Кіріспе

Ширмек (ʃiʁmɛk) – Францияның солтүстік-шығысындағы Гран-Эст аймағындағы Ба-Рен департаментіндегі коммуна. Бұл жерде Эльзас-Мозель ескерткіш мұражайы орналасқан. Қала атауы "қорғалған орын" деген мағынаны білдіреді. Лотарингия диалектісінде "Шермек" деп аталады. Қала тұрғындары "Ширмекуа" деп танылады.

География

Қала Бруш өзенінің жағасында, Вогеж тауларында орналасқан. Коммуна 1142 гектар жерді алып жатыр, Петти Доннан Бруш өзеніне дейін, Грандфонтен ағысынан Томмельсбах ағысына дейін созылады, және 832 метрлік Эвеше төбелерін қамтиды. Аймақ таулы және девон кезеңінің Динант негізгі тау жыныстарынан тұрады, олар жанартаулық белсенділіктен дірілдеген теңіз түбінде пайда болған шисталар мен граувактердің ретсіз қабаттарынан құралған. Аумақтың көп бөлігі тік беткейлерде орманмен жабылған, бірақ темір мен марганецке бай минералдық кендерге толы. Қала тау және Бруш өзені арасында тар жайғасқандықтан, жол жүктемесін азайту үшін 610 метрлік жол тоннелі салынды. Айналма жол 2007 жылдың 28 қаңтарында пайдалануға берілді.

Бірінші рет айтылған

1315 жылы қала Хаслахтың (Нидерхаслах) коллегиалды шіркеуінің құрылтай жарғысында Ширмеке деп еске алынды. Кейіннен ол Сенонс аббаттығының жерлерінің шекараларын сипаттаған құжаттарда Neufville en Barembax деген атпен қайта пайда болды; "жаңа қала" деген атау оның сол кезде құрылғанын көрсетеді. Қала, іс жүзінде, нарықтары мен еркіндіктері сияқты ешқандай артықшылықтары жоқ қарапайым ауыл болды. Ол Страсбург епископтығына бағынышты болса да, Эльзас пен Лотарингияны байланыстыратын көп трафикпен жүретін жолдардың тоғысқан жерінде, Бруше өзені бойында стратегиялық маңызға ие болды. Ширмек (opido nostro Schirmeck) деген неміс атауы 1348 жылдан бастап ғана канцлерлік актілерде қолданыла бастады.

Орта ғасырдан Ренессансқа дейін

Қала өскен жерлер бұрын Нордгау графтарының иелігінде болды, оны 1239 жылы Линингеннің (Линанге) Фредеригінен Стресбург епископы Бертольд I Тек сатып алған. XIII ғасырдың соңында ол қала статусына ие болмаса да, қала ретінде қалыптасты. Страсбург епископы Иоганн I Дирпхейм (1308-1328) 1666 жылға дейін сақталған қабырғалармен оны қоршап, епископ сарайын салды. Қамал мен қала Эльзас пен Лотарингия герцогтігі арасындағы стратегиялық жолды бақылап тұрды. Бруше өзенін кесіп өту үшін алым 1350 жылы алғаш рет тілге алынды. Осы кезде жергілікті басқару құрылымы құрылды, оның басында епископты өкілдік еткен Шультеис тұрды. Үлкен және Кіші Донон арасындағы жотада да маңызды алым орнатылды. 1579 жылы Харбуй тұрғынының куәлігіне сәйкес, онда елу жыл ішінде бірнеше мың бас ірі қара мал өтті. Франкфурт, Страсбург және Нюрнбергтің мал базарларын байланыстыратын қашықтықтан сауда жолдары қала арқылы шарап, балық, астық, темір бұйымдары, қой, шошқа, өгіз және жылқы жеткізді.