Оңтүстік Америка маймылы: Бразилияның сирек кездесетін түрі
Southern muriqui
Оңтүстік мурикви (Brachyteles arachnoides) – Бразилияға ендемік, жаңа дүние маймылы. Сипаттамасы, таралу аймағы, және сақтау мәселелері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа әлем маймылының түрі.
Species of New World monkey
Оңтүстік мурики (Brachyteles arachnoides) – Бразилияға ендемік мурики (жүнді өрмекші маймыл) түрі.
The southern muriqui (Brachyteles arachnoides) is a muriqui (woolly spider monkey) species endemic to Brazil.
Таксономия
Мурикилердің таксономиясы күмәнді, себебі кейбір ғалымдар оларды бір түрлі туыс деп есептейді, ал басқалары 2 түрлі жіктеу жүйесін жақтайды.
Taxonomy of muriquis is controversial because some scientists believe that they are a monotypic genus while others favor a 2 species classification system.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Оңтүстік мурикилер қазір Бразилияда, Оңтүстік Америкада орналасқан Атлантика жауын-шашын ормандарының белгілі бір аймақтарында ғана кездеседі, атап айтқанда, олар Бразилияның Парана, Сан-Паулу, Рио-де-Жанейро, Эспириту-Санту және Минас-Жерайс штаттарында таралған. Бұл Жаңа әлем маймылы жергілікті жерде "моно карвуэйро" деп аталады, бұл сөз "көмір маймылы" дегенді білдіреді.
Southern muriquis are now found only in specific areas of the Atlantic rainforest located in Brazil, South America, more specifically they are found in the Brazilian states of Paraná, São Paulo, Rio de Janeiro, Espírito Santo and Minas Gerais. This New World monkey is known locally as mono carvoeiro, which translates to "charcoal monkey".
Сипаттама
Мурикилер – Жаңа әлемдегі ең ірі маймылдар және Америкадағы ең ірі адам емес тума приматтар. Еркек мурикилердің басы мен денесінің ұзындығы , құйрығы және дене салмағы , ал аналықтарының басы мен денесінің ұзындығы , құйрығы және дене салмағы . Құйрықтары толыққанды ұстауға қабілетті. Оңтүстік мурики, B. arachnoides, қара бетті, ол солтүстік түрі B. hypoxanthus-тан өзгеше, оның қара беті қызғылт дақтармен өрнектелген.
Muriquis are the largest New World monkeys and largest non human native primates in the Americas. Male muriquis have a head body length of , with a tail of and a body weight of Females have a head body length of , a tail length of and a body weight of The tails are fully prehensile. The southern muriqui, B. arachnoides, has a solid black face, distinguishing it from the northern species, B. hypoxanthus, which has a black face mottled with pink.
Диета
Оңтүстік мурикилер жеміс жейтіндер, яғни олардың негізгі тағамы – жеміс. Олар Атлантика аймағындағы ең әртүрлі жеміспен қоректенетін жануарлар деп есептеледі, сонымен қатар жапырақтарды, гүлдерді және кейбір тұқымдарды (мысалы, сапукаия, амексия бича, Инга, Бикуиба және жатоба) тұтынады. Оңтүстік мурикилердің қоректік заттар мен энергия қажеттіліктерін толықтыру үшін бірнеше түрлі тағам түрлерін пайдалануға қабілетті. Мурикилер тұқымдардың таралуында маңызды рөл атқарады және тапирлер үшін қосымша азық табуға мүмкіндік жасайды.
Southern muriqui are frugivores, which means that fruit is the preferred food type. They have been claimed to possess the most diverse fruit diet in the Atlantic, and also consume leaves, flowers and a few species of seeds (such as sapucaia, amexia bicha, Inga, Bicuiba and jatobá). The southern muriqui can use more than one dietary type to fulfill nutrient and energy needs. Muriquis play a major role in seed dispersal and are known to provide complementary foraging opportunities for tapirs.
Мінез-құлық
Шымпанзелер сияқты, оңтүстік мурикилердің еркектері туған жерлеріне адал, ал әйелдері генетикалық әртүрлілікті тарату және туыстарымен шағылысудан сақтану үшін басқа топқа көшеді. Олар негізінен жемістер, гүлдер және бүршіктермен қоректенеді, ал ағаш қабығы мен жапырақтарын қосалқы тағам ретінде пайдаланады. Бір топтағы еркектер бір-біріне төзімді келеді және топтар арасындағы агрессия сирек болады. Бұл түрді "хиппи маймылы" деп атағанымен, топтар арасындағы бейбіт қарым-қатынастарына қарамастан, олардың басқа топтан келген еркектерге деген көзқарасы мүлдем үйлесімді емес, себебі бір топ еркек басқа топтан келген еркекті өлтіргені байқалды (бұл қасиет шымпанзелерге де тән), бірақ бұл деңгейдегі агрессияның табиғи екендігі немесе ресурстардың жетіспеуінен туындағаны әлі белгісіз. Солтүстік мурикилердің де осындай агрессивтілік деңгейіне ие екендігі белгісіз.
Like chimpanzees, male southern muriquis are philopatric, while females immigrate to spread genetic diversity and avoid incestuous breeding with their relatives. They preferentially eat fruit, flowers, and buds and rely on tree bark and leaves as fallback food. Males within a community are tolerant of each other and intergroup aggression is rare. Although this species is nicknamed the "hippie monkey", due to their relaxed intergroup relationships, their attitude towards outsider males is far from harmonious, as a group of males was observed killing a male from outside their group (a trait shared with chimpanzees), though it is not known if this degree of aggression is natural or induced due to a lack of resources. It is unclear if Northern muriquis also exhibit this degree of aggression.
Қорғау
Бұл түр тіршілік ортасының қырылуы, аң аурудың күшеюі және тарихи түрде популяцияның азаюы салдарынан жойылу қаупі төнген деп есептеледі. Оңтүстік мурикинің тұтқындағы екі ғана популяциясы бар. Олар Куритиба және Сорокаба зообақтарында орналасқан. Екіншісі, Карлос Ботелхо мемлекеттік паркінен, оңтүстік мурикиді үздіксіз орманды жерде ұзақ мерзімді зерттеу жүргізілетін жалғыз орыннан 80 км қашықтықта орналасқан. 2005 жылы жабайыдағы популяцияның саны 1300-ге жуық деп бағаланды. Мурикилер – ең ірі жаңа тропикалық түрлер және олар флагмандық түрлер саналады. 2005 жылы ғалымдар, зообақ қызметкерлері, ҮЕҰ және тағы басқалар мурикилерді жойылудан қорғау үшін басымдықтар мен стратегияларды талқылады. Бразилия үкіметі 2010 жылы мурикилерді сақтау жөніндегі Ұлттық іс-қимыл жоспарын бекітті.
This species is considered endangered because of habitat destruction, hunting pressures, and historic population declines. Only two captive populations of the southern muriqui exist. They are housed at the zoos of Curitiba and Sorocaba. The latter is located 80 km from the only long term investigation of the southern muriqui in continuous forest, the Carlos Botelho State Park. The wild population was estimated at 1,300 in 2005. Muriquis are the largest neotropical species and are considered a flagship species. In 2005, scientists, zookeepers, NGOs, and many others discussed priorities and strategies to protect muriquis from extinction. The Brazilian government in 2010 recognized the National Action Plan for the Conservation of Muriquis.