Гуго Великий – Францияның күшті феодалы, Париж графы, король Роберт I-нің ұлы. 936 ж. корольді Англиядан қайтаруға көмектесті, Оттон I-нің қарындасымен одақтасты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франктар герцогы және Париж графы (шамамен 898–956)
Duke of the Franks and Count of Paris (c. 898–956)
Ұлы Гуг (шамамен 898, 16 маусым 956) – франктар герцогы және Париж графы. Ол Францияның ең қуатты феодалы еді. Франция королі Роберт I-нің ұлы, Гуг Неустрия маркграфы болды. Ол 936 жылы Людовик д’Утремерді Англиядан қайтарып әкелуге белсенді қатысты. Киелі Рим императоры Ұлы Оттонмен одақтасу ниетімен, 937 жылы Оттонның кіші қарындасы Саксониялық Гедвигаға үйленді. Олардың ұлы – Гуг Капет. Гедвиганың әпкесі, Саксониялық Герберга, Франция королі Людовик IV-нің әйелі болды. Ол Людовикпен көбінесе соғысқанмен, Людовик пен Герберганың ұлы, Франция патшасы Лотарьдің таққа отыруын қолдады.
Hugh the Great (c. 89816 June 956) was the duke of the Franks and count of Paris. He was the most powerful magnate in France. Son of King Robert I of France, Hugh was Margrave of Neustria. He played an active role in bringing King Louis d'Outremer back from England in 936. Seeking an alliance with the Holy Roman Emperor, Otto the Great, he married Otto's younger sister, Hedwig of Saxony in 937. They were the parents of Hugh Capet. Hedwig's sister, Gerberga of Saxony, was the wife of Louis IV of France. Although he often fought with Louis, he supported the accession of Louis and Gerberga's son, Lothair of France.
Өмірбаян
Хью Франция королі Роберт I мен Вермандои графинясі Беатрисаның ұлы болды. Ол Париж қаласында, Францияның Иль-де-Франс аймағында дүниеге келді. Оның үлкен ұлы Хью Капет болды, ол 987 жылы Франция королі атанды. Оның әулеті Робертиандар деп белгілі. 922 жылы Батыс Францияның барондары Каролингтер әулетінен шыққан король Карл Басқарғанға (Simple) қарсы көтеріліс жасағаннан кейін (ол олардың шабуылынан қашып кетті), Хьюдің әкесі Роберт I-ді Батыс Францияның королі етіп сайлады. 923 жылы Роберт I Сойсон шайқасында қаза тапқаннан кейін, Хью тәжді қабылдаудан бас тартты, ол оның жеңешесі Рудольфқа бұйырды. Содан бері Вермандои графы Герберт II король Рудольф пен герцог Хьюмен күресті. Ол 936 жылы Англия корольдігінен IV Людовик (Д’Оутремер) патшасын әкелуге белсенді қатысты. Тарихшылар күшті Хью Ұлының неліктен жас Людовикті таққа шақырғанын, оның орнына өзі билемегенін таң қалдырды, өйткені оның әкесі он бес жыл бұрын солай жасаған еді. Біріншіден, оның көптеген қарсыластары болды, әсіресе Бургундия герцогы Хью (король Рудольфтың інісі) және Вермандои графы Герберт II, олар оның сайлануына қарсы шығуы мүмкін еді. Бірақ ең бастысы, оның әкесінің ерте қайтысы оны қатты шағылыстырған сияқты. Рихерс Хью Ұлының өзінің «талаптары» үшін қаза тапқан әкесін есіне түсіргенін және осының оның қысқа және аласапыран билігіне себеп болғанын түсіндіреді. 937 жылы Хьюдың екінші әйелі Эадхильд қайтыс болды. Сол жылы ол Германия королі Генрих I және Матильданың қызы Саксониялық Хедвигаға үйленді. Осыдан кейін үшінші рет үйленгеннен кейін, ол IV Людовикпен ұзаққа созылған жанжалға тартылды. 938 жылы король Людовик IV бұрын оның отбасы мүшелері иеленген, соның ішінде Вермандои графы Герберт II иеленген бекіністер мен жерлерге шабуыл жасады. 939 жылы король Людовик Хью Ұлы мен Нормандия герцогы Уильям Лонгсвордқа шабуыл жасады, содан кейін маусымға дейін сақталатын бітім шарты жасалды. Сол жылы Хью Вермандои графы Герберт II, Фландрия графы Арнульф I және герцог Уильям Лонгсвордпен бірге император I Оттонға құрмет көрсетіп, Людовикке қарсы күресте оны қолдады. 945 жылы Людовик нормандардың қолына түскенде, олар оны Хьюға жас герцог Ричардқа айырбастау үшін тапсырды. Хью 946 жылы Лаон бекінісін тапсыру шартымен Людовик IV-ті босатты. 948 жылы Ингельхаймдағы шіркеу кеңесінде, негізінен Германиядан келген епископтар Хьюды қатысусыз айыптады және анафемаға ұшыратты, сондай-ақ архиепископ Артольдты Реймстегі тағына қайтарды. Хьюның жауабы Сойсон мен Реймске шабуыл жасау болды, ал анафема Трирдегі кеңесте қайталанды. Алайда сол жылы Бургундия герцогы Жилберт өзін оның вассалы деп мойындады және қызын Хьюдың ұлы Отто Генриге ұзатты.
Hugh was the son of King Robert I of France and Béatrice of Vermandois. He was born in Paris, Île de France, France. His eldest son was Hugh Capet who became King of France in 987. His family is known as the Robertians. In 922 the barons of Western Francia, after revolting against the Carolingian King Charles the Simple (who fled his kingdom under their onslaught), elected Robert I, Hugh's father, as king of Western Francia. At the death of Robert I, in battle at Soissons in 923, Hugh refused the crown and it went to his brother in law Rudolph. From then on Herbert II of Vermandois struggled with King Rudolph and Duke Hugh. He took a very active part in bringing King Louis IV (d'Outremer) from the Kingdom of England in 936. Historians have wondered why the powerful Hugh the Great called the young Louis to throne instead of taking it himself, as his father had done fifteen years earlier. First, he had many rivals, especially Hugh, Duke of Burgundy (King Rudolph's brother) and Herbert II, Count of Vermandois who probably would have challenged his election. But above all, it seems that he was shocked by the early death of his father. Richerus explains that Hugh the Great remembered his father who had died for his "pretentions" and this was the cause of his short and turbulent reign. In 937 Hugh's second wife, Eadhild, died. Later that year, he married Hedwige of Saxony, a daughter of King Henry the Fowler of Germany and Matilda. Soon after this, his third marriage, he was drawn into a prolonged quarrel with Louis IV. In 938 King Louis IV began attacking fortresses and lands formerly held by members of his family, some held by Herbert II of Vermandois. In 939 king Louis attacked Hugh the Great and Duke William Longsword of Normandy, after which a truce was concluded, lasting until June. That same year Hugh, along with Count Herbert II of Vermandois, Count Arnulf I of Flanders and Duke William Longsword paid homage to the Emperor Otto the Great, and supported him in his struggle against Louis. When Louis fell into the hands of the Normans in 945, he was handed over to Hugh in exchange for their young duke Richard. Hugh released Louis IV in 946 on condition that he should surrender the fortress of Laon. In 948 at a church council at Ingelheim the bishops, all but two being from Germany, condemned and excommunicated Hugh in absentia, and returned Archbishop Artauld to his See at Reims. Hugh's response was to attack Soissons and Reims while the excommunication was repeated by a council at Trier. In the same year, however, Duke Gilbert of Burgundy acknowledged himself his vassal and betrothed his daughter to Hugh's son Otto Henry. >