Кіріспе
Венециялық тарихшы және күнделік жазушы Марин Санудо, итальян тілінде Марино Сануто немесе Сануто Кіші (22 мамыр 1466 – 1536), Венециялық тарихшы және күнделік жазушы. Оның ең маңызды еңбегі – "Диарий" (Күнделіктері), оны Венеция тарихы ретінде жазуды жоспарлаған.
Marin Sanudo, italianised as Marino Sanuto or Sanuto the Younger (May 22, 1466 – 1536), was a Venetian historian and diarist. His most significant work is his Diarii, which he had intended to write up into a history of Venice.
Ерте өмір
Ол Венециялық патриций отбасында, сенатор Леонардо Санутоның ұлы болып дүниеге келді. Сегіз жасында жетім қалған ол, ағасының тиімсіз басқаруы салдарынан мүлкін жоғалтты, ал ағасы соңында отбасын тастап Сирияға кетіп қалды. Осылайша, Сануто көп жыл бойы қаржылық қиындықтармен күресті. Балалық шағының қалған бөлігін ол өзінің ағасы Франческо Санутоның қамқорлығында өткізді, ол оған қаржылық көмек көрсеткен болуы мүмкін. Сануто ерте жастан жазумен айналысты. Он бес жасында ол ежелгі құдайлар мен құдайшалар туралы "Меморабилия Деорум Диарумке" атты еңбегін жазды. 1483 жылы ол ректоридің шешімдеріне шағымдарды қарауға тағайындалған үш синдици инквизиторидің бірі болған туысы Мариомен бірге Истрия және материктік провинцияларға саяхат жасады, және ол күнделігіне өзінің басынан өткендерін жазды. Ол қайда барса да, білімді адамдарды іздеп, кітапханаларды зерттеді және жазуларды көшіріп алды. Бұл саяхаттың нәтижесі оның "Itinerario per la terraferma veneziana" еңбегі мен латын жазуларының жинағы жарық көрді.
Ересектілік
Сануто жиырма жасында ғана (заң бойынша жиырма бес жас болу керек еді) Maggior Consiglio мүшесі болып сайланды және 1498 жылы сенатор атанды; ол сол мәжілістерде айтылған және жасалғанның бәрін жазып алып, мемлекеттің құпия мұрағаттарын қарауға рұқсат алды. Ол құнды кітапхана жинады, ол әсіресе қолжазбалар мен венециялық және шетелдік жылнамаларға бай болды, соның ішінде әйгілі Альтино жылнамасы, ерте венеция тарихы туралы аңыздар жинағы, ол венеция тарихнамасының негізі болды, және сол заманғы барлық білімді адамдармен достық қарым-қатынас орнатты, Алдо Мануцио Анджело Полицианоның еңбектері мен Овидийдің өлеңдерінің басылымдарын оған арнады. Сануто үшін Андреа Навагероның Марко Антонио Сабеллико тоқтаған жерден республика тарихын жазу үшін ресми тарихшы болып тағайындалуы үлкен қасірет болды, ал Навагеро 1529 жылы міндетін орындамай қайтыс болғаннан кейін, оның орнына Пьетро Бембо тағайындалғанда, бұл одан да ауыр тиді. Соңында 1531 жылы сенат оның еңбегінің құнын мойындап, жылына 150 алтын дукаттан зейнетақы тағайындады. Ол 1536 жылы дүние салды.
Жеке өмір
Ол Сесилия Приулиге қысқа ғана уақытқа үйленген, бірақ олардан бала болған жоқ. Ол заңды ұлдары болмай қайтыс болды, тек екі заңсыз қызын қалдырды.