Кіріспе

Гинги, сонымен қатар Сенджи немесе Джинжи деп те аталады, ал бастапқыда Сингапури деп аталған, Үндістанның Тамил Наду штатындағы Вилупурам ауданындағы панчаят кенті. Гинги үш төбенің арасында, 3 шақырымдық шеңберді қамти отырып орналасқан, және Санкарапарани өзенінен батысқа қарай жатыр.

Тарих

Кон әулетінің құрылуы Гинги бекінісін нығайтылған патшалық орталық ретінде орнатып берді. Гинги елі 13-ғасырдың соңы мен 14-ғасырдың бірінші жартысында Хойсалалардың билігіне қарады. Хойсалалардан ол Виджаянагара империясының алғашқы билеушілеріне өтті. Виджаянагара империясының билігі біртіндеп Оңтүстік Үндістанға таралып, Тамил елінің әкімшілігін үш маңызды провинцияға бөлді, олар Наяктарға тапсырылды. Олар Мадурай Наяктары, Танжор Наяктары және Гинги Наяктары болды. Гинги Наяктары және олардың билігі туралы мәліметтер өте аз. 1490-1521 жылдар аралығында билік еткен Чандрагири әулетінен шыққан Тупакула Кришнаппа Наяк Гинги патшаларының Наяк әулетін құрған адам болып есептеледі. Ол 1521 жылға дейін Неллордтан Коллидам өзеніне дейінгі жағалау аймағын басқарған сияқты. Наяктар билігінде бекіністер нығайтылып, қала едәуір кеңейтілді. Гингидің соңғы Наягы 1649 жылдың желтоқсан айының соңында Бижапур сұлтандығының әскеріне қарсы тұрудан бас тартып, бағынды. Бижапурдың түркі-парсы сұлтанының қолға түскен олжасы 20 крой рупиясы және зергерлік бұйымдардан тұрды. Бижапур губернаторларының басқаруымен Гинги жаңа және күшейтілген стратегиялық маңызға ие болды. Бижапур 1677 жылға дейін Сенджи бекінісін иеленді, содан кейін Маратха монархы Чхатрапати Шиваджи Махарадж оны Карнатик жорығында басып алды. Маратхалар оның қорғанысын нығайтып, бекіністерін күшейтті. Мұғалдар жеті жылдық қоршаудан кейін 1698 жылдың басында Маратха императоры Раджарам I-ден Гинги бекінісін басып алды. Түркі-парсы Мұғал императоры Аурангзебтің сарайындағы бас уәзірі Асад ханның ұлы Зұлфиқар хан Сенжиді қоршау операциясын басқарды, кейін оны басқаруды, құлдырауынан бір жыл өткен соң Карнатикті тастап кеткенге дейін жүргізді. Осыдан кейін Аурангзеб 1700 жылы Гингидің килдари (бекініс басшылығы) мен оның Бундела Раджпут қызметшісі Раджа Сваруп Сингхке 2500 шендік мансап пен 12 лакх жағыр берді. Раджа Сваруп Сингх 1714 жылы қартайып қайтыс болды. Оның фаудждариге 70 лакх берешегі бар еді. Аркоттың науабы бұл туралы Делидегі Мұғал императорына хабарлады. Раджа Сваруп Сингхтың ұлы Десинг әкесінің қазасы туралы естіп, өзінің ата-бабаларының мекені Бунделхандтан Гингиге аттанды. Гингиге келгеннен кейін Десинг әкесі үшін соңғы рәсімдерді орындап, Гингидің басқаруын өз қолына алды. Аурангзеб әкесіне жарлық берген еді, ал Десинг мұрагерлік құқығына сүйене отырып, әкесінің жағырын ресми түрде иемденді. Десингті Мұғал офицерлері жылы қарсы алмады. Аркоттың науабы Саадатулла хан Десингті биліктен қуғысы келді, ол жарлықтың жарамсыз екенін мәлімдеді. Оның хатшысы Пайя Рамакришна жаңа императордан жарлықты жаңарту қажеттігін айтқанда, Десинг Аурангзебтің жарлығын алғанын және ешкімге өтініш білдіру қажеті жоқ деп жауап берді. Шындығында, Маратхалардан бекіністі басып алғаннан кейін Аурангзеб ең алдымен Наваб Дауд ханды Деканның субахдар орынбасары етіп тағайындады. Наваб Дауд хан өзінің штабын Гингиден Аркот қаласына көшірді, өйткені ол бұл жердің денсаулығына қолайсыз деп санайды. Бұл Гингидің маңыздылығын төмендетті. Штабын көшірген кезде Дауд хан 1708 жылы Садатулла ханды өзінің диуаны және фауддары етіп тағайындады. Садатулла хан кейін Низам-ул-Мұлк тұсында 1713 жылы екі Карнатиктің науабы болды. Ол 1710 және 1732 жылдар аралығында Карнатиктің ресми және танымал науабы болды. Раджа Сваруп Сингх қайтыс болғаннан кейін ол өзінің ұлы Раджа Десингпен бірге кіріс берешегін қайтадан талап етті. Бұл екеуінің арасында шайқас болды, өкінішке орай, бұл шайқаста жас және батыл Раджпут Десинг 1714 жылдың 3 қазанында қаза тапты. Ол 22 жасында Аркоттың қуатты науабы Садатулла ханға қарсы күресті, бұл күрес бастапқыда үмітсіз болды (Десингтің әскері 350 ат пен 500 сарбаздан, ал науабының әскерінде 8000 атты және 10000 сепуи болды). Гингиде оның батылдығы туралы балладалар айтылады. Алайда, Гинги бекінісі Раджпут билігінің жойылғаннан кейін бірнеше жыл ішінде өзінің беделді орны мен саяси маңыздылығын жоғалтты. Кейін ағылшындар мен француздар Гингиді бақылау үшін жарысты, ал француздар оны 1750 жылдың 11 қыркүйегінде Пондичерри генерал-губернаторы маркиз де Бусси бастамасымен өздері үшін жеңіп алды. Олар қаланы қорғауға күшті гарнизонды, артиллерия мен оқ-дәрілерді қолдады. Гинги 1761 жылдың қаңтарында Пондичерри Сэр Эйр Кутке құлағанға дейін француз иелігінде болды. Ағылшын командирі - капитан Стивен Смит. Британдықтар Гингиді жаулап алғаннан кейін француздар Карнатик аймағындағы соңғы иелігінен айырылды. Гинги соңғы рет 1780 жылы саяси маңызға ие болды, осы кезде Майсурдың Хайдер Әлісі, бірнеше қабілетті француз офицерлерінің көмегімен Карнатикке 90 000 адамдық әскермен шабуыл жасады. Хайдердің әскері бекініс алдында пайда болды және қараша айында оны оңай басып алды. Ағылшындар 1799 жылы Екінші Майсур соғысынан кейін Типу Сұлтаннан оны қайта басып алды. Осыдан кейін Гинги соғыстың қиратуы мен тәртіпсіздігінен құтылды, бірақ құлдырау мен тозуға ұшырады. Француз-үнді соғыстары кезінде британдық резидент бекініс пен нығайтуды бұзуды қалады. Қасықалы, оның ұсынысы қабылданбады және бекініс бізге тарихты сезіну және қайта бастан өткеру үшін сақталды. Гингидегі түркі-парсы мұсылман билеушілерінің болуын жақын жердегі Минамбур ауылының тұрғындарынан көруге болады, онда өздерінің ерекше мәдениеті мен Шакир, Кокен, Бхандай Бхондай, Чоудари, Паппа, Ағалай, Хазари, Амберхани, Сәйед сияқты тайпаларымен бірге өмір сүретін урду тілінде сөйлейтін Наваит мұсылмандары тұрады.

Гинги бекінісі

Гинги қаласы Гинги бекінісімен әйгілі, ол танымал туристік орын. Кон әулеті 1190 жылы Гинги бекінісінің негізін салған. Кейіннен 12 ғасырда императорлық Чолалар бекіністі кеңейтті. Одан кейін ол Хойсала императорларынан Виджаянагара императорларына өтті. 1638 жылы Гинги түркі-парсы Бижапур сұлтандығының билігіне көшті. 1677 жылы ұлы Маратха патшасы Шатрапати Шиваджи Махарадж оны жаулап алды. 1690 жылы түркі-парсы Моғолдар оны басып алып, Карнатиканың штаб-пәтеріне айналдырды. 1750 жылы бекініс француздарға, ал 1762 жылы британдықтарға өтті. Осы кезеңде француздар Гингидің көптеген мүсіндік элементтерін Пондичерриге көшірді. Гинги бекінісіне саяхаттау үшін, бекініске баратын жолда орналасқан археологиялық кеңседен гидтерді алуға болады. Офис келушілер үшін сағат 9:00-ден 17:00-ге дейін (таңғы 9-дан кешкі 5-ке дейін) ашық. Бекініске келушілер мен туристер үшін кіру ақы 10 рупийді құрайды.

География

Гинги 92 метр (301 фут) биіктікте орналасқан. Ең жақын теміржол станциялары бар қалалар: Тиндиванам, 28 км қашықтықта, Виллуппурам 38 км қашықтықта және Тируваннамалай, 39 км қашықтықта. Гинги Ченнаиден 147 км, ал Пондичерриден 64 км жерде жатыр. Кришнагири мен Пондичерині байланыстыратын NH 77 ұлттық тас жолы Гингиден өтеді, сондай-ақ Аркот пен Виллупурамды байланыстыратын SH 4 мемлекеттік тас жолы да Гингиден өтеді.

Саясат

Гинги сайлау округі Арни (Лок Сабха сайлау округі) құрамына кіреді. Гинги өзі жеке заңнамалық округ болып табылады, қазіргі уақытта ол ДМК партиясының қолында және К. С. Мастан Сенжи заң шығарушы жиналысының депутаты болып табылады.

Көрнекті орындар

Гинги қамалының төменгі жағында орналасқан Шива храмы Гинги патшасы Раджа Десингтің билігі тұсында салынған. Мел Ситамур джайнизм мәжілісі Гингиге жақын жерде орналасқан. Бұл тамил джайнистік қауымының басты діни орталығы. Оған Баттарәк Лаксмисена Свами басшылық етеді. Вилуппурам аймағы ежелгі заманнан бері джайнизмнің маңызды орталығы болып келген. Тарихи деректер бойынша, бұрын Қанчипурамда джайнизм мәжілісі болған, бірақ ол кейін қазіргі орнына көшірілген.