Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Меримде мәдениеті (Merimde Beni Salame немесе Benisalam) (مرمدة بني سلامة) – Төменгі Египеттегі Батыс Ніл дельтасындағы неолиттік мәдениет. Оның кейінгі кезеңі Файюм А мәдениетімен және Бадари мәдениетімен (тас дәуіріндегі Египетте) сәйкес келеді. Бұл мәдениет шамамен б.з.д. 4800-4300 жылдар аралығында дамыған деп саналады. Меримде – сол аттас археологиялық ескерткішті де білдіреді.
The Merimde culture (also Merimde Beni Salame or Benisalam) (مرمدة بني سلامة) was a Neolithic culture in the West Nile Delta in Lower Egypt, which corresponds in its later phase to the Faiyum A culture and the Badari culture in Predynastic Egypt. It is estimated that the culture evolved between 4800 and 4300 BC. Merimde also refers to the archaeological site of the same name.
Археологиялық жұмыстар
Мәдениет негізгі қоныс орыны Меримде Бени Саламаның төңірегінде шоғырланған, ол Төменгі Египеттегі Нілдің батыс дельтасында, Каирдің солтүстік-батысына қарай 45 км жерде орналасқан. Бұл орынды неміс археологы Герман Юнкер 1928 жылы Батыс Ніл дельтасындағы экспедициясы барысында ашты және 6400 м2 аумақты қазды. Бастапқыда елді мекеннің аумағы шамамен 25 гектар деп есептелген, бірақ соңғы зерттеулер оны кем дегенде 40 гектарға дейін кеңейтті. 1970 жылдары Египеттік Ежелгі Есімдер Ұйымы және Германияның Археология институты жүргізген келесі қазба жұмыстары стратиграфиялық тізбектің құрылуына әкелді.
The culture was concentrated around Merimde Beni Salama, the main settlement site, located in the West delta of the Nile in Lower Egypt 45 km northwest of Cairo. The site was discovered by German archaeologist Hermann Junker, who excavated 6,400 m2 of the site during his West Nile Delta expedition in 1928. Early on, the settlement had been considered to be ca. 25 hectares, but recent research expanded this to at least 40 hectares. Later excavations in the 1970s performed by the Egyptian Antiquities Organization and the German Institute of Archaeology led to the establishment of the stratigraphical sequence.
Сипаттамалары
Меримде кейбір бағалаулар бойынша шамамен мың жылға созылған қоныстану тізбегін көрсетеді. Юнкер үш кезеңді анықтаса, Джозеф Эйвангер сияқты басқалар 1977 жылы даму деңгейі едәуір өзгеше бес кезең бар екенін анықтады. І кезеңде керамика сияқты заттар өте қарапайым болды – бұл жеңіл қоныстанумен сипатталатын кезең. Эйвангер ІІ кезеңде қоныстану қарқыны артқан кезде қоймалар пайда болғанын құжаттады.
Merimde shows a sequence of occupations which lasted almost a millennium according to some estimates. While Junker identified three sequences, others such as Joseph Eiwanger established in 1977 that there are five with significantly different levels of development. Artifacts such as ceramics were quite primitive during phase I – a phase characterized by a light occupation. Eiwanger documented that storage areas appeared during phase II when the intensity of the occupation increased.
Экономика
Археологиялық дәлелдер Мерьмиде экономикасының негізінен ауыл шаруашылығымен байланысты болғанын көрсетеді, бірақ балық аулау мен аң аулау да аз көлемде жүргізілген. Қоныс сабан мен қамыстан салынған, дөңгелек немесе эллипс пішіндес кішкентай үйлерден тұрған. Меримде керамикасында "толқынды іздер" болмаған.
Archaeological evidence suggests that the Merimde economy was dominated by agriculture although some fishing and hunting were practiced to a lesser degree. The settlement consisted of small huts made of wattle and reed with a round or elliptical ground plan. Merimde pottery lacked "rippled marks".
Жерлеу
Жерлеулердің ерекше сипаттамалары болды, олар Жоғарғы Египеттік тарихи алды дәуіріндегі және кейінгі Династиялық Египеттегі практикалардан өзгешеленді. Зираттар үшін арнайы бөлінген аймақтар болған жоқ, ал қайтыс болғандар қоныстың ішінде, қабірлік заттар мен құрбандықтарсыз, дөңгелек шұңқырларға бүгілген күйде жерленген. Маади мәдениетінің кезінде бұл жер зират ретінде қолданылған. Меримде жерлеу орындарындағы қазба жұмыстары көптеген қаңқаларды тапты, олардың көп бөлігі әйелдерге тиесілі. Қазбалардан алынған қаңқалар, әдетте, кейінгі тарихи алды Египеттік үлгілерге қарағанда биік және күшті болып келеді. Осы тұрғыдан алғанда, Меримде қаңқалары Тасиан мәдениетімен байланысты қаңқаларға ең жақын. Бұдан әрі, Меримде бас сүйектері, көптеген басқа тарихи алды бас сүйектері сияқты, долихоцефальды (ұзын бас) болғанымен, олар Тасиан бас сүйектері сияқты үлкен және кең қуысқа ие. Бадариан және Амраттық орындарынан қазылған бас сүйектері көбінесе кішкентай және тар болып табылады.
Burials had unique characteristics, different from those practiced in Upper Egyptian Predynastic Egypt and later Dynastic Egypt. There were no separate areas for cemeteries and the dead were buried within the settlement in a flexed position in oval pits without grave goods and offerings. In the time of the Maadi culture, the place was used as a cemetery. Excavations of Merimde burials have yielded a number of skeletons, chiefly those of females. The fossils are generally taller and more robust than later predynastic Egyptian specimens. In this regard, the Merimde skeletons are most similar to those associated with the Tasian culture. Furthermore, although the Merimde crania are dolichocephalic (long headed) like many of the other predynastic skulls, they have a large and wide vault like the Tasian crania. Skulls excavated from Badarian, Amratian sites tend instead to be smaller and narrow.