы осы шаралар Зимбабве экономикасының құлдырауына тікелей себеп болды деп мәлімдеп келді. BBC хабарлағандай, Еуроодақ бұл пікірге келіспеді және сол кезде санкциялар мәселесін келіссөздерге қоймады. 2013 жылдың 17 қыркүйегінде швед Риксдағы жазғы демалыстан кейін жұмысын бастағанда премьер-министр Фредрик Райнфельдт Карлссон отставкаға кеткенін және ол таңертең бұл өтінішті қабылдағанын мәлімдеді. Содан кейін ол швед Риксдасындағы өкілдігінен бас тартты.

In the 2002 national elections, Carlsson was elected to the Riksdag for Stockholm. In 1999, she was elected vice chairman of the Moderate Party. With the growing co operation between the Swedish opposition parties, Carlsson was appointed to head the group co ordinating foreign policy. This led to speculation about her being a possible candidate to the office of Minister for Foreign Affairs after Alliance for Sweden's victory in the 2006 election. With a number of the Moderate Party Riksdag members from Östergötland resigning, she decided to stand in her home county in 2006. While she won the internal primaries, she was only placed second on the list after Gunnar Axén, but comfortably reached re election as the party went from three to four seats from the county. She continues to make her home in Tyresö outside Stockholm. From 2007, Carlsson was a member of the World Bank Group’s High Level Advisory Council on Women's Economic Empowerment, which was chaired by Danny Leipziger and Heidemarie Wieczorek Zeul. In her capacity as minister, Carlsson also chaired the Stockholm based Commission on Climate Change and Development (CCCD), a body made up of 13 international experts and established by the Swedish government in 2007 with the aim of looking at how countries can adapt to climate change. In its final report, the commission recommended in 2009 that poor countries already suffering from the impact of climate change urgently need up to $2 billion to help adjust and cope. In September 2009, Carlsson led, together with Karel De Gucht, European Commissioner for Humanitarian Aid and Civil Protection, a delegation to Zimbabwe for discussions with President Robert Mugabe. This was to discuss the lifting of targeted EU sanctions against him and more than 200 of his political allies and related businesses. He and his Zanu PF party have for years loudly argued that these measures are directly responsible for Zimbabwe's economic collapse. The EU team did not buy that argument, and would not even put the sanctions issue on the negotiating table at that time, according to a BBC report. As the Swedish Riksdag convened after the summer on 17 September 2013, Prime Minister Fredrik Reinfeldt announced that Carlsson had submitted her resignation and he had accepted the resignation earlier that morning. Subsequently, she resigned her seat in the Swedish Riksdag.

Халықаралық дамудағы мансап

2012 жылдан 2013 жылға дейін министр қызметін атқарған соңғы жылы Карлссон Эллен Джонсон Сэрлиф, Дэвид Кэмерон және басқалармен бірге 2015 жылдан кейінгі даму күнтәртібі жөніндегі жоғары деңгейдегі панельде қызмет етті. Бұл панель БҰҰ Бас хатшысы Пан Ги Мунның 2015 жылға белгіленген Мыңжылдық даму мақсаттарынан кейінгі әлемдік даму күнтәртібін әзірлеу үшін құрылған кеңесші орган болды. Қызметтен кеткеннен кейін Карлссон 2013-2014 жылдар аралығында Африка даму банкінің нашар қызмет ететін мемлекеттер жөніндегі үш мүшелі жоғары деңгейдегі панелінде Тертиус Зонго және Каллисто Мадавомен бірге жұмыс істеді, онда ол Африка мүйісіне қатысты стратегиялар бойынша кеңес берді. 2013-2015 жылдар аралығында ол Джойс Банда, Нкосазана Дламини Зума және Питер Пиот төрағалық еткен ЮНЭЙДС-Ланцет комиссиясының мүшесі болды, комиссияның мақсаты – СПИДті жеңу еді. 2017 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысы Антониу Гутерриш Карлссонды ЮНЭЙДС атқарушы директорының орынбасары – басқару және басшылыққа жауапты, сондай-ақ Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысының көмекшісі қызметіне тағайындады. Мишель Сидибе отставкаға кеткеннен кейін ол 2019 жылдың мамыр айынан тамыз айына дейін уақытша атқарушы директор болып қызмет етті. 2023 жылғы 29 маусымда Швеция үкіметі Карлссонды Швецияның халықаралық даму ынтымақтастығы агенттігінің (SIDA) Басқару кеңесінің жаңа төрағасы етіп тағайындады. Ол 2023 жылғы 1 шілдеде ресми түрде қызметке кірісті.