Бразилияға тән хорьи түлкі (Lycalopex vetulus) – сирек кездесетін жыртқыш. Қысқа тұмсығы, жұмсақ жүні, шаруашылыққа пайдалы жәндіктермен қоректенуі ерекше.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Етқоректілер түрі
Species of carnivore
Ақ түлкі немесе ақ зоро (Lycalopex vetulus), Бразилияда "күлдің кішкентай түлкісі" (португал тілінде raposinha do campo) деп те аталады, Бразилияға ендемік зоро немесе "нағыз емес" түлкінің бір түрі. Көптеген басқа түлкілерден айырмашылығы, ол негізінен жәндіктер сияқты ұсақ омыртқасыз жәндіктермен қоректенеді.
The hoary fox or hoary zorro (Lycalopex vetulus), also known as raposinha do campo in Brazil (Portuguese for "little fox of the meadow"), is a species of zorro or "false" fox endemic to Brazil. Unlike many other foxes, it feeds primarily on small invertebrates such as insects.
Сипаттама
Ақылды түлкінің тұмсығы қысқа, тістері кішкентай, жүні қысқа және денесі жіңішке болады. Денесінің жоғарғы жағы сұр, ал астыңғы жағы сары немесе күміс түсті. Құйрығының ұшы қара, үстіңгі бетін бойлай қара жолақ өтеді, ал еркек түлкілерде бұл жолақ арқасынан мойнына дейін созылуы мүмкін. Құлақтары мен аяқтарының сыртқы бөлігі қызғылт немесе сары қоңыр түсті, ал төменгі жақ сүйегі қара болады. Меланистік белгілері бар жекелеген түлкілер де кездеседі.
The hoary fox has a short muzzle, small teeth, a short coat, and slender limbs. The upper part of the body is grey, and the underside of the body is cream or fawn. The tail is black on the tip with a marked dark stripe along the upper surface, which in male animals may extend all the way along the back to the nape of the neck. The ears and outside part of the legs are reddish or tawny, and the lower jaw is black. Some melanistic individuals have also been reported.
Әдеп-тәрбие және тамақтану
Ақ түлкілер түнгі өмір салғанымен, көбейту маусымынан басқа уақытта көбінесе жалғыз тіршілік етеді. Олар негізінен жәндіктермен қоректенеді, әсіресе термиттер, көңдер және шегірткелер, сондай-ақ кеміргіштер, ұсақ құстар мен жемістерді де жейді. Әрбір түлкінің мекендейтін аумағы жергілікті ортаға байланысты әртүрлі болады. Мысалы, Баияның оңтүстігіндегі 1 ересек аналық түлкі, Минас-Жерайс штатындағы жайылымда 1 жұп ересек түлкі мен 5 жас баласы, ал Мато-Гросо штатының шығысындағы жайылымдарда зерттелген 3 топтың 2 жұбы.
Hoary foxes are nocturnal, and largely solitary outside of the breeding season. They mainly eat insects, especially termites, dung beetles, and grasshoppers, but also may eat rodents, small birds, and fruit. Individuals have widely varying home ranges, depending on the local environment and reported examples are as follows: for 1 adult female in southern Bahia, for a group consisting of an adult breeding pair and 5 juvenile offspring in a pasture of Minas Gerais, and for 2 breeding pairs out of 3 study groups from pastures in eastern Mato Grosso.
Ауқым
Ақ түлкі Бразилияның оңтүстік-орталық аймағында табиғи түрде қоныстанады, бірақ елдің солтүстігінен де кездесулер тіркелген, ал Аргентинадан плейстоцен дәуіріне жататын қазба қалдықтары табылған. Олар көбінесе шеткерлі жағдайларда кездессе де, әдетте серрадода, теңіз деңгейінен белгілі бір биіктікте, ашық орманды, бұталы және ағаштармен сиреп орналасқан саванналарда өмір сүреді. Оның ішкі түрлері анықталмаған.
The hoary fox is native to south central Brazil, although some sightings have been recorded from the north of the country, and Pleistocene fossils are known from Argentina. Although they may be found in more marginal habitats, they usually live in the cerrado, between elevation, where open woodlands, bushlands, and savannahs that are smooth or scattered with trees occur. No subspecies are recognized.
Көбею
Әйелдер әдетте тамыз-қыркүйек айларында, шамамен 50 күндік жүктілік мерзімінен кейін екі-төрт күшік туады. Күшіктердің жыныстық қатынасы еркек және әйел арасында тең болады. Аналық туу үшін ұя дайындайды, кейде басқа жануарлардың қуыстарын пайдаланады. Күшіктер шамамен 4 айлық болғанда емшекten айырылады. Екі ата-ана да күшіктерді өсіруге қатысады.
Females usually give birth to two to four pups in August to September, after a gestation period around 50 days. The sex ratio of the pups is equal between males and females. The female prepares a den in which to give birth, sometimes using the burrows of other animals. Weaning occurs around 4 months of age. Both parent participate in rearing of the pups.