Филипп Анри – француз саяхатшысы, ақын, және Виши үкіметіндегі наци коллаборационисі. 1944 ж. қарсыластар тарапынан өлтірілді. Саяси өмірбаяны, идеологиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері және коллаборационист (1889–1944)
French politician and collaborationist (1889–1944)
Филипп Анриот (7 қаңтар 1889 – 28 маусым 1944) – француз ақыны, журналисі, саясаткер және нацистік коллаборационист, Вишидегі француз үкіметінде министр болып қызмет етті, онда ол үгіт-насихат хабарларын басқарды. Ол 1944 жылы Кеңес қозғалысы тарапынан өлтірілді.
Philippe Henriot (7 January 1889 – 28 June 1944) was a French poet, journalist, politician, and Nazi collaborator who served as a minister in the French government at Vichy, where he directed propaganda broadcasts. He was assassinated by the Résistance in 1944.
Мансап
Филипп Анриот, шын ниетті Рим католигі және 1920 жылдардың басында бірнеше поэзия кітабын жазған ақын, Республикалық Федерация кезінде саяси белсенділікке қатысты және 1932 және 1936 жылдары Жиронда департаментінен Үшінші Республиканың Депутаттар палатасына сайланды. Ол "католиктік ұлтшыл оңшылдардың берілген мүшесі" болды. 1930 жылдардың ортасына қарай оның республикаға қарсы көзқарастары оны Халық фронтының табиғи қарсыласына айналдырды, ал сөздері коммунизмге, антисемитизмге, масондыққа және парламенттік жүйеге қарсы екенін көрсетті. 1936 жылы Ұлттық католик федерациясының аристократ басшысы, генерал де Кастельно, Анриотты "дін, отбасы және қоғамның жалынды қорғаушысы" деп сипаттады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Германияға қарсы болды. Бірақ 1941 жылы Анриот нацистік Германияны қолдауға басты, өйткені ол коммунизмді жеңуді үміттенеді, большевизм христиан дінінің жауы деп сенді.
Philippe Henriot, a devout Roman Catholic, and poet who had written several books of poetry during the early 1920s, became politically active during the Republican Federation, and was elected to the Third Republic's Chamber of Deputies for the Gironde department in 1932 and 1936. He became "a committed member of the Catholic nationalist right". By the mid 1930s his anti republican prejudices made him a natural opponent of the Popular Front and his speeches showed him to be anti communist, antisemitic, anti Freemasonry, and against the parliamentary system. In 1936 General de Castelnau, the aristocratic leader of the National Catholic Federation, described Henriot as "an ardent defender of religion, the family and society." At the beginning of World War II, he was strongly anti German. However, in 1941 Henriot began to support Nazi Germany after it invaded the Soviet Union in Operation Barbarossa, as he hoped for the defeat of communism, believing that Bolshevism was the enemy of Christianity.
Пропагандашы
1940 жылы Франция Германияға тәуелділікке түскеннен кейін Анриот Филипп Петан басқаратын француз үкіметі үшін журналист ретінде жұмыс істеді, ол үкімет Виши қаласына көшірілген болатын. 1943 жылдың желтоқсан айында ол Ақпарат жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. Қызмет істеген кезеңінде ол бағдарламалар жасап, «Париж радиосы» арқылы хабар таратты, үкіметтің ресми өкілі болды. Ол «Еркін француз күштеріне» және «BBC» телерадиокомпаниясына қарсы үгіт соғысын жүргізді, олардың өкілдері Пьер Дак және Морис Шуман болды. Француз үкіметінің және неміс оккупациясының бейнесін қалыптастыруға, сондай-ақ «Резистанс» қозғалысына халықтың қолдауын жоюға тырысқан Анриоға «француздық Геббельс» деген лақап ат берілді. Ол «Виши радиосында» күніне екі рет хабар тарата отырып, «ынтымақтастыққа деген көзқарасы салқындықпен қабылданғандардың барлығына қайта-қайта және шеберлікпен шабуыл жасап, барлық жақсы католиктерді коммунизмге қарсы күресте неміс мүддесін қолдауға шақырды». Бір дереккөздің мәліметінше, ол «үлкен медиа жұлдызы» ретінде «әсерлі риторика және сөйлеу өнерімен» «Виши радиосында» 270 хабар таратуды жазып, эфирге шығарды. «Анриотың хабарларының ықпалды болғанына күмән жоқ, олар кең және алуан түрлі аудиторияны қамтыды». 1944 жылдың 6 қаңтарында Анриот Францияның Ақпарат және үгіт министрі болып тағайындалды. 1943 жылы Анриот «христиандық цивилизация большевизмге қарсы өмір мен өлім үшін күресіп жатыр» деген терең сеніммен жартылай әскери «Милиция» қатарына қосылды. Жауап ретінде «Милиция» ынтымақтастыққа қарсы күрескен Жорж Манделді және басқаларын өлтірді. Анриоға Париждегі Нотр-Дам соборында кардинал Сухард басқарған мемлекеттік жерлеу рәсімі жасалды. Оның табыты француз туларымен және гүлдермен қоршалған күйде «Готель де Виль» алдына қойылды, мұнда мыңдаған адамдар оны жоқтау үшін барып қайтты – Париждің азат етілуіне екі айдан аз уақыт қалғанда.
In 1940, after the surrender of France to Germany, Henriot became active as a journalist working for the French government headed by Philippe Pétain which had moved to Vichy. In December 1943 he was appointed Secretary of State for Information. During his career he created programs and broadcast through Radio Paris, becoming the government's spokesman. He developed a war of propaganda against the Free French Forces and the BBC; whose spokesmen were Pierre Dac and Maurice Schumann. Seeking to shape the perceptions of the French government and German occupation, and to destroy popular support for the Résistance, Henriot was given the nickname of the "French Goebbels". He broadcast twice daily on Radio Vichy, "repeatedly and eloquently attacking all those he considered lukewarm in their attitude to collaboration and calling on all good Catholics to support the German cause in the fight against communism." He wrote and delivered 270 broadcasts on Radio Vichy in a "mesmerising rhetoric and delivery" as a "huge media star", according to one source. "There is no doubt Henriot's broadcasts were influential, attracting a large and diverse audience." On 6 January 1944, Henriot was appointed as the French Minister of Information and Propaganda. In 1943, Henriot joined the paramilitary Milice "with a deep seated conviction that Christian civilisation was engaged in a life and death struggle against Bolshevism." In retaliation, the Milice murdered Georges Mandel, a strong opponent of collaboration and others. Henriot was afforded a state funeral in Paris, presided over by Cardinal Suhard in Notre Dame Cathedral. His coffin was placed, surrounded by French flags and flowers, in front of the Hôtel de Ville, where thousands filed past to mourn him – less than two months before the Liberation of Paris.