Кіріспе
Нинигрет (Роджер Уильямс айтуынша Хуанемо деп те аталады) (шамамен 1610 – 1677) – Жаңа Англиядағы шығыс Ниантик үнді тайпасының сахемы, ол колонизация дәуірінде Род-Айленд аймағында билік еткен. 1637 жылы ол колонистермен және нарагансеттермен бірігіп пеквоттарға қарсы күресті. Нинигрет Ниантик тайпасын Филипп патшаның соғысынан сақтап қалды, онда отаршылар өз үйлері мен елді мекендерін белгілі бір үнді тайпаларынан қорғау үшін күресті.
Өмірбаян
Нинигрет – Сахем Саксиус ұлы, Миантономоның туысы немесе араласы, Харман Гарретттің ағасы және күйеуі. Ол отарлаушыларға алғаш рет Жанемо ретінде танылды және Наррагансет халқының Ниантик тайпасының сахемы болды. Ол 1632 жылғы Пеквот соғысына қатыспады, ал 1637 жылғы Пеквот соғысында отаршылдарға көмектесті. Миантономоның өлімінен шамамен бір жыл өткен соң, ол отарлаушыларды қуу жоспарын жасады және оны іске асыру үшін Лонг-Айленд сахемы Вайанданске елші жіберді. Вайанданс елшіні байлап, Сейбрук бекінісіне жіберді. Олар оны Хартфордқа жіберді, бірақ сапар Shelter аралында тоқтады, онда елші қашып кетті. 1644 жылы Жаңа Англия Конфедерациясы өз одақтасы Ункасты Нинигретке қарсы қорғау үшін әскер жинады. Хамфри Атертон альянстарды жаңару мақсатымен Наррагансет жеріне экспедиция басқарды. Нинигрет және оның адамдары қоршаудан бас тартты. Атертон, сол кезде капитан шеніне ие болған, Нинигреттің вигвамына кіріп, Нинигреттің өміріне қауіп төндірді. Бұл қадам күтілген нәтижені берді, сахем өмірін сақтап қалуын өтінді және мойынсұнуға уәде берді. Нинигрет 1652-53 жылдардың қысын Манхэттендегі голланд отаршылары мен батыс үндістерінің арасында өткізді. Жаңа Англия отаршылары Нинигреттің оларға қарсы құлақтандырғанын күдіктенді, сондай-ақ ол қару-жарақ жинап, басқа жақсы қаруланған үнді тайпаларымен одақ құруға тырысып жатыр деп ойлады. Нинигрет Нью-Англия отаршыларының қорғауына өткен Лонг-Айленд үндістеріне қарсы соғыс жүргізді. 1654 жылдың қыркүйегінде Коннектикут отаршылары оның Хартфордқа келуін және оның Пеквот тайпасынан көптен бері талап етіліп келген салықты төлеуін талап етті. Нинигрет келуден бас тартып, оларға жоғарыпарлы жауап берді. Содан кейін Массачусетс шығанағы отаршылары оған қарсы соғыс жариялады және майор Саймон Уиллард басшылығымен 270 жаяу әскер мен 40 атты әскерді қойды. Уиллардқа Нинигреттің тұрағына барып, салықты талап ету және Лонг-Айленд үндістеріне қарсы соғысты тоқтатуды талап ету тапсырылды. Әскерлер жақындағанда Нинигрет алыс батпақты жерге қашып кетті және оны қумайды. 1660 жылдың 13 қазанында Нинигрет Петтекуамскотты Род-Айленд отаршыларына берді. Ол Филипп патша соғысына (1675-76) қатыспады, сондықтан басқа тайпаларды басып алған құлдыраудан құтылды. Оның денесі Чарльзтаун, Род-Айлендтегі Бьюринг Хилл деп аталатын жерге жерленген. Пуритандар Наррагансеттер мен Ниантиктерді христиан дініне айналдыруға көп еңбек сірді, бірақ аз жетістікке жетті. Роджер Уильямс бұл туралы көңілінің толуын жазды. Томас Мейхью Нинигреттің тайпасына уағыздауға рұқсат сұрады, ол оған: "Алдымен ағылшындарды жақсылаңдар" деп жауап берді.
On October 13, 1660, Ninigret gave Pettequamscot to the Colony of Rhode Island. He took no part in King Philip's War (1675 76) and so escaped the ruin which overtook the other tribes. His remains are said to be buried at a place near Charlestown, Rhode Island, called Burying Hill. The Puritans achieved little in trying to convert the Narragansetts and Niantics to Christianity. Roger Williams recorded his discouragement about it. Thomas Mayhew asked Ninigret to allow him to preach to his tribe, and he replied: "Go and make the English good first."
Орынбасарлар
Нингиреттің қызы оның орнын сахем ретінде басып алды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның жартылай бауыры Нинигрет сахем болды, ол 1709 жылы Род-Айленд колониясына өз халқының жерлерінің үлкен бөлігін берді. Бұл жердің берілуі кейін Ниантиктер үшін қиындықтар тудырды. Кіші Нинигрет шамамен 1722 жылы қайтыс болып, Карл Август және Георг атты ұлдарды қалдырды. Карл Август көп ұзамай қайтыс болып, нәресте ұлын қалдырды. Тайпаның бір бөлігі баланың сахем екенін мойындады, ал екінші бөлігі оның інісі Георгты қолдады, ол 1735 жылы толық билікті өз қолына алды. Георгтың ұлы Томас Нинегрет 1746 жылы басшы болып тағайындалды. Ол Род-Айленд колониясына қосымша Ниантик жерлерін сатты, бұл оның халқының арасында наразылық тудырды, соның салдарынан оны биліктен қуғысы келгендер де болды. Олар солтүстік-шығыстағы үндістердің колониялық қадағалаушысы, сэр Уильям Джонсонға (оның кеңсесі Нью-Йорк штатының солтүстігінде орналасқан) көмек сұрады. Олар Томас Нинегрет сатқан Ниантик жерлерінің француз және үнді соғысында ағылшын патшасына қызмет етіп қаза тапқандардың отбасыларын асырау үшін қажет екенін айтты. Джонсонға жазған хатында олар сахемді орнынан алуға құқықтары бар ма деген мәселені көтерді: «Біз оны билікке тағайындауға халықтың құқығы болғандықтан, оны биліктен алуға да халықтың құқығы бар деп санаймыз». Осы дау бірнеше жылға созылды, бірақ Род-Айленд ақырында жерді иеленді. 1812 жылы Род-Айлендте Ниантик халқының шағын тобы әлі де тұрып жатты. Тайпа қазір жоқ, бірақ кейбір ұрпақтары бүгінгі күнге дейін Жаңа Англия тұрғындарының арасында бар.
Мұра
Жергілікті ұлулар "Нингирет нектары" деп аталады. Олар Жаңа Англиядағы көптеген басқа ұлулардан кішірек.