Кіріспе

Қан тамырлары мен басқа да қуыс органдарға қауіпсіз кіруді қамтамасыз ететін медициналық процедура – Сельдингер техникасы, сондай-ақ Сельдингер сымы техникасы деп те аталады. Бұл процедура 1953 жылы оны енгізген швед радиологы Свен Ивар Сельдингердің (1921–1998) есімімен аталған.

Қолданылуы

Сельдингер әдісі ангиография, кеуде дренаждарын және орталық веналық катетерлерді енгізу, түрткілеу әдісімен ПЭГ (гастростомиялық) түтікшелерді орнату, жасанды кардиостимулятор немесе имплантацияланатын кардиовертер-дефибриллятордың электродтарын енгізу, сондай-ақ көптеген басқа да интервенциялық медициналық процедуралар үшін пайдаланылады.

Асқынулар

Алғашқы тесу өткір құралмен жасалады, және бұл қан кетуге немесе тесілетін ағзаның жарылуына алып келуі мүмкін. Инфекция болуы мүмкін асқыну, сондықтан көптеген Сельдингер процедуралары кезінде асептика сақталады. Жетекші сымның қуысқа немесе қан тамырларына түсіп кетуі маңызды және көбінесе алдын алатын асқыну болып табылады.

Сипаттама

Қажетті ыдыс немесе қуыс өткір, қуыс инемен, қажет болған жағдайда ультрадыбыс бақылауымен тесіледі. Содан кейін, ине ішінен жетекші сым өткізіледі, ал ине кері тартылады. Енді қуысқа немесе ыдысқа жетекші сым арқылы қабықша немесе тұйық канюля енгізілуі мүмкін. Немесе, дренаждық түтіктер жетекші сым арқылы өткізіледі (мысалы, кеуде дренажы немесе нефростомияда). Қабықша немесе түтік енгізілгеннен кейін, жетекші сым тартылып алынады.

Тарих

Сельдингер техникасы сипатталғанға дейін өткір трокарлар құрылғыларды енгізу үшін арналар жасауға қолданылды. Бұл жоғары асқыну деңгейіне әкеп соқты. Бірақ Сельдингер техникасы енгізілгеннен кейін ангиография салыстырмалы түрде қауіпсіз процедураға айналды және интервенциялық радиология саласы дамыды. Сельдингердің жұмысына сүйене отырып, Чарльз Доттер және Андреас Груенциг ангиопластиканы ойлап тапты.