Кіріспе

Жаңа әлем маймылының түрлері

Қара сақалды саки (Chiropotes satanas) – Оңтүстік Американың Амазонка тропикалық орманында, әсіресе Бразилияның солтүстік-шығысында таралған Жаңа әлем маймылының бір түрі. Бұл сакилердің бес түрінің бірі. Сақалды сакилер орташа денелі (50 см), көбінесе жеміспен қоректенетін, тұқымдарды жеуге бейімделген приматтар. "Chiropotes" атауы "қолмен су ішетін" деген мағынаны білдіреді, себебі олар суды аузына жеткізу үшін қолдарын қасықтай пайдаланады. Бұл мінез-құлықтың сақалдарын сақтау және қорғау тәсілі деп саналады. Қара сақалды сакинің қоныс ету ортасы күрт фрагментацияланып, түрдің болашақтағы сақталу статусын белгісіз етеді.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Қара сакалды сакилер Бразилияның алыс шығыс Амазонкасына ендемик, таралу аймағы салыстырмалы түрде шағын – Пара штатындағы Токантинс өзенінен басталып, Мараньян штатындағы Гражау өзеніне дейін созылады (бұл таралу аймағы, сол сияқты қорғауға алынған қаппори капучинінің таралу аймағына ұқсас). Бородақты сакилердің табиғи қоныстану аймағы 200-ден 250 гектарға дейін өзгереді. Олар Токантинс өзенінің шығысында кездесетін жалғыз амазониялық питецидтер. Зерттеулер көрсеткендей, бородақты сакилер өздерінің мекендеу ортасының қысқаруына бейімделе алады.

Анатомиясы мен морфологиясы

Қара сақалды сакилерді олардың қалың қара шаштары, бет пішінін қалыптастыратын ерекше сақалы және түлкіге ұқсас, қалың құйрығымен тануға болады. Құйрығы қолға ұстамайтын типтес, ал олар қозғалыс үшін төрт аяқты жүріс тәсілін пайдаланады. Қара сақалды сакилердің арқасы мен иықтарында сарғыш қоңыр реңдер кездеседі және олардың салмағы 2 кг-дан 4 кг-ға дейін жетеді. Қара сақалды саки – қара мұрынды сакилердің жалғыз қара түсті түрі, бірақ кейбір аналықтары мен жас сакилердің арқасы ақшыл қоңыр түсті болуы мүмкін. Тістері тұқымдарды жеуге бейімделген: осы тіс өзгерістері оларға өте қатты қабықшалардағы тұқымдарды жарып, оларға қол жеткізуге мүмкіндік береді. Олар тістерімен арнайы және тиімді тәсілмен қатты қабықталған жемістерді ашады. Олардың рационына ет тәрізді жемістер мен кішкентай жәндіктер де қосылады. Қара сақалды сакилер жемістер мен жаңғақтардың қатты қабықтарын күшті тістерімен жарып, жемістердің ішіндегі піспеген тұқымдарға қол жеткізеді.

Әлеуметтік мінез-құлық

Олар әлеуметтік жануарлар, көбінесе бір-бірін тазалап, ойнайды, тіпті басқа примат түрлерімен де. Қара сақалды сакилер 20-30 жеке басқа топтарда кездеседі. Топтың мүшелері күні бойы бөлініп, қайта бірігеді, кең аумақтарда қоныстанады және күн сайын ұзақ қашықтықтарды жүріп өтеді.

Қозғалыс

Қара сақалды сакилер уақытының көп бөлігін демалуға, саяхаттауға және тамақтануға жұмсайды. Қара сақалды сакилер ағаш қапталында жылжу үшін көбінесе төрт аяқпен қозғалады. Бала кезінде маймылдар құйрықтарын нәрселерді ұстау үшін пайдаланады, бірақ есейген сайын бұл қабілетін жоғалтады.

Көбею

Бойлы шағылыстың жүктілік кезеңі 5 айды құрайды және олар бір ретте бір төл туады. Олар 4 жасқа келгенде жыныстық жағынан жетіледі және күтілетін өмір сүру ұзақтығы 18 жылды шамамен құрайды. Қара сақалды сакилер 2 жыл сайын төл туады. Соңғы онжылдықтарда Бразилиялық Амазониядағы қала құрылысымен бірге тас жолдар, егіншілік және су тоғандары пайда болды, бұл ортаның фрагментациялануына, жойылуына және браконьерлік қысымның күшеюіне әкелді. Орман фрагментациясы түрлерге бейімделуге мүмкіндік беретін мінез-құлық өзгерістеріне соқтырды, бірақ бұл ұзақ мерзімді перспективада оның сақталу статусына зиян келтіруі мүмкін. Тұқымдар мен піспеген жемістерді қоса алғанда, икемді диетаға ие болу, осы түрдің кішігірім орман фрагменттерінде тірі қалуына көмектеседі, бірақ орман фрагменттері мен ландшафттағы тұтас орман арасындағы байланыс артпаса, бұл жағдайлардың тұрақты еместігі байқалады. Қара сақалды сакидің болашақтағы тірі қалуы тиісті метапопуляция және ортаны басқаруға байланысты болады. Осы түрдің өте тар ареалы болғандықтан, оның ортасын сақтау ең басты міндет болып табылады. Қара сақалды саки Амазониядағы ең қауіпті примат ретінде қарастырылады және оның бастапқы ареалының үлкен бөлігінде жергілікті түр ретінде жойылған.

Болашақтағы өмір сүру

Орман фрагменттерінің биологиялық динамикасы жобасының зерттеу аймағында жүргізілген зерттеулер, ормандардың бөлінуінің қара сақалды сакилердің мінез-құлқына қандай өзгерістер әкелгенін анықтады. 10 гектарлық оқшауланған тропикалық орман фрагменттерінде өмір сүретін қара сақалды сакилердің топтары 3,5 жыл ішінде көбеймейтінін көрсетті. Бұл, осы кіші, оқшауланған мекендердегі ресурстардың жетіспеуінен болуы мүмкін. Орман фрагменттерінің кішірек болуы халық тығыздығының артуына да себеп болады. Кіші фрагменттердегі сақалды сакилердің тығыздығының жоғарылауы олардың денсаулығына кері әсер тигізуі мүмкін. Орман фрагменттерінде тығыз қоныстанған топтар, бұзылмаған жерлердегі топтарға қарағанда паразиттерге және ауруларға көбірек ұшырайды. Бұл түрдің өздері тұруға мәжбүр болған кішірек орман фрагменттерінде көбейе алатыны және сау популяция құра алатыны әзірге белгісіз.