Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африка адвокаты Исмаил Махмет Аёб (1942 жылы Мафекингте туған) – Оңтүстік Африка адвокаты. Айоб Оңтүстік Африкада заңгерлікпен айналысты және оның мансабының көп бөлігі апартеидке қарсы істерге арналған. Айоб Нельсон Манделамен көпке танымал даулар сериясына қатысты.
South African lawyer
Ismail Mahomed Ayob (born 1942 in Mafeking) is a South African lawyer. Ayob practised law in South Africa and for much of his career the bulk of his work was with anti apartheid cases. Ayob was involved in a much publicised series of disputes with Nelson Mandela.
Мансап
Айобтың туысы Исмаил Магомед, кейін Оңтүстік Африканың Бас судьясы болған, 1969 жылы апартеидке қарсы қозғалысқа қатысты істермен айналысатын фирмада Айобқа алғашқы жұмысын табуға көмектесті. 1973 жылы ол бұл фирмадан кетіп, «Исмаил Айоб және әріптестері» деген жеке компаниясын құрды.
Ayob's cousin Ismail Mahomed, who was later Chief Justice of South Africa, helped Ayob secure his first job in 1969 at a firm involved in cases related to the anti apartheid movement. In 1973, he left the firm to start his own company by the name of Ismail Ayob & Associates.
Апартеид дәуірі адвокаты
Карьерасының алғашқы жиырма жылында Аёб апартеид режиміне қарсы күрескендердің құқықтарын қорғап, адам құқықтарына қатысты істерге ден қойды. Аёб көптеген оңтүстікафрикалық саяси тұтқындарды қорғады және олардың мүддесін өкілдік етті. Аёб Роббен аралында түрмеде отырған Нельсон Манделаны көруге рұқсат алған санаулы адамдардың бірі болды. Оның ең әйгілі ісі – сол кезде тыйым салынған Африка Ұлттық Конгресі үшін қару жеткізген деген айыппен сотталған бельгиялық азаматша Хелен Пасторс ісі еді. Аёбтың тағы бір белгілі клиенті – Винни Мандела болды, ол оны Стомпи Моэкетсиді ұрлау ісі бойынша сотта қорғады.
For the first twenty years of his career, Ayob concentrated on human rights cases, acting for opponents of the apartheid regime. Ayob defended and represented many South African political prisoners. Ayob was one of the few people who were allowed to visit Nelson Mandela while he was imprisoned on Robben Island. His most high profile case was that of Hélène Passtoors, a Belgian woman accused of ferrying arms for the then banned African National Congress. Another high profile client of Ayob's was Winnie Mandela, who he represented during the Stompie Moeketsi kidnapping trial.
Нельсон Манделаның сот ісі
2005 жылы мамыр айында Нельсон Мандела Айобтан Манделаның қолы қойылған белгілі бір суреттерді сатуды тоқтатуды және Оңтүстік Африка Жоғарғы Сотына көпшілікке жарияланған өтініш арқылы осы суреттер сатылымынан түскен табысты есепке алуды сұрады. Бір мәселе – Манделаның өсиетнамасын жасау еді. Нельсон Мандела ант бергендей, көптеген өтініштеріне қарамастан, Айоб өсиетнама жасаудан бас тартты. Айоб өзінің жауабында Манделаның бірнеше жыл бойы қол қойған бес өсиетнаманың көшірмелерін қоса берді. Бұл құжаттар Айобтың жауап берудегі антты мәлімдемесіне қосымша ретінде ұсынылды. Манделамен пікір келіспегеннен кейін Исмаил Аюб, Замила Аюб және Зейд Исмаил Аюб Манделаның кеңесшілерінен шабуылға ұшырады. Бұл науқанды бұқаралық ақпарат құралдары бірінші беттегі мақалалармен және радио мен теледидардағы басты жаңалықтар арқылы ілгерілетті. Алты аптадан кейін Мандела сот процесін бастады. Оның жаңа кеңесшілері қолдаушы анттар арқылы өтінішке қолдау көрсетті. Ірі клиенттер, діни ұйымдар, мешіттер, заңгерлер қауымдастығы, мәдени орталықтар, қоғамдық бірлестіктер және Оңтүстік Африка Салық қызметі органдарымен байланыс жасалып, Исмаил Аюб пен оның отбасын жамандауға тырысты. Претория мен Дурбанда қоғамдық жиналыстар өтті. Осы жиналыстарда Оңтүстік Африка президенті Табо Мбекидің кеңсесіндегі министр Эссоп Пахад Айобты және оның барлық отбасын сынады. Ол бұл мәселенің кінәлілік немесе кінәсіздік туралы екенін мәлімдеді. Ахмет Катрада Лаудиумда өткен жиналыста Айобты "бас ие беруге" шақырды. Сол жиналыста Ахмет Дократ Айобты "алаяқ" деп атады. Айоб пен оның отбасын қоғамнан шеттетуді, мешіттерден, қоғамдық және қайырымдылық ұйымдарынан қууды, сондай-ақ Манделаның жақтастары қол қойған наразылық шерулерін және ақылы газет жарнамаларын ұйымдастыруды талап етті. Жоғарғы сот ережелеріне сәйкес Мандела мен оның жаңа кеңесшілері Исмаил Аюб пен Замила Аюбтың жауабынан кейін екі апта ішінде жауап беруі керек еді. Бірақ 20 ай өткен соң да жауап келмеді.
Ayob was asked by Nelson Mandela in May 2005 to stop selling certain prints signed by Mandela and also to account for the proceeds of the sales of these prints in a prominently publicised application to the High Court of South Africa. One particular issue was the drawing up of a last will for Mandela. Nelson Mandela stated under oath that despite many requests, Ayob refused to draw up a will. In his answer Ayob enclosed copies of five different wills signed by Mandela over a period of years. These were produced as annexures to Ayob's answering affidavit. After a difference of opinion with Mr Mandela, Ismail Ayob, Zamila Ayob, and Zayd Ismail Ayob were subject to an attack by Mandela's advisors. This campaign was driven through the media by page one headlines and lead stories on radio and television. Six weeks later, proceedings were launched by Mandela. His new advisors supported the application by way of supporting affidavits. Major clients, religious bodies, mosques, the Law Society, cultural bodies, community associations, and the South African Revenue Service authorities were all contacted and attempts were made to vilify Ismail Ayob and his family. There were public meetings held in Pretoria and Durban. At these meetings, the Minister Essop Pahad in the office of the South African President Thabo Mbeki attacked Ayob and his entire family. He declared that it was an issue of guilt or innocence. Ahmed Kathrada, at a meeting he addressed in Laudium, called on Ayob to "surrender". Ahmed Docrat called Ayob a "crook" at the same meeting. There were calls for Ayob and his family to be ostracised by society and to be expelled from mosques and community and charitable organisations, and that there be protest marches and paid newspaper advertisements signed by supporters of Mandela. In terms of the High Court rules, Mandela and his new advisors were required to reply within two weeks of the answer of Ismail Ayob and Zamila Ayob. Some 20 months later, no reply had been made.
2007 жылғы сот іс-әрекеті
Исмаил Айоб, Джордж Бизос және Вим Тренгроув Нельсон Мандела қорының сенімділері болды. Қор Нельсон Манделаға сыйлық ретінде берілген ақшаны сақтау үшін құрылған. Айоб қордан қанағаттамасын білдіріп кетті. 2006 жылы Нельсон Мандела қорының қалған екі сенімдісі Айобқа қарсы сотқа шағымданып, олардың тікелей келісімінсіз қордың жарғысы бойынша ақша жұмсағанын айтты. Айоб бұл жұмсалымдарға Оңтүстік Африка Салық қызметіне, Манделаның балалары мен немерелеріне, Манделаның өзіне және төрт жылдық есеп жұмысы үшін бухгалтерлік компанияға төленген ақша кіретінін түсіндірді. Айобтың өзінің мәлімдемесінде Манделаға қатысты қорлаушылық мәлімдеме жасағаны айтылды, соған байланысты сот Айобтан кешірім сұрауын талап етті. Манделаның шетелде банк шоттары болғаны және оларға салық төлемегені туралы мәлімдемелер алдымен Айобтың мәлімдемесінде емес, Манделаның, Джордж Бизостың және Икбал Мирдің Айобқа қарсы берген мәлімдемелерінде кездескенін кейіннен анықтады.
Ismail Ayob, George Bizos and Wim Trengrove were trustees of the Nelson Mandela Trust. The Trust was set up to hold money donated to Nelson Mandela. Ayob resigned from the Trust. In 2006, the two remaining trustees of the Nelson Mandela Trust launched an application against Ayob for disbursing money in terms of the trust deed without their express consent. Ayob explained these disbursements included money that was paid to the South African Revenue Service, to the children and grandchildren of Mandela, Mandela himself, and to an accounting company for four years of accounting work. It was alleged that Ayob made defamatory remarks about Mandela in his affidavit, for which the court order stated that Ayob should apologise. These alleged that Mandela had foreign bank accounts and had not paid tax on these were later pointed out to have originated not from Ayob's affidavit but from Mandela's, George Bizos', and Iqbal Meer's affidavits against Ayob.
Жеке өмір
Аёб 14 жасқа дейін методисттік түстілер мектебінде оқыды, содан кейін оның расасына байланысты жергілікті мектептерге қабылдаудан бас тартылғандықтан, білімін Преториядағы Претория үнді балалар жоғары мектебінде жалғастыру үшін Преторияға жіберілді. Ол Замила Аюбқа үйленген және олардың бір ұлы бар – Зейд Исмаил Аюб, ол сонымен қатар оның заңгерлік серіктесі. Үнді мұрасының нәтижесінде Аюб 1959 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін университеттерге түсе алмады. Ол Лондонға көшіп, Лондон экономика мектебінде құқық саласын оқыды. Ол адвокаттық біліміне ие болып, Оңтүстік Африкаға қайтып, адвокат ретінде практика жасады.
Ayob attended the Methodist Coloured School until the age of 14, when he was sent to Pretoria to continue his schooling at the Pretoria Indian Boys High School, as schools in his area were closed to him because of his race. He is married to Zamila Ayob and they have one son, Zayd Ismail Ayob, who is also his law partner. Due to his Indian heritage, Ayob found that he could not attend university after he completed high school in 1959. He moved to London, where he attended the London School of Economics and read law. He qualified as a barrister and returned to South Africa to practice as an attorney.